پرش به محتوای اصلی

در اسرائیل ساعت چند است؟

جروزالم‌پست۱۴۰۵ آبان ۱۴, پنجشنبه، ساعت ۱۱:۰۱حدود 5 دقیقه مطالعه

هر بار که اسرائیل جی‌پی‌اس را مسدود می‌کند، ممکن است ساعت را نیز مختل کند که باعث می‌شود کشور کار کند.

در اسرائیل ساعت چند است؟ ممکن است سوال پیش پا افتاده به نظر برسد. اینطور نیست - و اینکه هیچ تنظیم‌کننده‌ای در اینجا نمی‌تواند با اطمینان به آن پاسخ دهد، باید بیشتر از اصرار Waze که در عمان هستید، شما را آزار دهد. سال‌ها، اسرائیلی‌ها تماشا کرده‌اند که تلفن‌هایشان آن‌ها را در اردن، لبنان یا حتی بیرون از دریا قرار می‌دهند. توضیح آشناست: اسرائیل سیگنال‌های ناوبری ماهواره‌ای را مختل می‌کند تا استفاده از موشک‌ها، پهپادها و سایر سامانه‌های متخاصم ایرانی را سخت‌تر کند. تداخل می تواند یک دفاع ضروری باشد. اما یک مشکل کمتر قابل مشاهده را نشان می دهد. زیرا GPS یک نقشه نیست. یک ساعت است.

هر ماهواره یک پیام پخش می کند - این من هستم، و این همان لحظه ای است که من صحبت می کنم - و گیرنده تاخیر را به فاصله تبدیل می کند. موقعیت محصول جانبی محاسبات است. زمان‌بندی محصول است. این زمان‌بندی به ابزاری در زیر اقتصاد تبدیل شد. دکل‌های سلولی تنها در صورتی بین آنها تماس برقرار می‌کنند که هر برج بر روی زمان در یک میلیونیم ثانیه توافق کند. Noga، اپراتور سیستم شبکه، فاز جریان متناوب را در ایستگاه های فرعی با فاصله صدها مایل از هم مقایسه می کند. تراکنش‌های بانکی و گزارش‌های امنیتی با مهر زمانی مرتب می‌شوند.

همه به یک ماهواره ناوبری تکیه می کنند، زیرا این ساعت بهترین ساعتی بود که تا به حال در اختیار عموم قرار گرفته بود، رایگان. این بدان معناست که هر ساعت اسرائیل از حریم هوایی خود دفاع می کند، مرجع بیمارستان ها، پست ها و سیستم های پرداخت خود را که روی آن کار می کنند، تخریب می کند. تجهیزات برای مدتی با آن مقابله می کنند. گیرنده‌ای که ماهواره‌ها را از دست می‌دهد، دوباره روی یک نوسان‌گر داخلی - نگهدارنده - می‌افتد و آن را تا زمانی که باتری خالی شود، خارج می‌کند. این داستان پارازیت است و قابل بقا است. این داستان برای جعل نیست. نگهدارنده فقط زمانی درگیر می شود که گیرنده بداند قطع شده است و گیرنده جعلی نمی داند.

ساعت خود را به دروغ نظم می دهد و سلامت کامل را گزارش می دهد. باتری هرگز روشن نمی شود، زیرا هیچ چیز وضعیت اضطراری را اعلام نمی کند. در یک آزمایش تداخل عمومی در نروژ در سال گذشته، محققان ضبط کردند که یک گیرنده یک میلی‌ثانیه کامل زمان واقعی را کاهش می‌دهد در حالی که دقت خود را بهتر از 50 نانوثانیه گزارش می‌دهد. اشتباه با ضریب 20000 و ناآگاه. یک میلی‌ثانیه 700 برابر تلورانسی است که یک شبکه تلفن همراه در اطراف آن مهندسی شده است، و کششی که به اندازه کافی آهسته اعمال می‌شود، هرگز هشدار نمی‌دهد. بنابراین خرابی خاموشی نیست.

این کشوری است که ابزارهایش با اطمینان اشتباه می کنند در حالی که هر شاخص سبز می ماند. در ژانویه 2016، آپلود نرم افزاری نادرست در طول بازنشستگی یک ماهواره GPS قدیمی، زمان پخش 15 ماهواره را 13 میکروثانیه کاهش داد. شکست ها دو روز طول کشید. رادیو دیجیتال در سراسر بریتانیا متوقف شد و سیستم های تجاری سفارشات را لغو کردند. در آزمایشگاه ملی اندازه‌شناسی آمریکا، که نظارت آن به جای GPS، مقیاس زمانی خود را تماشا می‌کرد، اولین نتیجه این بود که ساعت خودش از کار افتاده است. سیزده میکروثانیه.

