در شرق مونتانا، یک خط لوله جدید نفت با خطرات و روزی بالقوه همراه است

جری آرنولد در قسمتی از زمین پاک شده ایستاده و کمباینش پشت سرش بیکار است. در غرب، هکتارها از دانه های تازه بریده شده تپه های غلتشی را نشان می دهد، و در شرق، ساقه های 3 فوتی گندم در باد می تپد. کلاه بیسبال آغشته به عرق آرنولد پس از یک روز برداشت در مزرعه او در نزدیکی اوفیم، مونتانا، شهری با جمعیت 72 نفر در نزدیکی مرز کانادا، با گرد و غبار طلایی ریز پوشیده شده است.

زمستان گرم و خشک سال گذشته مزرعه آبیاری نشده آرنولد را به شدت تحت تأثیر قرار داد. برف کم سابقه باعث کمبود رطوبت شد و رشد محصولات را متوقف کرد. اما او به زودی می تواند کمی تسکین مالی را ببیند. آرنولد یکی از نزدیک به 300 مالک زمین مونتانا است که در مسیر خط لوله پیشنهادی قرار دارد که از 9 شهرستان در شرق مونتانا و گستره ای از شرق وایومینگ عبور می کند.

آرنولد گفت: «ما از دو، سه سال بد بیرون می آییم، و این یک بررسی خوب خواهد بود.»

Bridger Pipeline LLC مستقر در وایومینگ قصد دارد خط لوله ای به طول 650 مایل برای انتقال نفت شن های قیر بسازد - ترکیبی متراکم از ماسه، خاک رس، آب و شکلی شبیه ملاس از نفت که حدود 20 درصد بیشتر از نفت خام معمولی گازهای گلخانه ای تولید می کند. این مسیر به یک خط لوله فعلی کانادا متصل می شود و از طریق مونتانا به مرکز پالایشگاه نفت و مرکز تجاری در گرنزی، وایومینگ می گذرد. این شرکت گفته است که قصد دارد در یک سال آینده پیشرفت کند. بهار امسال، دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، مجوز ریاست جمهوری را به این پروژه اعطا کرد و اجازه عبور از مرز کانادا را به آن داد.

کپه‌های یونجه روی مناظر نقطه‌ای هستند که در شهرستان فالون عکاسی شده‌اند. لورن میلر / مطبوعات آزاد مونتانا / CatchLight محلی / گزارش برای آمریکا

آرنولد تمام عمر خود را در این منطقه کشاورزی کرده است. او شاهد آمدن و رفتن خشکسالی‌ها بوده و فعالیت خود را گسترش داده تا در صنعتی که با حاشیه‌های بسیار کم کار می‌کند، سودآور باقی بماند. در دهه 1980، زمانی که سه گانه خشکسالی، گرما، و ملخ محصولات او را از بین بردند، او مطمئن نبود که بتواند به راه خود ادامه دهد یا خیر. سپس یک خط لوله به شهر آمد.

خط لوله مرزی شمالی گاز را از کانادا به غرب میانه آمریکا منتقل می کند و 105 مایل از مونتانا می گذرد. چکی که آرنولد به خاطر اجازه دادن به آن خط لوله از طریق زمینش قطع کرد، او را قادر ساخت تا به کشاورزی ادامه دهد.

او گفت: «این بهترین چیز بود.

چند دهه بعد، زمانی که کیستون XL پیشنهاد شد تا نفت ماسه‌های قیر را از آلبرتا از طریق ایالات متحده به پالایشگاه‌های خلیج مکزیک منتقل کند، آرنولد از دیدن خط لوله دیگری که وارد جامعه‌اش می‌شود هیجان‌زده شد، اما از اینکه متوجه شد در این مسیر نیست، ناامید شد. پس از اینکه جو بایدن، رئیس جمهور وقت آمریکا پروژه را در سال 2021 خاتمه داد، این خط لوله هرگز ساخته نشد.

حالا آرنولد شانس دیگری دارد. او که در مزارع غلات خود ایستاده بود، گفت که از زمانی که بریجر برای اولین بار بیش از یک سال پیش به او مراجعه کرد، هیجان زده بود.

