در این روز: صد و نهمین سالگرد اعلامیه بالفور

در 2 نوامبر 1917، آرتور جیمز بالفور، وزیر امور خارجه، نامه ای به بارون لیونل والتر روچیلد، صهیونیست معروف و دوست چایم وایزمن نوشت و گفت که دولت بریتانیا از یهودیان در بازگشت به وطن حمایت خواهد کرد. این نامه بعدا به عنوان اعلامیه بالفور شناخته شد و نقطه عطف مهمی در تاریخ اسرائیل بود. حمایت بریتانیا از جنبش صهیونیسم پس از جنگ جهانی اول صورت گرفت و جهت گیری جهان نگرانی هایی را برانگیخت.

بر اساس تاریخ، بریتانیا امیدوار بود که حمایت از جنبش صهیونیسم به جلب حمایت یهودیان از متفقین کمک کند.» بالفور نوشت: یک ماه پس از انتشار این اعلامیه، او بریتانیا را تحت کنترل خود درآورد. پس از اعلامیه بالفور، به رسمیت شناختن بین المللی حق یهودیان برای بازگشت به وطن خود به سرعت دنبال شد.

جامعه ملل این حقوق را به رسمیت شناخت و بریتانیای کبیر را مأمور اجرای اعلامیه بالفور کرد. قیمومیت جامعه ملل، حق یهودیان را در منطقه ای که به عنوان سرزمین اسرائیل شناخته می شود، به رسمیت شناخت. تصویب آنها اعلامیه را از موضع سیاست یک قدرت بزرگ به یک تعهد بین المللی تبدیل کرد. بالفور کیست؟ آرتور جیمز بالفور، ارل اول بالفور از ویتینگهام، سیکوت ترپرین، یک دولتمرد بریتانیایی بود که موقعیت قدرتمندی را در حزب محافظه کار بریتانیا به مدت 50 سال حفظ کرد. او بین سال‌های 1902 تا 1905 نخست‌وزیر بود و پس از آن به مقام نخست وزیری رسید

منشی gn از 1916-1919. Noa Feigenbaum در این گزارش مشارکت داشت.