"در حال تقلا برای خوردن": بازماندگان پس از زلزله اندونزی رنج می برند

ناگکئو: صحریا للو و خانواده‌اش شش هفته پس از زلزله قدرتمندی که ده‌ها نفر را در اندونزی کشتند، هنوز در چادر بیرون مسجد زندگی می‌کردند و راه سخت خانه را برای هزاران بازمانده نشان می‌داد.

زمین لرزه 7.7 ریشتری در نزدیکی جزیره فلورس در 15 اوت به ده ها هزار خانه آسیب رساند و منبع آب را در یک جزیره کوچک در هاله ای از ابهام قرار داد - اما تقریبا 15000 پس لرزه را نیز به دنبال داشته است.

یکی از ساکنان 38 ساله منطقه Nagekeo - یکی از مناطق آسیب دیده از فاجعه، گفت: "آنچه ما را از بازگشت به خانه باز می دارد این است که ما هنوز آسیب دیده ایم، بسیار آسیب دیده."

او در پی فاجعه ای که دولت می گوید منجر به مرگ 151 نفر شد، افزود: «خدا را شکر، غذا در اینجا تضمین شده است (و) داوطلبانی برای کمک به ما وجود دارند.

این زمین لرزه هشدار سونامی را ایجاد کرد و آب های اقیانوس به خانه خانواده صحریه رسید اما آن را تخریب نکرد. او می ترسد که پس لرزه ها بتواند امواج خطرناک تری ایجاد کند.

برتون پنجیتان، سخنگوی آژانس ملی کاهش بلایای طبیعی، گفت که بیش از 46000 خانه در اثر شوک لرزه آسیب دیده و نزدیک به 28000 نفر تا 24 سپتامبر همچنان آواره هستند.

آخرین رقم کمتر از بیش از 150000 نفری است که قبلا در سپتامبر گزارش شده بود، اما تصویر کاملی نیست.

بسیاری از بازماندگانی که به خانه‌های خود بازگشته‌اند ترجیح داده‌اند در بیرون کمپ بزنند، زیرا نگران فروریختن خانه‌شان به دلیل یکی از شوک‌های جدید هستند.

ماریا اونسلیا که بیرون خانه آسیب دیده خود در منطقه سیکا در فلورس نشسته است، گفت که از زمان فاجعه برای یافتن خریدار برای پارچه ای که می بافد تلاش کرده است.

این مرد 59 ساله گفت: «ما برای غذا خوردن مشکل داریم. در این فصل، تهیه آب سخت است. قبل از اینکه بتوانیم برنج بخریم، باید آب بخریم.

او نیز از بازگشت به خانه آسیب دیده خود می ترسید، بنابراین در یک چادر زندگی می کرد.

گونزالو گراتیانوس موگا سادا، معاون بخش ناگکئو گفت که دولت قصد دارد تا اواخر نوامبر 314 واحد مسکن موقت داشته باشد.

برتون، سخنگوی آژانس بلایای طبیعی گفت که دولت قرار است بیش از 2400 واحد اقامتگاه دائمی را برای جانشینی مکان هایی که به شدت در اثر زلزله آسیب دیده اند، بسازد.

ساکنان همسایه Palue، جزیره کوچکی با حدود 10000 نفر در شمال فلورس، از زمان فاجعه نگران داشتن آب آشامیدنی بودند.

مردم برای رفع نیازهای خود آب می خرند، اما آن را با استفاده از قطب های بامبو برای جذب و متراکم کردن بخار منابع زمین گرمایی در جزیره آتشفشانی جمع آوری می کنند.

متیلدوس نستور لانگا، معلم 40 ساله، گفت: "آنچه ما را نگران می کند... کمبود آب آشامیدنی تمیز است، زیرا در حال حاضر کاملا خشک است. تمام مخازن ذخیره سازی شکسته شده است."

بهبودی هنوز برای بسیاری از بازماندگان دور به نظر می رسد.

صحریه گفت که نمی داند چه مدت باید دور از خانه خود زندگی کند و افزود که مقامات برای ارزیابی خسارت به اطراف روستای او اعزام شده اند.

زلزله همچنین به یک تعمیرگاه ماشین و دوچرخه که توسط شوهرش اداره می شد آسیب زد و منبع درآمد خانواده را قطع کرد و او را مجبور کرد برای کسب درآمد ماهی بفروشد.

او از دولت درخواست کرد تا به خانواده‌اش کمک کند، از جمله تلاش برای دریافت پول برای پرداخت هزینه تحصیل فرزندانش.

صحریه گفت: «لطفا به ما کمک کنید تا دوباره روی پای خود بایستیم.