در انتخابات فرانسه، مرکزگرایان یک ستاره جودو و یک بانکدار مرکزی هستند

وقتی تدی راینر، قهرمان جودو و یکی از محبوب‌ترین ورزشکاران فرانسه، این هفته اعلام کرد که برای ریاست جمهوری نامزد خواهد شد، این موضوع کمتر یک تغییر بازی بود تا یک انحراف خوشایند. آقای راینر 37 ساله علیرغم همه جذابیت هایش، بعید است که در بهار آینده در رقابت برای جانشینی رئیس جمهور امانوئل ماکرون پیروز شود.

با این حال، کاندیداتوری او حقیقت سختی را در مورد مبارزات انتخاباتی ریاست جمهوری فرانسه آشکار می کند. پنج ماه قبل از رفتن رای دهندگان به پای صندوق های رای، بسیاری مشتاق و حتی ناامید هستند تا چهره ای تازه برای براندازی رقابتی که به نظر می رسد به طور فزاینده ای در مسیر انتخاب اولین دولت راست افراطی فرانسه پس از جنگ جهانی دوم قرار دارد، داشته باشند.

مارین لوپن، کاندیدای اصلی راست افراطی، برای ماه‌ها از همه رقبای خود پیشی گرفته است - پیشتازی که تنها با هفته‌ها اعتراضات، خدشه‌دار با خشونت، که فرانسه را تکان داده است، تقویت شده است. برجسته‌ترین نامزد راست میانه، ادوار فیلیپ، در نظرسنجی‌ها محو شده است زیرا ناآرامی‌ها جذابیت فراخوان‌های راست افراطی برای نظم و قانون و فراخوان‌های جناح چپ برای عدالت اجتماعی را تشدید کرده است.

یکی دیگر از ذینفعان این تحولات، ژان لوک ملانشون، یک چپ گرای افراطی است که اکنون به نظر می رسد محتمل ترین نامزد برای پیشروی به دور دوم در برابر خانم لوپن در سیستم دو دوری فرانسه باشد. در حال حاضر، رای دهندگان فرانسوی با انتخابی بین دو قطب طیف سیاسی مواجه خواهند شد.

ژان دانیل لوی، معاون مدیر تولونا فرانسه، یک شرکت نظرسنجی، گفت که رای دهندگان میانه رو "از مواجهه با دوئل بین مارین لوپن و ژان لوک ملانشون می ترسند." او گفت که این رای دهندگان یک "رای دهندگان یتیم" هستند، فاقد یک نامزد الهام بخش هستند و "هنوز به دنبال کسی هستند."

رافائل لورکا، تحلیلگر بنیاد ژان ژورس، یک گروه تحقیقاتی با گرایش چپ در پاریس، گفت که جستجو برای یافتن یک شوالیه سفیدپوست "هراس بلوک میانه رو" را نشان داد. وی افزود: مشخص است که انتخابات از آنها دور می‌شود.

نام آقای راینر تنها نامی نیست که مرکزگرایان ناامید را وسوسه می کند. کریستین لاگارد، وکیل فرانسوی و وزیر دارایی سابق، ماه گذشته استعفای خود را از ریاست بانک مرکزی اروپا اعلام کرد و گفت که خواستار آزادی در بحث‌های سیاسی است. او نامزدی برای ریاست‌جمهوری را رد کرده است، اما روزنامه‌های فرانسوی از احتمال پیوستن او به رقابت‌های انتخاباتی جلوگیری نمی‌کنند.

دومینیک دو ویلپن، وزیر خارجه و نخست‌وزیر سابق که اعلام کرد فرانسه از پیوستن به حمله آمریکا به عراق در سال 2003 امتناع می‌کند، در حال ارزیابی پیشنهاد است. فرانسوا اولاند، رئیس جمهور سابق چپ میانه که در سال 2017 با کمترین میزان محبوبیت از زمان تأسیس نظام حکومتی کنونی فرانسه، موسوم به جمهوری پنجم، در سال 1958، از سمت خود کنار رفت.

در میان نامزدهای اعلام شده، دو چهره جدید دیگر اخیرا در نظرسنجی ها ظاهر شده اند: دیوید لیزنارد، شهردار کن، یک بازاریاب آزاد محافظه کار اجتماعی با نمایه رسانه های اجتماعی نرم. و رافائل گلوکسمن، یکی از اعضای چپ‌گرای پارلمان اروپا، که اخیرا در انتخابات مقدماتی میان نامزدهای چپ میانه پیروز شد. وجه مشترک آنها این است که هیچکدام برای آقای مکرون کار نکردند، کسی که در ماه‌های رو به پایان ریاست جمهوری‌اش، برای عدم محبوبیت با آقای اولاند رقابت می‌کند. سه نامزد اصلی راست میانه - آقای.

فیلیپ، گابریل آتال و برونو رتالو - همگی در مشاغل مهم دولت ماکرون خدمت کردند. تحلیلگران می گویند که در انتخاباتی که با تغییر هدایت می شود، آنها توسط این انجمن لکه دار می شوند.

