درام های نوجوان امروز آن چیزی نیست که شما به یاد دارید - روانشناس تغییر بزرگ را توضیح می دهد

چیزی که با شور و شوق در مورد «هرگز هرگز» و «تابستانی که زیبا شدم» آغاز شد - این دومی یک فرنچایز است که اکنون به اندازه‌ای بزرگ است که یک فیلم آمازون پرایم را به نمایش بگذارد - یک رنسانس درام نوجوانان را آغاز کرده است، با نسل جدیدی از سریال‌های متمرکز بر جوانان، از خارج از دانشگاه و نقطه استرلینگ تا رقابت داغ که طرفداران را در سراسر جهان جذب می‌کند.

البته، درام به وفور باقی می ماند، با مثلث های عشق دست نخورده، و دلخراش هنوز نقشه ها را پیش می برد، اما چیزی تغییر کرده است. خود شخصیت‌ها به‌طور قابل‌توجهی تمیز هستند و تضاد کاملی را با نحوه نگارش صابون‌های نوجوانان دهه ۲۰۰۰ نشان می‌دهند.

سریال هایی مانند Gossip Girl، The O.C. ، One Tree Hill ، 90210 و حتی Dawson's Creek وسواس های فرهنگی را از خیانت ، دستکاری و هرج و مرج بین فردی بی پایان ایجاد کردند. در Gossip Girl، یکی از بازیگران اصلی مرد سریال، چاک باس (اد وست ویک)، در سال 2007 در خلبانی معرفی شد که یک خردسال را مورد تجاوز جنسی قرار می داد و بعدا به عنوان یک ضدقهرمان رمانتیک تغییر موقعیت داد.

مردان برجسته امروزی بسیار متفاوت از راه می رسند. پسران بد The Summer I Turned Pretty or Off Campus ممکن است از نظر احساسی محافظت شوند، اما بیشتر در حال مبارزه با حملات پانیک یا آسیب پذیری به تصویر کشیده می شوند تا درگیر شدن در رفتار مضر.

این تغییر از دید مخاطبان دور نمانده است.

از زمانی که Off Campus یک شبه به محبوبیت تبدیل شد، بحث‌های رسانه‌های اجتماعی بر روی نمونه‌هایی از مردانگی سالم، دوستی‌های حمایتی و روابط هوشمندانه عاطفی در سریال متمرکز شد. برای بسیاری از بینندگان، جذابیت به نظر می رسد که به یک آغوش فرهنگی گسترده تر از درمان و آگاهی از سلامت روان مرتبط است. اما به گفته یک روانشناس، دلیل عمیق تری وجود دارد که این داستان ها به شدت طنین انداز می شوند.

دکتر دیوی چاف، روانشناس بالینی و مشاوره ثبت شده، به نیوزویک گفت: «درام‌های نوجوانان که ارزش سرگرمی آن‌ها را از شوک و هیبت، با نقشه‌های مداوم، خنجر زدن به پشت، دختران بدجنس و مردانگی سمی می‌گرفت، تغییر کرده است. چیزهایی که خون ما را برای شخصیت‌ها به جریان می‌اندازد، اما در درون ما احساس خوبی ایجاد نمی‌کند.»

برای Chafe، نمایش‌های جدیدتر از یک کتاب بازی کاملا متفاوت اجرا می‌شوند. آنها به جای اینکه اختلال عاطفی را به عنوان سرگرمی تلقی کنند، خودآگاهی، ارتباط و ترمیم را به عنوان درام مرکزی قرار می دهند که نیاز به توجه و حل دارد.

او می‌گوید: «در نمایش‌هایی مانند استرلینگ پوینت، خارج از دانشگاه و رقابت شدید، تمرکز بر ارتباطات سالم، نمونه‌هایی از والدین خوب، دوستی‌هایی که احساس امنیت می‌کنند و درگیری سالم را تحمل می‌کنند، آسیب‌پذیر بودن مردان، حمایت زنان از یکدیگر و تمرکز بر درک احساسات ما است. همچنین نوشته‌های بسیار دقیق روان‌شناختی وجود دارد.»

این بدان معنا نیست که درگیری ناپدید شده است. اضطراب نوجوانان، سوء تفاهم ها و خصومت های خانوادگی اجزای اساسی هر فیلمنامه هستند. تفاوت این است که حل و فصل به جای انتقام از طریق گفتگو به دست می آید. چاف به مضامین آسیب‌پذیری و آشتی اشاره می‌کند و استدلال می‌کند که روابط در این نمایش‌ها موفقیت‌آمیز است زیرا شخصیت‌ها به جای دستکاری یاد می‌گیرند ارتباط برقرار کنند.

