درس واقعی رسوایی جنسن هوانگ

اگرچه داستان کامل انویدیا هنوز در حال ظهور است، نگران‌کننده‌ترین افشاگری ممکن است این نباشد که جنسن هوانگ، تأثیرگذارترین مدیر هوش مصنوعی آمریکا، با یک جاسوس چینی مشکوک درگیر بوده است. ممکن است به مقامات ارشد دولت در مورد این خطر هشدار داده شده باشد و با این وجود همچنان به او برای هدایت آینده فناوری ایالات متحده تکیه کنند. استراتژی آمریکا تا حدی فوق‌العاده به بازیگران قدرتمند بخش خصوصی وابسته است که دولت نمی‌تواند انگیزه‌های آنها را به سادگی با منافع ملی فرض کند.

در می 2025، هوانگ در حال صرف غذا در تایپه با آلیس هوانگ، دارایی ادعایی وزارت امنیت دولتی چین که با او رابطه عاشقانه داشت، عکس گرفت. پرزیدنت ترامپ در ماه می گذشته برای دیدار با رئیس جمهور چین شی جین پینگ به پکن رفت. بنا بر گزارش ها، مارکو روبیو، وزیر امور خارجه آمریکا در حین پرواز، اطلاعات اطلاعاتی را به ترامپ اطلاع داد. اما این اطلاعات تکان دهنده مانع از آن نشد که ترامپ جنسن هوانگ را به این سفر بیاورد یا با او به عنوان یک مشاور کلیدی رفتار کند.

هوانگ در یک ایستگاه سوخت‌گیری در آلاسکا، با هیئت ملاقات کرد. او در کابینی که معمولا توسط دستیاران ارشد رئیس جمهور اشغال شده بود، با ایلان ماسک گفتگو کرد. روی میز روبروی هوانگ، شکلات‌هایی با مارک کاخ سفید که به مهمانان داده می‌شد، نشسته بودند: بوسه‌های هرشی. وقتی این گروه به پکن رسید، هوانگ از هواپیما بیرون آمد تا روی فرش قرمز در کنار ترامپ، روبیو و دیگر مقامات ارشد راه برود، که نمادی قدرتمند از نزدیکی هوانگ به رئیس جمهور و تأثیر او بر سیاست دولت چین و هوش مصنوعی بود.

[ بخوانید: رسوایی در مرکز اقتصاد ]

غریزه ترامپ این بود که در کنار مردش بایستد. این افشاگری ها اعتقاد آشکار رئیس جمهور را مبنی بر ضروری بودن رهبر انویدیا متزلزل نکرد. اما تا لحظه نگارش این مقاله، وال استریت ژورنال گزارش داده است که هیئت مدیره انویدیا ممکن است برای برکناری هوانگ آماده شود. دولت با سؤالات عمده ای در مورد رسیدگی به این موضوع مواجه است: بلومبرگ گزارش داده است که در اواخر تابستان 2025، مشاور عمومی انویدیا با مقامات ارشد وزارت بازرگانی در مورد تحقیقات شرکت در مورد Megaspeed تماس گرفت و کارمندان سطح پایین تجارت با محدودیت های غیرعادی در مورد نحوه پیگیری من مواجه شدند.

سوالات مربوط به Nvidia. ترامپ روز یکشنبه در پاسخ به این سوال که آیا باید به این هشدار عمل می کرد یا خیر، پاسخ داد: نه، فکر نمی کنم.

هوانگ چیزی است که ما می توانیم آن را "کبوتر دوتایی" بنامیم. او به معروف گفت که برچسب "شاهین چین" "نشان شرم" است. هنگامی که فرید زکریا، مجری شبکه CNN از هوانگ پرسید که آیا برنده شدن ایالات متحده یا چین در مسابقه هوش مصنوعی اهمیت دارد، او گفت: "فکر نمی‌کنم اینطور باشد." به طور مشابه، هوانگ هشدارهای مربوط به خطرات فاجعه‌بار هوش مصنوعی را رد می‌کند. این دیدگاه‌ها با دیدگاه‌های داریو آمودی از Anthropic، که یک «شاهین دوگانه» است، در تضاد است، چین را به‌عنوان یک تهدید حیاتی برای امنیت ملی می‌بیند و هشدار می‌دهد که هوش مصنوعی می‌تواند خطری وجودی برای بشریت ایجاد کند.

هر دو مرد اصرار دارند که مواضع آنها منعکس کننده درک آنها از منافع ملی آمریکا و آینده هوش مصنوعی است. اما اختلافات آنها با منافع تجاری آنها همخوانی دارد. انویدیا از فروش تراشه‌ها به مشتریان زیادی در سطح جهانی تا جایی که می‌تواند سود می‌برد و هوانگ علیه محدودیت‌های آمریکا در فروش تراشه‌های هوش مصنوعی پیشرفته به چین لابی کرده است. در مقابل، آنتروپیک از نگه داشتن شرکت های چینی تا حد امکان در پشت مرزها سود می برد. از قضا، تجارت این دو مرد در هم تنیده شده است. Anthropic، مانند بسیاری دیگر از توسعه دهندگان برجسته هوش مصنوعی، از تراشه های Nvidia استفاده می کند.

