در سریال PBS Heartrending Trespasses، Love Fiies War در بلفاست دهه 70

تام کالن و لولا پتیکرو در تجاوزات - Wildgaze Films و All3Media International

در یک صحنه اولیه از مینی سریال بسیار ویرانگر «تجاوز»، دو غریبه در یک میخانه درباره رابطه هنر و درد نشخوار می کنند. کوشلا (لولا پتیکرو)، معلم مدرسه‌ای که در پشت میله‌ی خانواده‌اش شیفت می‌کند، اعتراف می‌کند که نتوانسته خواندن «پرتقال ساعتی» را تمام کند. دانستن این که نویسنده رمان، آنتونی برگس، از حمله وحشیانه سربازان به همسرش الهام گرفته است، او را بیش از حد آزار می دهد. مشتری او، مایکل (تام کالن) اعتراض می کند: "او رنج خود را به هنر تبدیل کرد." او پاسخ می دهد: "من ترجیح می دهم هنر را بدون رنج داشته باشم."

"مطمئنم همسرش هم این کار را خواهد کرد." مایکل کاملا تحت تأثیر قرار نمی گیرد. "آیا می توانید یکی را بدون دیگری داشته باشید؟" او تعجب می کند.

چنین مناظره‌هایی با آبجو به قدمت مستی عمومی هستند، اما گفتگو لایه‌های جدیدی به خود می‌گیرد، زیرا مشکلات خشمگین می‌شود و عشق کوشلا و مایکل در بلفاست اواسط دهه 1970 شکوفا می‌شود. او یک کاتولیک همدل است و از مادری بیش از حد انتقادی مراقبت می کند (جینا جیلیان اندرسون) که از زمان مرگ همسر مقدسش در اعتیاد به الکل گم شده است و سعی می کند به دانش آموز جوانی کمک کند که توسط رهبران مدرسه مذهبی و همچنین همسالانش در مورد ازدواج "مختلط" والدینش مورد آزار و اذیت قرار می گیرد.

مایکل یک وکیل پروتستان که علیه خشونت پلیس وفادار صحبت می کند، در هر دو طرف درگیری دشمنان سرسختی پیدا کرده است. در اطراف این زوج نوپا شاهدی است که عشق آنها محکوم به فنا است. با این حال، مانند بسیاری از عاشقان داستان های تخیلی، آنها توسط نیرویی قوی تر از نیرویی که آنها را از هم جدا می کند، به هم نزدیک می شوند. این که داستان آن‌ها را که برای اولین بار در کانال 4 بریتانیا پخش شد و در 20 سپتامبر از شبکه PBS پخش شد، به عنوان یک پیروزی یا تراژدی ببینید، بستگی به این دارد که چه کسی را متقاعدکننده‌تر از رنج می‌دانید.

لولا پتیکرو، چپ، و گیلیان اندرسون در تجاوزات - Wildgaze Films و All3Media International

تجاوزات که توسط آیلبه کیوگان (خواهران بد) از رمان مشهور لوئیز کندی در سال 2022 اقتباس شده است، کلیشه رومئو و ژولیت را از طریق خاص بودن به چالش می کشد. این یک بی‌عدالتی عمیق ژئوپلیتیکی است که چند نسل گذشته غربی‌ها جنگ را بیشتر می‌دانند، حتی زمانی که توسط دولت‌های خودمان آغاز شده است، به عنوان یک بدبختی که هزاران مایل دورتر، در بیابان‌های غبارآلود و جنگل‌های بخار گرفته بر سر مردم می‌آید. کیوگان این مفهوم را زیر و رو می‌کند و بلفاست را به عنوان یک منطقه جنگی با خشونت در هر آستان و نفرت در هر گوشه به تصویر می‌کشد.

همه می‌دانند همسایه‌هایشان در کدام طرف هستند - و آگاهانه یا ناآگاهانه آنها را زیر نظر می‌گیرند تا مطمئن شوند که در آن طرف می‌مانند.

شخصیت ها صرفا قربانی شرایط نیستند. پتتیکرو که تازه وارد یک چرخش تاریک هیجان انگیز در Furious شده و با بازگشت به مکان و دوران نقش موفقیت آمیز خود در درام IRA Say Nothing، قهرمان داستانی را به ما می دهد که به همان اندازه درخشان و سرسخت است که دلسوز است. می‌توانید ببینید که چرا او به مردی مسن‌تر و بالغ‌تر نسبت به تیپ‌های پسرانه‌ای که ناشیانه از او خواستگاری می‌کنند، دل می‌بندد. کالن شخصیت خود را غیرقابل مقاومت می کند - جنگجوی صلیبی که حقایق نامطلوب را بیان می کند و به مجریان قانون هشدار می دهد که ظلم آنها فقط به نیروهای جدید ارتش جمهوری اسلامی ایران منجر می شود. اگرچه او یک قهرمان خالص نیست.

او با تقسیم بندی با میدان مین زندگی خود روبرو می شود. کوشلا می داند که ازدواج کرده است، اما خیانت او قابل بحث نیست. در ابتدا به نظر می‌رسد که جینای ژولیده و درهم‌رفته، همان دختر بزرگی است که اندرسون در سال‌های اخیر با نتایج متفاوتی بازی کرده است. اما حتی این ماتریال گسترده عمیق تر می شود و اجرا در قسمت های بعدی نت های ظریف تری را به نمایش می گذارد.

تقریبا هر شخصیت، حداقل یک بار، برای خوب یا بد، ما را شگفت زده می کند. این پیچیدگی در خدمت یک هدف موضوعی و همچنین یک هدف روایی است. جنگ دشمن را به تهمت ها و کلیشه ها تبدیل می کند. مبارزه برای انسانیت به معنای پافشاری بر هویت فردی است. این بدان معناست که باور داشته باشید که یک کاتولیک و یک پروتستان در بلفاست دهه 70 ممکن است به هم تعلق داشته باشند. مایکل در یکی از لحظات درست خود اعلام می کند: "ما باید شجاعت انتخاب آزادی را به جای ترس پیدا کنیم."

ما نمی توانیم اجازه دهیم که متعصبان قدیمی و پسران اسلحه به ما بگویند چگونه زندگی کنیم. برای زن و شوهری در طرف مقابل یک جنگ که اجازه نمی دهد منطقه خاکستری وجود داشته باشد، این ممکن است یک ایدئولوژی خودکشی باشد. اما حتی اگر هنر در غیاب رنج امکان پذیر باشد، عشق هرگز بدون خطر دلشکستگی به وجود نمی آید. این که آیا این درد را توجیه می‌کند یا نه، به گفته‌ی Trespasses، سؤالی است که بسیار پر دردسر و شخصی است که نمی‌توان آن را با هر بحثی در اتاق‌های کوچک حل کرد.