در داخل مغازه سنگاپور که در آن زندگی کمکی یک باشگاه اجتماعی دارد

خانه کامینو یک تسهیلات برای زندگی کمکی در یکی از فروشگاه‌های نمادین حفاظت‌شده سنگاپور است. ربکا تو برای Business Insider. این داستان هفت سالمند است که با هم در یک مغازه در سنگاپور زندگی می کنند.

عمو چی معمولا اولین نفر است. عمه لیدیا روز خود را با جو و زغال اخته آغاز می کند. عمو چئونگ اغلب به یک مرکز دستفروشی در همان نزدیکی می رود و گاهی اوقات با خوردن تنقلات از 7-Eleven همسایه برمی گردد.

برخی از روزها، فضا پر از افراد فراتر از ساکنان آن می شود. صبح روز سه‌شنبه‌ای که در ماه سپتامبر از آن بازدید کردم، خانه کامینو، خانه کمک‌هایشان، فعالیت‌های زیادی داشت. بچه های پیش دبستانی برای یک جلسه نقاشی آمده بودند و مغازه را پر از پچ پچ و خنده کرده بودند. همچنین محل باشگاه اجتماعی جو چیات است که میزبان هنر، آشپزی و سایر فعالیت‌هایی است که ساکنان را با کودکان، داوطلبان و سایر اعضای جامعه گرد هم می‌آورد. ربکا تو برای Business Insider. این دقیقا همان تعاملی بود که ماریل چی و بنت لی، هر دو 32 ساله، امیدوار بودند که در زمان تأسیس Cam، آن را تقویت کنند.

خانه ino.

آنها به جای ساختن یک مرکز مراقبت سنتی، می خواستند فضایی ایجاد کنند که در آن افراد از همه اقشار بتوانند تعامل داشته باشند.

چی به Business Insider گفت: "یکی که زیبا و خوشایند است، نه بالینی یا نهادی. جایی که ما می خواهیم خودمان پیر شویم." خانه های مغازه بخشی نمادین از میراث سنگاپور هستند. همانطور که از نام آن پیداست، طبقه همکف یک مغازه به طور سنتی برای مقاصد تجاری استفاده می شود، در حالی که مردم در طبقه بالا زندگی می کنند. ربکا تو برای Business Insider. چی، هنرمندی با پیشینه رشد اولیه کودکی، و لی، مهندس، دوستان دوران کودکی بودند که بعدا ازدواج کردند.

لی همچنین در اطراف مراقبت از سالمندان بزرگ شد: والدین او هر دو پزشک هستند و یکی دیگر از ارائه دهندگان خدمات کمکی را در سنگاپور تأسیس کردند.

آیا یک جامعه بازنشستگی، زندگی کمکی، مراقبت از حافظه یا مراقبت طولانی مدت در آسیا را برای خود یا یکی از عزیزان خود انتخاب کرده اید؟ ما دوست داریم در مورد تجربه شما بشنویم. این فرم کوتاه را پر کنید تا داستان خود را به اشتراک بگذارید.

برای اطلاعات بیشتر در مورد این موضوع، آماندا گو را دنبال کنید.

برای چی، این پروژه نیز شخصی بود. پدرش در اواسط 60 سالگی تشخیص داده شد که آلزایمر دارد. چی و خواهر و برادرش در آن زمان هنوز در مدرسه بودند.

او گفت: «این واقعا سخت بود، زیرا او خیلی جوان بود و هیچ یک از ما نمی دانستیم چگونه از او مراقبت کنیم. ماریل چی و بنت لی بنیانگذاران خانه کامینو و باشگاه اجتماعی جو چیات هستند. ربکا تو برای Business Insider. حد وسطی بین خانه و خانه سالمندان

جمعیت در سرتاسر جهان در حال پیر شدن هستند و سؤالات فوری در مورد چگونگی زندگی و مراقبت افراد مسن ایجاد می کند.

در سال 2026، سنگاپور با 21.4 درصد از شهروندان آن 65 سال یا بیشتر، به یک جامعه "فوق سالخورده" تبدیل شد. در حال حاضر حدود 152000 شهروند 80 سال به بالا هستند که نسبت به 91000 نفر در سال 2016 60 درصد افزایش یافته است.

