دری شاس، دولت بلوک تغییر را بدون لیکود رد کرد، زیرا UTJ مذاکرات را بررسی می کند

منابع افراطی ارتدوکس که با مذاکرات برای تشکیل دولت بعدی آشنا هستند، پس از انتخابات روز سه شنبه بیست و ششمین کنست گفتند که آریه دری، رئیس شاس، پیوستن به دولتی تحت رهبری بلوک مخالف بدون لیکود را رد کرده است، در حالی که یهودیت متحد تورات (UTJ) به عنوان یک شریک بالقوه در ائتلاف ظاهر می شود.

در حالی که UTJ به عنوان یک شریک مذاکره احتمالی برای رهبران بلوک مخالف ظاهر می شود، شاس تصریح کرده است که قصد ندارد بدون لیکود به چنین دولتی بپیوندد. طبق منابع، دری در گفتگوهای پشت درهای بسته به صراحت اعلام کرد که تمایلی به پیوستن به دولت تحت رهبری آیزنکوت ندارد. این موضع در حالی صورت می‌گیرد که انتخاب‌های ائتلافی احزاب ارتدکس افراطی در تلاش‌ها برای تشکیل دولت بعدی تبدیل شده است. او آماده نیست که شاس دوباره با چپ بنشیند و هزینه عمومی چنین حرکتی را متقبل شود.

تا آنجا که به او مربوط می شود، اگر یک دولت دست راستی تشکیل نشود، شاس آماده شرکت در یک دولت وحدت خواهد بود، اما تنها همراه با لیکود.» شکاف بین دو حزب افراطی ارتدوکس با توجه به نتایج انتخابات بیست و ششم کنست اهمیت ویژه ای پیدا کرده است، که باعث شد هیچ یک از بلوک ها 61 کرسی لازم برای کسب اکثریت پارلمانی را نداشته باشند. در نتایج انتخابات، بلوک نتانیاهو 53 کرسی، بلوک مخالف 48 کرسی و احزاب عربی دارای 19 کرسی هستند. سه حزب اصلی در اپوزیسیون ب

loc، یاشار، بیچاد و دموکرات ها مجموعا 41 کرسی دارند. افزودن UTJ که دارای هفت کرسی است به ائتلاف نوظهور، آن را به 48 کرسی می رساند، یعنی 13 کرسی کمتر از اکثریت 61 کرسی مورد نیاز. افزودن هر دو حزب افراطی ارتدوکس به سه حزب بلوک مخالف، مجموع قدرت آنها را به 54 کرسی می رساند که هفت کرسی کمتر از اکثریت است. دقیقا 61 کرسی تولید می کند. با این حال، با توجه به مخالفت آویگدور لیبرمن با پیوستن به ائتلاف با احزاب افراطی ارتدوکس و حزب دری

با مخالفت با دولت تحت رهبری آیزنکوت بدون لیکود، در این مرحله، این یک امکان کاملا ریاضی باقی می‌ماند. گزینه دیگر، حکومت اقلیت با تکیه بر حمایت خارجی احزاب عرب است. بحث‌ها بر سر دولت تحت رهبری آیزنکوت شامل امکان گنجاندن راعام نیز شده است. برای مثال، سه حزب بلوک مخالف، همراه با UTJ و راعام، 56 کرسی را در اختیار خواهند داشت.

حمایت اضافی از فهرست مشترک، این رقم را به 67 افزایش می‌دهد، اگرچه چنین اقدامی مستلزم توافق‌های سیاسی قابل توجهی میان احزاب با مواضع متفاوت است. اکثریت ساده رای موافق نسبت به مخالفان کافی است. برای مثال، اگر 11 قانونگذار لیست مشترک رای ممتنع دهند و همه 53 نماینده مجلس باقیمانده به آن رای منفی دهند، می توان دولتی با حمایت 56 عضو کنست تشکیل داد.

در آن سناریو، رای اعتماد با 56 رای موافق در مقابل 53 رای مخالف تصویب می‌شود. در مقابل، دولتی متشکل از سه حزب اپوزیسیون و UTJ با 48 کرسی، به حداقل 25 نماینده مجلس دیگر نیاز دارد تا از رای ممتنع یا غیبت کنند، با این فرض که همه قانون‌گذاران دیگر نیز علیه آن رای داده‌اند. اجباری برای دستیابی به اکثریت 61 کرسی.

از نظر عددی، این دقیقا همان تعداد کرسی‌هایی است که رعام در اختیار دارد. قانون اجباری اجباری یک مانع بزرگ باقی می‌ماند. در مورد اختلافات بر سر قانون خدمت سربازی، منابع افراطی ارتدوکس نسبت به دستیابی به توافق با رهبران بلوک مخالف ابراز خوش‌بینی محتاطانه کردند، در حالی که تاکید کردند که نتیجه به تمایل آنها برای سازش بستگی دارد.

این موضوع پس از انتخابات بحث‌های داخلی را در داخل شاس به راه انداخته است. منابع گفتند اگر جایگزینی دولت و برکناری نتانیاهو، بن‌گویر و اسموتریچ از قدرت در راس اولویت‌های آیزنکوت و شرکای او باشد، فرض می‌کنیم که می‌توان زمینه‌های مشترکی را در مورد مسئله سربازگیری پیدا کرد.

آنها باید تصمیم بگیرند که چه چیزی برای آنها اهمیت بیشتری دارد و از چه چیزی برای دستیابی به آن آماده هستند.» بنابراین، در حالی که UTJ به عنوان یک شریک بالقوه مذاکره ظاهر می شود، موضع شاس گزینه های تشکیل دولت جدید بدون لیکود را محدود می کند. رای اعتماد کسب کنید