درون اسکارلت ها و مبارزه آنها برای هستی

اسکارلت ها در دو بازی ابتدایی خود در مسابقات قهرمانی راگبی یونایتد 2026-27 شکست خورده اند

شما حتی قبل از اینکه به شهر برسید، اولین یادآوری هویت راگبی Llanelli را پشت سر می گذارید.

در Felinfoel مجسمه فیل بنت، کاپیتان تیم Llanelli قرار دارد که در سال 1972 نیوزیلند را شکست داد.

چند مایل جلوتر، ری گراول، عضو تالار مشاهیر ورزشی ولز در خارج از پارک و اسکارلتز جاودانه شد.

اینجا هیچ فوتبالیست یا بازیکن کریکت برای کسب فضا رقابت نمی کند. داستان ورزشی که گفته می شود عمدتا مربوط به راگبی است.

که باعث می‌شود این سوال به‌ویژه بی‌رحمانه باشد: اگر راگبی حرفه‌ای از Llanelli ناپدید شود چه اتفاقی می‌افتد؟

اتحادیه راگبی ولز (WRU) قصد دارد تیم های حرفه ای مردان خود را از چهار به سه کاهش دهد. در مدل ترجیحی آن، Scarlets یا Ospreys تا سال 2028 وجود نخواهد داشت.

WRU به دنبال فروش RGC سمت SRC به سرمایه گذاران خصوصی است

در داخل پارک و اسکارلت، عکس هایی از تیم های سابق و پیروزی های معروف دیوارها را پوشانده است.

زندگی‌نامه‌های راگبی قفسه‌ای را در کافه پر می‌کنند، جایی که ناهار امروز بازیکنان، گوشت کبابی است.

هافبک سابق ولز و شیرهای بریتانیایی و ایرلندی به مربیگری در باشگاهی بازگشته است که در آنجا کار خود را آغاز کرد. پدربزرگش زمانی اینجا فیزیوکار بود و با اسفنج جادویی برای گراول می دوید.

حالا پیل در مورد مدرسه و پسرش که راگبی نوجوانان بازی می کند صحبت می کند.

نایجل دیویس، مدیر راگبی، در تریمساران، چند مایلی دورتر، بزرگ شد. پیل از تامبل همین نزدیکی است. بخش بزرگی از تیم فعلی با بازی راگبی در شهرها و روستاهایی که اسکارلت ها نمایندگی می کنند بزرگ شده اند.

حتی مدیر عامل، جان دنیلز، زمانی برای Llangennech نزدیک بازی می کرد.

او معتقد است که ارتباط دقیقا همان چیزی است که در خطر است.

وی گفت: ما تیم های فوتبال لیگ برتر یا قهرمانی نداریم.

وقتی آنها می خواهند ورزش کنند، هنوز راگبی را در حیاط (مدرسه) در غرب ولز بازی می کنند."

دانیلز گفت: "من واقعا برای غرب ولز می ترسم اگر به همین منوال ادامه یابد." برای نسل‌های جوان ولز، من فکر می‌کنم ضرر واقعی خواهد داشت.»

راگبی هنوز بخش بزرگی از زندگی در غرب ولز است - دانیلز

این قلب عاطفی بحث اسکارلتز برای بقا است.

مشکل این است که مشکل فعلی راگبی ولز را نمی توان تنها با احساسات حل کرد.

اسکارلت ها می توانند ادعای خود را مطرح کنند، اما نمی توانند آینده خود را تضمین کنند.

دنیلز استدلال می کند که راگبی ولز باید بپرسد که چگونه می تواند چهار تیم را حفظ کند نه اینکه یک تیم ناپدید شود.

او می‌گوید: «ما اعدادی را ندیده‌ایم که برای اثبات اینکه نمی‌توانیم چهار نفر را حفظ کنیم.»

اما این در عوض یک سوال واضح را ایجاد می کند: اعداد اسکارلت ها کجا هستند؟

دنیلز می‌گوید درآمد بلیط‌های فصلی نسبت به سال گذشته بیشتر شده است، تعداد تماشاگران در فصل گذشته 7 درصد افزایش یافته است، حمایت مالی خوب عمل می‌کند و ورزشگاه به دور از روزهای بازی درآمدزایی می‌کند.

اما وقتی به این موضوع فشار می‌آوریم که پول اضافی مورد نیاز برای حفظ چهار تیم با بودجه مناسب از کجا تامین می‌شود، پاسخ روشنی وجود ندارد.

آیا می‌توانیم یک برنامه 10 ساله ترتیب دهیم که در مدت 10 سال، چهار تیم رقابتی، موفق و قابل دوام داشته باشیم؟» او می پرسد.

