در اوکراین، انرژی های تجدیدپذیر توزیع شده، حملات روسیه را خنثی می کند

هنگامی که حملات هوایی روسیه در اوایل سال جاری نیروگاه های اوکراین را در سراسر کشور منهدم کرد، بیشتر شهر بندری میکولایف در دریای سیاه در جنوب شرقی اوکراین قادر به پمپاژ آب شیرین به بلوک های مسکونی شهر نبود. اما در حومه شرقی میکولایف، آب آشامیدنی از شیرهای آشپزخانه سرازیر شد، همانطور که از سال گذشته به لطف یک میدان خورشیدی کوچک خارج از شبکه که به طور نامحسوسی در وسط آن جمع شده بود، جریان داشت. پل هوکنوس گزارش می دهد.

دو مجموعه از آرایه های مرتفع و باتری که توسط دولت دانمارک تامین می شود، پمپ زیرزمینی را در محل خود راه اندازی می کنند. اولنا کوندراتیوک، مدیر پروژه Ecoclub، یک سازمان غیرانتفاعی که به شهرداری‌ها در دستیابی به انرژی‌های تجدیدپذیر کمک می‌کند، می‌گوید: «در ژانویه/این زمستان تاکنون به اندازه‌ی کافی خورشید وجود دارد که این کار را انجام دهد.

شهر میکولایف که تنها 60 کیلومتر با خاک تحت اشغال روسیه فاصله دارد، در سال 2022 زمانی که ارتش روسیه تهاجم کامل خود به اوکراین را آغاز کرد و شهر را با موشک، راکت و بمب های خوشه ای کوبید، مورد ضرب و شتم قرار گرفت. گلوله باران خانه ها، بیمارستان ها، مدارس و کارخانه ها را تخریب کرد. این بمباران همچنین سیستم تامین آب مرکزی را مختل کرد و بیشتر شهر تقریبا نیم میلیونی نزدیک خط مقدم را بدون جریان منظم آب باقی گذاشت.

یکی از ساکنان مسن‌تر به نام ایرینا به من گفت: «البته خوشحالم که دوباره آب روان دارم، برایم مهم نیست چگونه». تا زمانی که پارک خورشیدی شروع به کار کرد، شیرهای او آب شور را تخلیه می‌کردند که از یک مصب نزدیک به آن دسترسی پیدا می‌کرد، وقتی که اصلا چیزی از آنها می‌چکید. او یا آب آشامیدنی خرید یا کوزه های پلاستیکی را با آب شیرین از مخازن عمومی سیار پر کرد و از همسایه ها خواست تا آنها را تا آپارتمان طبقه پنجم او ببرند.

سایر مناطق میکولایف - این شهر در سراسر کشور پیشگام در انرژی های تجدیدپذیر است - همچنین آب شیرین را به دلیل فناوری خورشیدی توزیع شده دریافت می کنند. پنج سیستم نمک‌زدایی با انرژی خورشیدی، آب شور یا آلوده را به آب آشامیدنی تبدیل می‌کنند - زمانی که خورشید می‌تابد. در شب و در روزهای ابری، آنها توسط شبکه مرکزی تغذیه می شوند - یعنی در صورت راه اندازی و راه اندازی. این سیستم که یکی از بزرگترین در نوع خود در اروپا است، می تواند روزانه 1.2 میلیون لیتر آب آشامیدنی برای 250000 نفر از ساکنان تامین کند.

بیمارستان کودکان میکولایف و بیمارستان زایشگاه در طول سال جاری انرژی خود را با پنل‌های خورشیدی تثبیت می‌کنند، همانطور که ده‌ها مورد دیگر در دیگر نقاط کشور هستند.

بیل مک کیبن، کارشناس محیط زیست ایالات متحده، استدلال می کند که منابع انرژی خودمختار اوکراین «نسبتا در برابر حمله آسیب ناپذیر هستند». مک کیبن می نویسد، در دوران جدید جنگ با هواپیماهای بدون سرنشین، تأسیسات متمرکز و پیچیده انرژی اکنون «اردک نشسته برای حمله هواپیماهای بدون سرنشین» هستند. منابع تولید کوچکتر و «پراکنده» با باتری ها و شبکه های انتقال مستقل، مانند میدان های میکولایف، نه تنها برای روسیه سخت تر است، بلکه سریع تر نیز تعمیر می شوند.

