در این هفته با اوج گرفتن بارش شهابی شکارچی، تکه‌هایی از دنباله‌دار هالی را ببینید که به زمین می‌رسند

یکی از بهترین بارش‌های شهابی پاییزی در این هفته به اوج خود می‌رسد، زمانی که تکه‌هایی از دنباله‌دار معروف هالی به‌عنوان «ستاره‌های در حال تیراندازی» در حال حرکت سریع در جو زمین می‌چرخند.

بر اساس زمان و تاریخ، بارش شهابی Orionid در شبانه روز چهارشنبه (21 اکتبر) تا پنجشنبه (22 اکتبر) به اوج خود می رسد و به طور بالقوه حدود 20 شهاب در ساعت در زیر آسمان تاریک تولید می کند. شکارچی ها زمانی ایجاد می شوند که زمین از میان زباله های به جا مانده از دنباله دار هالی می گذرد که آخرین بار در سال 1986 از منظومه شمسی داخلی عبور کرد و در سال 2061 باز خواهد گشت.

طبق گفته The Planets Today، دنباله دار هالی در حال حاضر فراتر از مدار نپتون است، اما برای ایجاد "ستاره های در حال تیراندازی" نیازی به نزدیکی به زمین نیست. هر بار که دنباله دار از درون منظومه شمسی عبور می کند، گرمای خورشید باعث می شود که غبار و ذرات سنگی در مسیر مداری خود بریزد. مدار خود زمین، دنباله‌دار را چندین بار در سال از میان جریان‌های آن زباله‌های باستانی عبور می‌دهد و ذرات در حالی که به جو سیاره ما برخورد می‌کنند تبخیر می‌شوند.

اوریونیدها شهاب های سریعی هستند که با سرعتی در حدود 41 مایل در ثانیه (66 کیلومتر در ثانیه) به جو زمین برخورد می کنند. آنها می توانند رگه های روشن، گلوله های آتشین گاه به گاه (شهاب های بسیار درخشان و گاهی رنگارنگ) و "قطارهای پایدار" ایجاد کنند - مسیرهای درخشانی که پس از ناپدید شدن یک شهاب برای مدت کوتاهی قابل مشاهده هستند. بهترین راه برای مشاهده آنها با چشم غیرمسلح است، اگرچه یک جفت دوربین دوچشمی زیبا یا یک تلسکوپ کوچک حیاط خلوت به شما کمک می کند از مناظر بیشتری در فصل اوج تماشای آسمان در پاییز امسال لذت ببرید.

دنباله دار هالی سالانه نه یک بار بلکه دو بار شهابی ایجاد می کند. مدار آن در دو نقطه مختلف به مدار زمین نزدیک می‌شود، بنابراین سیاره ما هر سال دو بار با بقایای دنباله‌دار مواجه می‌شود - یک بار در اواخر ماه اکتبر و بار دیگر در طول بارش شهابی Eta Aquariid در اوایل ماه می.

امسال یک عارضه جزئی با اوریونیدها وجود دارد. یک ماه غول پیکر با نور 71٪ بیشتر از شب را روشن می کند و تشخیص شهاب ها را دشوارتر می کند. با این حال، ماه در اوایل صبح پنجشنبه غروب خواهد کرد و یک پنجره ارزشمند از تاریکی قبل از طلوع آفتاب ایجاد می کند. همچنین در این زمان صورت فلکی شکارچی در ارتفاعات آسمان قرار خواهد گرفت و ساعات پیش از سحر را به بهترین زمان برای تماشا تبدیل می کند.

شما می توانید مسیرهای شهاب سنگ شکارچی را به تابش آنها ردیابی کنید: منظومه ستاره ای معروف ابرغول سرخ Betelgeuse در صورت فلکی شکارچی. (به همین دلیل است که دوش شکارچیان نامیده می شود.) با این حال، نیازی به نگاه مستقیم به جبار نیست. شهاب‌هایی که دورتر از تابش دیده می‌شوند می‌توانند رگه‌های طولانی‌تری در آسمان ایجاد کنند. هر کدام از یک قطعه کوچک از دنباله دار هالی می آیند که سفری را تکمیل می کند که قرن ها پیش آغاز شده بود.