آرنولد با اشاره به اینکه می‌خواهد طول خط لوله‌ای را که از زمینش عبور می‌کند، به حداکثر برساند، گفت: «اولین فکر من این بود که «به شما اجازه نمی‌دهم وارد شوید، مگر اینکه در آنجا دایره‌هایی انجام دهید». هرچه بیشتر در دارایی او باشد، او بیشتر می تواند درآمد کسب کند.

خط لوله پیشنهادی بریجر از مزرعه و مرتع عبور می کند که در آن بازارهای بی ثبات گاو، افزایش سرسام آور قیمت گازوئیل و خشکسالی های چند ساله صنعت چالش برانگیز را در سال های اخیر سخت تر کرده است. کشاورزان و دامدارانی که دارای زمین در طول مسیر هستند، می گویند پرداخت از سوی بریجر می تواند ثبات معناداری را ایجاد کند.

گاوها رانندگی کنت کلیمن را در سپتامبر 2026 در Peerless، جامعه ای در شرق مونتانا تماشا می کنند. مسیر ترجیحی خط لوله بریجر از کانادا به وایومینگ از ملک کلیمن عبور می کند. لورن میلر / مطبوعات آزاد مونتانا / CatchLight محلی / گزارش برای آمریکا

شرکت‌های خط لوله اغلب با مالکان زمین مذاکره می‌کنند و یک بار مبلغی را برای حق ارتفاق در زمینشان می‌پردازند. مالکان زمین همچنین برای دسترسی به نظرسنجی یا هزینه های قانونی اولیه برای مشورت با وکیل در مورد پیشنهاد ارتفاق غرامت دریافت می کنند.

مبلغی که یک شرکت خط لوله می پردازد بستگی به طول لوله و مذاکرات فردی دارد که اغلب خصوصی هستند. در سال 2012، برخی از مالکان پیشنهاداتی را تا 38000 دلار از خط لوله Keystone XL گزارش کردند. مالکان زمین در نبراسکا که مقاومت کردند، گفتند که ده ها هزار دلار پاداش امضا به آنها پیشنهاد شده است، با برخی از پیشنهادات گزارش شده بیش از 150000 دلار.

با بازگشت دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، بسیاری از مالکان در شرق مونتانا محتاطانه خوشبین هستند که یک خط لوله جدید می تواند فرصت های اقتصادی را که کی استون زمانی وعده داده بود، ارائه دهد. با این حال، این پروژه چندین نقطه عطف را پیش از ساخت دارد.

ابتدا شرکت باید مسیرهای بالقوه را شناسایی کند. بریجر سه مورد را پیشنهاد کرده است که یکی به عنوان مسیر ترجیحی تعریف شده است. در مرحله بعد، شرکت باید مسیر را بررسی کند، چالش های توپوگرافی و اثرات زیست محیطی را بررسی کند. سخنگوی بریجر، بیل سالوین، در اکتبر به گریست و مونتانا فری پرس گفت که این شرکت به هر یک از تقریبا 450 مالک زمین در مسیر ترجیحی برای حق و دسترسی به انجام بررسی ها پول پرداخت کرده است. سالوین از گفتن اینکه پرداخت های دسته جمعی به مالکان چه چیزی ممکن است منجر شود خودداری کرد.

سپس اداره مدیریت زمین بررسی محیطی خود را برای اظهار نظر عمومی منتشر خواهد کرد. در انتظار این فرآیند، بریجر باید مجوزهای انطباق ایالتی و فدرال را تضمین کند، با مالکان مذاکره کند و حق ارتفاق را به آنها بپردازد. سالوین گفت که تنها در این صورت می توان ساخت و ساز را آغاز کرد.

