درگذشت دی مک درموت: ناشر کتاب های مصور کودکان با چشم تیزبین استعدادها

متولد 28 ژوئن 1966

درگذشت 13 سپتامبر 2026

دی مک درموت ناشر کتابی بود که مهارت خاصش در تطبیق کلمات و تصاویر برای مخاطبان جوان بود.

او که در تمام کارهایش پرشور بود، جنگجوی نویسندگان، تصویرگرانی بود که با آنها کار می کردند و کودکانی که به آنها خدمت می کردند.

او بیشتر عمر کاری خود را در Walker Books در لندن گذراند، یکی از ناشران پیشرو کتاب برای کودکان در جهان، جایی که او دستیار کارگردان بود.

او یک سال قبل از مرگش به مصاحبه‌کننده‌ای گفت: «یکپارچگی یک کتاب – چون برای کوچک‌ترین بچه‌ها است – برای من واقعا مهم است، واقعا برای همه ما مهم است».

او با بسیاری از با استعدادترین نویسندگان و تصویرگران نسل خود کار کرد. در طول نزدیک به چهار دهه با واکر، بسیاری از کتاب‌هایی که او روی آنها کار کرد، برخی از بالاترین تمجیدها را در این تجارت دریافت کردند.

آنها شامل مدال کارنگی برای تصویرسازی، که شرکت در دوران تصدی خود به عنوان ناشر شش بار برنده شد، جایزه کلاوس فلاژ، بولونیا راگازی، جایزه ازرا جک کیتس، جایزه نخست وزیر برای داستان در استرالیا و جایزه کتاب گلوب-هورن بوستون بود. اخیرا کتاب اوه عزیز، ببین چه چیزی بدست آوردم! برنده بخش غیرداستانی و مصور کودکان در جوایز کتاب بریتانیا شد.

او برای تعالی تلاش کرد و با آگاهی از مرگ و میر خود با بازگشت بیماری، هنگامی که کمی قبل از مرگش کار را متوقف کرد، همکارانش را با یک فرمان ساده ترک کرد: "بدون حد وسط."

دیر مک درموت، معروف به دی، در سال 1966 در دوبلین به دنیا آمد. پدرش، لیام، مدیر مدرسه ابتدایی بود. مادرش، کارمل (نی برادی)، یک کتابدار بود.

او به کالج لورتو در سنت استفان گرین رفت و پس از آن به کالج ملی هنر و طراحی رفت و در آنجا ارتباطات بصری را مطالعه کرد (یک دانشجوی دیگر فیلیپ تریسی، متخصص آینده بود). او در سال 1988 فارغ التحصیل شد.

او قبل از بازگشت به دوبلین به عنوان طراح نمایشگاه، مدت کوتاهی در ایالات متحده و کانادا در زمینه تایپ و تصویرسازی کار کرد. او بعدا گفت: «من واقعا در آن بد بودم، اصلا نمی‌دانستم دارم چه کار می‌کنم. او به لندن نقل مکان کرد، جایی که حرفه اش اوج گرفت.

او به یاد می آورد: «من با این قبیله از مردم وحشی برخورد کردم - همه به نوعی انفجاری بودند، و بسیار مساوات طلب بودند... آنها مردم واکر بوکز بودند.

او در یک زمان هیجان انگیز به شرکت پیوست. واکر که به عنوان طراح جلد شومیز جوان استخدام شده بود، به تازگی «والی کجاست» را منتشر کرده بود؟ و میزی لوسی کازینز. موفقیت هر دو به این معنی بود که شرکت بودجه تقریبا نامحدودی برای پروژه های خلاقانه جدید داشت.

سه سال اول او به عنوان دستیار طراحی آملیا ادواردز، مدیر هنری، یکی از اعضای موسس شرکت، سپری شد. مک درموت هنر خود را از او و دیوید لوید، سردبیر ما به شکار خرس می پردازیم، آموخت. به یک کلاسیک پرفروش تبدیل شد.

مک درموت به‌عنوان یک طراح جوان در این شرکت، همچنین روی طرح‌بندی‌های اصلی برای بچه‌های جغد کار کرد - کتابی که بیش از 6.2 میلیون نسخه در سراسر جهان فروخت.

آیا نیاز داری که برایت یک نقاشی بکشم؟ تصویرگران کتاب خواهان وضعیت برابر هستند

او در اکتبر 2025 به The Bookseller گفت: "رؤسای من بسیار سخاوتمند، از نظر احساسی و خلاقانه بودند... من می توانستم آنچه را که به انجام آن علاقه داشتم کشف کنم."

او که در سال 2002 به ناشر منصوب شد، در نهایت تیمی متشکل از شش ویرایشگر و شش طراح را سرپرستی کرد و به دنبال تکرار محیط پرورشی بود که قبلا از آن سود برده بود.

او در مورد تهیه کتاب از زمان تصور تا انتشار گفت: «این یک گفتگوی بسیار دموکراتیک است. و آنچه که ما در انجام آن خوب هستیم، فکر می‌کنم، یافتن هنرمندان خوب است. پیوند کاری که انجام می‌دهیم تطبیق یک متن واقعا خوب با هنرمند مناسب است... همه ما به عنوان یک تیم گرد هم می‌آییم تا سعی کنیم کتاب‌های خوبی بسازیم که کودکان از آن لذت ببرند، اما بفروشند.

ماریا تونی، مدیر تحریریه کتاب تصویری در واکر می‌گوید: «علاقه او همیشه به داستان‌های بسیار جوان و «پیش‌کلامی» بود، جایی که بچه‌ها می‌توانستند داستان را حتی بدون اینکه بخوانند بفهمند.

