درخواست الی شرابی از شورای حقوق بشر سازمان ملل برای "نامگذاری این جنایات" و شناسایی گروگان‌گیری به عنوان شکنجه

الی شرابی، گروگان سابق، روز پنجشنبه از شورای حقوق بشر سازمان ملل خواست تا رفتار با گروگان‌های غزه را به عنوان شکنجه به رسمیت بشناسد و خواستار تحقیقات جنایی در مورد عاملان این امر شود. شرابی در جریان حمله 7 اکتبر به رهبری حماس از خانه اش در کیبوتز بئری ربوده شد. همسرش لیان و دخترانشان نویا و یاهل به قتل رسیدند.

برادرش یوسی نیز ربوده شد و بعدا در اسارت کشته شد. شرابی به شورا گفت: «فقط پس از آزادی متوجه شدم که خانواده ام مرده اند. شرابی در فوریه 2025 آزاد شد. او گفت که پس از محرومیت عمدی از غذا در طول اسارت، با وزن 44 کیلوگرم به کشور بازگشت. بیانیه ای که در جلسه شورای حقوق بشر سازمان ملل پخش شد زمان سخنرانی که در شصت و سومین نشست عادی شورا در ژنو به موسسه دادگستری اورشلیم اختصاص یافت.

این شکاف در جریان مناظره عمومی روز پنجشنبه تحت بند 9 دستور کار، که مربوط به نژادپرستی، تبعیض نژادی، بیگانه هراسی و عدم تساهل مرتبط است، رخ داد. این جلسه یک مناظره اختصاصی درباره اسرائیل یا گروگان ها نبود. شرابی از این آدرس برای ارائه یافته های گزارش ماه سپتامبر موسسه عدالت اورشلیم با عنوان "ربوده شده: گروگان گیری به عنوان شکلی از شکنجه" استفاده کرد.

این گزارش استدلال می کند که شرایط تحمیل شده بر گروگان ها، از جمله گرسنگی، انزوا، خشونت فیزیکی، تهدید و آزار روانی، باید تحت قوانین بین المللی به عنوان شکنجه تلقی شود. تحقیقات آن بر اساس سوابق دولتی، گزارش‌های خبری، شهادت‌های در دسترس عموم، مواد سازمان ملل و 23 مصاحبه محرمانه با بازماندگان و اولین پاسخ دهندگان انجام شد. بر اساس این گزارش، حداقل 78 گروگان آزاد شده نشانه‌هایی از گرسنگی، سوء تغذیه حاد یا تحلیل عضلات شدید را نشان دادند.

همچنین مشخص شد که 68 درصد از گروگان‌هایی که بیش از 200 روز نگهداری می‌شدند مجبور به شرکت در ویدئوهای تبلیغاتی شدند. شرابی گفت: «موسسه عدالت اورشلیم قحطی عمدی بیش از 78 گروگان را مستند کرده است. من با وزن 44 کیلوگرم برگشتم.» مؤسسه دادگستری اورشلیم: سازمان ملل باید گروگانگیری را به عنوان شکنجه در نظر بگیرد شرابی همچنین به اسنادی که تا 7 اکتبر ارائه شده است - عدالت بدون مرز که توسط وکیل حقوق کیفری بین المللی یائل ویاس گورسمن تأسیس شده است، استناد کرد.

او گفت که این سازمان الگوهای شکنجه جسمی و روانی را بر 255 گروگان و خانواده‌هایشان، که برخی از آنها بیش از دو سال و حتی یک دهه است، مستند کرده است. 7 اکتبر - عدالت بدون مرز برای قربانیان حمله 7 اکتبر وکالت قانونی ارائه می‌کند و پرونده‌هایی را در اسرائیل و چندین حوزه قضایی بین‌المللی دنبال کرده است. به عنوان شکنجه، جنایات جنگی و جنایات علیه بشریت ممکن است.

همچنین از گروگان‌های سابق و خانواده‌های آنها به عنوان قربانیان شکنجه، با حقوق بازپروری، غرامت و سایر اشکال جبران خسارت به رسمیت شناخته شوند. مدیر دفتر حقوق بین‌الملل حقوق بین‌الملل در گزارش اوری مراد، گفت: ربوده شدن نوزادان، افراد مسن و کل خانواده‌ها از خانه‌هایشان، همراه با شکنجه و آزار سیستماتیک، تجاوزی جدی به ارزش‌های اساسی انسانیت است. به نیاز فوری به یک پاسخ جامع، از جمله قوانین بین المللی به روز شده و استفاده از صلاحیت جهانی، برای اطمینان از

او گفت: «سکوت در برابر این جنایات، یا توصیف گروگان‌گیری صرفا به عنوان یک ابزار چانه‌زنی، به منزله عادی‌سازی شکنجه است». کاساندرا سول سانس، مسئول حقوق و تحقیقات موسسه، گفت: گروگان‌گیری صرفا "بازداشت خودسرانه" نبود، بلکه به سطح شکنجه و جنایات علیه بشریت رسید.

او گفت: «از انزوای شدید و شرایط غیرانسانی در تونل‌ها تا استفاده از جنگ روانی - عناصر جرایم تحت اساسنامه رم و کنوانسیون سازمان ملل متحد علیه شکنجه را برآورده می‌کند.» وی گفت: «از آنجایی که این امر مستلزم نقض قوانین اساسی و غیرقابل انحراف حقوق بین‌الملل است، دولت‌ها در سرتاسر جهان مظنون به سرمایه‌گذاری هستند. نتایج قانونی گزارش، به جای یافته های دادگاه یا دادگاه بین المللی.

هیچ نهاد قضایی در مورد ارزیابی این گزارش حکمی نداده است. شرابی درخواست خود را به عنوان درخواست پاسخگویی به جای مداخله سیاسی عنوان کرد. او گفت: "من راه عدالت را فراتر از سیاست و بر اساس انسانیت مشترکمان انتخاب کرده ام." این شورا باید عمل کند: شکنجه را بشناسد، خواستار تحقیقات جنایی و مقابله با شبکه های تروریستی شود.» این جنایات را نام ببرید. به معافیت از مجازات پایان دهید.»