درگذشت دنیس هالیدی: دیپلمات ایرلندی که سازمان ملل را به دلیل آنچه که به عنوان نسل کشی در عراق توصیف کرد، ترک کرد

متولد ژانویه 1941

درگذشت 11 اکتبر 2026

دنیس هالیدی، که در سن 85 سالگی درگذشت، یک دیپلمات ایرلندی در سازمان ملل متحد و یک فعال ضد جنگ بود.

پس از بیش از سه دهه با این سازمان جهانی، او از ساختار و رویه‌های عملیاتی آن ناراضی شد، زیرا به نظر او قدرت وتو بر راه‌حل‌ها به همان کشورهایی که مسئول بسیاری از مهم‌ترین مشکلات جهان بودند، می‌داد.

او در سال 1998 در اعتراض به تحریم‌ها علیه عراق استعفا داد، زیرا به گفته او این تحریم‌ها به مردم عادی، به‌ویژه کودکان آسیب می‌زند. او بقیه عمر خود را وقف مبارزات انتخاباتی کرد، که در آن به شدت از نظم جهانی و قدرت های بزرگ آن انتقاد کرد، از رفتار اسرائیل با فلسطینی ها و تصمیم دولت ایرلند برای اجازه دادن به نیروهای ایالات متحده برای استفاده از فرودگاه شانون برای مقاصد توقف و سوخت گیری.

او به شدت تحت تأثیر پدرش که یک صلح‌طلب بود، قرار گرفت و به‌عنوان یک جنبش مذهبی که به طور رسمی به عنوان انجمن مذهبی دوستان شناخته می‌شود، بزرگ شد. فلسفه و ارزش های آن هالیدی را در طول زندگی اش آگاه کرد.

او در سال 2003 هنگام پذیرفتن جایزه صلح بین‌المللی بنیاد گاندی گفت: «من به گونه‌ای تربیت شده‌ام که یک باور اساسی کواکر را بپذیرم، یعنی اینکه در هر مرد و زن خوبی وجود دارد، یا خدا وجود دارد، همانطور که شاید بیشتر دوستان می‌گویند.»

دنیس هالیدی دیپلمات سابق ایرلندی در سن 85 سالگی درگذشت

"بنابراین، من معتقدم که هیچ آدم بدی وجود ندارد. هیچ‌کس ذاتا شرور نیست. اعمال شیطانی، پیامدهای شیطانی و تصمیم‌های ترسناک در اتاق‌های بزرگ وجود دارد که توسط مردانی با لباس‌های راه راه گرفته می‌شود که تاثیر بدی بر افراد بی‌گناه دارد."

دنیس هالیدی در سال 1941 در دوبلین به دنیا آمد و با پدر و مادر و برادر بزرگترش لئو در جنوب شهر بزرگ شد. خانه مکان شادی بود که با حضور حیوانات خانگی و از طریق شرکت مشتاقانه در ورزش، به ویژه بدمینتون، که در آن عالی بود، و تنیس در باشگاه تنیس بروکفیلد چمن در راتماینز، ثروتمندتر شد.

اما خانه همچنین مکانی بود که لئو و دنیس در مورد دردسرهای جهان فراتر از ایرلند یاد گرفتند. والدین او، استنلی مک کلور هالیدی و کاتلین هالیدی، خانه ای برای پناهندگان از درگیری های خارج از کشور، از جمله، در طول سال های جنگ، دو دختر جوان از آلمان فراهم کردند.

این، همراه با ایمان کواکر خانواده و نمونه پدر مبارز او، ارزش ها و دیدگاه هالیدی را نسبت به زندگی شکل داد.

دنیس سال‌ها بعد با ادای احترام به پدرش گفت: "پدرم بیش از 20 سال رئیس جنبش صلح‌طلب ایرلندی بود و بیشتر زندگی خود را وقف رویکردها و راه‌حل‌های غیرخشونت‌آمیز کرد. او در جنبش موفق برای بی‌طرفی نگه داشتن ایرلند فعال بود."

در مورد هالیدی جوان، او به مدرسه راتگار رفت که به اصول کواکر پایبند بود و توسط عمه‌اش، ایزابل داگلاس، که معلم بود، تأسیس شده بود. پس از آن به دبیرستان (در آن زمان در خیابان هارکورت) و در نهایت به کالج ترینیتی رفت و در آنجا مدرک کارشناسی ارشد در اقتصاد، جغرافیا و مدیریت دولتی دریافت کرد.

