در این نشست، اتحادیه اروپا ارزش های خود را در مورد پناهندگی از پنجره بیرون می اندازد

هنگامی که رهبران اتحادیه اروپا اواخر روز پنجشنبه (15 اکتبر) در بروکسل ملاقات کنند، مهاجرت در دستور کار قرار خواهد گرفت. در میان هراس سیاسی - واقعی و ساخته شده - بر سر وقایع تابستان امسال در سئوتا، کمیسیون اروپا طرحی پنج ماده ای ارائه کرده است که وعده نظارت و نظارت بیشتر بر مرزها، معاملات مبهم تر با کشورهای خارج از اتحادیه اروپا، و اخراج بیشتر را می دهد.

همچنین شامل طرحی شوم برای ابداع «ابزار واکنش اضطراری» جدیدی است که می‌تواند امکان تعلیق کامل دسترسی به پناهندگی را فراهم کند، که احتمالا منجر به اخراج‌های جمعی خلاصه می‌شود، در شرایطی که کشورهای ثالث به‌عنوان «ابزاری» جنبش‌های مهاجرتی مقصر شناخته می‌شوند.

اینکه این ایده حتی روی میز است، معیاری است که نشان می دهد رویکرد اتحادیه اروپا در قبال مهاجرت تا چه اندازه منحط شده است.

بین اصرار اورسولا فون در لاین، رئیس کمیسیون بر ارزش‌های اروپایی و نظم مبتنی بر قوانین و تمایل به بیرون انداختن حق پناهندگی از پنجره، گسست شدیدی وجود دارد.

این یک دورویی کوته بینانه و خطرناک است که اگر سایر کشورها را تشویق به اتخاذ رویکردی مشابه کند، به زنان، مردان و کودکان در مرزهای اتحادیه اروپا و به طور بالقوه فراتر از آن آسیب خواهد رساند.

ادامه مطلب

او خوشحال به نظر می رسید. در حالی که رهبران اتحادیه اروپا در مورد مرزهای قوی تر صحبت می کنند، خانواده ها هنوز منتظر اخبار مربوط به مهاجران ناپدید شده سئوتا هستند

اگر مرد 20 ساله‌ای که در ماه اوت در سئوتا با او مصاحبه کردم، در اجلاس بروکسل بود، می‌توانست به هدایت بحث به واقعیت‌های چرایی فرار مردم و جستجوی امنیت، نیازها و آرزوهایشان و امیدواری به سمت سیاستی که توسط بشریت مشترک برمی‌گردد، هدایت کند.

داستان سئوتا

او به من گفت که در نوامبر 2024 زمانی که گروه مسلح الشباب به روستای خود در سومالی حمله کرد، از روستای خود فرار کرد. او به لیبی رفت و شش ماه را در انبار یک قاچاقچی در کوفره در بازداشت گذراند، جایی که به گفته او شاهد مرگ‌های زیادی بر اثر ضرب و شتم شبانه بوده است. او فرار کرد، به مراکش رسید، و پس از ماه‌ها سختی در 31 ژوئیه، زمانی که به سئوتا شنا کرد، فرصت یافت تا به دنبال امنیت باشد.

ممکن است ابزارسازی، در میان بسیاری از عوامل دیگر، در ورود بیش از 72000 نفر به آنجا طی دو روز در پایان ژوئیه نقش داشته باشد.

برای بسیاری، تصمیم برای عبور ممکن است فرصت طلبانه بوده و با اطلاعات نادرست در رسانه های اجتماعی تقویت شده باشد. با این حال، این نمی تواند خشونت، بازگشت خلاصه، رفتار تحقیرآمیز، یا ممانعت از دسترسی به روش های پناهندگی را در سئوتا یا جاهای دیگر توجیه کند.

در میان هزاران نفری که در سئوتا باقی مانده اند، پناهجویانی از سومالی، سودان، یمن، چاد و جاهای دیگر هستند.