بخشی از این تکامل نشان دهنده تغییر نگرش نسبت به سلامت روان است. در طول ده سال گذشته، درمان کمتر مورد انگ شده است، در حالی که بحث در مورد اضطراب، افسردگی و رفاه عاطفی وارد جریان اصلی شده است.

چافه گفت: «این روزها شنیدن افرادی که علنا در مورد تجربیات خود در درمان یا مبارزه با سلامت روان به اشتراک می‌گذارند، عادی به نظر می‌رسد. حمایت و تشویق بیشتری وجود دارد.»

او افزود، یکی از دلایلی که ممکن است مخاطبان این داستان ها را تا این حد رضایت بخش ببینند، چیزی است که روانشناسان آن را "تجربه احساسی اصلاحی" می نامند. این اصطلاح وضعیتی را توصیف می کند که در آن الگوهای قدیمی و مضر رابطه با پاسخ های سالم تری جایگزین می شوند.

چافه صحنه ای را در خارج از پردیس برجسته کرد که در آن هانا (الا برایت) قهرمان داستان بدون توضیح در یک روز مهم برای دوست پسرش، گرت (بلمونت کاملی) ناپدید می شود. بینندگانی که با درام های نوجوانان دهه 2000 آشنا هستند ممکن است انتظار یک رویارویی انفجاری را داشته باشند. در عوض، واکنش گرت به طور قابل توجهی مهار شده است.

چافه گفت: «وقتی او بالاخره ظاهر می‌شود، به جای عصبانی شدن، مطمئن می‌شود که او خوب است، علی‌رغم اینکه خودش دوران بسیار سختی را پشت سر گذاشته است.»

برای مخاطبانی که در برنامه‌هایی که در آن درگیری به طور معمول به ظلم و ستم تبدیل می‌شد، بزرگ می‌شدند - به‌ویژه در دنیای تلویزیون‌های واقعیت - آن لحظات می‌توانند به طرز شگفت‌آوری قدرتمند باشند. آنها یک دیدگاه جایگزین از روابط ارائه می دهند.

Chafe، که توسط @thepsychguide آنلاین می‌خواند، می‌گوید: «بد، بی‌رحم بودن و قلدری، دیگر موقعیت اجتماعی را برای شما به ارمغان نمی‌آورد. «به بلوغ عاطفی، هماهنگ با احساسات، همدلی با دیگران، و مهربان و با ملاحظه بودن ارزش بیشتری دارد.»

او الگوهای مشابهی را در دوستیابی مدرن مشاهده می کند، جایی که افراد در تمرین او به طور فزاینده ای امنیت عاطفی را بر "جرقه" ای که زمانی بر هر تعقیب عاشقانه غالب بود، اولویت می دهند.

او می‌گوید: «مردم تمرکز کمتری روی شیمی می‌گذارند و بیشتر روی افرادی که با آنها احساس امنیت و راحتی می‌کنند، افرادی که می‌توانند خود واقعی‌شان باشند، افرادی که از نظر عاطفی تنظیم شده‌اند و می‌توانند احساسات خود را به اشتراک بگذارند، تمرکز می‌کنند.

این بازسنجی فرهنگی به توضیح اینکه چرا نمایش‌هایی مانند Off Campus چنین مخاطبانی متعهد پیدا کرده است کمک می‌کند. چافه خاطرنشان کرد که سریال آمازون مردانی را به نمایش می گذارد که آشکارا در مورد آسیب و سوء استفاده صحبت می کنند. در همین حال، استرلینگ پوینت یک مثلث عشقی را به تصویر می‌کشد که در آن هر دو رقیب رمانتیک افراد شایسته‌ای هستند که بهترین‌ها را برای قهرمان با بازی الا روبین می‌خواهند.

او حتی به یک خط به یاد ماندنی از استرلینگ پوینت اشاره می کند که در آن شخصیتی به شوخی می گوید که پسرها "به برنه براون گوش می دهند و آنچه را که احساس می کنند می گویند."

در دوره‌ای دیگر، ممکن است این نقطه ضعف باشد.

خبرنگاران و سردبیران نیوزویک از مارتین، دستیار هوش مصنوعی ما، برای تهیه این داستان استفاده کردند. در اینجا درباره مارتین بیشتر بدانید.

در مورد این داستان با سردبیران نیوزویک تماس بگیرید: Sirena Bergman و Paul Donnelley.