جیکوب اولنس / مطبوعات آزاد مونتانا / کلیتون آلدرن / گریست

مالکان زمین در مسیرهای پیشنهادی خط لوله سطوح مختلفی از اطلاعات در مورد برنامه های شرکت دارند. بسیاری هنوز در مورد اینکه این خط لوله چه چیزی را حمل می کند، به کجا ختم می شود و چگونه ممکن است در افزایش هزینه سوخت به آنها کمک کند، سؤالات اساسی دارند. اما دپارتمان کیفیت محیطی مونتانا جلسات منظمی را با بریجر و کمیسران شهرستان در طول مسیر برگزار کرده است و در نتیجه کمیسران محلی تا حد زیادی از این پروژه حمایت می کنند.

Tammi Fladager، کمیسر شهرستان دانیلز گفت که پروژه ای مانند بریجر یک موهبت اقتصادی بسیار مورد نیاز را فراهم می کند. پنجاه مایل از مسیر ترجیحی بریجر از طریق این شهرستان می گذرد، جایی که تقریبا 1600 نفر زندگی می کنند که 11 درصد از آنها در فقر زندگی می کنند.

فلادگر در ماه سپتامبر روی صندلی گهواره ای بنفش رنگ در اتاق نشیمن خود نشسته بود، گفت: «ما به نوعی ناامید هستیم. هر کسی که چک بزرگی دارد، این است که «کجا امضا کنم؟» شما نمی‌خواهید بلیت قرعه‌کشی از در خارج شود.»

بریجر پیش‌بینی می‌کند بین 2000 تا 2500 کارگر ساختمانی را برای ساخت خط لوله استخدام کند و سالوین گفت که این کارگران در مسکن‌های موقتی که شرکت ارائه می‌کند، که معمولا به آنها "اردوگاه‌های انسانی" می‌گویند، می‌مانند. سالوین گفت که بریجر انتظار دارد 50 تا 100 شغل تمام وقت در مونتانا ایجاد کند تا خط لوله را پس از ساخته شدن حفظ کند.

تأثیرات اقتصادی در آن مقیاس در روستاهای مونتانای شرقی معنادار است. شکاف قاره ای بیش از جنگل ها را از دشت ها جدا می کند. اکثر مراکز جمعیتی درآمدزا، مقاصد گردشگری و رشد این ایالت در نیمه غربی ایالت قرار دارند. در شرق داستان متفاوتی است. صنعت نفت و گاز یک محرک اقتصادی عمده برای شرق مونتانا و یکی از راه های اصلی درآمد این منطقه است. کمیسیونرهای کانتی کارتر گفتند که زیرساخت های موجود نفت و خط لوله اکثریت قریب به اتفاق درآمدهای مالیات بر دارایی این شهرستان را تشکیل می دهد.

فلداگر گفت که وعده خط لوله برای پر کردن مداوم خزانه شهرستان، وزن زیادی در نیمه شرقی ایالت دارد.

فلادگر گفت: «تقریبا به نظر می‌رسد که غرب مونتانا در حال غذا خوردن از یک میز ضیافت است، و ما اینجا هستیم تا ضایعات را جمع کنیم. "و این [خط لوله] مانند یک گوشت خوک است که روی زمین می افتد. برای ما همین است."

شهرستان دانیلز همچنین به طور منحصر به فردی آماده بهره مندی از بریجر است زیرا هیچ خط لوله موجودی برای پرداخت به حساب های مالیاتی شهرستان ندارد. در سال 2025، دره کانتی همسایه، درآمد مالیاتی بیشتری را از املاک ارزیابی شده متمرکز، که شامل همه چیز از خطوط لوله گرفته تا خطوط برق است، نسبت به سایر املاک و مستغلات جمع آوری کرد.

رئیس کمیسیون شهرستان دره، پل توئتن، گفت که وقتی کی استون اعلام کرد که از منطقه عبور می کند، جامعه امیدوار بود. او گفت که ساکنان مغازه‌های جدیدی ساختند، پیکاپ‌های جدید خریداری کردند و 16.8 میلیون دلار اوراق قرضه مدرسه را با انتظار استفاده از درآمدهای مالیاتی کیستون تأیید کردند.

در پاسخ به این سوال که وقتی بایدن فرمان اجرایی پایان دادن به کیستون را امضا کرد، چه احساسی داشت، تویتن مکث کرد. او گفت: «تو نمی‌خواهی بدانی.

