"درمان باروری مانند شغل دوم است": کارفرمایان چگونه می توانند از کارکنان تحت IVF حمایت کنند؟
هنگامی که فرد در طول درمان باروری با کار برخورد می کند، زنان به روش های مختلف واکنش نشان می دهند
چه اتفاقی میافتد وقتی یکی از شخصیترین و صمیمیترین چیزهایی که ممکن است تجربه کنید - چالش باروری - با شغل شما برخورد میکند؟ به گفته محققان مؤسسه تجارت و جامعه DCU، سازمانها به طور فزایندهای به کارکنان مزایایی مانند کمک مالی برای درمان باروری و انجماد تخمک ارائه میکنند، اما از نظر فرهنگی و رفتاری، در حمایت از کارگرانی که این گزینهها را انتخاب میکنند، عقب ماندهاند.
بارداری و والدین میتواند زمان شادی و انتظار زیادی باشد، اما برای کسانی که مشکل باردار شدن دارند – یا کسانی که سقط جنین کردهاند – میتواند مملو از اضطراب، ترس و حتی شرم باشد.
Céire Gilsenan، متخصص رفتار سازمانی، تمام این احساسات و بیشتر را زمانی که اولین سفر باروری خود را طی می کرد و در حالی که تمام وقت کار می کرد، تجربه کرد. She kept the circle of trust small so, besides her partner, only her sister knew she was undergoing IVF .
At work, she slipped out surreptitiously for doctor’s appointments and for phone calls about her results.
به یاد دارم که مشخصا در کلینیک نشسته بودم، فقط احساس ناراحتی میکردم و وانمود میکردم که مقاله را میخوانم زیرا از دیدن کسی که میشناسم میترسیدم. از نظر بدنی عرق کرده بودم زیرا میدانستم دیر به سر کار خواهم آمد، و تو سعی میکنی بهانهای برای جایی که هستی بیاندیشی.»
گیلسنان احساس می کرد که به شدت آسیب پذیر است زیرا محل کار پرفشار او با الزامات پروتکل های پزشکی فشرده برخورد می کرد. به گفته محققان، تجربه او چندان غیرعادی نیست.
پروفسور یسولت فرینی از DCU، که زنان را در محل کار مطالعه می کند، می گوید: «کار و مادری هرگز بیشتر از آنچه در طول درمان باروری اتفاق می افتد، با هم برخورد نمی کنند. درمان باروری مانند شغل دوم است. این یک شیفت دوم است، اما شیفتی است که نمیتوانند آن را کنترل کنند، زیرا نمیدانند چه زمانی قرار است اتفاق بیفتد. همچنین واقعا نمیتوانند کنترل کنند که چه زمانی قرار است خبر بدی دریافت کنند.»
Fertility treatment and the workplace: ‘It’s a hugely personal thing to have to say’
فرینی میگوید که برای شرکایشان اغلب "قرار است در این امر فرد قوی باشند، اما چالشها برای آنها به همان اندازه سخت است، فقط متفاوت است. آنها به همان اندازه فیزیکی نیستند اما کاملا به همان اندازه احساسی هستند."
A VHI survey, Fertility in Focus: The Workplace Realities, found that 14 per cent of women surveyed in 2024 had experienced fertility issues. از این تعداد، دو سوم گفتند که این کار در کار تداخل داشته است، در حالی که تنها 20 درصد احساس آمادگی می کردند و 64 درصد از مشکلات سلامتی آینده در صورت ادامه استرس خود می ترسیدند.
از پاسخ دهندگان، تنها 27 درصد با کارفرمای خود صحبت کرده اند و 74 درصد از پزشک عمومی خود مشاوره گرفته اند.
Gilsenan’s decision not to reveal her situation to her colleagues or wider family was deliberate. «احساس میکردم که اگر خوب پیش نرود، نمیتوانم با ناراحتی خودم کنار بیایم و ناراحتی یا واکنش دیگران به ناراحتیام را مدیریت کنم.»
سفر باروری او در نهایت موفقیت آمیز بود. پس از آن، او تصمیم گرفت در این زمینه در حال ظهور بیشتر تحقیق کند. او نویسنده اصلی کتاب تجربه و پاسخ به آسیب پذیری وجودی: پیمایش در رابط درمان کار و باروری بود که در مجله جنسیت، کار و سازمان منتشر شد. گیلسنان توسط فرینی نظارت شد و توسط محققین همکار لیزا ون در ورف و هیلاری اولری از موسسه DCU برای تجارت و جامعه کمک شد.
گیلسنان با 18 زن دیگر که در حین کار تمام وقت تحت درمان باروری قرار گرفته بودند، مصاحبه کرد. "افراد سقط جنین داشتند و روز بعد به سر کار برگشتند. آنها در محل کار تماس تلفنی گرفتند که می گفتند درمان برای بار سوم یا چهارم جواب نداده است و فقط از آن اتاق جلسه بیرون آمدند و به مطب رفتند، مثل اینکه همه چیز عادی بود."
