دریاچه های نمک در معرض تهدید تغییرات آب و هوایی

یک مطالعه بین المللی نشان داده است که تغییرات آب و هوایی و استفاده بیش از حد از آب، دریاچه های نمکی را تهدید می کند که محل زندگی 200 گونه در فهرست قرمز اتحادیه بین المللی حفاظت از طبیعت (IUCN) به عنوان در معرض خطر یا نزدیک به تهدید طبقه بندی شده اند.

این مطالعه با عنوان ارزش‌های حفاظتی نادیده گرفته شده دریاچه‌های شور، در ماه سپتامبر در مجله Nature Communications منتشر شد و 26 دانشمند از سراسر جهان آن را تالیف کردند.

این مطالعه گونه‌های در معرض تهدید و خدمات اکوسیستمی را در 85 دریاچه نمک در سراسر جهان بررسی کرد.

محققان بر روی دریاچه هایی با میانگین شوری بلندمدت بیش از 1 گرم در لیتر تمرکز کردند.

این مطالعه نشان داد که این دریاچه ها بیش از 45 درصد از حجم جهانی آب دریاچه ها و 23 درصد از سطح کل دریاچه ها را در سراسر جهان تشکیل می دهند.

محققان 27 دریاچه سودا، 40 دریاچه سولفات و کلرید داخلی و 18 دریاچه ساحلی با منشاء دریایی را ارزیابی کردند. میزان شوری دریاچه های مورد مطالعه از 1 گرم تا 375 گرم در لیتر متغیر بود.

بر اساس این مطالعه، 200 گونه که در فهرست قرمز IUCN به عنوان در معرض خطر یا نزدیک به تهدید طبقه بندی شده اند، با 85 دریاچه نمک مورد بررسی مرتبط هستند. پرندگان 53 درصد از این گونه ها را تشکیل می دهند، در حالی که این فهرست شامل ماهی، پستانداران، خزندگان، دوزیستان و بی مهرگان نیز می شود.

نورگل بالچی، رئیس آزمایشگاه ژئومیکروبیولوژی و بیوژئوشیمی در دانشگاه فنی استانبول و یکی از اعضای تیمی که این مطالعه بین‌المللی را انجام داد، در گفتگو با آنادولو، گفت یکی از مهم‌ترین یافته‌های این مطالعه این بود که دریاچه‌های شور و قلیایی به‌طور قابل‌توجهی تنوع زیستی و ارزش اکولوژیکی بیشتری نسبت به تصور قبلی دارند.

بالچی خاطرنشان کرد که این دریاچه‌ها صرفا توده‌های آبی نیستند که تعداد محدودی ارگانیسم در آن زندگی می‌کنند که قادر به تحمل شوری بالا هستند. در عوض، آنها از شبکه های غذایی گسترده ای از میکروارگانیسم ها و بی مهرگان گرفته تا ماهی ها و پرندگان پشتیبانی می کنند. آنها همچنین به عنوان محل تغذیه، استراحت و پرورش، به ویژه برای پرندگان مهاجر عمل می کنند.

بالچی با تاکید بر اینکه دریاچه های نمک از آسیب پذیرترین اکوسیستم های آبی جهان در برابر تغییرات اقلیمی هستند، گفت: یکی از دلایل اصلی آسیب پذیری آنها قرار گرفتن در حوضه های زهکشی بسته است.

وی افزود: "سطح آب در این دریاچه ها به تعادل بسیار ظریف بین آب ورودی به حوضه و تبخیر بستگی دارد. کاهش بارندگی، افزایش دما و افزایش تبخیر و همچنین استفاده بیش از حد از آب های سطحی و زیرزمینی برای کشاورزی، صنعت یا سکونتگاه ها می تواند به سرعت این تعادل را مختل کند."