در سنگال، موج سواران سیاهپوست می خواهند با وجود کمبود منابع، امواج را پس بگیرند

ریشه موج‌سواری را می‌توان به جمعیت‌های بومی پرو، پلی‌نزی و هاوایی جست‌وجو کرد، و مسافران اروپایی در قرن هفدهم، کودکانی را در حال موج‌سواری در سواحل غنای کنونی ثبت کردند.

داکار، سنگال -- ایبرا سامب اولین بار زمانی که پسر کوچکی بود افرادی را دید که تخته موج سواری حمل می کردند و در یک مدرسه قرآن در دهکده ماهیگیری در سنگال درس می خواندند. او به همراه دوستانش از معلمان و والدین پنهان شد و موج سواران - که همگی خارجی سفیدپوست بودند - را تا ساحل دنبال کردند.

موج سوار حرفه ای 28 ساله گفت: «آنها روی امواج می چرخیدند. برای ما، باورنکردنی بود. با دیدن آنها روی تخته‌هایشان، فقط می‌خواستیم آن را امتحان کنیم.»

سامب و دوستانش نمی‌توانستند تخته‌های موج‌سواری بخرند، بنابراین از تکه‌های تخته سه لا که در ساحل پیدا کردند، بقایای قایق‌های ماهیگیری رنگارنگ پیروگ استفاده کردند. او نمی دانست که موج سواری در نهایت فرصت هایی برای رقابت در سراسر جهان، دسترسی به حمایت های بین المللی و احساس تعلق و هدف برای او به ارمغان می آورد.

در حالی که جهان شاهد میزبانی سنگال بازی‌های المپیک جوانان در این ماه است - اولین رویداد المپیکی که تا به حال در آفریقا برگزار شده است - موج‌سواران سنگالی امیدوارند که بتوانند منابع و دید بیشتری در صحنه موج‌سواری جهانی به دست آورند تا بتوانند پتانسیل خود را به کار گیرند.

ریشه موج‌سواری را می‌توان در جمعیت‌های بومی پرو، پلی‌نزی و هاوایی جستجو کرد. اما موج‌سواری امروزی، به‌ویژه موج‌سواری حرفه‌ای، عمدتا سفید است.

در غرب آفریقا، تعداد کمی از افراد خوش شانس می توانند تجهیزات و آموزش های گران قیمت را بخرند. برای متخصصان، اخذ ویزا سخت است و سفر پرهزینه است. با وجود خط ساحلی خارق العاده آفریقا، موج سواران آفریقایی در بالاترین سطح موج سواری رقابتی نادر هستند.

سامب می‌خواهد آن را تغییر دهد، او گفت که در آستانه یک کابین کوچک که به عنوان دفتر مدرسه موج سواری آندا عمل می‌کند، نشسته است. او سال گذشته این مدرسه را با شریف فال، موج سوار حرفه ای و دوست دوران کودکی خود، تأسیس کرد. در کنار جلسات مربیگری پولی، کلاس‌های هفتگی رایگان برای بچه‌های روستای انگور زادگاهشان برگزار می‌کنند.

او گفت: «رویای امروز من این است که یک روز از خواب بیدار شوم و ببینم این بچه ها که در کنار من پیشرفت کرده اند، به تور جهانی راه یافته اند.

دهکده ماهیگیری نگور، جایی که بیشتر موج‌سواران سنگالی از آنجا می‌آیند، با مستند موج‌سواری مذهبی «تابستان بی‌پایان» در سال 1966 به شهرت رسید.

ساکنان نگور، اعضای گروه قومی لبو که به طور سنتی از طریق ماهیگیری امرار معاش می کنند، برای قرن ها رابطه عمیقی با اقیانوس داشته اند که هویت، معنویت و اقتصاد آنها را شکل داده است. سامب گفت، به همین دلیل، بسیاری از بچه ها در موج سواری طبیعی هستند.

در یک صبح یکشنبه اخیر، در همان ساحلی که به خود آموختند چگونه روی تخته سه لا موج‌سواری کنند، سامب، فال و برخی داوطلبان محلی حدود 20 کودک محلی 7 تا 14 ساله را مربیگری کردند. پسران و دختران در شن‌ها چرخیدند و پاپ‌آپ را تمرین کردند.

با دیدن فرصت های بالقوه، والدین مشتاق دیدن موج سواری فرزندان خود هستند. آن یکشنبه، پدری سر زد و از او پرسید که آیا می‌تواند دختر 2 ساله‌اش را برای درس ثبت نام کند.

سامب گفت: "اکنون، کل دهکده می خواهد موج سواری کند."

او گفت که برخلاف گذشته که انتظار می‌رفت دختران در خانه بمانند و کارهای خانه را انجام دهند، اکنون خانواده‌هایشان راحت‌تر به دخترانشان اجازه می‌دهند برای فعالیت‌های مختلف از جمله موج‌سواری بیرون بروند. یکی از دانش آموزان دختر او کتی سامبا، خواهرزاده 13 ساله او است که آرزو دارد یک موج سوار حرفه ای شود.