اگرچه درمان باروری از نظر جسمی و احساسی طاقت فرسا بود، اما همه احساس کردند که حفظ هویت حرفه ای مهم است. Their desire to work, and be recognised at work, did not pause just because they were trying to become parents.
خواه این زن تصمیم بگیرد که درمان باروری خود را به خانواده یا همکارانش فاش کند یا نه، این تحقیق نشان داد که احساس آسیب پذیری رایج است و زنان رابط کار و باروری را به سه روش متمایز دنبال کردند: نقاب زدن، مواجهه و تسلیم شدن. نقاب زدن تظاهر طاقت فرسا و فعال پنهان کردن پریشانی جسمی و عاطفی شما برای محافظت از یک تصویر حرفه ای است. این رایج ترین پاسخ بود و شامل مخفی کردن قرار ملاقات، کار بیش از حد، گریه در توالت و سپس ارائه چهره شجاع در ملاء عام بود.
فرینی میگوید این احساس در میان زنان وجود دارد که "آنها نمیتوانند همه تخمهای خود را در یک سبد قرار دهند. بنابراین، "اگر این کار درست نشد، باید چیز دیگری داشته باشم تا دوباره به آن بازگردم." سپس آنها با اتخاذ یک واکنش پوشاننده روی کار بیش از حد سرمایهگذاری میکنند.
Confronting is when the woman decides to tell a trusted manager or colleague and reclaim some control over her life and time. This helps them set shared boundaries and expectations around appointments and calls. به عنوان مثال، گیلسنان وضعیت را برای یک همکار نگران فاش کرد و این باعث تسکین زیادی شد. “She would cover for me and she even came to the clinic with me a few times. It genuinely did make a world of difference.”
Succumbing is when the hopeful parent reaches a point of being overwhelmed and can no longer manage their vulnerability, says Freeney. ظرفیت آنها برای مقابله فراتر رفته است و ممکن است شروع به عقب نشینی از پروژه ها کنند و عمیقا امید خود را از دست بدهند. یکی از مصاحبه شوندگان اولین بررسی عملکرد خود را پس از پایان درمان بازگو کرد. او به مدیرش گفت: "با من در مورد عملکرد صحبت نکن. من دیگر به آن اهمیت نمیدهم. من کسی را ندارم که در کالج بگذرانم."
این مقاله نشان میدهد که گفتن به یک مدیر، عضو منابع انسانی یا یک همکار آسیبپذیری یا ناراحتی را پایان نمیدهد و بسیاری از آنها حتی پس از گفتن این موضوع به دیگران نیز پنهان میکنند.
گیلسنان در مورد روند پزشکی گفت: "من میلیون ها بار به خودم تزریق خواهم کرد. آن آزمایش ها و روش های وحشتناک را پشت سر می گذارم. این کار از من خارج نشد." The hard part, she says, was the “anguish of the whole thing, the uncertainty, how vulnerable you are, how unpredictable it is”.
رفاه محل کار و بهره وری دست به دست هم می دهند، بنابراین پرداخت مزایای باروری به تنهایی کافی نیست. سازمانها باید فرهنگهای دلسوزانه و آگاهانه در محل کار را پرورش دهند که از رفاه، مشارکت و حفظ کارکنان حمایت میکند و در عین حال انگ اغلب مرتبط با چالشهای باروری را کاهش میدهد.
محققان DCU امیدوارند که با نمایان ساختن این بعد پنهان زندگی کاری، سازمان ها فرهنگ هایی ایجاد کنند که وزن آسیب پذیری وجودی را برای والدین مشتاق کاهش دهد.
‘Injecting yourself daily is difficult to navigate at work’: Managing fertility treatment while working
Creating fertility-aware workplaces doesn’t mean having all the answers. “You don’t need a policy to lead with empathy and compassion,” says Gilsenan.
اغلب، معنادارترین حمایت با آگاهی و انعطاف پذیری برای کسانی که تحت درمان هستند آغاز می شود. Women shouldn’t have to make up lies to cover appointments, says Freeney. کار در حال انجام است؛ آنها فقط به کمی انعطاف نیاز دارند.
“Employees who feel supported by their employer during significant life experiences are more likely to remain engaged, loyal and connected to their organisation. In contrast, employees who feel they must hide their fertility journey may experience increased stress, absenteeism, disengagement and isolation,” says the Sims IVF clinic.
VHI recommends stress supports and counselling, fertility education talks, including fertility in wellness programmes, and flexible working and leave.
مارگارت ای وارد، مدیر اجرایی Clear Eye، یک شرکت مشاوره رهبری است. margaret@cleareye.ie
متن اصلی (انگلیسی)
‘Fertility treatment is like a second job’: How can employers support staff undergoing IVF?
When the personal collides with work during fertility treatment, women react in different ways