در حالی که دادگاه ها پرونده های توهم زده را مجازات می کنند، وکلا با قوانین هوش مصنوعی مواجه می شوند

پذیرش سریع هوش مصنوعی توسط شرکت‌های حقوقی، شکاف دشواری را بین کارهایی که این فناوری می‌تواند انجام دهد و آنچه که وکلا به طور حرفه‌ای مسئول آن هستند، آشکار می‌کند. از آنجایی که توهمات تولید شده توسط هوش مصنوعی منجر به نقل قول های ساختگی و سایر خطاها می شود، وکلا باید دستورالعمل های تکاملی را دنبال کنند و در عین حال پاسخگوی کارهایی که ارائه می کنند باقی بمانند.

یک مقاله کانون وکلای شهر نیویورک که در ماه آگوست منتشر شد، رهنمودهایی را در مورد استفاده از هوش مصنوعی در 21 حوزه قضایی بررسی کرد. این نشان داد که وکلا بدون یک رویکرد واحد و در سطح صنعت فعالیت می‌کنند و دادگاه‌ها و نهادهای حرفه‌ای قوانین و توصیه‌های خود را تدوین می‌کنند.

همانطور که استفاده از هوش مصنوعی گسترش می یابد، فقدان راهنمایی استاندارد نگرانی هایی را ایجاد می کند. یک نظرسنجی در سال 2026 از بیش از 1300 متخصص حقوقی نشان داد که 69 درصد از آنها از هوش مصنوعی برای کار استفاده می کردند، در حالی که تنها 9 درصد از شرکت ها یک خط مشی مکتوب و اجباری هوش مصنوعی داشتند.

خطرات دیگر تئوری نیستند. در اوایل سال جاری، در پرونده حقوق مدنی فدرال ویترز علیه شهر آبردین، یک قاضی می سی سی پی چهار وکیل را پس از ارائه پرونده هایی حاوی استنادات توهمی که از طریق هوش مصنوعی توسط هر دو طرف ارائه شده بود، تحریم کرد. دو وکیل به مدت دو سال از حضور در منطقه منع و جریمه شدند، در حالی که دو وکیل محلی نیز تحریم شدند.

موارد منعکس کننده یک اصل است که قبلا در قوانین حرفه ای ایجاد شده است. نظر رسمی 512 انجمن وکلای آمریکا می گوید وکلایی که از هوش مصنوعی مولد استفاده می کنند همچنان تابع وظایف موجود خود از جمله صلاحیت، محرمانه بودن، نظارت و صراحت در دادگاه هستند.

با این حال، برای شرکت‌ها، تبدیل این تعهدات به عملکرد روزمره همیشه ساده نیست.

کلیف مک‌کینی از Quattlebaum، Grooms & Tull PLLC، یک وکیل اخلاقی حقوقی که در مورد هوش مصنوعی و ABA Opinion 512 نوشته است، به نیوزویک گفت که فقدان راهنمایی‌های منسجم چالش‌هایی را برای انطباق ایجاد می‌کند، به ویژه در مورد رازداری و امتیاز مشتری وکیل.

مک کینی گفت: «بیشتر مشکلات استفاده از هوش مصنوعی به شکست وکیل در تأیید صحت نتایج هوش مصنوعی خلاصه می شود.

مایکل ای. سالزمن، رئیس کمیته اخلاق حرفه ای وکلای شهر نیویورک، خطرات مشابهی را در مورد نقل قول های ساختگی، تحلیل های حقوقی نادرست و ادعاهای واقعی نادرست شناسایی کرد. او همچنین به مسائل احتمالی محرمانگی و امتیازات زمانی که وکلا از سیستم‌های هوش مصنوعی عمومی استفاده می‌کنند اشاره کرد.

او به نیوزویک گفت: «تفاوت‌ها اساسی نیستند و وکلا عادت دارند با تفاوت‌های قوانین و قوانین دادگاه در مکان‌های مختلف در ایالات متحده برخورد کنند.»

جذابیت برای شرکت ها واضح است. هوش مصنوعی می تواند برخی از کارهای وقت گیر را که احاطه کننده قضاوت قانونی است انجام دهد و به وکلا زمان بیشتری برای کارهایی که نیاز به تجربه و دانش مشتری دارد می دهد.

جان رجایی، وکیل در RMD Law، گفت که شرکت او از هوش مصنوعی برای کارهایی مانند خلاصه کردن سوابق پزشکی، ایجاد جدول زمانی درمان، سازماندهی اسناد و ترجمه زبان پیچیده پزشکی یا بیمه استفاده می کند.

رجایی گفت: «از دیدی که من به آن نگاه می کنم، هوش مصنوعی یک حقوقدان بسیار خوب است، اما یک وکیل نیست.

رویکرد او برای بررسی این فناوری ساده است. او گفت: "در شرکت ما یک قانون ساده داریم: اگر مهم است، یک انسان آن را بررسی می کند."

این شامل بررسی استنادها در مورد پرونده اساسی، اطلاعات پزشکی در برابر سوابق و کارشناسان، و مطالب ارسال شده به دادگاه ها، بیمه گذاران، وکیل مخالف یا مشتریان است.

تمایز بین کمک و پاسخگویی در نهایت تنش اصلی داستان است. هوش مصنوعی می‌تواند کارهایی را انجام دهد که زمانی ساعت‌ها از وقت یک وکیل را می‌گرفت، اما نمی‌تواند تعهدات حرفه‌ای مرتبط با آن کار را بر عهده بگیرد.

رجایی گفت: «چون در نهایت موکل وکیل گرفت نه فناوری. این مسئولیت را نمی توان به نرم افزار محول کرد.

بنابراین برای صنعت حقوقی، این سوال در حال تغییر است. دیگر به سادگی این نیست که آیا هوش مصنوعی در عمل قانونی تعلق دارد یا خیر. این این است که آیا شرکت ها می توانند کارایی آن را در حالی که قضاوت، تأیید و پاسخگویی را محکم در دستان انسان نگه می دارند، به دست آورند.

در مورد این داستان با سردبیران نیوزویک تماس بگیرید: مایک هرست و شکیما ادواردز.