وقتی او روی امواج می‌سوزد، فقط او و تخته‌اش، هیچ چیز دیگری مهم نیست. او ترس ها، مبارزات روزانه و انتظارات اجتماعی خود را فراموش می کند.

او گفت: "من احساس آزادی می کنم." "من نیازی به فریاد زدن یا کاری ندارم، من فقط اعتماد به نفس دارم."

در طول دو دهه گذشته، موج سواری در سنگال از یک سرگرمی نسبتا مبهم به یک اکوسیستم پر رونق تبدیل شده است. اکنون شامل چندین مدرسه موج سواری، کمپ، تعمیرگاه تخته و بارهای کنار ساحل است.

اما برای مردم محلی، منابع هنوز از دست رفته است. سامب گفت که بچه های علاقه مند بیشتر از تخته های موج سواری هستند و آنها اغلب مجبورند به اشتراک بگذارند. بچه ها لباس یا لباس مناسب ندارند. و همه معلمان داوطلب هستند، بنابراین تعداد کودکانی که می توانند مربیگری کنند محدود هستند.

باباکار تیاو، بنیانگذار Surfrider Senegal، یک سازمان محیط زیست، گفت که آلودگی اقیانوس ها نیز یک مشکل رو به رشد برای گسترش موج سواری در سنگال است.

موج‌سواری سنگالی نمی‌تواند در آبی که مردم را بیمار می‌کند رشد کند. تا زمانی که فاضلاب و پلاستیک به اقیانوس‌ها می‌ریزد، ما سلامت جوانان، صنعت گردشگری و آینده امواج خود را به خطر می‌اندازیم.

موج سواری که اولین حضور خود در المپیک را در بازی های 2020 توکیو انجام داد، یکی از ورزش های به اصطلاح درگیر در طول بازی های المپیک جوانان به میزبانی سنگال است. اگرچه هیچ مسابقه مدالی در داکار برگزار نخواهد شد، اما رشد آن در طول سال را در کانون توجه جهانی قرار می دهد. آوا سیکا سک، قهرمان 19 ساله موج سواری سنگالی، شعله المپیک جوانان را در روستای نگور حمل کرد.

عمر سی، رئیس فدراسیون موج سواری سنگال، در مورد تصمیم عدم گنجاندن موج سواری به عنوان یک ورزش رقابتی در بازی های داکار گفت: «در ابتدا، این یک ناامیدکننده بود. "اما پس از دو روز نمایش، که در آن 25 موج سوار آفریقایی مهارت های خود را به نمایش گذاشتند، ما از نتیجه بسیار خوشحالیم. همه، در مطبوعات و رسانه های اجتماعی، در مورد موج سواری آفریقایی صحبت می کنند."

طبق گزارش آژانس ملی آمار این کشور، حدود 75 درصد از جمعیت سنگال کمتر از 35 سال سن دارند. فقر گسترده است و بیکاری جوانان در حدود 23 درصد است و اکثریت زیادی در بخش غیررسمی کار می کنند. سنگال با بحران هزینه زندگی و بدهی هنگفتی دست و پنجه نرم می کند که توانایی دولت را برای کمک به شهروندانش محدود کرده است. عملا هیچ سرمایه گذاری دولتی در موج سواری حرفه ای وجود ندارد.

سی گفت: «ما امواج، استعداد و تدارکات را داریم. تنها چیزی که کم است، امکانات مالی و حمایت دولت است.»

کمیته المپیک گفت که برنامه ورزشی خود را "برای همسویی بهتر با زمینه محلی" تنظیم کرده است. ورزش های نامزدی، از جمله موج سواری، "بر مشارکت، کشف و مشارکت جوانان تمرکز می کنند." به سوالات بعدی پاسخ نداد.

وزارت ورزش سنگال گفت که موج سواری "حفظ نخبگان اقتصادی و گردشگران باقی می ماند" و از نظر "ترفیع و تعداد اعضای ثبت نام شده، ساختار سازمانی و عملکرد ورزشی" از سایر ورزش ها عقب است.

این وزارتخانه گفت: «تا زمانی که دست اندرکاران این رشته فقط ابتکارات پراکنده را ارائه دهند - فاقد استراتژی واقعی برای ادغام محلی - موج سواری برای تأمین یارانه های عمومی با مشکل مواجه خواهد شد.

سامب امیدوار است که نسل جدید بتواند دسترسی آسان تری به فرصت های موج سواری داشته باشد. اما بیشتر از همه امیدوار است که همان آرامش درونی را که او در آب است، بیابند.

او گفت: «وقتی در آب هستم احساس خوشحالی می کنم. "این چیزی است که من نمی توانم کاملا توضیح دهم - چیزی واقعا خاص به من داده است."

برای اطلاعات بیشتر در مورد آفریقا و توسعه: https://apnews.com/hub/africa-pulse

آسوشیتدپرس از بنیاد گیتس حمایت مالی برای پوشش جهانی بهداشت و توسعه در آفریقا دریافت می کند. AP تنها مسئول تمام محتوا است. استانداردهای AP را برای کار با بشردوستان، فهرستی از حامیان و مناطق تحت پوشش تامین مالی را در AP.org بیابید.

پوشش 24/7 اخبار فوری و رویدادهای زنده