در اینجا نحوه عملکرد فناوری تصویر مرجع اپل آیفون 18 پرو آمده است

اپل به عکس های شما مهر و موم ضد دستکاری می دهد.

ساده لوحانه است اگر بگوییم ما همیشه توانسته ایم به چیزی که می بینیم اعتماد کنیم، گویی دیدن چیزی دلیلی بر این است که واقعا اتفاق افتاده است. شواهد زیادی در طول تاریخ عکس‌های اصلاح‌شده وجود دارد که برای فریب بیننده طراحی شده‌اند تا یک داستان را باور کنند. گفته می شود، این مهارت ها به راحتی قابل دسترسی نبودند. اکنون، هر کسی می‌تواند تصاویر واقعی ایجاد کند یا عکس‌ها را تنها با استفاده از تلفن خود تغییر دهد. شما نمی توانید به حروف ناقص یا انگشتان اضافی برای آشکار کردن آن تکیه کنید.

اپل در تلاش است تا این مشکل را با حالت تصویر مرجع در آیفون 18 پرو و ​​پرو مکس برطرف کند. دوربین یک کپی محافظت شده از آنچه می گیرد به همراه شواهدی از زمان گرفته شدن عکس ایجاد می کند. وقتی آماده شدید، سرویس محاسبات ابری خصوصی اپل بررسی می‌کند که این رکورد دستکاری نشده باشد و آن را به عکسی با امضای دیجیتال تبدیل می‌کند که می‌توان آن را برای تأیید صحت آن بررسی کرد.

قرار است اضافه کردن یک امضای دیجیتال، که توسط سرویس ابری خود اپل پشتیبانی می‌شود، به شما اطمینان دهد که عکس تمام‌شده قانونی است. با این حال، چگونه می توانید مطمئن شوید که امضا مشروع است؟

اپل اشاره می‌کند که از نظر تئوری، شخصی می‌تواند تصویر دوربین را قبل از اینکه به‌عنوان معتبر علامت‌گذاری شود، جایگزین یا تغییر دهد. حالت تصویر مرجع برای محافظت در برابر این با اضافه کردن اولین امضای دیجیتال آن در داخل خود سنسور دوربین طراحی شده است.

این حسگر دارای کلید رمزنگاری خصوصی خود است که هنگام ساخت گوشی ایجاد می‌شود و در داخل آن نگهداری می‌شود تا یک امضای مرتبط با داده‌های تصویری که ضبط می‌کند ایجاد کند. این یک مهر و موم دستکاری دیجیتال است. هیچ گوشی دیگری این کلید را ندارد و اگر شخص دیگری داده ها را تغییر دهد، دیگر بررسی امضا را پشت سر نمی گذارد. اپل کلید عمومی مربوطه را در حین ساخت تأیید می کند تا سرویس ابری آن بتواند امضای سنسور را تأیید کند.

حالت مرجع برای دوربین اصلی آیفون 18 پرو یا پرو مکس انتخاب شده است، بنابراین به طور پیش فرض فعال نخواهد شد. برای روشن کردن آن، قبل از دنبال کردن دستورالعمل‌های روی صفحه، باید روی تنظیمات > دوربین > تصویر مرجع ضربه بزنید، سپس روی افزودن حالت مرجع ضربه بزنید. برای استفاده از آن، دوربین خود را باز کنید، سپس انگشت خود را برای انتخاب Reference Mode بکشید. وقتی با روشن بودن عکس می‌گیرید، حسگر دوربین نوری را که می‌گیرد به داده‌های تصویر دیجیتال تبدیل می‌کند و با استفاده از کلید رمزنگاری منحصربه‌فرد خود آن را امضا می‌کند.

این حالت همچنین سفت‌افزار سنسور قادر به تغییر داده‌های گرفته شده را متوقف می‌کند (دوباره بعید است، اما منطقه بالقوه دیگری از حمله را پوشش می‌دهد).

