در حال حاضر حتی یک سیستم عامل چیست؟

گفتن این جمله دیوانه کننده به نظر می رسد، زیرا بیش از یک سال است که همه می توانند در مورد آن صحبت کنند، اما تاثیر هوش مصنوعی بر محاسبات هنوز از بین نرفته است.

امروز از Fly.io جدا می شوم تا با کورت روی پروژه جدیدی کار کنم. من آن را از سر راه خود حذف می کنم تا همه شما از قبل بدانید که دارم درباره کتابم صحبت می کنم.

وقتی بچه کوچک بودم، یکی از دوستان خانوادگی اولین "کامپیوتر" ما را فروخت - نقل قول های ترسناک چون مطمئنم که این یک کلون VTech Laser 200 بود، یک کیبورد چیکلت Z80 که نوارهای کاست را از بین می برد و به تلویزیون ما وصل می شد. من آنقدر بزرگ بودم که بدانم کامپیوتر چیست و از نظر مفهومی برنامه‌نویسی به چه معناست، زیرا به یاد دارم که تمام بازی‌های احمقانه‌ای را که می‌توانستم بسازم در خواب دیدم. بالاخره! ما دستگاهی داشتیم که به من اجازه می‌داد چیزهایی مانند ماجراجویی متنی «راهنمای هیچ‌هایکر» را که در دفتر پدرم بازی می‌کردم بسازم.

اما مستقیما در بیسیک بوت شد. این تمام کاری است که انجام داد. من 8 ساله بودم من قصد نداشتم BASIC را یاد بگیرم. چیزی که در عوض یاد گرفتم: کامپیوترها آنطور که تصور می کردم عالی نبودند.

در اواسط نوجوانی ام، امنیت کامپیوتر بالاخره مرا به برنامه نویسی کشاند. کدنویسی فقط آن درس تلخ را تقویت کرد. هرچه بیشتر متوجه می‌شدم که برنامه‌ها چگونه ساخته می‌شوند، ساختن یک برنامه پیچیده کاملا ممنوع به نظر می‌رسید. من می توانم از سرورهای شبکه سریع استفاده کنم، مشکلی نیست، اما یک واژه پرداز؟ شاید شما هم از من خواسته باشید که یک لوکوموتیو دیزلی بسازم.

ناگهان همه چیز تغییر کرد. رایانه‌ها اکنون همان‌طوری کار می‌کنند که من در ۸ سالگی فکر می‌کردم.

من در چند ماه گذشته در مورد همه برنامه‌های بومی macOS که تولید کرده‌ام می‌نویسم و چقدر عجیب است که تماشای هوش مصنوعی مرزهای بین برنامه‌نویسی باطن و فرانت‌اند، بین وب و بومی، سیستم‌ها و برنامه‌ها را از بین می‌برد. همه داستان های بزرگ؛ هر یک از آنها در 10 تغییر بزرگ شغلی من قرار می گیرد.

اما هوش مصنوعی مرز بسیار مهمتری را از بین می برد: مرز بین برنامه نویسان و کاربران. نوار منوی مک و تعویض‌کننده وظیفه من مملو از نمادهای برنامه‌هایی است که برای خودم ساخته‌ام و زبان برنامه‌نویسی من انگلیسی است.

کاری که من روی کامپیوترم انجام دادم، هر کاربر قدرتمندی می‌تواند روی کامپیوتر خودش انجام دهد.

این بیانیه ای در مورد واقعیت است؛ یک «پیش‌بینی»، اگر می‌خواهید به شک و تردید خود در مورد هوش مصنوعی امتیاز بدهید، اما فقط به این معنا که من می‌توانم پیش‌بینی کنم که فردا خورشید در شرق طلوع خواهد کرد. پس با آن چه می کنید؟

من فکر می‌کنم همه ما آنقدر از تأثیرات مرتبه اول هوش مصنوعی گیج شده‌ایم که تأثیرات مرتبه دوم را در نظر نگرفته‌ایم.