مسابقه هوش مصنوعی به طور کلی به عنوان یک رقابت بین شرکت ها و بین کشورها درک می شود، اما همچنین یک نبرد ایده ها است. در مرکز آن چیزی است که من رویای «تسلط بر هوش مصنوعی» نامیده‌ام: این باور که هوش مصنوعی پیشرفته می‌تواند به ایالات متحده برتری دائمی نسبت به رقبای خود بدهد و دوران سلطه غیرقابل چالش آمریکا را بازگرداند. اما این دیدگاه به این فرض مشکوک بستگی دارد که قدرت تکنولوژیکی انباشته شده توسط شرکت های آمریکایی می تواند به طور قابل اعتمادی به قدرت اعمال شده توسط دولت آمریکا تبدیل شود.

رهبران آمریکا و چین از دو سیستم فناوری رقیب صحبت می کنند، اما این سیستم ها در واقع کاملا از هم جدا نیستند. آنها به یکدیگر وابسته هستند و از طریق حرکت فناوری، سرمایه، اطلاعات و افراد درگیر می شوند. پکن رسما از واردات مقادیر زیادی تراشه های انویدیا که دولت ترامپ برای فروش تایید کرده است خودداری کرده است - اما Megaspeed و شرکت های مشابه بر اساس یک مدل تجاری کار می کنند که نشان می دهد چگونه شرکت های چینی هوش مصنوعی به قدرت محاسباتی از خارج وابسته هستند. برخی از مراکز داده در جنوب شرقی آسیا برای دور زدن محدودیت های ایالات متحده استفاده می کنند.

مدیران سیلیکون ولی، به نوبه خود، از رقابت با مجموع صفر بین آمریکا و چین صحبت می کنند، حتی در شرایطی که شرکت های هوش مصنوعی آمریکایی به استعدادهای چین متکی هستند. این وابستگی‌های متقابل فرصت‌های اقتصادی را ایجاد می‌کند، اما راه‌هایی برای جاسوسی، اجبار و دستکاری نیز ایجاد می‌کند. و هر چه مسابقه هوش مصنوعی بیشتر به شبکه‌های گسترده شرکت‌ها، مشتریان و دولت‌ها بستگی داشته باشد، تعداد انگشت شماری از افرادی که در تقاطع آن‌ها می‌نشینند، تأثیر بیشتری خواهد داشت.

[روژ کارما: دموکرات ها هیچ برنامه منسجمی برای هوش مصنوعی ندارند]

برتری تکنولوژیکی و قدرت ملی همیشه در یک جهت نیست. دایره بسیار کوچکی از مدیران و مقامات تصمیماتی می گیرند که آینده هوش مصنوعی و رقابت ژئوپلیتیکی پیرامون آن را شکل می دهد. قدرت این افراد به سرعت از دست نهادهای مسئول محافظت در برابر خطرات تکنولوژیکی و ژئوپلیتیکی فرار می کند. اطلاعات نشان می دهد که آلیس هوانگ از دسترسی خود به جنسن هوانگ برای کمک به شرکت های چینی برای دستیابی به تراشه های انویدیا به ارزش میلیاردها دلار استفاده کرده است.

در همین حال، گزارش شده است که وزارت بازرگانی اقدام علیه Megaspeed را به تعویق انداخت، حتی در حالی که سایر آژانس‌ها برای محدودیت‌ها فشار می‌آوردند. Axios گزارش داد که اسکات بسنت، وزیر خزانه داری، هفته گذشته با هاوارد لوتنیک، وزیر بازرگانی، در مورد اینکه چرا Megaspeed به لیست دولتی از نهادهای محدود شده اضافه نشده است، پس از ماه ها هشدارهای بین سازمانی در مورد شرکت، مواجه شد.

سؤالات بی پاسخ اکنون بسیار فراتر از خود ماجرا هستند: آیا این رابطه بر تصمیمات تجاری انویدیا تأثیر گذاشته و باعث شده است که این شرکت محصولات را به جای شرکت های آمریکایی به Megaspeed اختصاص دهد؟ آیا نفوذ سیاسی انویدیا توانایی دولت برای اجرای قوانین خود را به خطر انداخت؟

برخی از رهبران نژاد هوش مصنوعی به گونه‌ای صحبت می‌کنند که گویی اختراعات آنها به بشریت اجازه می‌دهد تا از محدودیت‌های خود فراتر رود - و شاید به یک کشور بر همه کشورهای دیگر قدرت بدهد. با این حال، افرادی که این دگرگونی را هدایت می‌کنند، در برابر قدیمی‌ترین ضعف‌های طبیعت انسان آسیب‌پذیر می‌مانند: جاه‌طلبی، غرور، ترس، طمع، میل. دورانی که آنها می سازند با برخورد بین جاه طلبی های مافوق بشری و ضعف انسانی تعریف می شود.

درس این رسوایی صرفا خطاپذیر بودن این افراد نیست. این است که ما به نهادهایی نیاز داریم که بتوانند نفوذ خود را بررسی کنند و عواقب اشتباهات خود را مدیریت کنند، قبل از اینکه این افراد بیش از حد قدرتمند شوند که نمی‌توانند پاسخگو باشند. *منابع تصویر تصویر: جوئل ساجت / خبرگزاری فرانسه / گتی. فنگ لی / گتی; فین گومز / گتی; شان گالوپ/گتی.