این یک بحث برای زمان بیشتر است اما هنوز یک جایگزین تامین مالی نشده است، و Scarlets جدول زمانی را کنترل نمی کند.

جیمز دیویس با تیم GB در المپیک 2016 در ریو به مدال نقره رسید

روی یکی از دیوارهای کافه، در میان عکس‌های سیاه و سفید و پیراهن‌های قدیمی رنگ و رو رفته، تصویری است که به‌طور چشمگیری مدرن به نظر می‌رسد.

رنگ ها واضح هستند، تصویر به طور واضح دیجیتال است. این نشان می‌دهد که اسکارلت‌ها قهرمانی لیگ 2017 خود را جشن می‌گیرند - آخرین باری که یک تیم ولزی برنده این رقابت شد.

جیمز 'کابی' دیویس در آن تیم بازی می کرد. اکنون او به استخدام نسل بعدی کمک می کند.

او گفت: "ما موفقیت را در زمین با بسیاری از کارهایی که خارج از زمین انجام دادیم، به دست آوردیم." ما فقط به عنوان یک گروه به هم متصل شدیم.

دیویس می گوید که عدم اطمینان در مورد آینده راگبی ولز به این معنی است که اسکارلت ها در فصل گذشته دیر وارد بازار استخدام شدند.

در روز بازدید ما جلسه دیگری با WRU وجود دارد.

دیویس در مورد برنامه ریزی از قبل صحبت می کند، سپس تردید می کند.

او گفت: "ما بسیار امیدواریم... کلمه چیست؟ وجود ما، واضح است."

کلمه ای عجیب برای شنیدن در محیط های روزمره یک باشگاه ورزشی حرفه ای.

در طرف دیگر استادیوم، از کنار چند ون برگر با کرکره‌هایشان پایین، حدود 40 بازیکن در یک انبار تمرین سرپوشیده فوتبال بازی می‌کنند.

فریاد، خنده و بحث بر سر تصمیمات وجود دارد.

پس از دو شکست ابتدایی و تحلیل‌های فراوان، کارگردان دیویس می‌خواهد مردم دوباره بخندند.

او می گوید: «همه چیز برای آوردن انرژی است.

تماشای باشگاهی که وجودش در حال بحث است، شگفت‌انگیز است.

دنیلز گمانه زنی های مداوم در مورد راگبی ولز را "طبل جنگل" می نامد.

او گفت: «گاهی اوقات تأثیر بالقوه بر انسان در همه اینها از بین می رود.

بازیکنان تمرین می کنند. مربیان آماده می شوند. قراردادها در نظر گرفته شده است. ناهار سرو می شود.

این چیزی است که عدم اطمینان در داخل یک باشگاه ورزشی به نظر می رسد.

نه مایل دورتر، یک باشگاه دیگر می تواند پرونده خود را مطرح کند.

شش اوسپری برای تور شیرهای بریتانیا و ایرلند در سال 2013 انتخاب شدند - دو برابر تعداد کل اسکاتلند. تنها دو ولزی در سال 2025 به تیم شیرها راه یافتند.

اوسپری ها برای آینده نیز برنامه ریزی می کنند و سنت هلن در سوانسی به عنوان خانه جدید آنها بازسازی می شود.

منطقه ساخته شده Llanelli حدود 42000 نفر و Swansea حدود 170000 نفر دارد. شهر دوبلین به تنهایی تقریبا 600000 نفر دارد. ژوهانسبورگ میلیون ها نفر دارد.

در یک نقشه، ادغام می تواند واضح به نظر برسد. در زمین، اسکارلت ها و اسپری ها تاریخ، جوامع و هویت های متفاوتی دارند.

در حال حاضر، دنیلز از پذیرش این انتخاب امتناع می کند و احتیاط می کند.

او می‌گوید: «ما باید این کار را قبل از اینکه به سمت راست بپریم، دو تیم را قطع می‌کنیم، یا حالا «یک تیم را قطع می‌کنیم» انجام دهیم.

اما اگر WRU به سه مورد ادامه دهد، Scarlets و Ospreys در نهایت باید استدلال متفاوتی ارائه دهند.

نه اینکه چرا آنها باید زنده بمانند، چرا باید به جای دیگری زنده بمانند.

بازیکنان دوباره به کافه می روند. بشقاب های رست بیف در زیر عکس های کسانی که قبل از آنها آمده اند ظاهر می شود.

در حال حاضر، اسکارلت ها به کسب و کار معمولی عجیب و غریبی که یک باشگاه راگبی حرفه ای را اداره می کنند، ادامه می دهند، در حالی که منتظرند کشف کنند که آیا آنها باقی خواهند ماند یا خیر.