در اولین حراجی بزرگ پاییز، خریداران با دقت هزینه کردند اما برای آثار مناسب رقابت کردند.

اولین فروش‌های فصل حراج پاییزی نشانه‌های دلگرم‌کننده‌ای را برای بازار هنری ارائه کرد که چند سال گذشته را صرف جستجوی آنها کرده است. خریداران مایل به خرج بودند، گاهی اوقات فراتر از انتظار. اما آنها سختگیر بودند که پول خود را برای چه کارهایی خرج می کردند.

در میان فروش‌های اخیر در حراج‌های کریستی، فیلیپس و ساتبی در نیویورک، پیشنهاد دهندگان هنرمندان با سابقه، آثار شناخته شده و تعداد زیادی تخمین‌ها را تعقیب کردند که با رکوردها و جنگ‌های پیشنهادی در طول مسیر، فضایی برای اجرا باقی گذاشت.

ساتبیز در تاریخ 7 اکتبر با فروش 38.6 میلیون دلاری به بالاترین میزان فروش در تاریخ 7 اکتبر دست یافت. این فروش شامل آثاری بود که توسط مهاجم مرکزی نیکز و کارل آنتونی تاونز، ستاره 6 بار ستاره NBA و جوردین وودز، یک مدل و اجتماعی، به همراه مجموعه معمار رابرت A.M. استرن که سال گذشته درگذشت. انتخاب Stern مجموعا 8.7 میلیون دلار بود که از تخمین بالای 5.5 میلیون دلاری خود فراتر رفت و 90٪ از تعداد زیادی خریدار پیدا کردند. گروه Stern توسط Andy Warhol’s Flowers رهبری می شد و به قیمت 6.3 میلیون دلار فروخته شد.

بوم بازگشت و خروج هلن فرانکنتالر در سال 1974 به فروش 3 میلیون دلاری رسید که دوبرابر تخمین پایین آن بود. دیگر آثار برجسته از جورج کاندو، روی لیختنشتاین و اد راینهارت بود. رکوردهای آنی لیبوویتز با 140800 دلار و فریتز شولدر با قیمت 537600 دلار ثبت شد.

هلن فرانکتالر، بازگشت و خروج (1974).

با این حال، این همه نتایج حذفی نبود. قطعه ای از Avery Singer، متولد سال 1987 و توسط مؤسسه قدرتمند بین المللی Hauser & Wirth نمایندگی شد، منعکس کننده رکود بازار هنرمندان جوان است. نقاشی او با نام کوندری (2018) قیمت پایینی 600000 دلار داشت. در سال 2022 در ساتبیز نیویورک، در بحبوحه بازار کف‌تر، به 2.1 میلیون دلار رسید. در سال 2025 از فروش در همان خانه خارج شد. و دیروز بسیار کمتر از برآورد خود بود و تنها به 243000 دلار رسید.

در همین حال، فروش آثاری از مجموعه لیختنشتاین و همسرش دوروتی، Reflections on Pop، Sotheby's به 8.5 میلیون دلار رسید که فقط از تخمین بالای پیش‌فروش فراتر رفت و 96 درصد از آثار فروخته شدند. استاد پاپ موضوع افتتاحیه گذشته نگر این هفته در موزه هنر آمریکایی ویتنی نیویورک است.

در کریستیز، فروش آثار پس از جنگ و هنر معاصر در اول اکتبر 28 میلیون دلار درآمد داشت. نتیجه به جای خیره کننده، مناسب بود، و در مجموع به 86 درصد از کل برآورد پایین فروش رسید.

با این حال، رقابت زیادی برای مواد مناسب وجود داشت.

این فروش توسط مزارع ساحلی Wayne Thiebaud (1997) انجام شد که به قیمت 1.86 میلیون دلار فروخته شد که بیش از دو برابر تخمین پایین 800000 دلاری آن بود. مجسمه قرمز دونالد جاد از مجموعه باربارا جاکوبسون با قیمت 1.3 میلیون دلار دنبال شد، در حالی که سام گیلیام منطقه و ذهن (1971) کمی بیش از یک میلیون دلار به ارمغان آورد. یک نقاشی ادای احترام به میدان جوزف آلبرز به قیمت 960000 دلار فروخته شد که بیش از دو برابر تخمین پایین 400000 دلاری آن بود. (همه قیمت های گزارش شده شامل حق بیمه خریدار است.)

مزارع ساحلی وین تیباد (1997). Christie's Images Ltd. 2026.

از نظر بازار، خطر کمی در ارتباط با این نام ها وجود دارد. Thiebaud، Judd، Gilliam و Albers همگی در این نقطه بازارهایی ایجاد کرده‌اند و آثار آنها اغلب در مجموعه‌های موزه نمایش داده می‌شود. اما کریستیز نیز فضایی برای کشف قیمت در سطح پایین‌تر پیدا کرد. سری شماره 5 آبی پاسادنا نجات جان جودی شیکاگو به قیمت 486,400 دلار فروخته شد، در حالی که مطالعه آنی آلبرز برای B 166,400 دلار و تخیل مخالف آنیکا یی به قیمت 83,200 دلار فروخته شد. کریستیز گفت که هر سه قیمت، رکورد حراج را برای هنرمندان به ثبت رساندند.

فیلیپس استدلال گزینشی را واضح تر بیان می کند. فروش آثار هنری مدرن و معاصر آن در 26 سپتامبر مجموعا 6.15 میلیون دلار بود که 133 مورد از 166 لات خریدار پیدا کردند، با نرخ فروش 80 درصدی.

نقاشی شماره 6 نقاشی بعد از اتاق خواب تام وسلمان (1969) با قیمت 348300 دلار در رتبه اول قرار گرفت و در حدود 300000 تا 400000 دلار تخمین زده شد. عنوان Monochrome Bleu sans Titter از Yves Klein (IKB 321) و Untitled Anxious Red Drawing اثر رشید جانسون هر کدام 335400 دلار به ارمغان آوردند. پس از آن آثار هانس هافمن و جان چمبرلین با قیمت 258000 دلار به فروش رسید.

نتیجه گویاتر ممکن است از فیرفیلد پورتر آمده باشد. نقاشی او در سال 1969 به نام «گل‌های روی بانک» که تنها 50 تا 70 هزار دلار تخمین زده می‌شود، 148 هزار و 350 دلار فروخته شد. در همین حال، فیلم‌های بی‌نام (بهشت) سیسیلی براون و بهمن جغرافیایی اسکار موریلو نیز از تخمین‌های بالای خود فراتر رفتند و هر کدام ۱۴۱۹۰۰ دلار فروختند.

روی هم رفته، فروش به سختی برای بازار هنر کاملا واضح است.

اما آن‌ها به خریداران نشان می‌دهند که وقتی مواد و قیمت مناسب هستند، دوباره مایل به رقابت هستند. و بر خلاف چند سال پیش، زمانی که هنرمندان جدید معاصر می‌توانستند از یک رکورد به حراجی دیگر بپرند، این بار اکثر قوی‌ترین پیشنهادها بر هنرمندانی متمرکز شده بود که بازارهایشان در طول دهه‌ها ساخته شده است. برای یک بازار هنری که بخش زیادی از رکود را صرف یادگیری تفاوت بین تقاضا و هیاهو کرده است، ممکن است این نشانه مفیدتر باشد.