پل توئتن، رئیس کمیسیون شهرستان دره، در سپتامبر 2026 در گلاسکو عکس گرفته شد. لورن میلر / مطبوعات آزاد مونتانا / CatchLight محلی / گزارش برای آمریکا

باب تیلن در خارج از پلونا، حدود 250 مایلی جنوب شرقی شهرستان دره، مزرعه‌داری دارد. زمین او در مسیر مورد علاقه خط لوله است و او از پروژه پشتیبانی می کند.

تیلن در حالی که در کنار جاده ایالتی که از میان ملکش می گذرد، می گوید: «چند خط لوله قدیمی بریجر وجود دارد که قبل از تولد من راه اندازی شده اند. "من حتی نمی دانم چه سالی. احتمالا در دهه 50، شاید."

ملک او نیز در مسیر Keystone XL قرار داشت. تیلن پس از تماشای مرگ کیستون گفت که در مورد شانس بریجر تردید دارد.

او گفت: «من این را مراحل آزاردهنده آن می‌دانم. زمانی که همه مذاکرات در جریان است و همه نقشه برداران و محیط بانان را به دست آورده اید، و همه می خواهند از طریق ملک شما بیایند و همه این کارها را انجام دهند و همه آن کارها را انجام دهند، واقعا قبل از اینکه هر چیزی سنگ اندازی شود.»

بریجر دفاتر محلی در منطقه دارد و تیلن گفت که به شرکت اعتماد دارد. اما او سوالاتی دارد.

تیلن گفت: "روغن به کجا می رود؟ خیلی خوب است که بدانیم." من نمی دانم چرا باید به ارسال نفت به خارج از کشورمان ادامه دهیم، در حالی که در حال حاضر درگیر مبارزه هستیم.

او گفت که مایل است شفافیت بیشتری از سوی مقامات شرکت و دولت در مورد آنچه که این خط لوله حمل خواهد کرد و اینکه آیا به کاهش قیمت گاز کمک می کند، ببیند.

"نفع مردم آمریکا چیست؟" تیلن گفت. «شهرستان‌ها ممکن است درآمد کمی داشته باشند، ما دامداران درآمد کمی کسب خواهیم کرد - مردم آمریکا اگر فقط وارد و خارج شوند، از آن درآمد مطلقا صفر خواهند شد.»

در سپتامبر 2026، سگی در کامیونی در خارج از باشگاه شام در اسکوبی، شهری روستایی در شرق مونتانا، منتظر می ماند. لورن میلر / مطبوعات آزاد مونتانا / CatchLight محلی / گزارش برای آمریکا

چندین مالک زمین در مسیر خط لوله به گریست و مونتانا فری پرس گفتند که در مورد آنچه که خط لوله حمل خواهد کرد و مقصد نهایی آن در تاریکی هستند.

در حالی که وایومینگ ممکن است پایان خط لوله را نشان دهد، این لزوما آخرین توقف برای نفت خامی نیست که حمل خواهد کرد. بریجر با همکاری ساوت بوو، یک شرکت انرژی دیگر، در نظر دارد خط لوله ای بسازد تا نفت خام ماسه ای قیر را از گرنزی، وایومینگ، از طریق کلرادو و کانزاس به پالایشگاهی در کوشینگ، اوکلاهاما منتقل کند. از آنجا، می توان آن را ذخیره کرد یا به خلیج مکزیک منتقل کرد تا در سطح جهانی صادر شود.

سالوین گفت غیرممکن است که بگوییم خط لوله بریجر چگونه یا ممکن است بر هزینه سوخت تأثیر بگذارد، اما خاطرنشان کرد که عرضه بیشتر در بازار چیز خوبی است.

سالوین گفت: «این قرار است از 550000 بشکه در روز شروع شود، که امنیت و ثبات بیشتری را به بازاری می‌دهد که گاهی اوقات می‌تواند ناپایدار باشد». و هنگامی که شما یک بازار امن دارید، و از امنیت عرضه برخوردار هستید، این می تواند به کاهش برخی از این شوک ها کمک کند.