برای سنگاپوری‌های مسن‌تر که دیگر نمی‌توانند به‌طور کامل مستقل زندگی کنند، مراقبت‌ها به طور سنتی بر عهده اعضای خانواده است، که گاهی اوقات با خدمات خانگی تکمیل می‌شود، یا به خانه‌های سالمندان. خانه Camino در حال حاضر خانه 7 نفر ساکن است که بین 70 تا 93 سال سن دارند. ربکا تو برای Business Insider. Camino House بخشی از یک بخش خصوصی کوچک اما رو به رشد در سنگاپور است که به سالمندانی که نیاز به حمایت روزانه دارند اما به مراقبت پرستاری نیاز ندارند خدمات می دهد.

این یکی از پنج ارائه‌دهنده در ابتکار سنگاپور در سال 2023 برای آزمایش مراقبت مشترک برای گروه‌هایی از سالمندانی بود که با هم زندگی می‌کردند - مدلی که این کشور در نهایت در اواخر سال 2025 رسمی شد.

زندگی در خانه کامینو

هفت نفر از ساکنان خانه کامینو بین 69 تا 93 سال سن دارند.

مغازه‌هایی که بین دهه‌های 1840 و 1960 ساخته شده‌اند، زمانی بیشتر منظر شهری سنگاپور قبل از جنگ را تشکیل می‌دادند، با مشاغل در طبقه همکف و محله‌های زندگی در بالا. اسناد املاک عمومی نشان می دهد که این مغازه دو طبقه رنگارنگ در جو چیات، محله ای در شرق سنگاپور، در سال 2020 به قیمت 3.5 میلیون دلار سنگاپور خریداری شده است. بخش بزرگی از چیزی که ساکنان را به جامعه گسترده تر متصل می کند، باشگاه اجتماعی جو چیات است که بیشتر فعالیت های خود را در طبقه همکف ساختمان انجام می دهد. ربکا تو برای Business Insider. شش اتاق خواب - چهار یک نفره و دو دوقلو - هر کدام با یک اتاق خواب وجود دارد

حمام اختصاصی یک آسانسور دو طبقه ساختمان را به هم متصل می کند. سه کارمند مراقبت های بهداشتی به صورت شیفتی، از جمله شبانه روز، کار می کنند تا پشتیبانی شبانه روزی ارائه دهند.

چی گفت، در حالی که هیچ دکتری در محل در مغازه وجود ندارد، یک کلینیک در فاصله پنج دقیقه پیاده روی وجود دارد.

برای بسیاری از خانواده‌ها، به‌ویژه آن‌هایی که خویشاوندانشان در خارج از کشور زندگی می‌کنند، این اطمینان نه تنها این است که یکی از عزیزان در امان است، بلکه همچنان با افرادی که آنها را به خوبی می‌شناسند در ارتباط هستند.

کریستین یی، یک سنگاپوری که نزدیک به دو دهه در ایالات متحده زندگی کرده است، به Business Insider گفت که Camino House مانند یک "نعمت خدا" است.

مادرش، مری، 93 ساله، اولین ساکن آن بود. یی گفت: "این مثل یک خانواده بود، بنابراین مادرم احساس نمی کرد که او را در جایی رها کرده اند." مراقبانی که لباس سبز به تن دارند، همچنین استعدادهای خود را در این ترکیب، آواز خواندن، رقصیدن و نواختن موسیقی در طول جلسات فعالیت برای ساکنان به ارمغان می آورند. ربکا تو برای Business Insider. آوردن محله به داخل

بخش بزرگی از چیزی که ساکنان را با جامعه گسترده تر در ارتباط نگه می دارد، باشگاه اجتماعی جو چیات است که بیشتر فعالیت های خود را در طبقه همکف ساختمان میزبانی می کند.

این برنامه های نیم روزی شامل ورزش، پخت و پز، و حصیربافی است، گاهی اوقات با داوطلبان یا کودکان از پیش دبستانی های اطراف.

این فعالیت ها برای تمامی ساکنان خانه کامینو آزاد است. لی به Business Insider گفت: «ایده این است که آنها باید انتخاب کنند که چه کاری را می خواهند انجام دهند.

کلوپ اجتماعی همچنین از شرکت‌کنندگان غیر مقیم استقبال می‌کند، با یک مجوز تک جلسه‌ای که حدود 100 دلار سنگاپور هزینه دارد، که هزینه فعالیت‌ها، ناهار و پشتیبانی مراقبت در طول جلسه را پوشش می‌دهد. بسته های عبور چند جلسه ای نیز موجود است.

