درد زنان نادیده گرفته می شود. هزینه مشکل همه است | نظر

تحقیقات سلامت زنان مورد توجه قرار گرفته است، اما اگر بیماران هنوز نتوانند درد خود را جدی بگیرند، پیشرفت چندانی ندارد. من به عنوان یک متخصص زنان و زایمان که در دردهای پیچیده لگن تخصص دارد، دیده ام که پزشکی تا چه حد عمیقا زنان را شکست می دهد، زمانی که درد و رنج را به طور معمول درمان می کند.

ما باید از تشویق زنان به تحمل درد دست برداریم، خواهان تحقیق و آموزش بهتر باشیم و سیستم های مراقبت های بهداشتی را برای ارائه پاسخ ها مسئول بدانیم. در غیر این صورت، رنج قابل پیشگیری همچنان به زندگی، خانواده ها و سلامت عمومی آسیب می رساند.

زنان تقریبا 50 درصد از جمعیت جهان را تشکیل می دهند، با این حال نسل ها آموخته اند که علائم خود را به حداقل برسانند، خستگی را از بین ببرند و دوره های دردناک، رابطه جنسی دردناک و علائم ناتوان کننده یائسگی را اجتناب ناپذیر بپذیرند. آن تهویه در داخل خانه نمی ماند. آنچه را که بیماران گزارش می‌کنند، آنچه که پزشکان بررسی می‌کنند و کدام مشکلات بهداشتی بودجه تحقیقاتی دریافت می‌کنند را شکل می‌دهد.

من عواقب آن را در مراقبت از درد لگن می بینم. نوجوانی که از اندومتریوز شدید رنج می برد، یک بار با مادرش نزد من آمد و او فاش کرد که در دوران جوانی از قاعدگی های سنگین غش کرده است. او هرگز به دنبال کمک نبود زیرا معتقد بود که این رنج طبیعی است. تنها زمانی که دخترش علائم شدید مشابهی را تجربه کرد، متوجه شد که هیچکدام نباید آنها را تحمل می کردند.

اینگونه است که سکوت ارثی می شود. زنان به دختران خود می آموزند که آنچه را که خودشان به آنها آموخته اند تحمل کنند. در همین حال، پزشکان ممکن است توانایی بیمار برای عملکرد از طریق درد را با شواهدی مبنی بر اینکه مشکل قابل کنترل است اشتباه بگیرند.

مشکل همیشه فقدان دلسوزی از سوی پزشکان فردی نیست. خود پزشکی خلأهای قابل توجهی دارد. شرایط پیچیده‌ای که زنان را تحت تأثیر قرار می‌دهد از لحاظ تاریخی کمتر مورد توجه، آموزش کمتر و سرمایه‌گذاری کمتری نسبت به بسیاری از شرایطی که مردان را تحت تأثیر قرار می‌دهند، قرار گرفته است. هنگامی که ارائه دهندگان به ابزار مناسب مجهز نباشند، ممکن است ناخواسته بیماران را اخراج کنند یا فقط بر آشناترین راه حل ها تمرکز کنند. اگر فقط یک ابزار به پزشکان داده شود، یک معمای پیچیده حل نمی شود.

شکاف سرمایه گذاری منعکس کننده این شکست بزرگتر است. طبق گزارش مجمع جهانی اقتصاد، سلامت زنان تنها 6 درصد از سرمایه گذاری مراقبت های بهداشتی خصوصی را دریافت می کند. علی‌رغم اینکه زنان تقریبا نیمی از جمعیت جهان را تشکیل می‌دهند، بسیاری از شرایطی که به شدت زنان را تحت تأثیر قرار می‌دهند، بودجه کافی ندارند و مورد مطالعه قرار نمی‌گیرند. ما نمی‌توانیم بگوییم سلامت زنان یک اولویت است در حالی که سرمایه‌گذاری اندک برای درک و درمان مشکلاتی که آنها را تحت تأثیر قرار می‌دهد ادامه می‌دهیم.

همین الگو در مراقبت از یائسگی ظاهر می شود. به مردی که در دهه 50 خود اختلال نعوظ را تجربه می کند، اغلب گفته می شود: "ما می توانیم به شما کمک کنیم." به زنی که گرگرفتگی شدید، تعریق شبانه، تغییرات خلق و خو و اختلال در خواب را تجربه می کند، اغلب گفته می شود: «این فقط بخشی از پیری است». مشترک به معنای قابل قبول نیست.

علائم یائسگی درمان نشده می تواند بر خواب، سلامت روان، روابط، کار و سلامتی طولانی مدت تأثیر بگذارد. زنان سزاوار گفتگوهای آگاهانه در مورد گزینه های خود، از جمله مزایا و خطرات بالقوه هورمون درمانی هستند، نه ترس و فرضیات قدیمی که آنها را از دریافت مراقبت مناسب باز می دارد.

این موضوع فراتر از علم زنان است. بیماری قلبی یکی از علل اصلی مرگ و میر در میان زنان است، اما زنان ممکن است علائم متفاوتی را نسبت به مردان تجربه کنند. وقتی زنان مشروط به نادیده گرفتن علائم هشداردهنده می شوند و سیستم های مراقبت های بهداشتی این تفاوت ها را تشخیص نمی دهند، عواقب آن می تواند ویرانگر باشد.

اما آینده نباید اینگونه باشد.

سیستم مراقبت بهداشتی را تصور کنید که در آن زنی که درد را گزارش می‌کند، به جای شک و تردید، کنجکاوی دریافت می‌کند. اولویت‌های تحقیقاتی را تصور کنید که نه تنها بر آنچه سودآور است، بلکه بر آنچه زنان را رنج می‌برند نیز تمرکز دارند. تصور کنید دخترانی در دنیایی بزرگ می‌شوند که مادرانشان داستان‌های استقامت خاموش را منتقل نمی‌کنند، بلکه به آنها یاد می‌دهند که علائمشان شایسته توجه است.

زنان: فقط از این سوال که آیا یک علامت "طبیعی" است، خودداری کنید. بپرسید که آیا زندگی شما را تحت تأثیر قرار می دهد یا خیر، و به دنبال پاسخ باشید. پزشکان: علائم رایج را به عنوان شروع یک مکالمه، نه پایان یک مکالمه، در نظر بگیرید. اگر تخصص لازم برای رسیدگی به شرایط پیچیده را ندارید، بیماران را به فردی که این کار را انجام می دهد ارجاع دهید. سیستم‌های مراقبت‌های بهداشتی، بیمه‌گران و سرمایه‌گذاران باید از توانایی زنان برای تحمل به عنوان توجیهی برای تأخیر در مراقبت و محدود کردن منابع استفاده نکنند.

من وارد پزشکی شدم چون می خواستم به مردم کمک کنم. من معتقدم که اکثر متخصصان مراقبت های بهداشتی در این ماموریت سهیم هستند. اما وقتی خود سیستم موانعی برای شنیدن و شفا ایجاد کند، نیت خوب کافی نیست.

معیار سلامت زنان هرگز نباید این باشد که یک زن چقدر می تواند بی سر و صدا دوام بیاورد. باید این باشد که دارو تا چه حد می‌تواند درد او را درک کند، آن را درمان کند و به او کمک کند تا به طور کامل زندگی کند.

دکتر آنجلا "آنجی" استوهر، MD، FACOG، متخصص زنان و زایمان است که در درد مزمن لگن، اختلال عملکرد جنسی و شرایط پیچیده سلامت زنان تخصص دارد. نظرات بیان شده متعلق به خود نویسنده است.