در حین ساخت، اپل ثبت می کند که کدام سنسور دوربین متعلق به کدام گوشی است. سنسور و پردازنده امنیتی گوشی هر کدام کلید دیجیتالی مخصوص به خود را دارند که از آن برای امضای قسمت هایی از رکورد ثبت هر عکس استفاده می کنند. سپس سرویس ابری اپل آن امضاها را بررسی می کند و تأیید می کند که حسگر و پردازنده امنیتی به هم تعلق دارند. این در تئوری، به‌عنوان محافظی برای جلوگیری از برداشتن یک حسگر واقعی و استفاده از آن در جای دیگر برای ارسال عکس‌های جعلی طراحی شده است.

شواهد با استفاده از یک فرمت RAW محبوب به نام دیجیتال منفی یا DNG ذخیره می شود. این به عکس انتهایی که دوربین شما تولید می کند مرتبط است. قبل از توسعه، می توانید آن را به طور نامحدود حفظ کنید، یا آن را برای دیگران به اشتراک بگذارید تا بعدا توسعه یابد. هر دو را در برنامه Photos برای مقایسه و کنتراست خواهید دید. پس از توسعه، نگاتیو به پوشه عکس های حذف شده شما منتقل می شود و پس از 30 روز به طور خودکار حذف می شود مگر اینکه آن را بازیابی کنید.

یکی از بخش‌های ساده‌تر فرآیند تأیید، پنجره مهر زمانی است. Apple Reference Image شواهدی از زمان ضبط بدون اتکا به ساعت تنظیم شده روی تلفن شما را شامل می شود. از مهرهای زمانی امضا شده از سرویس ابری اپل برای ایجاد پنجره ای در هنگام گرفتن عکس استفاده می کند. حتی زمانی که آفلاین هستید نیز کار می کند، زیرا تلفن شما آخرین مهر زمانی را که دریافت می کند نگه می دارد. وقتی دوباره آنلاین شدید، یک پنجره دیگر دریافت می‌کند، اگرچه بسته به مدت زمانی که آفلاین هستید، می‌تواند پنجره‌ای بسیار وسیع‌تر ایجاد کند.

این همه در مورد این است که به شما ایده بدهیم که یک عکس واقعا چه زمانی گرفته شده است. شما فقط تاریخ و زمان گوشی خود را تغییر نمی دهید یا ابرداده را تغییر نمی دهید. به عنوان مثال، اگر کسی ادعا کند که عکسی امروز گرفته شده است، اما مهر زمانی اپل Reference Image آن را شش ماه پیش نشان می دهد، می توانید زنگ خطر را به صدا در آورید.

اپل می گوید که این مهرهای زمانی امضا شده حداقل به طور متوسط ​​هر 15 دقیقه یکبار اتفاق می افتد، اگرچه بستگی به اتصال اینترنت شما دارد. مهر زمانی که دریافت می‌کنید، اولین نقطه ممکن را مشخص می‌کند که عکس می‌توانست بدون تکیه بر زمان و تاریخ تلفن شما گرفته شود. وقتی عکس می‌گیرید، تلفن شما یک مهر زمانی دیگر درخواست می‌کند و یک پنجره واضح برای کار به شما می‌دهد.

ثانیه دقیقی که عکس گرفتید به شما نمی دهد. اگر مهر زمانی قبلی تأیید نشد، اپل به اولین تاریخ ممکن برمی‌گردد: 31 مارس 2026. از این تاریخ استفاده می‌کند زیرا این ویژگی قبلا وجود نداشت. اگر مهر زمانی بعدی مفقود یا رد شود، اپل به جای آن از زمان توسعه تصویر در سرویس ابری خود استفاده می کند. با این کار پنجره بسیار وسیع تری باقی می ماند، اما همچنان مرزهایی را در اختیار شما قرار می دهد که سیستم می تواند آنها را تأیید کند.

