درباره سلاح‌ها و تاکتیک‌هایی که در مجروح کردن معترضان فرانسوی مقصر شناخته می‌شوند، چه باید بدانید؟

پلیس فرانسه برای حفظ امنیت در جریان اعتراضات مورد انتظار و در عین حال تحت نظارت دقیق تاکتیک های کنترل شورش قرار دارد.

پاریس -- پلیس در سراسر فرانسه برای حفظ امنیت در جریان اعتراضات بیشتر مورد انتظار در برخی شهرها تحت فشار قرار دارد، در حالی که در مورد تاکتیک های کنترل شورش خود که در ناآرامی های قبلی که منجر به مجروح شدن برخی از نوجوانان به شدت مجروح شد، مورد بررسی دقیق قرار گرفته است.

در اعتراضات آخر هفته گذشته علیه افزایش هزینه های زندگی و شرایط بد در مدارس، افسران بیش از تعداد و غرق به نظر می رسیدند. مقامات از تقویت پلیس پیش از تظاهرات بعدی که در روز شنبه انتظار می رود، در بحبوحه ترس از خشونت مجدد، خبر داده اند.

یک دختر 17 ساله شنبه گذشته هنگام شرکت در تظاهرات در مولوز یک چشم خود را از دست داد، در حالی که یک پسر 17 ساله در سنت اتین دست خود را از دست داد. نوجوانان دیگری نیز در طی هفته‌ها محاصره دبیرستان‌ها و تظاهرات خیابانی دچار جراحات ناتوان شده‌اند.

در اینجا نگاهی به تاکتیک های پلیس فرانسه و سلاح های کنترل شورش دارد.

نیروهای پلیس فرانسه مجهز به باتوم، گاز اشک آور، نارنجک های صوتی و پرتاب کننده های فوم دار، و همچنین سپر ضد شورش مجهز به چراغ های بارق قوی هستند که برای منحرف کردن معترضان طراحی شده اند. استفاده از تفنگ های برقی در عملیات کنترل جمعیت ممنوع است.

پلیس ملی فرانسه در بیانیه‌ای به آسوشیتدپرس گفت: «سلاح‌های نیروی میانی ابزارهای واکنش دفاعی هستند که به افسران مجری قانون اجازه می‌دهند به یک تهدید به شیوه‌ای مدرج و متناسب پاسخ دهند».

اما منتقدان، از جمله خانواده های نوجوانان مجروح، می گویند که پلیس بیش از حد سختگیر بوده است.

برخی خواستار ممنوعیت پرتاب‌های فوم‌دار، گاز اشک‌آور و نارنجک‌های شوکر شده‌اند، که بازتاب خواسته‌های گروه‌های حقوق بشری از زمان اعتراضات خشونت‌آمیز «جلیقه زردها» در سال ۲۰۱۸ است.

در اوایل این ماه، عفو بین‌الملل خواستار ممنوعیت دائمی همه نارنجک‌های شوگر شد و گفت که این نارنجک‌ها برای شوک، سرگردانی و ایجاد وحشت طراحی شده‌اند و برخی از آنها می‌توانند باعث از دست دادن دائمی شنوایی و آسیب‌های جانی ناشی از انفجار و ترکش شوند.

دستورالعمل سازمان ملل در مورد آنچه «سلاح‌های کم‌مرگبار» می‌نامد، می‌گوید که پرتابه‌های ضربه‌ای جنبشی باید فقط در برابر یک تهدید قریب‌الوقوع استفاده شوند و شکم را هدف قرار دهند و هرگز سر، صورت یا گردن را هدف قرار ندهند. شلیک از موقعیت های مرتفع یا از فاصله نزدیک، یا پرش از زمین، می تواند خطر آسیب جدی را افزایش دهد.

نیل کورنی، محقق تسلیحاتی در بنیاد تحقیقات امگا مستقر در بریتانیا که به تهیه دستورالعمل سازمان ملل کمک کرد، گفت: پرتاب‌کننده‌های فوم‌دار، اگرچه کمتر کشنده‌تر هستند و نسبت به تفنگ‌های گلوله‌ای لاستیکی ایمن‌تر هستند، اما در شرایط خاصی می‌توانند منجر به مرگ شوند.

او گفت که آموزش و دستورالعمل های مناسب می تواند آسیب ها را کاهش دهد و به اسپانیا اشاره کرد، جایی که مقامات پس از سرکوب خشونت آمیز پلیس در همه پرسی استقلال کاتالونیا در سال 2017، تفنگ های گلوله لاستیکی مورد انتقاد را با پرتاب کننده های فوم جایگزین کردند. او گفت که میزان جراحات در آنجا کاهش یافته است.

