در خانه اپرای اودسا، نمایش با وجود هشدارهای موشکی و حملات هواپیماهای بدون سرنشین ادامه دارد

در وب‌سایت تئاتر اپرا و باله اودسا، هنوز هم می‌توان اعلامیه‌ای را از 24 فوریه 2022 پیدا کرد.

در آن نوشته شده است: «بازیگران محترم تئاتر، به دلیل اعمال حکومت نظامی در اوکراین، اپرای اودسا اجراها را برای مدت نامحدودی به حالت تعلیق در می آورد. ما در زمان مناسب به روز رسانی در مورد عملکرد تئاتر ارائه خواهیم کرد. لطفا مراقب خود و عزیزانتان باشید!»

روزی بود که روسیه جنگ همه جانبه ای را علیه اوکراین آغاز کرد، این بندر دریای سیاه و دیگر شهرها و شهرها قبلا بمباران می شدند و نیروی مهاجم مسکو از شمال، شرق و جنوب در حال پیشروی بود.

این اطلاعیه هنوز هم بخشی از شوک و عدم اطمینان آن زمان را نشان می دهد: اودسا یک هدف اصلی برای کرملین، مکانی با ارزش استراتژیک برای ارتش آن و یک جایزه ارزنده برای ملی گرایان روسی بود، و به نظر می رسید که نیروهای دشمن به زودی در سواحل نزدیک شهر فرود بیایند.

این می تواند آخرین پیام به زبان اوکراینی از تئاتری باشد که از زمان افتتاح در سال 1810، زمانی که شهر بخشی از امپراتوری روسیه بود و زبان و فرهنگ اوکراینی به طور سیستماتیک سرکوب شد، نقطه عطفی اودسا بوده است.

این واقعیت که اکنون تا این حد در فید خبری تئاتر مدفون است، نشان می‌دهد که اوضاع چقدر متفاوت بوده است: اوکراین از اودسا دفاع کرد، تئاتر چهار ماه بعد بازگشایی شد و اجراها از آن زمان متوقف نشده‌اند.

اکنون وب‌سایت تئاتر با منظره‌ای درخشان از سالن روکوکو قرمز و طلایی‌اش، و اخبار مربوط به مجموعه‌ای مملو از مجموعه‌ای برای فصل ۲۱۷ خود، پذیرای بازدیدکنندگان است.

اولسیا شلیاختیچ (31)، کارگردان، طراح رقص و رقصنده در باله اودسا، می گوید: «این بار رنسانس تئاتر ما است. او در خلال استراحت از تمرین‌ها می‌افزاید: "ما در سال 2022 با باله‌های روسی خداحافظی کردیم - دریاچه قو، فندق شکن و دیگران - و من از این بابت بسیار خوشحالم. اکنون فضایی برای ایجاد چیزی جدید، چیزی اوکراینی، چیزی وحشی - چیزی که در مورد ما باشد داریم."

به این ترتیب، فکر می‌کنم این یک زمان طلایی برای هنرهای نمایشی ما است. اکنون، برای اولین بار در 150 سال گذشته، ما این امکان را داریم که کاری واقعا اوکراینی انجام دهیم.

زلنسکی به دنبال تعهدات ملموس غرب قبل از توافق صلح اوکراین است

در کنار اپراها و باله‌های کلاسیک اروپایی از افرادی مانند وردی، پوچینی و بیزه، تئاتر اودسا باله‌های مدرن شلیاختیچ و سایر اوکراینی‌ها را به صحنه می‌برد که از ادبیات کشورشان الهام گرفته شده است.

او می گوید: «ما هنوز تماشاگران زیادی داریم و حال و هوای تئاتر بسیار خوب است.

"من اجراهای ما را به عنوان یک حواس پرتی برای مردم نمی دانم، بلکه بیشتر شبیه گفت و گو با من و رقصندگان و دیگر سازندگان است - با نویسندگان بزرگ اوکراینی مانند لسیا اوکراینکا، تاراس شوچنکو و ایوان فرانکو. این یک دیالوگ در حرکت است که همه می توانند آن را درک کنند."