در نظر بگیرید: محاسبات در دنیایی که بسیاری از (شاید اکثر) برنامه‌های کاربردی تنها 1 تا 2 نفر مخاطب دارند چگونه به نظر می‌رسد؟ نرم افزار چگونه توزیع می شود؟ روی چه چیزی اجرا می شود؟

وقتی جوان تر بودم، فهمیدم که برنامه ها معمولا چیزی هستند که از قفسه های Egghead Software خریداری می کنید. سپس من شاهد منسوخ شدن قفسه های Egghead بودم. سپس نرم افزار را به طور کامل در جعبه قرار داد. سپس نرم‌افزار بر روی CD-ROM ارسال شد - می‌دانید که به همین دلیل است که ما آن را حمل و نقل می‌نامیم، درست است؟ قبلا مجبور بودیم حمل و نقل را ترتیب دهیم! - توسط اینترنت پاک شده است. حالا فکر می‌کنم می‌خواهم ببینم چیز دیگری شروع به از بین رفتن می‌کند: کل مفهوم برنامه‌های کاربردی با عملکرد ثابت پیش‌ساخته.

این چیزی است که قرار است اتفاق بیفتد: کاربران به طور فزاینده ای با چیزهایی که خودشان به وجود آورده اند تعامل خواهند داشت. آنها، یا افرادی که بر اساس نام خانوادگی با آنها رابطه دارند. برنامه ها به طور خاص مشکلات آنها را حل می کنند:

چگونه می توانم پیش بینی دقیق آب و هوا را برای روستای Roscoe در شیکاگو دریافت کنم، زمانی که نزدیک ترین ایستگاه های هواشناسی به O'Hare متصل هستند و اثر دریاچه را از دست می دهند؟

نقشه را فراموش کنید، فقط به من بگویید که آیا باید از بزرگراه آیزنهاور پیاده شوم و روزولت، مدیسون یا لیک را به خانه برگردانم؟

آیا در این لحظه در جایی که قرار است من در آن حضور داشته باشم، جلسه ای رخ می دهد؟

شما می توانید اینگونه ادامه دهید و ادامه دهید. اینها همه بی اهمیت به نظر می رسند. نکته همین است. آنها مشکلات زندگی عادی هستند که هیچ کس نمی توانست برنامه های جدی در مورد آنها بسازد، زیرا مخاطبان بسیار کوچک به نظر می رسند.

امروزه تقریبا تمام نرم افزارها از غریبه های متخصص تهیه می شوند. اما به زودی، غریبه‌ها ارائه برنامه‌های ما را متوقف می‌کنند و در عوض فقط بلوک‌های سازنده خود را ارسال می‌کنند. مطمئنا، همچنان مرورگرهای مگاپروژه و پردازشگرهای کلمه وجود خواهند داشت. اما هزاران بار برنامه‌های کاربردی بیشتری وجود خواهند داشت که 1/7 از دل یک واژه‌پرداز را برای حل برخی از مشکلات خاص کار یا زندگی خانگی برای کسی که نمی‌داند حلقه for چیست، به کار می‌برد.

شما می توانید در مورد همه اینها با من مخالف باشید، اما اگر بفهمید که من از کجا آمده ام، کاملا واضح است که چقدر این همه چیز را عجیب و غریب می کند.

چرا سیستم عامل های مدرن داریم؟ صرفا «ارائه دسترسی به منابع سخت افزاری» نیست. بسیاری از سیستم‌های تعبیه‌شده این کار را با زمان‌هایی انجام می‌دهند که کاری ندارند و خود را «OS» می‌نامند. نه، هدف اصلی یک سیستم عامل مدرن، پارتیشن بندی برنامه های مختلف از یکدیگر و کنترل دقیق نحوه ارتباط آنهاست.

در دنیایی که ما همه نرم افزارهای خود را از غریبه ها وارد می کنیم، بسیار منطقی است. در دنیایی که به آن می‌رویم، جایی که اکثر نرم‌افزارهایی که برای آن‌ها فیوفدها می‌سازیم، منشأ مشابهی دارند، منطقی‌تر است. و تقریبا در دنیایی که هر برنامه‌ای انعطاف‌پذیر است و هر لحظه به خواست خالق آن دست و پاهای جدید رشد می‌کند، معنی ندارد.