آقای لوی، معاون مدیر شرکت نظرسنجی گفت: «دیوید لیزنارد و رافائل گلوکسمن نسبت به گذشته پاسخگو نیستند.

آقای لیزنارد، روزنامه‌نگار سابق که پسر یک فوتبالیست حرفه‌ای است، معاون رئیس‌جمهور حزب راست‌گرای اصلی، جمهوری‌خواهان بود و حزب خود، انرژی نو را در سال 2021 راه‌اندازی کرد. آقای گلاکسمن، مستندساز سابق که پدرش، آندره گلوکسمن، فیلسوف معروفی بود، در فهرست نامزدهای سوسیالیسم نامزد شد. اما او هرگز عضو سوسیالیست ها نبوده است، زیرا حزب خود به نام Place Publique را در سال 2018 راه اندازی کرده است.

در جدیدترین نظرسنجی ایپسوس، رافائل گلوکسمن 13 درصد، برابر با آقای فیلیپ، اما پس از ملانشون با 17 درصد و خانم لوپن با 33.5 درصد، به دست آورد. آقای لیزنارد 6.5 درصد به دست آورد. در دیگر نظرسنجی‌های اخیر، او به 9 درصد رسیده است.

به گفته تحلیلگران، هر دو مرد با مبارزه سختی روبرو هستند: آقای لیزنارد، زیرا او در یک میدان شلوغ راست میانه تکان می خورد. آقای گلوکسمن، زیرا چپ میانه به عنوان یک نیروی سیاسی در فرانسه کاملا پژمرده شده است.

تحلیلگران همچنین در مورد نامزدی لاگارد تردید دارند - و نه فقط به این دلیل که او در سپتامبر به روزنامه فرانسوی La Croix گفت که نامزدی "اصلا ایده خوبی نخواهد بود." او به سن 70 ساله خود و خواسته های شغل اشاره کرد.

فیلیپ مارلیر، کارشناس سیاست فرانسه در دانشگاه کالج لندن، گفت که سبک تکنوکراتیک خانم لاگارد و گرایش طرفدار اروپا در انتخاباتی که بوسیله پوپولیسم و ​​ناسیونالیسم دامن می‌زند، یک مسئولیت است. او گفت: «این حدس و گمان بیشتر درباره بحران راست میانه فرانسه به ما می گوید.

تیری برتون، کمیسر سابق اتحادیه اروپا که نام او نیز به عنوان یک نامزد بالقوه مطرح شده است، گفت که میانه‌روها در حال مبارزه بودند زیرا رای‌دهندگان توسط سیاستمداران متعارف و با برنامه‌های دقیق سیاستی منع شده بودند و به نظر می‌رسید که "مایل به رای دادن بیشتر و بیشتر به یک شخصیت یا شخصیت هستند."

آقای راینر، برنده 5 مدال طلای المپیک در جودو که هرگز مقام انتخابی نداشته است، وارد شوید. او در گوادلوپ، یک قلمرو فرانسوی در دریای کارائیب، از والدینی که در اوایل دهه 1990 به سرزمین اصلی فرانسه نقل مکان کردند، به دنیا آمد. آقای راینر داستان زندگی خود را به عنوان گواهی بر عظمت فرانسه نشان داده و قول داده است که یک نیروی متحد کننده باشد. در حالی که مواضع سیاسی او در حال انجام است، او خود را به عنوان نامزد "نه راست و نه چپ" معرفی می کند.

روی کاغذ، او شات بلندتری از خانم لاگارد به نظر می‌رسید. اما آقای لوی خاطرنشان کرد که آقای راینر از رای دهندگان جوان تری که به آقای ملانشون، رهبر چپ افراطی، که یکی از مهره های اعتراضات دانشجویی بوده است، دعوت می کند. مطمئنا هیچ یک از نامزدها نمی توانند با وضعیت خارجی آقای راینر برابری کنند.

آقای راینر در مصاحبه ای با روزنامه فرانسوی Le Parisien گفت: "من خشم را می شنوم که برخی افراد با منفی بودن زیاد آن را بازتاب می دهند و از زبان افرادی که دیگر جاه طلبی یا تمایلی برای بزرگ اندیشی ندارند." اما فرانسه کشور بزرگی است. به من این امکان را داد که به شخصی که هستم تبدیل شوم.

از جمله کسانی که از مبارزات انتخاباتی آقای راینر استقبال کردند، آقای مکرون بود که در اواسط انتخابات 2017 به عنوان چهره ای تازه ظاهر شد. او در صحبت با یک برنامه تلویزیونی فرانسوی، گفت که "بسیار خوشحال" است که آقای راینر به مبارزه می‌پیوندد.

آقای مکرون گفت: «این فقط می تواند به نفع کشور باشد.

مارک لندلر، رئیس دفتر تایمز در پاریس است که فرانسه و همچنین سیاست خارجی آمریکا در اروپا و خاورمیانه را پوشش می دهد. او بیش از سه دهه است که روزنامه نگار بوده است.