درختان شهری در جنوب شرقی انگلستان نمی توانند با تغییر آب و هوا کنار بیایند

درختان و چمن‌های پریمروز هیل لندن تحت تأثیر گرما و خشکسالی قرار گرفتند، همانطور که در جولای امسال مشاهده شد.

این یک روز گرم غیرقابل فصل در ماه سپتامبر است، در پایان یک تابستان بسیار طولانی و بسیار گرم. کوین مارتین روی صندلی مسافر یک کالسکه گلف نشسته و به جایگاهی از درختان راش پژمرده در وسط باغ کیو، در جنوب غربی لندن خیره شده است. جایی که باید نمایشی از برگ‌های سبز در حال رقص وجود داشته باشد، فقط فرهای قهوه‌ای در میان شاخه‌های برهنه وجود دارد.

مارتین مسئول مراقبت و سرپرستی مجموعه درختان 11000 تنی در کیو است. اما گرمای پیاپی و خشکسالی شدید تابستان امسال برای بخشهای وی فاجعه بار بوده است. در سراسر کیو، شاخه‌ها در برابر آسمان آبی شفاف برهنه می‌ایستند و برگ‌ها زیر پای بازدیدکنندگان خرد می‌شوند، زیرا درختان تحت فشار در تلاش برای زنده ماندن از خشکسالی و گرما، زودتر برگ‌های خود را می‌ریزند.

مارتین تخمین می‌زند که حداقل 400 درخت، اگر نه بیشتر، در تابستان امسال در کیو مرده‌اند، که برابر با رکورد مرگ و میر در سال 2022 است. "من تعجب می کنم اگر راش معمولی در این باغ باقی بماند، زیرا همه آنها بسیار بسیار ضعیف هستند. زیرا آنها نمی توانند با گرما مقابله کنند."

فقط در باغ کیو نیست که درختان در حال مبارزه هستند. همین داستان در سراسر جنوب شرقی انگلستان است. درختان در مناطق شهری بدترین آسیب را می بینند، زیرا در کنار خشکسالی، با دمای بالاتر هوا، آلودگی، فشرده شدن خاک و سایر عوامل استرس زای شهری مبارزه می کنند. درختان شهر بالغ انعطاف پذیرتر هستند، اما نمونه های جوان تر در شرایط سختی قرار دارند و تلاش ها برای ایجاد سایه و فضای سبز بیشتر در شهرها را تهدید می کند.

موسسه خیریه Trees for Cities می گوید نیمی از نهال های جوانی که در سال گذشته در لندن کاشته است در تابستان امسال مرده اند. نرخ بقا به طور معمول باید حدود 80 تا 90 درصد باشد. جورجی پاور از موسسه خیریه می گوید: «من هرگز چنین چیزی ندیده ام. "من در اطراف سایت های مختلف قدم زدم، و می توانید ببینید که نیمی از درختان مرده اند و نیمی دیگر در حال مبارزه هستند. این تابستان برای درختان بسیار شدید و برای تیم ما بسیار استرس زا بوده است."

از بین رفتن درختان در پارک ها و خیابان ها فقط به معنای از دست دادن زیبایی نیست. تحقیقات موسسه خیریه محیط زیست Friends of the Earth نشان می دهد که درختان لندن به خنک شدن شهر تا دمای 5 درجه سانتی گراد کمک می کنند و در روزهای گرم سایه های حیاتی را برای انسان ها و حیات وحش فراهم می کنند.

همه چیز برای درختان شهر بدتر می شود زیرا تابستان ها گرم تر و خشک تر می شوند. مارتین می گوید که آب و هوای انگلستان به سرعت در حال تغییر است و جنوب شرق از یک آب و هوای مرطوب و معتدل به یک آب و هوای نیمه خشک در حال حرکت است. تابستان‌ها گرم‌تر می‌شود، اما میزان بارندگی صاف خواهد بود. او می گوید: «گیاهان برای مقابله با گرما به آب بیشتری نیاز دارند، اما دیگر آبی وجود ندارد.

اگرچه دما در شمال و غرب بریتانیا نیز افزایش خواهد یافت، بارندگی همچنان ادامه خواهد داشت و شرایط معتدلی را که درختان بومی به آن عادت کرده اند حفظ می کند. مارتین می‌گوید: «ما باید به این فکر کنیم که اگرچه جزیره‌ای کوچک هستیم، اما دو اکوسیستم بسیار متفاوت خواهیم داشت.

