در داخل ایران، فلاکت اقتصادی و ترس از جنگ دیگر آمریکا

او گفت که در محله مریم در ایران، یک مغازه‌دار به مردم اجازه می‌دهد تا اقلام ضروری را که توانایی خریدشان را ندارند، بدون پرداخت هزینه ببرند، زیرا توقف در بمب‌گذاری باعث تسکین کمی از افزایش قیمت‌ها می‌شود.

مریم، 53 ساله، مادر دو فرزند، از بازگشایی مدارس احساس آرامش می کند. هر چند خرید نگرانی متفاوتی را به همراه دارد.

او به نیوزویک گفت: «شما به خرید می روید و متوجه می شوید که همه چیز بیشتر از قبل هزینه دارد. "شما نگران این هستید که هفته آینده یا ماه آینده چه چیزی را می توانید بپردازید."

گزارش او یکی از پنج مصاحبه‌ای است که توضیح می‌دهد چگونه ایرانی‌ها تلاش می‌کنند تا روال عادی خود را حفظ کنند، در حالی که تلاش می‌کنند تا مایحتاج خود را تامین کنند و نمی‌دانند که آیا حملات بیشتر آمریکا تغییرات مثبتی را به همراه خواهد داشت یا مشکلات آنها را عمیق‌تر می‌کند.

ایالات متحده و اسرائیل در 28 فوریه حملاتی را به ایران آغاز کردند که باعث حملات ایران به اسرائیل و کشورهای خلیج شد. دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا در 8 اکتبر گفت که ایالات متحده قبل از انتخابات میان دوره ای 3 نوامبر به ایران حمله نخواهد کرد، در حالی که محاصره دریایی را حفظ کرده و بر درخواست خود مبنی بر اینکه ایران هرگز به سلاح هسته ای دست پیدا نکند، تاکید کرد.

فرماندهی مرکزی ایالات متحده می گوید که نیروهای این کشور به توقف ورود یا خروج کشتی ها به بنادر ایران ادامه می دهند. صندوق بین المللی پول (IMF) انقباض اقتصادی و افزایش شدید قیمت مصرف کننده را برای ایران در سال 2026 پیش بینی کرده است.

مصاحبه‌شوندگان معنی این فشارها را در خانه و محل کار توصیف می‌کنند: کارمندانی که درخواست افزایش حقوق می‌کنند، سفرهای کاری گران‌تر می‌شوند، و همسایه‌ها به یکدیگر کمک می‌کنند تا مایحتاج خود را تامین کنند. آنها همچنین تضاد بین اضطراب مالی و فضای اجتماعی را آشکار می کنند که برخی آن را آرام تر توصیف می کنند.

ناامیدی آنها منجر به نتایج کاملا متفاوتی در مورد آنچه که باید اتفاق بیفتد، می شود.

مشکلات تورمی ایران قبل از جنگ است: تحقیقات منتشر شده توسط صندوق بین المللی پول در سال 2022 تحریم ها، کاهش ارزش پول و کسری بودجه دولت را از عوامل افزایش قیمت ها شناسایی کرد.

واشنگتن به افزایش فشار اقتصادی ادامه می دهد. در 8 اکتبر، وزارت خزانه داری 17 کشتی را هدف قرار داد که به گفته آنها نفت و محصولات پتروشیمی ایران را با نقض تحریم های آمریکا حمل می کردند.

برای رضا، یک صاحب کسب و کار 61 ساله در اصفهان، بلاتکلیفی تصمیم گیری در مورد گسترش، کاهش یا تغییر نحوه کارش را دشوار کرده است.

او به نیوزویک گفت: «راستش، من احساس می کنم یخ زده ام. من نمی دانم که آیا باید جلو بروم، عقب نشینی کنم یا سعی کنم راه دیگری برای انجام تجارت پیدا کنم.

بخشی از تجارت او به تجارت و مشتریان در دبی بستگی دارد. او گفت که محدودیت‌هایی که خطوط هوایی ایران را تحت تأثیر قرار می‌دهد به این معناست که او باید از طریق ترکیه سفر کند و ساعات و هزینه‌های سفر را افزایش دهد. تضعیف ارز محاسبات او را پیچیده تر می کند.

ریال ضعیف‌تر می‌تواند کالاهای وارداتی را به ارز محلی گران‌تر کند، راهی که کاهش نرخ ارز تورم شناسایی‌شده در تحقیقات صندوق بین‌المللی پول را تامین می‌کند.

او گفت: «وقتی نمی‌دانید وضعیت هفته آینده چگونه خواهد بود، نمی‌توانید به درستی برنامه‌ریزی کنید، چه برسد به چند ماه دیگر».

در شیراز، علی، مالک یک شرکت تولید ویدئو در اواخر 40 سالگی، با درخواست های کارمندانی روبرو می شود که درآمد آنها دیگر پاسخگوی نیازهای آنها نیست.

او به نیوزویک گفت: «کارمندان من برای افزایش حقوق به من مراجعه می‌کنند، زیرا آنها دیگر نمی‌توانند چیزهای مورد نیاز خود را بپردازند.

علی موقعیت آنها را درک می کند، اما گفت توانایی او در کمک کردن محدودیت هایی دارد.