این برخلاف پالایشگاه‌های پتروشیمی است که مک کیبن آن‌ها را «یکی از پیچیده‌ترین ماشین‌هایی که بشر تاکنون ساخته است» می‌نامد و اغلب صدها هکتار را پوشش می‌دهند. اینها با تجهیزات بسیار پیچیده و هیدروکربن های بسیار قابل اشتعال پر شده اند. با یک پهپاد به گوشه ای ضربه بزنید و شعله های آتش و آسیب احتمال دارد به سرعت گسترش یابد.

جف اواتام از DTEK، بزرگترین سرمایه‌گذار انرژی اوکراین، می‌گوید: «یک نیروگاه زغال‌سنگ هدف بزرگی است که یک موشک می‌تواند آن را از بین ببرد». "شما به حدود 40 موشک برای آسیب رساندن به ظرفیت یک مزرعه بادی نیاز دارید." و مانند پارک های بادی، یک میدان خورشیدی حتی زمانی که بخشی از آن خارج از عملیات است، کار می کند.

اوکراین با هدف امنیت انرژی، نه حفاظت از آب و هوا، سیستم انرژی خود را با سرعتی بالا اصلاح می کند. لوگنیا کوپیتسیا، تحلیلگر انرژی اوکراینی در اندیشکده موسسه حفاظت از آب و هوا، انرژی و تحرک، می گوید: انتقال انرژی اوکراین یک شعار نیست. این یک تحول مبتنی بر امنیت است که تحت محدودیت‌های شدید آشکار می‌شود.

تمرکززدایی، انعطاف‌پذیری و سرعت بازیابی را در اولویت قرار می‌دهد. کوپیتسیا می‌گوید در اوکراین در زمان جنگ، انرژی‌های تجدیدپذیر و شبکه‌های محلی دارایی‌های امنیتی محاسبه‌شده سردی هستند که می‌توانند انعطاف‌پذیری سیستم را افزایش دهند – و در اوکراین این به نجات جان انسان‌ها تبدیل می‌شود.

دور شدن اوکراین از سوخت‌های فسیلی قبل از تهاجم گسترده آغاز شد: مذاکرات او برای پیوستن به اتحادیه اروپا مستلزم انطباق با معیارهای اقلیمی این بلوک است و در سال 2021، اوکراین متعهد شد تا سال 2035 از زغال‌سنگ آزاد شود. به دلایل امنیتی، در حال حاضر هیچ چهره عمومی برای تولید انرژی در دسترس نیست.

طبق گزارش آژانس بین‌المللی انرژی (IEA)، تابستان گذشته، اوکراین «گام‌های محکمی» در بازسازی و تقویت انعطاف‌پذیری سیستم خود برداشت. راه اندازی انرژی های تجدیدپذیر توسط خورشیدی روی پشت بام، تولید PV در مقیاس کوچک و ذخیره سازی محلی و همچنین احتراق زیست توده هدایت می شود.

قبل از اینکه روسیه سه مورد از آنها را در سال 2022 تصرف کند، 34 پارک بادی در اوکراین با حدود 700 توربین وجود داشت - و تعداد بیشتری نیز در دست ساخت هستند. اوکراین هفت گیگاوات برق بادی در خط لوله دارد که در صورت اتفاقی بودن شرایط، امسال آماده بهره برداری است. این ظرفیت فعلی کشور را که در سال 2022 بیش از 20 درصد ترکیب انرژی های تجدیدپذیر آن را تشکیل می داد، بیش از سه برابر خواهد کرد.

امواج بی‌امان حملات هوایی به زیرساخت‌ها باعث شد تا در بخش انرژی اوکراین اتفاقی بیفتد: مجموعه جدید و جوان‌تری از مدیران انرژی - که جایگزین گارد قدیمی به سبک شوروی شدند - کاملا متعهد به توزیع انرژی هستند - هر چه سریع‌تر، بهتر. آنها قصد دارند مصرف انرژی تجدیدپذیر کشور را تنها در مدت چهار سال دو برابر کنند.