چی گفت که این جلسات سه ساعته سه بار در هفته اجرا می شود و برنامه هایی برای گسترش به برنامه های روزانه در سال آینده وجود دارد. محدودیت سنی وجود ندارد، اگرچه دارندگان مجوز معمولا بین 70 تا 90 سال هستند. کودکان پیش دبستانی، دانش‌آموزان و سایر داوطلبان به طور منظم برای جلسات به ساکنین می‌پیوندند و گاهی به رهبری آنها کمک می‌کنند. ربکا تو برای Business Insider. ویوین وو، یک دستیار، "زمانی که بزرگسالان جوان و مسن بارها و بارها در طول زمان ملاقات می کنند تا با هم خلق کنند و یاد بگیرند، پویایی از "انجام کاری برای سالمندان" به "ایجاد کاری با سالمندان" تغییر می کند و هر دو نسل به عنوان شرکای فعال شرکت می کنند."

استاد دانشکده پزشکی یونگ لو لین در دانشگاه ملی سنگاپور، به Business Insider گفت.

او گفت که مشارکت در فعالیت های مشترک می تواند به افراد کمک کند تا از طریق موانع زبانی و شناختی ارتباط برقرار کنند، اضطراب اجتماعی را کاهش دهد و فرضیات مربوط به پیری را به چالش بکشد.

چی و لی اولین کسانی نیستند که این ایده را امتحان می کنند. برنامه های مشابه بین نسلی، مراقبت از سالمندان را با مراکز مراقبت از کودکان در ایالات متحده، از جمله Providence Mount St. Vincent در سیاتل و مرکز St. Ann برای مراقبت بین نسلی در میلواکی، جفت کرده است. با گذشت زمان، این برخوردهای منظم می تواند به دوستی های واقعی تبدیل شود. ربکا تو برای Business Insider. یی گفت که از اینکه فعالیت های باشگاه به مادرش فرصت های منظمی برای تعامل با افراد در سنین و پیشینه های مختلف می دهد قدردانی می کند.

او گفت: «بزرگترها این لذت را از بچه‌ها می‌گیرند، خواه به خاطر شیطنت‌هایشان باشد یا انرژی و یا معصومیتشان».

هزینه مراقبت و جامعه

میانگین هزینه زندگی کمکی در ایالات متحده حدود 5511 دلار در ماه است، اگرچه قیمت ها بسته به مکان بسیار متفاوت است. منطقه متروی بوستون با 9577 دلار در ماه بالاترین میانگین را داشت.

در سنگاپور، اطلاعات عمومی کمی در مورد هزینه‌های این ارائه‌دهندگان خانه مشترک وجود دارد، تا حدی به این دلیل که فضا هنوز کوچک است و دولت تنها در ماه دسامبر مدل را به گزینه‌ای استاندارد برای مراقبت تبدیل کرد. یک توسعه پیشرفته زندگی کمکی که در ماه آگوست افتتاح شد بین 8900 تا 17000 دلار سنگاپور در ماه یا 6952 و 13280 دلار هزینه دارد.

در Camino House، بسته به نوع اتاق و سطح مراقبت مورد نیاز، هزینه های ماهانه از 4500 دلار سنگاپور یا 3515 دلار شروع می شود. این شامل وعده های غذایی، خشکشویی و نظافت روزانه می شود. ویکتور لی، یکی از ساکنان خانه کامینو، می‌گوید که فضای اجتماعی آن به او کمک کرده تا از پوسته‌اش بیرون بیاید. ربکا تو برای Business Insider. ویکتور لی، 70 ساله، زندگی در خانه کامینو او را از پوسته خود بیرون آورده است.

پس از سقوط بد سه سال پیش، لی متوجه شد که به حمایت بیشتری نیاز دارد تا بتواند به تنهایی در آپارتمان دو طبقه خود زندگی کند. او خیلی زود به خانه نقل مکان کرد و ماهیانه 5800 دلار سنگاپور برای سوئیت اتاق یک نفره خود می پردازد.

او به بیزینس اینسایدر گفت: «فکر می کنم الان پرحرف ترین هستم.

چی گفت، مانند هر خانواده ای، زندگی در مجاورت می تواند باعث اختلاف نظر و تنش شود. اما این به معنای شناخت ساکنین به روش هایی است که بسیار فراتر از برنامه های مراقبتی آنهاست.

او گفت: "ما آهنگ‌های مورد علاقه‌شان، تاریخچه‌هایشان، حتی داستان‌های عاشقانه‌شان را می‌دانیم. به نظر می‌رسد که با آنها این سفر را تا انتها طی می‌کنیم."

مقاله اصلی را در Business Insider بخوانید