در جنگ روسیه و اوکراین، هیچ چیز مقدس نیست - حتی هشدارهای حمله هوایی

تقریبا یک سال پس از جنگ جهانی دوم، لوفت‌وافه آلمان نازی یک کمپین بمباران شبانه وحشیانه علیه بریتانیا را آغاز کرد که به Blitz معروف است.

از 7 سپتامبر 1940، لندن به مدت 57 شب متوالی بمباران شد، در حالی که حملات در سراسر بریتانیا تا می 1941 ادامه یافت.

بریتانیا راهی برای جلوگیری از سقوط بمب های آلمانی نداشت، اما زوزه مکانیکی آژیرهای حمله هوایی آن حداقل می توانست به شهروندانش هشدار دهد که در حال آمدن هستند.

هشتاد و شش سال بعد، غیرنظامیان خسته از جنگ در روسیه و اوکراین حتی نمی توانند روی آن حساب کنند.

عصر یکشنبه، کاربران اپلیکیشن هشدار هوایی اوکراین شروع به دریافت هشدارهایی کردند که به سادگی واقعی نبودند. خطر تشعشع تهدیدات شیمیایی یکی از پیام ها به موشک بالستیک ترسناک اورشنیک روسیه و حمله هسته ای احتمالی اشاره می کرد.

سرویس مستقل نظارت بر هشدار alerts.in.ua پس از حمله هکری به برنامه، 122 رویداد هشدار جعلی را در هفت دقیقه شمارش کرد که شامل 103 هشدار حمله هوایی بود. بیش از 6.6 میلیون نفر در اوکراین برای ارائه هشدارهای اولیه در مورد حملات بالقوه کشنده روسیه، به طور روزانه به این سرویس وابسته هستند.

این اختلال زمانی تشدید شد که همان هشدارها از طریق سرویس‌های هشدار شخص ثالث مختلف که به داده‌های رسمی متکی هستند، پخش شد. برخی از بلندگوهای فضای باز در منطقه لویو اوکراین غربی حتی یک هشدار تشعشع نادرست پخش می کنند.

تقریبا در ساعت 2:45 بامداد روز دوشنبه به وقت مسکو، کاربران برنامه وزارت شرایط اضطراری روسیه هشدارهایی مبنی بر حرکت کلاهک های هسته ای به سمت مناطق سراسر کشور دریافت کردند. به برخی گفته شد که سه هفته غذا و سرپناه در زیرزمین ذخیره کنند. پیام‌های مشابهی در کانال‌های خدمات اضطراری منطقه‌ای در تلگرام و MAX، برنامه پیام‌رسانی دولتی روسیه ظاهر شد.

ما هنوز نمی‌توانیم با اطمینان بگوییم که چه کسی پشت این حملات بوده است، یا اینکه آیا آنها با هم مرتبط بوده‌اند یا خیر، اما ممکن است نگاهی اجمالی به فصل بعدی، تا حدی دیستوپیک‌تر جنگ مدرن ارائه دهند.

دستکاری در سیستم هشدار غیرنظامی نوع خاصی از ظلم وجود دارد. برخلاف رادار نظامی یا پیوند ارتباطی میدان نبرد، هدف آن تقریبا کاملا بشردوستانه است: دادن بهترین شانس به شهروندان بی دفاع برای نجات خود از یک تهدید بالقوه کشنده.

دقت یک چیز است. حتی آژیرهای حمله هوایی مشابه بریتانیا در جنگ جهانی دوم گهگاه در پاسخ به تهدیداتی که هرگز محقق نشد، ناله می‌کردند. یک زنگ هشدار نادرست اینجا و آنجا ممکن است ضربان قلب جمعی یک شهر را افزایش دهد و چند گزینه توهین آمیز را برانگیزد، اما یک اشتباه صادقانه لزوما اعتماد به سیستم را از بین نمی برد. لندنی‌ها نیازی به نگرانی نداشتند که آیا هکرهای نازی آژیرهای ناله را به صدا در می‌آورند یا بدتر از آن، درست زمانی که بمب‌افکن‌های آلمانی از بالای سر خود رسیدند، پیامی کاملا واضح ارسال می‌کردند.

دانستن اینکه دشمن می تواند عمدا سیستم را دستکاری کند، موضوع دیگری است. هشدارهای نادرست می تواند یک جمعیت را به وحشت انداخته و روحیه آنها را تضعیف کند، زندگی دشوار و نامطمئن آنها را بیشتر مختل کند و به تدریج اعتماد آنها را نسبت به ابزارهای طراحی شده برای محافظت از آنها از بین ببرد.

اگر نفوذهای مکرر در نهایت سیستم هشدار را غیرقابل اعتماد کند یا غیرنظامیان را متقاعد کند که تهدیدات واقعی را نادیده بگیرند، این جنگ روانی می تواند عواقب فیزیکی مرگباری داشته باشد.

هنگامی که چنین حمله ای رخ می دهد، مقامات نیز مجبور به اقدام می شوند. اکانت رسمی تلگرام سیستم هشدار هوایی اوکراین اواخر شب گذشته نوشت: «امروز، افراد غیرمجاز در برنامه مداخله کرده‌اند. ما اعلان‌های فشاری را غیرفعال کرده و برنامه را موقتا معلق کرده‌ایم».

در ساعت 10:54 شب، alerts.in.ua از حمله انکار سرویس به وب سایت خود خبر داد. قبل از اینکه بتواند مواردی را که توسط هکرها جاسازی شده بود حذف کند، مجبور شد بیش از یک ساعت را صرف بررسی متقابل هشدارهای واقعی در مورد سوابق ساختگی کند. سرویس دیگری، eTryvoga، به طور موقت اعلان‌های حمله هوایی خودکار را به حالت تعلیق درآورد و آنها را در ساعت 12:15 صبح بازیابی کرد.

برنامه اصلی هشدار هوایی در طول شب به صورت مرحله‌ای به خدمت بازگشت، اما برای چندین ساعت بدون نقشه بلادرنگ خود که اهداف هوایی متحرک را نشان می‌داد، باقی ماند. آفلاین کردن یک برنامه آسیب‌دیده برای تعمیر آن، فرصت حملات جنبشی واقعی را افزایش می‌دهد تا ویرانی بیشتری ایجاد کنند.

هر دو طرف در حال افزایش بمباران های هوایی خود در سراسر مرز هستند. بیش از 7700 هشدار حمله هوایی منطقه ای در سراسر اوکراین از 1 ژوئیه تا 24 سپتامبر امسال ثبت شد: 27 درصد بیشتر از مدت مشابه از آوریل تا ژوئن.

در طول بلیتز، لندنی ها یاد گرفتند که از آژیر حمله هوایی به دلیل آنچه که ممکن است به دنبال آن بیاید، بترسند. غیرنظامیان امروزی باید این احتمال را که خود هشدار بخشی از حمله باشد، لحاظ کنند.