در خط مقدم حفاظت از اقیانوس در مادیرا پرتغال

این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

خوان مایورگا لبخندی زد در حالی که یک ماهی خاردار روی صفحه کامپیوترش می چرخید و به زیبایی در بستر دریا در نزدیکی جزایر دزرتاس پرتغال، بخشی از مجمع الجزایر مادیرا در اقیانوس اطلس حرکت می کرد.

مهندس محیط زیست کلمبیایی که در حال تجزیه و تحلیل فیلم های زیر آب برای اندازه گیری تأثیرات حفاظت از دریا است، گفت: «روز خوبی است که ما حیواناتی مانند این را می بینیم.

مایورگا، 36 ساله، که برای دریاهای بکر، یک ابتکار حفاظت از دریا که توسط انجمن نشنال جئوگرافیک اداره می شود، می گوید: «این حفاظت در عمل است.

با محافظت از این مکان، سال به سال، ماهی‌ها بزرگ‌تر و بزرگ‌تر می‌شوند، بچه‌های بیشتری تولید می‌کنند، و این حفاظت درست در آنجا کار می‌کند.»

مایورگا یکی از نزدیک به 200 دانشمندی است که در یک سفر یک ماهه در ماه اکتبر برای مطالعه محیط دریایی اطراف مادیرا، زادگاه کریستیانو رونالدو، فوق ستاره فوتبال، شرکت می کند.

محققان روی حدود 15 کشتی در حال بررسی حیات دریایی مجمع‌الجزایر، ارزیابی سلامت اکوسیستم‌های آن و بررسی چگونگی مقاومت بهتر آنها در برابر تغییرات آب و هوایی هستند.

مایورگا در حال تجزیه و تحلیل ویدئوهای زیر آب است که در عمق 40 تا 50 متری (130 تا 165 فوت) توسط دوربین‌های نصب شده بر روی قاب‌های فلزی برای جذب ماهی طعمه‌گذاری شده است.

او به ویژه به مقایسه آب‌های جنوب جزایر دزرتاس، که ماهیگیری در آن کاملا ممنوع است، با آب‌های شمال، جایی که ماهیگیری هنوز مجاز است، علاقه‌مند است.

این مقایسه نگاهی اجمالی به نحوه تأثیر سطوح مختلف حفاظت بر حیات دریایی ارائه می دهد.

گل سرسبد این اکسپدیشن، کشتی بادبانی 70 متری (230 فوتی) سانتا ماریا مانوئلا است که محققان را به جزایر دزرتاس، گروهی متشکل از سه جزیره صخره‌ای خالی از سکنه در حدود 40 کیلومتری (25 مایلی) جنوب شرقی مادیرا آورده است.

صخره‌های زنگ‌زده جزایر، دامنه‌های صخره‌ای و برآمدگی‌های بادخیز که به شدت از اقیانوس اطلس بالا می‌آیند، ذخیره‌گاه طبیعی حفاظت‌شده‌ای را تشکیل می‌دهند که در آن پرندگان دریایی بر فراز امواج می‌چرخند.

در بزرگترین جزیره، Rui Seabra، یک محقق 44 ساله از دانشگاه پورتو، سنسورهای دما را به سنگ هایی که در هنگام جزر و مد در امتداد یک یارو کوچک در معرض دید قرار می گیرند، متصل می کند.

او می‌خواهد بفهمد سخت‌پوستان و اسفنج‌ها در مناطق آفتابی و سایه‌دار چگونه عمل می‌کنند، اطلاعاتی که می‌تواند به دانشمندان در پیش‌بینی چگونگی واکنش تنوع زیستی دریایی به افزایش دما کمک کند.

او گفت: «ما باید درک کنیم که تنوع زیستی چگونه دوباره توزیع می‌شود، کدام گونه‌ها به کجا مهاجرت می‌کنند، شرایط اینجا چگونه است، چگونه تغییر خواهند کرد و انتظار داریم کدام گونه‌ها را در آینده در اینجا پیدا کنیم.

در همان نزدیکی، یک زیست شناس دریایی سوار بر یک قایق بادی، نمونه های DNA محیطی را از آب جمع آوری کرد.

این تکنیک می‌تواند نشان دهد که کدام گونه ماهی حتی زمانی که از دوربین‌ها فرار می‌کنند، حضور دارند.

امانوئل گونکالوز، رهبر اکسپدیشن، گفت: «ما در خط مقدم نبرد واقعی برای یافتن راه‌حل‌هایی هستیم که به ما امکان می‌دهد مشکلات را در زمین حل کنیم».

این کار میدانی در حالی انجام می شود که نشست سران تنوع زیستی سازمان ملل متحد، معروف به COP17، روز دوشنبه در ارمنستان برای بحث در مورد تلاش ها برای حفاظت از اکوسیستم های طبیعی جهان برگزار می شود.

گونکالوس، دانشمند ارشد بنیاد Oceano Azul پرتغال، یک سازمان غیرانتفاعی حفاظت از دریا، اهمیت نشست های بین المللی را در تعیین اولویت های سیاسی تصدیق می کند.

او گفت، اما «فوریت برای اقدام به ما اجازه نمی‌دهد منتظر تصمیم‌هایی باشیم که گاهی چندین دهه طول می‌کشد».

مادیرا مدت‌ها پیشگام در حفاظت از دریا بوده است.

این مجمع الجزایر شامل جزیره اصلی مادیرا، مقصد ساحلی پورتو سانتو، جزایر Desertas و جزایر دورافتاده Selvagens، در حدود 280 کیلومتری (174 مایل) جنوب به سمت جزایر قناری اسپانیا است.

در سال 1971، مقامات ذخیره‌گاهی را در اطراف جزایر سلواگنس ایجاد کردند تا از آب‌های شور کوری، پرندگان دریایی که در اطراف مادیرا و سایر جزایر اقیانوس اطلس یافت می‌شوند، محافظت کنند.

این ذخیره‌گاه که در سال 2022 گسترش یافته است، اکنون حدود 2600 کیلومتر مربع (1000 مایل مربع) را پوشش می‌دهد و آن را به بزرگترین منطقه دریایی حفاظت شده در اقیانوس اطلس شمالی تبدیل می‌کند.

ذخیره‌گاه دیگری که در اوایل دهه 1990 در اطراف جزایر دزرتاس ایجاد شد، به کلنی فوک‌های راهب مدیترانه‌ای، یکی از در معرض خطرترین پستانداران دریایی اروپا، کمک کرد که از 8 حیوان به 31 حیوان افزایش یابد.

پائولو اولیویرا، هماهنگ کننده برنامه حفاظت از اقیانوس مادیرا که در ماه مه راه اندازی شد، گفت: «اقیانوسی در شرایط حفاظتی خوب بهترین سلاحی است که ما در برابر تغییرات آب و هوایی داریم.

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →