پرش به محتوای اصلی

درگذشت کورینا هاردگریو: نویسنده غذا و منتقد رستوران بسیار مورد احترام

آیریش‌تایمز۱۴۰۵ مهر ۱۸, شنبه، ساعت ۰۷:۳۰حدود 6 دقیقه مطالعه

منتقد رستوران آیریش تایمز به خاطر کام زیرکانه، سبک نوشتاری ظریف و توجه به جزئیات معروف بود

متولد: 3 آگوست 1962

درگذشت: 5 اکتبر 2026

کورینا هاردگریو، منتقد رستوران ایریش تایمز از سال 2020، در سن 64 سالگی درگذشت. او که به خاطر کام زیرک، سبک نوشتاری ظریف و توجه به جزئیات شناخته شده بود، بسیار مورد احترام سرآشپزها و صاحبان رستوران‌ها، اگر شاید گاهی اوقات از او می‌ترسیدند، بود. او همچنین قطعات سفر آموزنده و سرزنده ای را برای روزنامه نوشت.

او سه بار، در سال‌های 2021، 2024 و 2025، جایزه نویسندگی رستوران ایرلندی را برنده شد. در حالی که هرگز از بیان نظر خود در مورد یک تکه ماهی بد پخته یا (بهشت نگذار) استفاده از روغن ترافل خجالت نمی‌کشد، اما عمیقا به صنعت مهمان‌نوازی و نحوه برخورد آن با کارگرانش اهمیت می‌داد.

او بی وقفه از محصولات ایرلندی حمایت می کرد، و آخرین ستون او برای این مقاله نشان داد که رستوران سول در خیابان دروری، دوبلین، مرغ لهستانی و هلندی غیررایگان سرو می کند. این یک افشاگری شرم آور برای لری مورین، مالک رستوران، رئیس Bord Bia، سازمانی که به تبلیغ محصولات ایرلندی اختصاص دارد، بود.

اولین قطعه منتشر شده هاردگریو در ایرلندی تایمز گزارشی از یک وعده غذایی در رستوران فران آدریا El Bulli در سال 2006 بود که دومین سال از رکورد پنج بار انتخاب بهترین رستوران جهان بود.

بیش از یک میلیون نفر فقط برای چند هزار فضای ناهار خوری درخواست داده بودند، بنابراین پس از رد اولیه، او شوهرش استیو را متقاعد کرد که به رستوران به زبان اسپانیایی نامه بنویسد و ناراحتی و ناامیدی عمیق خود را ابراز کند و یک نسخه از کتاب آشپزی El Bulli را با هزینه چند صد یورو درخواست کند. چند هفته بعد، به آنها فرصت لغو پیشنهاد شد.

تعطیلات خانوادگی همیشه در اطراف رستوران‌ها برنامه‌ریزی می‌شد، هم غذاخوری‌های خوب و هم مکان‌های ساده‌تری که غذاهای محلی سرو می‌کردند. هاردگریو عاشق رستوران‌ها و غذا خوردن در بیرون از خانه بود، اما این وعده‌ها به‌عنوان آموزش مهم برای کام او و برای توسعه دانش آشپزی‌اش تلقی می‌شد.

با وجود علاقه‌اش به غذاخوری خوب، غذای مورد علاقه‌اش این بود که بیرون از خانه پشت میز پیک‌نیک نشسته بود و شام خرچنگ دوقلو و صدف‌های بخار پز را در کلبه خرچنگ خلیج موسکونگوس در ساحلی مین سرو می‌کرد، نه چندان دور از جایی که شوهرش تابستان‌های کودکی‌اش را سپری می‌کرد – وعده‌ای که حدود ۲۵ دلار قیمت دارد و شما شراب خود را می‌آورید.

کورینا هاردگریو در آگوست 1962 در باگنالزتاون (Muine Beag)، کو کارلو، در خانواده کارمل (نام خانوادگی کلی) و پیتر دان به دنیا آمد. خانواده به Templeogue در دوبلین نقل مکان کردند، جایی که او در مدرسه ملی و برای دبیرستان در کالج Presentation Terenure شرکت کرد.

عشق او به غذا و آشپزی را می توان در زمانی که در آشپزخانه با مادرش و خاله جو سپری کرد، که آشپزی پرشور بود و به هاردگریو عشق مادام العمر به شیرینی پزی می داد، ردیابی کرد. او در سال‌های اولیه نوجوانی، از هر رستورانی که بازدید می‌کرد، منوها را جمع‌آوری می‌کرد، هرچند متواضع.

هاردگریو پس از ترک تحصیل، چند سال در گینس کار کرد و سپس به بحرین رفت تا به عنوان مهماندار هواپیما در Gulf Air مشغول به کار شود. خدمت به مسافران درجه یک با خطوط هوایی منجر به عشق مادام العمر به خاویار و شامپاین شد، هر زمان که او توانایی خرید آنها را داشت.

پس از پایان قراردادش با گلف ایر، او در بحرین ماند و برای یک آژانس تبلیغاتی و بازاریابی کار کرد و در عین حال نقاشی‌هایش از گل‌ها را از طریق یک گالری محلی به فروش رساند.