در حالی که جنگ راه اندازی پروژه های بزرگی مانند توربین های بادی را به حاشیه برده است، خانوارها، مشاغل و مؤسسات عمومی با سرعت بی سابقه ای اقدام به نصب انرژی خورشیدی کرده اند. شرکت YASNO اوکراین که یک شرکت برق و گاز برای میلیون‌ها اوکراینی تامین می‌کند، می‌گوید مشتریانش بسته‌های خورشیدی و ذخیره‌سازی را که ارائه می‌دهد، خریداری می‌کنند. یک واقعیت شگفت‌انگیز: در روزهای آفتابی، اوکراین حتی از مازاد انرژی برخوردار است.

مشارکت انرژی اوکراین آلمان، بستری برای گفتگوهای بین دولتی در مورد مسائل انرژی، تخمین می زند که پتانسیل اوکراین برای افزایش ظرفیت خورشیدی در پنج سال آینده معادل حدود 80 راکتور هسته ای متوسط ​​است. طبق وب سایت آن، این بخش به عنوان یکی از سریع ترین بازارهای تجدیدپذیر در حال توسعه در شرق اروپا در حال ظهور است.

آندری مارتینیوک، کارشناس انرژی اوکراینی، توضیح می‌دهد: «مصرف‌کنندگان منفرد می‌خواهند به هر طریقی که می‌توانند از شبکه خارج شوند». «این یک پدیده مردمی است و در حال حاضر کمی آشفته است.» او استدلال می‌کند که تقاضا برای انرژی‌های تجدیدپذیر زمانی افزایش می‌یابد که یارانه‌های حیرت‌انگیز دولتی برای انرژی متعارف در نهایت از بین برود. این رونق، البته، گزینه های ذخیره سازی را التماس می کند، و در آنجا نیز اوکراین در حال مسابقه دادن به جلو است.

به‌طور خلاصه، اپراتور شبکه ملی کشور در سال گذشته نیم گیگاوات ظرفیت ذخیره‌سازی سرمایه‌گذاری کرد - به گفته کارشناسان که خاطرنشان می‌کنند که این مقدار کمتر از یک چهارم کل ذخیره ذخیره‌سازی آلمان است، یک امتیاز چشمگیر. فایننشال تایمز گزارش می دهد که پروژه های باتری که در اروپا دو سال طول می کشد تا اجرا شوند، در اوکراین در شش ماه اتفاق می افتد.

انرژی های تجدیدپذیر تنها منبع عرضه توزیع شده نیستند. اوکراین ژنراتورهای دیزلی در مقیاس بزرگ، تأسیسات زیست توده و توربین های گازی کوچک، از جمله نیروگاه های حرارتی و نیروگاهی ترکیبی را به عنوان بخشی جدایی ناپذیر از تامین انرژی پراکنده خود در نظر می گیرد. رومن نیتسوویچ از DiXi Group، یک اندیشکده اوکراینی، توضیح می‌دهد: «تولید پراکنده به تأسیساتی گفته می‌شود که حداکثر 20 مگاوات ظرفیت دارند. "واحدهای گازسوز چندین مزیت دارند: خروجی تضمینی توان موجود، شروع سریع و انعطاف پذیری."

مهم نیست که اوکراین چقدر قصد دارد سیستم انرژی خود را متنوع کند، به یک شبکه متمرکز نیاز دارد. گزینه‌های بزرگ‌تر عرضه، مانند توربین‌های گاز و پارک‌های بادی، به یک شبکه انتقال کاربردی، از جمله پست‌هایی که روس‌ها مرتبا هدف قرار می‌دهند، نیاز دارند. کتاب بازی اوکراینی ها این است که آنها را زیرزمینی قرار دهد - درست همانطور که اکنون مدارس خود را انجام می دهد - و آنها را در برابر تسلیحات روسی غیرقابل نفوذ می کند.

نظرات و نظرات موجود در این مقاله لزوما منعکس کننده نظرات اتحادیه اروپای Heinrich-Böll-Stiftung نیست | گفتگوی جهانی