این چیزی است که ما روی آن کار می کنیم: پلتفرمی که دستگاهی است که می خواهیم در دنیایی که توضیح دادم داشته باشیم. بنابراین: ما در حال ساخت یک تلفن هستیم.

تمام گوشی‌های رایج موجود در بازار در سال 2026 در سال 2023 برنامه‌ریزی شده بودند (به طرز عذاب‌آوری تا حد مرگ). چرخه‌های محصول اینگونه عمل می‌کنند. در سال 2023، رایانه‌ها هنوز دستگاه‌هایی بودند که برای اجرای برنامه‌های کاربردی با عملکرد ثابت قطعی طراحی شده بودند که توسط روحانیت برنامه‌نویسان حرفه‌ای تولید می‌شدند. و نرم افزار چیزی بود که کاربران خریدند، نه ساخت.

روح این گوشی ها در دهه 1970 گیر کرده است. افراد با سبیل‌های بزرگ هنگام هک کردن پایانه‌های VT52 با صدای «بیش از یک احساس» بوستون در رادیو FM که روی میز کارشان نشسته بود، طراحی را زیر و رو کردند. از آن زمان، تمام کاری که ما انجام داده‌ایم این است که این طرح را کوچک کرده و در جیب شما قرار دهیم. این دستگاه به زیبایی ماشین‌کاری شده است و هزاران پیکسل دارد و همان کار DEC PDP-11 را انجام می‌دهد: اجرای برنامه‌های پیش ساخته.

ما در حال ساخت تلفنی هستیم که برای اجرای برنامه های کاربردی با عملکرد ثابت طراحی نشده است. من شک دارم که کسی روی یک صحنه بلند شود و یک بازی موبایل AAA (که هیچ کس بازی نمی کند) را در آن به نمایش بگذارد. این برای TikTok و ویدیوهای کوتاه نیست، اگرچه حدس می‌زنم می‌توانید آن را بخواهید. می‌توانید هر چیزی را از آن بخواهید: هر زمان که بخواهید برای شما، روی تلفن، برنامه می‌سازد.

من می دانم که احتمالا در مورد همه اینها به چه فکر می کنید. اشکالی ندارد: این بدان معناست که شما فردی معقول هستید. ما شرط می بندیم که هوش مصنوعی کارهای غیر منطقی انجام می دهد.

تاریخچه ای طولانی از بیانیه های بزرگ در مورد جهان وجود دارد که به دکمه های "و ​​اینجا شرکت جدید من است" متصل است. هیچ وقت خوب نمی شود. من می‌دانم که مهم نیست که اینجا چه می‌نویسم، به نظر می‌رسد که یک استارت‌آپ دیگر که در مورد «آینده برنامه‌نویسی» صحبت می‌کند، قبل از اینکه اعلام کند به پاسخ سریلانکا به Uber یا چیزی دیگر ملحق شده‌ام.

حرف های زیادی برای گفتن دارم که الان نمی گویم. نه به این دلیل که مخفی است، بلکه برای دریافت «اعلام راه‌اندازی جدید» جزئیات فنی را بدبو می‌کند.

سال گذشته در صنعت فناوری احساس می کرد که 100 سال یکباره اتفاق افتاده است. صنعت ما از زمان ظهور رایانه شخصی به گونه ای بی ثبات شده است. هر محدودیت هوش مصنوعی در عرض یک ماه در برابر سقوط قرار می گیرد. هر کاری که امروز با مدل های مرزی انجام می دهیم، چند سال دیگر به صورت آنی و رایگان انجام خواهیم داد.

وقتی بچه بودیم، فکر می‌کردیم کامپیوترها می‌توانند هر کاری انجام دهند، اگر بتوانیم آنها را به دست بگیریم. ما باید به توسعه دهندگان نرم افزار حرفه ای تبدیل می شدیم تا یاد بگیریم که کامپیوترها چقدر مضر هستند.

حالا همه ما باید این چیزها را فراموش کنیم و دوباره مثل بچه ها فکر کنیم. بنابراین، در اینجا ما می رویم.