درس ابراهیم و هبرون برای اسرائیل: یک دولت یهودی نمی تواند حقوق دیگران را انکار کند - عقیده

در این شبات، ده‌ها هزار اسرائیلی برای جشن گرفتن پرشات چایی سارا که مرگ سارا و خرید معارات هامچپلا، مقبره ایلخانی‌ها توسط ابراهیم، به منظور دفن او توسط ابراهیم بازگو می‌شود، به شهر الخلیل می‌روند. در عین حال، ساکنان فلسطینی احتمالا در خانه‌های خود پنهان می‌شوند و می‌دانند که این هفته خشونت‌ها علیه آنها مخفی خواهد شد. ارتش اسرائیل در حال حرکت در اطراف شهر است. در همین حال، طی یک هفته و نیم گذشته، ارتش اسرائیل بیش از 3000 نفر از ساکنان الخلیل - بیش از 1800 نفر از آنها کودک - و تخریب را آواره کردند.

به انتقام کشته شدن دو سرباز اسرائیلی دو هفته پیش، خانه ها و مشاغل را تخریب کرد یا به آنها آسیب رساند. این عملیات که زندگی صدها خانواده را متلاشی کرد، منجر به مصادره تنها چهار اسلحه شد. یکی از میدراش می گوید که ابراهیم معارات هامچپلا را کشف کرد، زمانی که او به دنبال یک گوساله فراری وارد غار شد، جایی که آدم و حوا را در آغوش یکدیگر غوطه ور دیدند که در میان نور و بویی از بوی شیرین احاطه شده بودند. حاخام الیازر 36:16).این جایی است که ابراهیم می خواهد محبوب خود را دفن کند و ابدیت خود را بگذراند: در مکانی که ساکنان آن

اجداد همه بشریت، و این یادآور حضور الهی است. مذاکرات ابراهیم با ساکنان محلی بر سر خرید غار، با فروتنی و احترام عمیق برای طرف مقابل انجام می شود، همانطور که بسیاری از برخوردهای ابراهیم با رؤسای و پادشاهان سایر قبایل در طول داستان زندگی اش انجام می شود. به یاد او، هر دو کلمه عبری و عربی از نام های عبری و عربی او به نام های عبری و عربی از نام های Kfrihal به نام های Kfrial از آنها آمده است. زبان‌های مربوطه - هم با اشاره به «دوستی» ابراهیم با خدا، و هم شاید برای یادآوری این که این شهر زمانی نمونه دوستی بین ملت‌ها بود.

ریاضیات انتخابات هفته گذشته، اسرائیل بر سر دوراهی نشسته است: این کشور می تواند تصمیم بگیرد که راه شهرک نشینان الخلیل و میهمانان شبات آنها را در پیش بگیرد، این مسیر برتری یهودیان است که در آن اسرائیل هرگونه تظاهر به دموکراسی را کنار می گذارد و سیاست مبتنی بر تبعیض، اشغال دائمی را دو چندان می کند و به جای احترام به همه می تواند مسیر زندگی را انتخاب کند. سرزمین، بشریت جهانی، و تلاش برای تبدیل اسرائیل به مکانی که منعکس کننده حضور الهی باشد. احزاب مخالف هفته گذشته یک پیروزی تاریخی به دست آوردند.

آنها اکنون 67 کرسی در کنست را در اختیار دارند - بیش از ائتلاف نخست وزیر بنیامین نتانیاهو در سال 2022، زمانی که او ادعا کرد که دستور انجام کودتا علیه زیرساخت های قضایی اسرائیل را به دست آورده است. این پیروزی توسط شهروندان فلسطینی اسراییل امکان پذیر شد که با تعداد بی سابقه ای شرکت کردند و احزاب آنها مدعی 19 کرسی شدند. شهروندان فلسطینی نیز با رای خود و در لیست مشترک و اعلامیه های رعام مبنی بر اینکه آماده حمایت از ائتلافی به رهبری گادی آیزنکوت هستند، حق خود را برای شمارش اسرائیل، درست مانند هر شهروند دیگری، ابراز کرده اند.