پاییز امسال، تئاتر اولین نمایش باله برف شلیاختیچ را در فلورانس بر اساس شعری دراماتیک به همین نام در سال 1987 از لینا کوستنکو به صحنه برد.

او می‌گوید: «تمام اجراهای من موضوعات خود را از ادبیات اوکراینی می‌گیرند و هنرمندان اوکراینی مناظر، موسیقی، لباس‌ها را می‌سازند - این 100 درصد تولید ماست.

باله‌های من مستقیما در مورد جنگ نیستند. اگر ما چیزی درباره عشق خلق می‌کنیم، پس جنگ جایی در این روند است - اما فقط در حرکات بسیار ریز، در رنگ‌های ریز، بنابراین خیلی واضح نیست.

با این حال، زمانی که اودسا و بنادر آن تقریبا شبانه روز مورد حمله روسیه قرار می گیرند، واقعیت به ناچار سقوط می کند.

تمرین‌ها و اجراها زمانی ادامه می‌یابد که به اصطلاح هشدار زرد وجود دارد - به این معنی که تهدید هواپیماهای بدون سرنشین وجود دارد - و در زمان هشدار قرمز، زمانی که موشک‌های بالستیک یا کروز ممکن است وارد شوند، به حالت تعلیق در می‌آیند.

استانیسلاو اسکرینیک، رقصنده اصلی، می‌گوید: "تحت هشدار قرمز همه ما به پناهگاه بمب می‌رویم - یکی برای تماشاگران و دیگری برای اجراکنندگان. اگر بیش از یک ساعت و نیم طول بکشد، اجرا لغو می‌شود. در غیر این صورت، پس از روشن شدن کامل دوباره شروع می‌کنیم." "از لحاظ جسمی و احساسی بسیار سخت است که این استراحت های اجباری را داشته باشید. شما همه چیز را در رقص قرار می دهید، و سپس باید ناگهان متوقف شوید و به واقعیت بازگردید. و وقتی هشدار تمام شد، ممکن است فقط پنج یا هفت دقیقه فرصت داشته باشید تا خود را گرم کنید و دوباره آماده رقص شوید."

از سال 2022، ده‌ها اجراکننده و سایر کارکنان تئاتر اودسا را ​​ترک کرده‌اند و برخی به خارج از کشور یا مناطق امن‌تر اوکراین رفته‌اند و برخی دیگر به تلاش‌های جنگی پیوستند. حداقل یکی از رقصندگان آن، روستیسلاو یانچیشن، در نبرد کشته شد.

چگونه فرهنگ به یکی از قدرتمندترین سلاح های اوکراین در برابر روسیه تبدیل شد

در آغاز جنگ تمام عیار، اسکرینیک (36) در یک کارگاه ساخت زره بدن و سایر تجهیزات برای سربازان کار نیمه وقت داشت. در گروه باله، او اکنون مربی نسل جوانی از نوازندگان اوکراینی است.

او می گوید: «این زندگی من است. من واقعا دوست دارم که مردم هنوز برای اجراهای ما ارزش قائل هستند و برای هنر ارزش قائل هستند - ما اغلب یک خانه پر از 1500 نفر به خصوص در تعطیلات آخر هفته داریم. برای من، این زمانی است که می توانیم هنر اوکراینی را توسعه دهیم و به تمام جهان نشان دهیم." شلیاختیچ می گوید که هرگز به ترک اوکراین در زمان جنگ فکر نکرده است.

فقط در اینجا می‌توانیم چیز مهمی خلق کنیم. فقط در اینجا می‌توانیم بفهمیم که کدام راه را در هنر انتخاب کنیم. زیرا اگر دردی نداشته باشید، موضوعی ندارید که از آن بسازید. اینجا بودن پیچیده است، اما خلق کردن آن آسان است.»