در این روز: اسحاق رابین، نخست وزیر پس از تظاهرات صلح توسط یک فعال راست افراطی ترور شد.

در 4 نوامبر 1995، 31 سال پیش، اسحاق رابین، نخست وزیر پیشین، توسط یگال امیر، فعال یهودی راست افراطی، در جریان تظاهرات گسترده صلح در میدان پادشاهان اسرائیل تل آویو، که اکنون به نام میدان رابین شناخته می شود، ترور شد. رابین موافقت کرده بود که در ازای صلح در جریان مذاکرات معاهده اسلو، برخی از مناطقی را که در جنگ شش روزه 1967 به دست آورده بود، به سازمان آزادیبخش فلسطین (ساف) واگذار کند. این توافقنامه، مجموعه ای از توافقات بین اسرائیل و ساف، به منظور مذاکره بر سر راه حل دو کشوری با هدف نهایی حل و فصل مناقشه اسرائیل و فلسطین تا ماه مه 1999 بود.

این تظاهرات صلح که درست بیرون ساختمان شهرداری تل آویو برگزار شد، با حضور سایر مقامات اسرائیلی از جمله رقیب سیاسی رابین، شیمون پرز، برگزار شد. بیش از 100000 تماشاگر در این مراسم حضور داشتند. رابین که در یک پذیرایی بعد از مراسم انتظار می‌رفت، آماده شد تا صحنه را پس از خواندن آهنگ صلح (شیر لاشالوم)، در محاصره ماموران شین بت (آژانس امنیتی اسرائیل) ترک کند. رابین پس از تظاهرات صلح از پشت شلیک کرد. هنگامی که او در حال پیاده‌روی بود، ماموری که از پشت رابین راه می‌رفت، به دلایل نامعلومی به عقب افتاد. ماموران نخست وزیر وقت را داخل زره پوشش هل دادند

ماشین وقتی ماموری از او پرسید که آیا صدمه دیده است، او پاسخ داد که در ناحیه کمر درد دارد. اینها آخرین کلمات او قبل از بیهوش شدن بود. او دو گلوله خورده بود، یک بار در آئورت و یک بار در طحال، دومی در ستون فقراتش فرو رفت. رابین سریعا به بیمارستان ایچیلوف در تل آویو منتقل شد و در آنجا تحت عمل جراحی اضطراری قرار گرفت. مرگ او ساعت 11 شب از تلویزیون اعلام شد. آن شب امیر به همراه برادر و یکی از دوستان نزدیکش قبلا سه حمله به رابین برنامه ریزی کرده بودند که همه آنها شکست خوردند. امیر به حبس ابد به اضافه شش سال محکوم شد.

این حکم بعدا به اتهام توطئه و قتل به ابد به اضافه چهارده سال افزایش یافت. رابین، مروج مشتاق صلح رابین پنجمین نخست وزیر اسرائیل بود. او دو دوره از سال 1974 تا 1977 و بار دیگر از سال 1992 تا زمان ترورش در 4 نوامبر 1995 خدمت کرد. او یک مروج مشتاق صلح بود و در طول دوران فعالیت نظامی و سیاسی خود دستاوردهای شایان توجهی را جمع آوری کرد. رابین در طول دوران ریاست جمهوری خود به عنوان رهبر نظامی اورشلیم، دکترای افتخاری را از دانشگاه عبری اورشلیم دریافت کرد. ژنرال، و او به نیروهای ارتش اسرائیل کمک کرد

از جنگ ویرانگر یوم کیپور در سال 1973. علاوه بر این، او در اولین دوره نخست وزیری خود دستور انجام مأموریت قهرمانانه نجات گروگان در انتبه، معروف به عملیات یوناتان را صادر کرد. رابین نزدیک به یک سال قبل از ترورش در 10 دسامبر 1994 جایزه صلح نوبل را دریافت کرد.