آیزنکوت باید از این فرصت برای تشکیل دولتی استفاده کند که واقعا نماینده شهروندان اسرائیل، از جمله شهروندان یهودی و فلسطینی باشد. متأسفانه، آیزنکوت و بسیاری از شرکای احتمالی او در ائتلاف تاکنون تمایل کمی برای پذیرش این امکان نشان داده‌اند. نتانیاهو کمپین دیگری را اجرا کرد که بر پایه ترس و خصومت نسبت به شهروندان فلسطینی اسرائیل بنا شده بود. آیزنکوت به جای عقب نشینی از این لفاظی، بسیاری از فرضیه های اساسی آن را پذیرفته است.

او شرایطی را بر شرکای ائتلافی بالقوه تحمیل کرده است که می تواند تشکیل دولت با احزاب فلسطینی یا احزاب حریدی (اورتودوکس) را غیرممکن کند، هرچند نتایج انتخابات نشان می دهد که برخی از این احزاب برای تشکیل اکثریت حکومتی ضروری خواهند بود. در داخل بلوک او، تنها دموکرات ها، به رهبری یایر گولان، به صراحت از احزاب عرب، از جمله احزاب عرب، از جمله احزاب عربی، مخالفت کرده اند. احزاب عرب نشان دهنده عدم تمایل عمیق تر به پذیرش شهروندان فلسطینی به عنوان مشارکت کنندگان برابر در دموکراسی اسرائیل است.

به رهبران این احزاب پیوسته گفته می‌شود که نمی‌توانند شرکت کنند زیرا آنها را صهیونیستی نمی‌دانند، یا به این دلیل که تعهد آنها به امنیت اسرائیل به نحوی مشکوک است. آیزنکوت از شرکای احتمالی ائتلاف عربی خواسته است که حماس را به‌عنوان یک سازمان تروریستی به رسمیت بشناسند، علی‌رغم محکومیت صریح این احزاب از حملات 7 اکتبر. آنها از داشتن برخی از قدرتمندترین مناصب در دولت اسرائیل.

ce که بسیار فراتر از پیکربندی دقیق ائتلاف او است. او می‌تواند دیدگاه نتانیاهو را درباره کشوری بپذیرد که در آن مشروعیت سیاسی به هویت یهودی بستگی دارد و شهروندان فلسطینی به‌طور دائم از قدرت کنار گذاشته می‌شوند. یا می‌تواند تشخیص دهد که انتخابات فرصتی برای شروع ساختن نوع متفاوتی از اسرائیل است که در آن هر شهروند صدایی معنادار در شکل‌دهی آینده کشور دارد. بخش تورات این هفته راهنمایی برای مسیر پیش رو ارائه می‌دهد. ابراهیم به الخلیل نرسید و ادعا کرد که رابطه اش با خدا به او این حق را می دهد که هر چه می خواهد بردارد.

او با مردمی که قبلا در آنجا زندگی می کردند با فروتنی برخورد کرد، وقار آنها را تشخیص داد و به دنبال ایجاد رابطه ای مبتنی بر احترام متقابل بود. هزاران سال بعد، الخلیل مکانی است که یهودیان و فلسطینی ها هر کدام خود را دارای ریشه های تاریخی و مذهبی عمیق می دانند. آینده این کشور، مانند اسرائیل و فلسطین به طور کلی، با انکار انسانیت یا حقوق یک قوم به نام مردم دیگر تأمین نمی شود. همانطور که مقامات منتخب با نتایج این انتخابات روبرو می شوند، بهتر است نمونه پدرسالاری را که نام شهرشان یدک می کشد، به خاطر بسپارند.

ابراهیم فهمید که حتی یک وعده الهی نیز او را از تعهداتش در قبال همسایگانش مبرا نمی کند. دولت بعدی اسرائیل نیز باید این درس را بیاموزد. نویسنده، مدیر عامل T'ruah: The Rabbinic Call for Human Rights، سازمانی است که بیش از 2300 خاخام و روحانی و جوامع آنها را آموزش می دهد و بسیج می کند تا صدایی اخلاقی برای حمایت و پیشبرد حقوق بشر در آمریکای شمالی، اسرائیل و سرزمین های اشغالی را به ارمغان بیاورند.