قبل از اینکه عکس نهایی برای استفاده شما آماده شود، هنوز کمی کار وجود دارد. نگاتیو دیجیتال شامل تمام داده‌های حسگر به همراه شواهد مورد نیاز برای بررسی آن است، اما داده‌ها همچنان نیاز به پردازش دارند تا بتوانید آن‌ها را مشاهده کنید. وقتی تصمیم به توسعه عکس می‌گیرید، تلفن شما نگاتیو را در سرویس محاسبات ابری خصوصی اپل آپلود می‌کند. اینجاست که به اتصال اینترنت نیاز خواهید داشت، حتی اگر زمانی که آفلاین بودید عکس گرفته باشید.

سرویس از راه دور اپل از طریق بررسی امضای سنسور، همراه با امضای پردازنده امنیتی گوشی شما اجرا می شود. این دو باید با هم پیش بروند: اگر این کار را نکنند، شکست خواهد خورد. همچنین مهرهای زمانی را بررسی می‌کند تا مطمئن شود که رکورد ضبط مشروع است.

اپل همچنین داده ها را از طریق یک شبکه عصبی اجرا می کند، که بررسی می کند آیا داده های تصویر دارای ویژگی هایی هستند که از عکس گرفته شده توسط سنسور دوربین آیفون اپل انتظار دارد یا خیر. اپل امتیاز اطمینان را برای تصویر ثبت می کند و امتیاز دویدن را برای سنسور خود به روز می کند. در صورت نیاز، اگر مشکلی پیش بیاید، تصاویر جداگانه یا همه تصاویر را از یک حسگر خاص باطل می کند. این بررسی ها قبل از امضای تصویر نهایی انجام می شود.

با این حال، اگر همه چیز خوب پیش برود، عکس نهایی و ظاهرا ضد دستکاری خود را با امضای دیجیتال برای اثبات خواهید دید. قبل از اینکه امضای نهایی اپل اضافه شود و به عکس اصلی شما پیوند داده شود، تصویر RAW پردازش و به یک JPEG فشرده می‌شود. تصویر مرجع احتمالا مانند عکس معمولی گوشی شما روشن یا پر جنب و جوش به نظر نمی رسد، زیرا اپل تنها هنگام پردازش فایل RAW، پاکسازی اولیه، تصحیح لنز و نگاشت صدا را انجام می دهد.

برخی نگرانی های مربوط به حریم خصوصی وجود دارد که اپل سعی کرده است آنها را پوشش دهد. سرورهای محاسبات ابری خصوصی آن به گونه ای طراحی شده اند که تصاویری را که پردازش می کنند حتی برای اپل غیرقابل دسترس نگه دارند. برای ارائه یک تصویر قابل تأیید، لازم نیست خود را به‌عنوان عکاس به‌طور عمومی معرفی کنید، و همچنین شناسه عمومی وجود ندارد که بتواند عکس‌های مختلف را به یک دستگاه مرتبط کند. اپل یک رکورد خصوصی نگه می دارد که حسگرها را به تصاویر مرتبط می کند، اما سرویسی که این رکورد را در اختیار دارد به خود تصاویر دسترسی ندارد.

چیزی که در نهایت با آن مواجه می شوید عکسی است که دارای زنجیره ای از شواهد است، از نقطه ای که سنسور دوربین شما نور را می گیرد. در حالی که هیچ سیستمی بی‌خطا نیست، اما باید به شما اطمینان معقولی بدهد که تصویر جعلی یا تنظیم نشده است تا در مورد واقعی بودن یا نبودن آن سوال کنید. اگر می خواهید از Reference Image استفاده کنید، به آیفون 18 پرو یا پرو مکس نیاز دارید و در کشور یا منطقه ای باشید که از آن پشتیبانی می کند.

اجزای سخت‌افزاری درگیر، از جمله کلیدهای رمزنگاری خاص حسگر، به این معنی است که این ویژگی را در آیفون‌های قدیمی‌تر پیدا نخواهید کرد، اگرچه هر دستگاهی که iOS 27، iPadOS 27 یا macOS 27 دارد می‌تواند تصاویر مرجع را مشاهده کند.