وقتی هنوز نوجوان بود، معلوم بود که راه پدرش را دنبال خواهد کرد. او در 17 سالگی یک هفته را در مدرسه سازمان ملل در ژنو گذراند - اقامتی که به نظر می رسد به شکل گیری مسیر شغلی او کمک کرده است.

به عنوان دانشجوی ترینیتی، در سال 1960 در مشارکت ایرلندی در راهپیمایی سالانه ضد هسته ای کمپین خلع سلاح هسته ای از میدان ترافالگار لندن تا مرکز تحقیقات تسلیحات اتمی بریتانیا در آلدرماستون در برکشایر شرکت کرد.

پس از کالج، در سال 1962، او به عنوان یک داوطلب Quaker در کنیا ثبت نام کرد و دو سال بعد توسط خود سازمان ملل استخدام شد - شروع حرفه ای که 34 سال به طول انجامید.

او ابتدا در ایران در هیئت کمک فنی سازمان ملل متحد و صندوق ویژه کار می کرد و مقر آن در تهران بود.

ارتقاء سریع دنبال شد. او از سال 1966 تا 1972 در دفتر آسیای برنامه توسعه سازمان ملل متحد (UNDP) بود و قبل از انتقال به مالزی در سال 1972 مقر آن در نیویورک بود.

او از آنجا روی برنامه‌های محلی و همچنین در سنگاپور و برونئی کار کرد و در نهایت معاون نماینده منطقه‌ای شد و در سال 1979 به عنوان نماینده مقیم UNDP در ساموآ منصوب شد که آن کشور، جزایر کوک، جزایر توکلائو و نیوئه در جنوب اقیانوس آرام را پوشش می‌دهد.

در سال 1981 او به نیویورک بازگشت تا در دفتر آسیا و اقیانوسیه خدمت کند، جایی که در تشکیل اولین میزگردهای UNDP برای آسیا مشارکت داشت. در سال 1985 او قبل از اینکه در سال 1987 سرآشپز کابینه شود، سمت معاون مدیر در بخش پرسنل را بر عهده گرفت.

از سال 1989 تا 1994 او قبل از منصوب شدن به عنوان دستیار دبیرکل برای مدیریت منابع انسانی سازمان ملل متحد، مستقر در مقر آن در نیویورک، مدیر پرسنل UNDP بود. وی در این نقش و به نمایندگی از دبیرکل، استراتژی توسعه و مدیریت عملکرد را برای حدود 15000 کارمند سازمان ملل در سراسر جهان به مجمع عمومی معرفی کرد.

در سال 1997، کوفی عنان، دبیرکل وقت، او را به بالاترین رتبه خود در سازمان، یعنی دستیار دبیرکل، ارتقا داد و او را مسئول برنامه کمک‌های بشردوستانه سازمان ملل در عراق، سپس تحت تحریم‌های سازمان ملل پس از حمله صدام حسین به کویت در سال 1990 قرار داد.

اما هالیدی به زودی متوجه شد که برنامه به اصطلاح نفت در برابر غذا سازمان ملل برای کشوری با 20 میلیون نفر کاملا ناعادلانه است. او تحریم ها را «مفهومی کاملا ورشکسته» نامید که به جای هدف قرار دادن رژیم، غیرنظامیان را مجازات می کرد و در سال 1998 استعفا داد.

در سپتامبر سال بعد، او به دانشجویان کالج Swarthmore در فیلادلفیا گفت که بین یک میلیون تا 1.5 میلیون عراقی بر اثر سوءتغذیه یا مراقبت‌های بهداشتی ناکافی ناشی از تحریم‌های اقتصادی جان خود را از دست داده‌اند و رفتار سازمان ملل با این کشور یک «نسل‌کشی» است.

او در مصاحبه‌ای که توسط تهران تایمز در آگوست ۲۰۱۴ منتشر شد، گفت: «بسیاری از کودکان و سالمندان عراقی از اشکال مختلف سوءتغذیه رنج می‌بردند و جان خود را از دست می‌دادند، همگی از دریافت کالری ناکافی رنج می‌بردند، زیرا هیچ ماده‌ای برای پروتئین حیوانی یا گیاهی کافی و سایر نیازهای اساسی تغذیه‌ای و انسانی، مانند سیستم‌های بهداشتی کافی، آموزش و پرورش، بهداشت و سلامت حیوانات، سیستم‌های بهداشتی، آموزش و پرورش، تغذیه، برق، تغذیه، تغذیه، تغذیه و سلامت حیوانات، دریافت کالری ناکافی بودند. تولید و غیره.»