تعلیق کامل پناهندگی نه تنها شانس آنها را برای یافتن محافظت خنثی می کند. این امر تعهد اتحادیه اروپا به نظم بین المللی مبتنی بر قوانین را به شکلی عمیق از بین می برد.

تضییع حقوق

حق پناهندگی در منشور حقوق اساسی اتحادیه اروپا گنجانده شده است و ممنوعیت بازگشت مجدد - فرستادن شخصی به مکانی که با آسیب جدی مواجه می شود - خط قرمز حقوق بشر بین المللی و حقوق پناهندگان است.

تمرکز بر بازدارندگی و خارجی‌سازی در دهه گذشته - همزمان با نفوذ فزاینده راست افراطی در سیاست اروپا - این گزینه را که قبلا غیرقابل تصور بود به بخشی از گفتگو تبدیل کرده است.

هم یونان (به طور موقت در سال های 2020 و 2025) و هم لهستان (به طور مداوم در مرز خود با بلاروس از مارس 2025) بدون واکنش قابل توجه کمیسیون یا سایر کشورهای عضو، پناهندگی را به حالت تعلیق درآورده اند.

پیمان اتحادیه اروپا در مورد مهاجرت و پناهندگی، که به طور کامل در ژوئن تصویب شد، حق پناهندگی را به روش های بی شماری تضعیف می کند. یک مقررات جدید بازگشت، اخراج به کشورهای ثالث را علیرغم آسیب مستند این نوع نقل و انتقالات نشان می دهد.

ادامه مطلب

سخنرانی فون در لاین در مورد وضعیت اتحادیه خطر ایجاد عقب‌نشینی از مرزها را در سیاست مهاجرتی اتحادیه اروپا «عادی» می‌کند

مقررات بحران، بخشی از این پیمان، قبلا به یک کشور عضو اجازه می دهد تا از رویه های عادی مرزی خارج شود و در شرایط ورود دسته جمعی و/یا زمانی که یک کشور ثالث یا بازیگر غیردولتی متخاصم مهاجرت را ابزاری می کند، از رویه های عادی مرزی خارج شده و اقدامات حفاظتی مهم را محدود کند. در حالی که این مقررات باعث نگرانی در مورد سوء استفاده احتمالی و محدودیت های غیرموجه در دسترسی به پناهندگی می شود، اجازه تعلیق عمده این حق را نمی دهد.

من با مرد جوان سومالیایی در اوج بحران بشردوستانه و حقوق بشر در سئوتا آشنا شدم.

وضعیت دشواری با سرزنش‌های دیگر کشورهای اتحادیه اروپا علیه اسپانیا، استثمار گروه‌های راست افراطی، و بی‌توجهی و خصومت که منجر به زندگی مردم در خیابان‌ها، در جنگل‌ها و در کلبه‌های موقتی در ساحل شد، در تلاشی آشکار برای وادار کردن آنها به بازگشت به مراکش، تشدید شد. اسپانیا هفته ها طول کشید تا مسکن و ثبت نام افراد را آغاز کند.

اسپانیا مقررات بحران را مورد استناد قرار نداد. به جای افزودن تدابیر جدید، سیاستگذاران باید به این موضوع بپردازند که چرا از قوانین ظاهرا سفارشی اتحادیه اروپا استفاده نکرده است و به نحوه سوء مدیریت و عدم همکاری انگشت‌نمایانه بین کشورهای اتحادیه اروپا، حلقه بی‌پایانی از بحران‌ها را ایجاد می‌کند که بیگانه‌هراسی را تغذیه می‌کند.

رهبران اتحادیه اروپا باید به مردم آسیب دیده و اصول اساسی در خطر نگاه داشته باشند. آنها باید رویکردهای مهاجرت را که به وضوح حقوق اساسی را نقض می کند و ظلم را عادی می کند، رد کنند.