او گفت: "آنها خانواده هایی دارند که باید حمایت کنند و صورت حساب هایی برای پرداخت دارند، و من ناامیدی آنها را درک می کنم. اما من یک کسب و کار برای اداره کردن هم دارم، و فقط کارهای زیادی می توانم انجام دهم."

نیلو، یک آرایشگر در اواسط 30 سالگی، می گوید که مردم علیرغم نگرانی هایشان به معاشرت ادامه می دهند.

او به نیوزویک گفت: «مردم بیرون می‌روند، با دوستانشان ملاقات می‌کنند و مهمانی می‌دهند. این حس وجود دارد که مردم سعی می کنند به زندگی خود ادامه دهند، حتی با همه چیزهایی که در اطرافشان اتفاق می افتد.

گزارش‌های جداگانه حاکی از آن است که برخی از زنان نیز احساس آزادی می‌کنند که بدون روسری بروند: زنانی که در ژوئن با رادیو اروپای آزاد/رادیو آزادی مصاحبه کردند، سهولت اجرای قانون را توصیف کردند که پس از تظاهرات زن، زندگی، آزادی در سال 2022 آغاز شد و در طول جنگ ادامه یافت.

با این حال، الزام اجباری حجاب در ایران همچنان پابرجاست و طبق گزارش‌های اوت، مقامات همچنان کسب‌وکارها را به دلیل ادعای نقض قوانین پوشش می‌بندند.

انتظارات خود نیلو از جنگ تغییر کرده است.

او گفت: "من در ابتدا از جنگ ایالات متحده حمایت کردم. فکر می کردم ممکن است منجر به تغییر در ایران شود، و امیدوار بودم که چیز متفاوتی از آن بیرون بیاید. اما با گذشت زمان، من ناامیدتر شدم."

او تلاش می کند تا ببیند کشور به کجا می رود و معتقد است که مشکلات اقتصادی در نهایت می تواند ناآرامی ایجاد کند.

من فکر می‌کنم ممکن است انفجار خشم در داخل ایران رخ دهد، به‌ویژه به دلیل اقتصاد. قیمت‌ها بسیار بالاست و مردم تحت فشار زیادی هستند.»

حسن، یک مربی 23 ساله در جنوب تهران، خواهان پاسخ قوی تری به حملات به ایران است.

او به نیوزویک گفت: «من به ایالات متحده یا اسرائیل اعتماد ندارم و معتقد نیستم که آنها منافع ایران را در دل دارند.

انتقاد او از دولت ایران بر آنچه که او خودداری بیش از حد می‌داند متمرکز است.

حسن گفت: «اما من از دولت خودمان نیز عصبانی هستم. فکر می‌کنم ما بیش از حد خویشتن‌داری نشان دادیم. اگر قرار است ایران مورد حمله قرار گیرد، پس من معتقدم که باید تهاجمی‌تر پاسخ دهد.»

رضا به هر دو طرف بی اعتماد است: «من فکر می‌کنم هر دو طرف احمق هستند و به کسی اعتماد ندارم.»

علی خواستار تغییر در ایران بود، اما گفت که جنگ زندگی را بدتر کرده است.

او گفت: "من یک ایران بهتر می خواستم. می خواستم همه چیز تغییر کند و آینده بهتری برای مردمی که در اینجا زندگی می کنند می خواستم. اما این جنگ راه حل نیست."

او این سوال را مطرح کرد که جنگ بیشتر چه دستاوردی برای مردم عادی از جمله آمریکایی ها خواهد داشت: "مردم عادی در هر دو طرف زندگی، خانواده و نگرانی های خود را دارند. چرا باید بهای خود را بپردازند؟"

برای مریم، بازگشت به روال‌های معمولی اطمینان بخشی به ما می‌دهد. او گفت که دوستان و همسایگان وقتی پول کم می شود از یکدیگر مراقبت می کنند. اما هر وقت به پسرانش نگاه می کند، مرگ کودکان در بمب گذاری مدرسه در ذهن او باقی می ماند.

او گفت: "هر بار که به پسرانم نگاه می کنم، به این فکر می کنم که چقدر خوش شانس هستم که آنها در امنیت هستند و به خانواده هایی که زندگی آنها برای همیشه تغییر کرده است."

جهاد آزور، مدیر منطقه ای صندوق بین المللی پول، در 15 اکتبر گفت که چشم انداز اقتصادی گسترده تر تا حدی به سرعت بهبود تولید و تجارت انرژی بستگی دارد و یک درگیری طولانی مدت را به عنوان یک خطر بزرگ شناسایی کرد.

صندوق بین المللی پول قرار است چشم انداز کامل اقتصاد منطقه ای خود را در 22 اکتبر منتشر کند و ارزیابی بیشتری از آسیب و چشم انداز بهبود را ارائه دهد.

در حال حاضر، همسایه‌های مریم به یکدیگر کمک می‌کنند غذایی بخرند که دیگر توانایی خرید آن را ندارند، در حالی که صاحبان مشاغل برای برنامه‌ریزی فراتر از چند هفته آینده تلاش می‌کنند. چشم انداز جنگ مجدد به عدم اطمینانی می افزاید که در حال حاضر زندگی روزمره را شکل می دهد.

تصمیم بعدی در مورد جنگ ممکن است در واشنگتن یا تهران گرفته شود، اما برای ایرانیانی مانند مریم، تصمیم گیری روزانه در مورد آنچه که می توانند از عهده آنها برآیند سخت تر می شود.