در همان مصاحبه، او به سازمان ملل به دلیل شکست آن در حل مناقشه اسرائیل و فلسطین حمله کرد، شکستی که به گفته او «نشات گرفته از فسادی است که در درون خود شورای امنیت سازمان ملل وجود دارد».

به گفته او، این امر ناشی از ایجاد شورای امنیت سازمان ملل متحد در سال 1945 با پنج عضو دائمی - ایالات متحده، روسیه، چین، فرانسه و بریتانیا - است که هر یک از آنها "قدرت وتو در تضاد کامل با نمایندگی واقعی جهانی و بدون هیچ گونه شرطی برای برابری کشورهای عضو" داشتند.

او به تهران تایمز گفت: «این تصمیم توسط سه مرد گرفته شد که بسیاری آنها را جنایتکار جنگی می‌دانند، یعنی استالین، چرچیل و روزولت».

او در دوران بازنشستگی به خانه تعطیلات ساحلی سابق پدر و مادرش در Errislanan در نزدیکی Clifden، Co Galway، همراه با گربه‌های خانگی‌اش نقل مکان کرد، اما بسیار فعال باقی ماند.

هالیدی در اعتراض به مدرک افتخاری برای اندا کنی

او علیه پروژه استخراج گاز شل در شمال مایو و استفاده از فرودگاه شانون توسط ارتش ایالات متحده مبارزه کرد و از کسانی دفاع کرد که در سال 2003 به یک هواپیمای خدمات دریایی ایالات متحده حمله کردند و به آن آسیب رساندند.

او گفت که این حمله "نوعی از خشونت بود که من از آن حمایت خواهم کرد".

او همچنین به شدت در حمایت از بی طرفی استدلال کرد.

در همان سال به او جایزه صلح بین المللی گاندی اعطا شد. در سال 2010 او در ناوگان قایق‌های کوچکی که تلاش می‌کردند محاصره طولانی‌مدت غزه را منقار کنند، شرکت کرد.

در مراسم تشییع جنازه او این هفته، در خانه ملاقات دوستان در چرچتاون، دوبلین، بیش از 100 عضو خانواده و دوستان، از جمله راجر کول از پانا (اتحاد صلح و بی‌طرفی) حضور داشتند. Des Geraghty، نماینده سابق چپ دموکرات و عضو اتحادیه کارگری Siptu؛ و بسیاری از دوستان مادام العمر از دوران مدرسه، از کمپین ها و از جامعه Quaker.

با پیروی از سنت کواکر، چندین شرکت کننده سخنرانی کردند. خواهرزاده‌اش اورلا از او به خاطر آنچه به جوانان می‌داد تمجید کرد: «او به آنها احساس زنده بودن داد؛ او به آنها امید داد. برادرزاده ای به نام پل شعری خواند.

یکی از دوستان، جود لال فرناندو، دانشیار و مدیر مدرسه ایرلندی اکومنیک در ترینیتی، گفت که هالیدی حتی در حالی که در حال مرگ بود و درد داشت، "ناامیدی را به یک سرپیچی بی وقفه تبدیل کرد و به همه ما یادآوری کرد که اگر مقاومت نکنیم، انسانیت خود را تسلیم می کنیم. اگر با افراد ناتوان همذات پنداری نکنیم، انسانیت ما در معرض خطر است."

سخنرانان دیگر مهربانی و لباس شیک او از جمله جوراب های رنگارنگ و عشق به گل را به یاد آوردند. یک موضوع تکراری این بود که او به قول یکی از سخنرانان "به معنای کواکر بودن" زندگی کرده است.

ریاست مراسم تشییع جنازه را هدر بیولی بر عهده داشت که هالیدی از او خواسته است که دوستش مسئول این مراسم باشد. این با نوازنده فلوت کورمک بریتناخ به پایان رسید که آهنگ پرنسس رویال از Turlough O'Carolan را اجرا کرد.

دنیس هالیدی توسط پدر و مادر و برادرش درگذشت. از او شریک زندگی اش، لنا، به یادگار مانده است. دخترشان فرانسیسکا؛ و نوه اش، کیتون؛ خواهر شوهرش آیلین، و توسط اورلا و پل.