در این روز در فضا! 21 اکتبر 2008: هند اولین ماموریت خود را با چاندرایان-1 به ماه پرتاب کرد.

در 21 اکتبر 2008، سازمان تحقیقات فضایی هند اولین ماموریت خود را به ماه انجام داد. این ماموریت Chandrayaan-1 نام داشت و شامل یک مدارگرد و یک ضربه‌گیر بود.

Chandrayaan-1 از مرکز فضایی Satish Dhawan با یک موشک هندی به نام Polar Satellite Launch Vehicle یا PSLV-XL پرتاب شد. (پرتاب در ساعت 8:52 بعد از ظهر به وقت شرقی انجام شد، اگرچه ساعت 6:22 صبح به وقت محلی در محل پرتاب در 22 اکتبر بود.)

حدود سه هفته بعد به مدار ماه رسید و کاوشگر برخورد ماه را رها کرد، که در 14 نوامبر به ماه برخورد کرد. بقیه فضاپیمای چاندرایان-1 در مدار باقی ماندند، جایی که حدود یک سال داده ها را از ماه به زمین جمع آوری و ارسال کرد. این ماموریت به طور ناگهانی 14 ماه قبل از تاریخ پایان برنامه ریزی شده خود به پایان رسید، زمانی که دانشمندان ارتباط خود را با کاوشگر قطع کردند.

یک موشک PSLV هندی ماموریت ماه Chandrayaan-1 را در 21 اکتبر 2008 EDT (22 اکتبر به وقت محلی در هند) پرتاب می کند. (اعتبار تصویر: ISRO) چرا مهم بود

سازمان تحقیقات فضایی هند یا ISRO در موفقیت ماموریت ماه Chandrayaan-1 که اولین ماموریت فضایی عمیق توسط آژانس فضایی هند بود، تلاش زیادی کرد. همچنین این اولین ماموریت به ماه برای هند بود، کشوری که امیدوار است فضاپیمای خدمه خود را به فضا پرتاب کند و یک ایستگاه فضایی بسازد.

Chandrayaan-1 چیزی بیش از نشان دادن اینکه برنامه فضایی هند قادر به پرتاب ماموریت به ماه است، انجام داد. همچنین برخی از نتایج علمی شگفت انگیز مانند شواهدی از یخ آب در ماه را به دست آورد. ناسا در بررسی اجمالی مأموریت خود گفت: «در سپتامبر 2009، دانشمندان نتایج داده‌های جمع‌آوری‌شده توسط ابزار آمریکایی M3 را منتشر کردند که ویژگی‌های جذبی را در مناطق قطبی سطح ماه شناسایی کرده بود که معمولا به مولکول‌های هیدروکسیل و/یا حامل آب مرتبط هستند.»

این فضاپیما 11 ابزار را برای مطالعه ماه حمل می کرد که پنج مورد از آنها توسط ISRO ساخته شد. بقیه آزمایش‌هایی برای آژانس فضایی اروپا و ناسا بود.

ناسا گفت: علاوه بر پنج ابزار هندی، این فضاپیما تجهیزات علمی را از ایالات متحده، بریتانیا، آلمان، سوئد و بلغارستان حمل می کرد.

تا 8 نوامبر 2008 طول کشید تا Chandrayaan-1 وارد مدار ماه شود، در آنجا باقی ماند تا اینکه تماس در اوت 2009 قطع شد، به احتمال زیاد به دلیل نقص منبع تغذیه ناشی از گرمای بیش از حد.

ناسا نوشت: «این کمتر از عمر دو ساله برنامه ریزی شده فضاپیما بود، اگرچه ISRO اشاره کرد که حداقل 95 درصد از اهداف ماموریت آن تا آن زمان انجام شده است.

ابزار Mini-SAR ناسا که با فضاپیمای هندی چاندرایان-1 پرواز کرد، بیش از 40 دهانه کوچک با یخ آب پیدا کرد. اندازه دهانه ها بین 1 تا 9 مایل (2 تا 15 کیلومتر) قطر است. (اعتبار تصویر: ناسا) هند با چاندرایان-1 در ماه متوقف نشد. در سال 2019، این کشور مدارگرد Chandrayaan-2 را پرتاب کرد که کاوشگر Vikram و مریخ نورد Pragyan را حمل می کرد. Chandrayaan-2 با موفقیت به مدار ماه رسید، اما فرود Vikram شکست خورد.

ماموریت Chandrayaan-3 در سال 2023 دنبال شد که با موفقیت یک فرودگر جدید Vikram و مریخ نورد Pragyan را در نزدیکی قطب جنوبی ماه فرود آورد. هند در نظر دارد ماموریت Chandryan-4 را برای بازگرداندن نمونه های ماه به زمین در سال 2028 راه اندازی کند.

تاریخچه فضایی بیشتری می خواهید؟ آرشیو کامل داستان On This Day In Space ما را بررسی کنید و ویدیوهای On This Day In Space ما را در YouTube تماشا کنید.