پاتریک ویلکین، محقق تسلیحاتی در عفو بین‌الملل، گفت: پرتاب‌کننده‌های فوم گرد ابتدا برای آموزش نظامی ساخته شدند و بعدا برای «موقعیت‌های پرخطر، گروگان‌گیری» و عملیات‌های ضد تروریسم اقتباس شدند.

او گفت: «آنها هرگز واقعا برای نظارت بر اعتراضات نبودند.

پاسخگویی یکی دیگر از نگرانی هاست. بر خلاف گلوله ها، گلوله های فوم معمولا هیچ مدرک قابل ردیابی باقی نمی گذارند. فعالان برای کمک به شناسایی افسران دخیل در حوادثی که باعث صدمات جدی می شوند، مهر زدن شماره های شناسایی بر روی گلوله ها را پیشنهاد کرده اند. کورنی گفت که این اقدام با هزینه اندک مسئولیت پذیری را تا حد زیادی بهبود می بخشد.

ژان ماری گدار، نویسنده متخصص در امنیت داخلی فرانسه، گفت: استفاده از چنین سلاح‌هایی نشان‌دهنده تغییر گسترده‌تر در پلیس فرانسه به سمت دور نگه داشتن افسران از معترضان است.

در اوایل دهه 2000، دولت محافظه‌کار فرانسه از پلیس محلی که بر گشت‌های پیاده و تعامل با ساکنان تاکید می‌کرد دور شد و به سمت واحدهای تخصصی کنترل شورش رفت.

گدار گفت که مردم در سراسر طیف سیاسی فرانسه از کنار گذاشتن مدل پلیس جامعه متاسفند.

به گفته لورا کیسمن، جامعه شناس دانشگاه آنتورپ که یک مطالعه تطبیقی ​​گسترده در مورد روش های پلیسی در فرانسه، بریتانیا، هلند و سوئد را رهبری کرد، پلیس امروز فرانسه با بسیاری از کشورهای اروپایی دیگر متفاوت است. او گفت که در سایر کشورهای مورد مطالعه، پلیس اغلب مستقیما با تظاهرکنندگان درگیر می شود و گاهی اوقات برای کاهش تنش با جمعیت در می آمیزد.

او گفت: "این واقعا در فرانسه صدق نمی کند." "روش پلیسی اقتدارگرایانه بسیار بیشتری وجود دارد."

با این حال، کیسمن تاکید کرد که پلیس فرانسه با معترضان غیرعادی ستیزه جو و گاه خشن مواجه است.

در آستانه تظاهرات شنبه گذشته، وزیر کشور لوران نونیز گفت دستورات وی "بسیار واضح است: پلیس و ژاندارم ها باید بتوانند از تمام سلاح های میانی که در اختیار دارند استفاده کنند."

فرانسه بیش از 250000 افسر پلیس ملی و ژاندارم دارد. پلیس عموما در شهرها عمل می کند، در حالی که ژاندارم ها معمولا مناطق روستایی و شهرهای کوچکتر را پوشش می دهند. هر دو نیرو زیر نظر وزارت کشور هستند که گفته است 997 افسر و ژاندارم در ناآرامی های روز شنبه مجروح شدند که حال هفت نفر از آنها وخیم است.

پلیس اعلام کرد بیش از 100 معترض و ساکنان روز شنبه در پاریس زخمی شدند. مقامات آماری از مجروحان در سراسر کشور منتشر نکرده اند. در آن روز حدود 2400 نفر در سراسر فرانسه دستگیر شدند.

گدار گفت که جنبش های اعتراضی به طور فزاینده ای غیرمتمرکز شده اند زیرا اتحادیه های کارگری نفوذ خود را بر تظاهرات از دست داده اند و طیف وسیع تری از شرکت کنندگان از جمله گروه های رادیکال را به خود جلب کرده اند.

مقامات فرانسوی بسیاری از خشونت‌های اخیر را به رادیکال‌های چپ افراطی متهم کرده و آنها را به سازماندهی درگیری با پلیس و هدف قرار دادن ساختمان‌های عمومی متهم کرده‌اند. مقامات گفتند که دیگران از ناآرامی ها برای غارت مشاغل استفاده کردند.

مک نیل از بروکسل گزارش داد. جان لستر، روزنامه نگار AP در این داستان مشارکت داشت.

پوشش 24/7 اخبار فوری و رویدادهای زنده