تونی می افزاید: «دیردر فضای منحصر به فردی را برای خود در نشریات کودکان ایجاد کرد. او با شاگردی به‌عنوان مدیر هنری و نه به‌عنوان ویراستار، ناشری شد، که در صنعت غیرمعمول بود. و این غرایز بصری و ذوق بی‌عیب و نقص او بود که به شناسایی برخی از بهترین و خلاقانه‌ترین استعدادها در کتاب‌های کودکان کمک کرد.»

مک درموت با بسیاری از نویسندگان، از جمله طراح و تصویرگر ایرلندی کریس هاتون، که اولین بار در بولونیا با آثارش آشنا شد، رابطه قوی برقرار کرد. او از استفاده او از رنگ ها و شخصیت های رسا، که احساس می کرد او را متمایز می کند، شگفت زده شد.

او در یکی از اولین ملاقات هایشان به هاتون گفت: «داستان ها به ما نشان می دهند چگونه باشیم.

او بارها و بارها در مورد صداقت عاطفی صحبت کرد: اینکه چگونه شخصیت ها باید دارای اختیار باشند و پاسخ های آنها باید صادقانه باشد. او معتقد بود که داستان‌های خیلی جوان ما را شکل می‌دهد: خوانندگان جوان فقط با شخصیت‌ها همذات پنداری نمی‌کنند، بلکه به آنها تبدیل می‌شوند.

غرایز او درست بود. کتاب های هاتون از آن زمان به 40 زبان در سراسر جهان ترجمه شده است.

او به‌عنوان ناشر با طیف گسترده‌ای از تصویرگران بین‌المللی کتاب کودکان، از جمله هلن آکسنبری، جان برنینگهام، موریس سنداک، لورن چایلد، آلن آلبرگ، مایکل روزن، باب گراهام، آنیتا جرام، دیوید مک‌کی، دیوید رابرتز، الیور جفرز، کن ویلسون-مکس، کار کرد.

هاتون می گوید که مک درموت مدافع فضا بود، هم فضای سفید روی صفحه و هم فضای نامرئی که برای تخیل خواننده باقی می ماند تا داستان را به شیوه خود بسط دهد و تفسیر کند.

او می‌گوید: «این کار یک کتاب‌ساز بود که بین کلمات و تصاویر کار کند، متن را با صدای بلند بخواند، با گوش ویرایش کند - آنچه را می‌شنویم و صدای ریتم در زبان - و این که چگونه در صفحه با چیزی که در تصاویر می‌بینیم ارتباط برقرار می‌کند. تمام نکته این است که "درست درستش کنیم"، و او اصرار داشت که این روند هرگز انجام نشود."

او به دلیل کشف استعدادهای جدید در کتاب مصور شناخته شد و در سال‌های اخیر فلاویا زد دراگو را کشف کرد که اولین کتابش پرفروش‌ترین کتاب نیویورک تایمز بود. Forest Xiao – آخرین برنده جایزه Klaus Flugge 2026. و کلویی ساویج، برنده کتاب سال 2024 برای کودکان واتراستونز برای بهترین کتاب مصور.

جایگاه او در صنعت در سال 2018 با منصوب شدن به هیئت مدیره انجمن تصویرگران در بریتانیا منعکس شد.

مک درموت به دور از انتشار کتاب های کودکان، عشق عمیقی به دونگال پرورش داد. با وجود چهار دهه اقامت در لندن، او ایرلندی بودن خود را با افتخار به موسیقی و نویسندگی ایرلندی نشان داد و از تیم راگبی ایرلندی پیروی کرد. در سال 2012 او در راه اندازی Walker Éireann، یک ابتکار انتشارات، نقش اساسی داشت.

در بیانیه‌ای به مناسبت درگذشت او، تیم کتاب تصویری او در Walker Books گفت: "او واقعا در نوع خود بی‌نظیر بود - الماس درخشان انسانی با بسیاری از جنبه‌های زیبا و براق برای تماشا و تحسین. او بسیار جالب، بسیار خنده‌دار، بسیار شیک، بسیار باهوش، بسیار مهربان و سخاوتمند و عاقل و انعطاف‌پذیر بود... خوب، به اندازه کافی صفت او وجود ندارد.

او در ساختن کتاب‌های مصور استعداد فوق‌العاده‌ای داشت – این واقعا تجربه‌ی غنی‌اش، نگاه مدیر هنری تیزبین‌اش، غریزه‌اش برای تایپ و صفحه‌آرایی، عشق او به داستان‌گویی و ذوق بی‌عیب‌اش در هنر بود که فهرست کتاب‌های مصور را به آنچه امروز است تبدیل کرد.»

اولین بار در 40 سالگی سرطان تشخیص داده شد، این بیماری در سال 2019 بازگشت. او با دانستن اینکه زمان او محدود است، ثابت قدم و مصمم باقی ماند و اعلام کرد: "من فقط می خواهم کارهای مهم انجام دهم. و این کتاب ها مهم هستند."

تونی می‌گوید: «وظیفه او، همانطور که می‌دید، این بود که نوعی سنگر برای دفع فشارهای تجاری صنعت و ایجاد فضایی برای ساخت کتاب‌های باکیفیت و دوست‌داشتنی برای کودکان باشد.» او به کاری که انجام می‌داد اعتقاد داشت و اغلب کارش را به عنوان یک «حرفه» توصیف می‌کرد. «ما مانور می‌دهیم»، جمله نمادین او بود، و او نیز در آن عالی بود.»

از دیردر مک درموت همسرش تونی مارونی به یادگار مانده است. پدرش، لیام مک درموت؛ برادران او، رونان و شان. خواهر اورلا؛ برادرزاده ها و خواهرزاده هایش، سیاران، کورمک، درولا، کان، آنا، امت و تارا.