یک روز بدون حریف حالا بپرسید اتاق کنترل در اسرائیل در ساعت سه بامداد چه نتیجه‌ای می‌گیرد، جایی که سیگنال از عمد خراب شده و ماه‌هاست بوده است. بعد بپرس کی تداخل دقیقا در زمانی که حملات شدیدترین هستند، شدیدتر است: ساعتی که شبکه هشدارهای فرماندهی Home Front را ارسال می کند، شبکه تحت بار سوئیچ می شود، و تحلیلگران سعی می کنند جنگ الکترونیک را از یک نفوذ سایبری تشخیص دهند. هر یک از اینها یک مشکل مهر زمانی است. من قبل از بررسی فرض کردم که اسرائیل ساعتی از خود ندارد. من اشتباه کردم و حقیقت بدتر است. اسرائیل طبق قانون یکی دارد.

قانون تعیین زمان در سال 1992، زمان اسرائیل را به عنوان UTC (INPL) تعریف می‌کند که توسط آزمایشگاه ملی فیزیک بر روی ساعت‌های اتمی سزیم تولید می‌شود. اندازه‌شناسی جدی، برای چندین دهه به خوبی انجام شده است - و مواد آزمایشگاهی هشدار می‌دهند که هر سال به دلیل پارازیت و جعل اهمیت بیشتری دارد. بر اساس گزارش دفتر بین المللی وزن و اندازه گیری، انتشار زمان در اسرائیل توسط شرکت های مخابراتی انجام می شود که استانداردهای آنها سالی یک بار با استاندارد ملی کالیبره می شود.

این یک گواهی است که نشان می دهد یک نوسانگر در ماه مارس گذشته سالم بوده است، نه منبع زمانی. ساعت وجود دارد، عالی است، و شبکه، بانک‌ها و حامل‌ها روی گیرنده‌های GPS که روی پشت بام‌های خودشان پیچ‌اند، کار می‌کنند. INPL در وزارت اقتصاد مستقر است. تنظیم‌کننده‌هایی که می‌توانند استفاده از آن را مجبور کنند در جای دیگری نشسته‌اند: وزارت ارتباطات، بانک اسرائیل، اداره ملی سایبری - ارگان‌هایی که به‌جای موظف بودن، راهنمایی کرده‌اند.

آزمایشگاهی که صاحب ساعت است نمی تواند کسی را ملزم به استفاده از آن کند. بستن شکاف نیازی به اختراع ندارد. UTC (INPL) را روی فیبر نوری با تأخیر انتقال اندازه‌گیری و تصحیح کنید. در سراسر کشوری به این اندازه، که دقت ماهواره را شکست می دهد و نمی توان آن را از مدار لمس کرد. اسرائیل در حال حاضر مالک فیبر است. سپس از شبکه، بانک‌ها و حامل‌ها بخواهید که دو منبع زمانی مستقل را اجرا کنند، یکی زمینی، و هر کدام را در مقابل دیگری بررسی کنند، بنابراین ساعتی که بی‌صدا خاموش می‌شود گرفتار چیزی می‌شود که اینطور نیست.

هزینه این برنامه کمتر از یک شب سنگین شلیک رهگیر بود. وقتی اسرائیل سال جدید را جشن می گیرد، تاریخی را بر اساس تقویم محاسبه شده در قرن چهارم جشن می گرفت تا جوامع پراکنده دیگر هرگز به گزارش شخص دیگری از آنچه آسمان انجام می داد وابسته نشوند. این مهندسی صدا بود. اسرائیل رهگیرها، رادارها و رمزگذاری خود را می‌سازد. در حال حاضر صاحب یک ساعت ملی است. این باید کشور را به آن متصل کند. نویسنده یک فیزیکدان در دانشگاه کارولینای شمالی در چپل هیل و یک نظر نویس مشارکت کننده در وال استریت ژورنال است.

خواندن متن کامل در جروزالم‌پستبه زبان اصلی، در سایت ناشر باز می‌شود
متن اصلی (انگلیسی)

What time is it in Israel?- opinion

Every time Israel jams GPS, it may also be jamming the clock that keeps the country running.

همه‌ی اخبار خاورمیانه