او که در سال 1990 به دوبلین بازگشت، به مدت یک سال در NCAD شرکت کرد و سپس به کار در آژانس های روابط عمومی و بازاریابی بازگشت. در سال 1997 در نوار نعل اسبی شلبورن، با همسر آینده اش استیو هاردگریو، خلبان سابق نیروی دریایی ایالات متحده آشنا شد. او قصد داشت ایرلند را ترک کند تا برای نستله در بریتانیا کار کند، اما در نهایت استیو نیز به آنجا نقل مکان کرد و در سال 1999 ازدواج کردند و سال بعد به ایرلند بازگشتند. او در سال 2000 کاترین و یک سال و نیم بعد ایزابل را به دنیا آورد.

در سال 2005، کورینا هاردگریو شروع به همکاری با eGullet کرد، تأثیرگذارترین انجمن گفتگوی غذا در اینترنت در آن زمان. مشارکت کنندگان شامل آنتونی بوردین و بسیاری از نام های شناخته شده دیگر بودند. در سال 2007 او به‌عنوان مدیر انجمن‌های «آشپزی» و «بریتانیا و ایرلند» منصوب شد، جایی که او باید مرتبا در برخی از معروف‌ترین نویسندگان غذای این جزایر رفتار کند.

در سال 2008 تشخیص داده شد که او مبتلا به سرطان سینه است و تحت شیمی درمانی گسترده قرار گرفت و در نهایت به سلامت کامل بازگشت.

غذای مورد علاقه کورینا هاردگریو در ایرلند: از پیتزا در دوبلین تا رول خرچنگ در گالوی

در این زمان او یک نویسنده غذا بود و در مورد غذا و شراب برای مجله ایرلندی تاتلر می نوشت. در سال 2011، او به دعوت ارنی والی، که دوست صمیمی و مربی بود و اوایل امسال نیز درگذشت، شروع به نوشتن ویژگی های غذایی برای ساندی تایمز کرد. در سال 2012، از او برای پیوستن به انجمن نویسندگان غذای ایرلندی دعوت شد.

هاردگریو گهگاه در مورد شراب نوشته بود، اما تصمیم گرفت این موضوع را جدی‌تر بگیرد، و برای دریافت دیپلم Wine and Spirit Education Trust (WSET) ثبت‌نام کرد و به سرعت گذراند. به زودی او در سال 2017 ستون نویس شراب ایرلندی مستقل شد و به او فرصت سفر در سراسر اروپا و به نیوزیلند، استرالیا، کالیفرنیا و آفریقای جنوبی را داد.

در سال 2020 او به عنوان منتقد رستوران به ایریش تایمز نقل مکان کرد. این یک شغل رویایی بود، اما زمان بندی نمی توانست بدتر از این باشد، زیرا همه رستوران ها به دلیل همه گیری باید تعطیل شوند. آن ستون‌های اولیه روی جعبه‌های غذا و گاهی اوقات روی مکان‌های غذاخوری در فضای باز متمرکز بودند.

دانش عمیق او از دنیای رستوران، کام ظریف و عشق محض به غذاخوری، ستون های او را معتبر و دقیق، اما مهمتر از همه خواندنش لذت بخش می کرد. او هرگز وظیفه خود را در قبال خوانندگانش فراموش نکرد و از اینکه ارزش، خدمات یا غذای بد را به زبان بیاورد، هراسی نداشت.

او مهارتی داشت که در خلال بازبینی‌هایش مخفیانه باقی بماند و فقط گاهی دیده می‌شد. تکنیک او این بود که با نام مستعار رزرو می‌کرد و کمی جذاب‌تر از حد معمول لباس می‌پوشید.

سوالات دقیق او از سرآشپزها و صاحبان در مورد منبع یابی همیشه مورد استقبال قرار نمی گرفت، اما او اصرار داشت و به دنبال پاسخ های طفره آمیز با سؤالات بعدی بود. ممکن است چندین تماس تلفنی و ایمیل طول بکشد تا اطلاعات مورد نیاز او را دریافت کند و همیشه اصرار به پاسخ‌های کتبی داشته باشد.

جوایز غذای 2025 کورینا هاردگریو، از جمله رستوران سال او

پس از مرگ هاردگریو، بسیاری از نویسندگان غذای جوانی که او به آنها توصیه کرد، ادای احترام کردند. او همچنین به بسیاری از افراد مبتلا به سرطان توصیه و اطمینان داد، همانطور که بسیاری از بازماندگان اذعان کردند. .

اگرچه بیماری او اخیرا بازگشته است، او هرگز ستونی را از دست نداد و جوانه های چشایی او تحت تأثیر قرار نگرفت.

در حالی که او نویسنده ای بسیار موفق بود، خانواده اش همیشه اولویت اصلی او بود. در 12 سپتامبر، او در مراسم ازدواج دخترش کاترین با دیوید نوجنت شرکت کرد. عکس های آن روز نشان می دهد که او از غرور و شادی می درخشد.

با وجود بیماری، مرگ او ناگهانی و غیرمنتظره بود. دنیای غذای ایرلندی و هزاران خواننده اش به شدت دلتنگ او خواهد شد.

از کورینا هاردگریو شوهرش استیو، دختران کاترین و ایزابل، مادرش کارمل، خواهر اولیو، برادران لیام و پت، داماد دیوید و خواهرزاده‌ها و خواهرزاده‌هایش به یادگار مانده است.

خواندن متن کامل در آیریش‌تایمزبه زبان اصلی، در سایت ناشر باز می‌شود
متن اصلی (انگلیسی)

Corinna Hardgrave obituary: A widely respected food writer and restaurant critic

The Irish Times restaurant critic was known for her astute palate, elegant writing style and attention to detail

همه‌ی اخبار جهان