برنامه ریزان شهری ویکتوریایی جاده های اصلی لندن را با لیموترش و درختان چنار لندن ردیف کردند، در حالی که گونه هایی مانند بلوط، توس و گیلاس های زینتی و ماگنولیا پارک ها، باغ ها و میادین سرتاسر پایتخت را زینت می دهند. این درختان به سادگی قادر نخواهند بود با این گذار در آینده کنار بیایند. تحقیقات منتشر شده توسط تیم مارتین در نوامبر 2025 گزارش می دهد که 73 درصد از درختان عمومی لندن در شرایط آب و هوایی پیش بینی شده برای این شهر در سال 2090 با فرض ادامه انتشار گازهای گلخانه ای می میرند یا برای رشد تلاش خواهند کرد.

فقط 0.38 درصد از درختان فعلی آن برای چنین آینده ای بسیار مناسب در نظر گرفته می شوند.

مارتین می‌گوید در دهه‌های آینده، تعداد فزاینده‌ای از نمونه‌های بزرگ تسلیم گرما خواهند شد. او می گوید: "من فکر می کنم ما شاهد ناپدید شدن تعداد کمی از درختان بالغ خواهیم بود که تأثیر زیادی بر مناظر ما خواهند داشت." "درختانی که ما به دیدن آنها عادت کرده ایم - مانند توس، بلوط و راش شما، آنها واقعا در حال مبارزه هستند - ما آنها را از مناظر خود خواهیم دید."

در این زمینه، حفظ پوشش فعلی سایبان لندن - چه رسد به افزایش آن به عنوان شهردار صادق خان - به نظر یک کار هرکول است. مارتین می‌گوید که در دهه‌های آینده به برنامه‌ای برای کاشت مجدد نیاز خواهد بود، که باید برای جلوگیری از ناپدید شدن سایبان‌های خنک‌کننده و سایه‌انداز به یکباره اجرا شود. او می‌گوید: «من فکر می‌کنم باید بپذیریم که برخی از درختان مسن‌تر که واقعا بیمار هستند، بهتر است آنها را بیرون بیاوریم، آنها را فعالانه برداریم و سپس نسل بعدی را بکاریم.»

"ما در حال رسیدن به مرحله ای هستیم که باید مدیریت فعال مناظر درختی را شروع کنیم، زیرا ما باید این گیاهان را که مناسب تر هستند، فاز دهیم."

جنوب شرق انگلستان به درختانی نیاز دارد که بتوانند با بارندگی های شدید پاییز و زمستان و سرما و گرما و خشکسالی طولانی در ماه های تابستان مقابله کنند. تیم کیو برای پاسخ به جنگل‌های استپ اوراسیا روی می‌آورد و دانه‌هایی را از آهک، ممرز و راش که در آنجا رشد می‌کند جمع‌آوری می‌کند تا مناسب بودن آن‌ها را برای آب و هوای آینده بریتانیا ارزیابی کند.

مارتین می گوید درختانی که در استپ رشد می کنند کند رشد می کنند و به طور موثر از آب استفاده می کنند. این ممکن است به معنای نمایش کمتر "خودنمایی" از شکوفه های بهاری در خیابان های شهر باشد، با تمرکز بر روی گونه هایی که انرژی خود را برای مقابله با استرس خشکسالی حفظ می کنند. او می‌گوید: «از آنجا که آب و هوای ما خیلی سریع تغییر کرده است و ما وارد این تابستان گرم و خشک با هوای خشک شده‌ایم، به همین دلیل است که باید به این گیاهان خسته‌کننده‌تر نگاه کنیم که بیشتر برای ایمنی آب خود سرمایه‌گذاری می‌کنند.» اما او خاطرنشان می‌کند که این گونه‌های سخت‌تر همچنان خدمات سایه‌اندازی، خنک‌کننده و زیستگاهی را که ما از درختان شهری می‌خواهیم ارائه می‌کنند.

Power at Trees for Cities می‌گوید این موسسه خیریه در حال تغییر ترکیب گونه‌هایی است که می‌کارد تا درخت‌های مقاوم‌تر به خشکی مانند جینکو یا درخت گزنه اروپایی را در بر بگیرد.

یافتن درختان مناسب تنها بخشی از چالش است. اطمینان از زنده ماندن نهال های جوان کاشته شده امروز تا بزرگسالی هر سال سخت تر می شود. Trees for Cities رژیم‌های مراقبت‌های بعدی و آبیاری خود را افزایش می‌دهد تا به نهال‌ها در اولین تابستان‌هایشان کمک کند. کنتون راجرز در شرکت جنگل‌داری شهری بریتانیایی Treeconomics می‌گوید، اما مقامات محلی برای انجام همین کار به بودجه و حمایت بیشتری نیاز دارند. او می‌گوید: «همیشه بودجه سرمایه‌ای وجود دارد، بنابراین می‌توانید درخت‌ها را بخرید، اما لزوما نمی‌توانید برای نگهداری از آنها هزینه بپردازید. شاید بتوانیم در کاشت درختان کمتر، اما مراقب آنها باشیم.»