خط لوله نیز با ریسک همراه است. با ظرفیت کامل، می تواند بیش از یک میلیون بشکه در روز حمل کند. نشت می تواند خطرات زیست محیطی و بهداشتی جدی ایجاد کند.

مسیر ترجیحی درست در شمال مرز Fort Peck Reservation قرار دارد و در نزدیک‌ترین نقطه آن تا 2 مایلی رزرو قرار دارد. رهبران قبایل گفته اند که حتی اگر خط لوله از سرزمین آنها عبور نمی کند، نشت آب می تواند آب آشامیدنی هزاران نفر را در معرض خطر قرار دهد.

کریستال دو بولز، مدیر اجرایی Honor the Earth، یک سازمان حمایت از محیط زیست به رهبری بومیان، گفت که ترسیم مسیر خط لوله درست فراتر از مرز رزرو یک «تاکتیک آشنا» است. خط لوله داکوتا اکسس در اطراف مرز شمالی منطقه حفاظت شده سرخپوستان ایستاده راک می‌چرخد و خط 5 انبریج برای جلوگیری از رزرو رودخانه بد در شمال ویسکانسین تغییر مسیر داده است.

او گفت: «این یک رویه بسیار رایج است. "مثل این است که "ما خط لوله را به اندازه کافی نزدیک در جایی که شما حقوقی ندارید نزدیک خواهیم کرد. و نمی توانید بگویید که در رزرو قرار دارد، بنابراین، از نظر قانونی، شما همان حمایت ها یا توانایی یکسانی برای مبارزه با آن را ندارید." اما به اندازه کافی نزدیک است که تاثیری داشته باشد."

بریجرز سالوین گفت که این شرکت مسیری را در اولویت قرار داده است که به دلیل مخالفت های قبیله ای از زمین های رزرو شده عبور نمی کند.

او گفت: «قبیله آنها به صراحت اعلام کرده اند که خواهان خطوط لوله اضافی نیستند. ما فکر می‌کنیم که اگر مردم خطوط لوله ما را نخواهند، چه قبایل فورت پک یا یک مالک زمین، ما نمی‌خواهیم آن را در آنجا بگذاریم. ما ترجیح می‌دهیم که کسی متمایل به خط لوله باشد که مایل باشد آن را از ملک آنها عبور دهد.»

جستین دوپری، عضو هیئت اجرایی قبیله فورت پک، در حالی که مقامات دفتر مدیریت زمین به سؤالات نمایندگان قبیله در مورد خط لوله بریجر پیشنهادی در سپتامبر 2026 در پوپلار، مونتانا پاسخ می دهند، گوش می دهد. لورن میلر / مطبوعات آزاد مونتانا / CatchLight محلی / گزارش برای آمریکا

جستین دوپری، عضو هیئت اجرایی قبیله، در صبح روز پنجشنبه در اواخر سپتامبر، در اتاق‌های قبیله‌ای فورت پک، در کنار همکارانش با دو نماینده اداره مدیریت زمین ایالات متحده سخنرانی کرد. از آنجایی که این خط لوله از بیش از 50 مایل زمین BLM عبور می کند، آژانس فدرال بازیگر اصلی در فرآیند برنامه ریزی است.

دوپری به رهبران آژانس گفت: "من می خواهم در مورد بدترین سناریوها بدانم."

این خط لوله در نزدیکی چندین سیستم آبی خواهد بود که آب رودخانه میسوری را تصفیه و به هزاران نفر از مردم بومی و غیربومی در منطقه رزرو شده و در شهرستان های اطراف می رساند. همچنین از رودخانه صنوبر، شاخه ای از میسوری عبور می کند.

دوپری می خواست بداند که اگر بریزد چه اتفاقی می افتد؟

در سال 2015، خط لوله دیگری که متعلق به بریجر بود، حداقل 30000 گالن نفت خام باکن را به رودخانه یلوستون ریخت. به حدود 6000 نفر از ساکنان گلندیو که تصفیه خانه آنها در پایین دست نشت آب بود، دستور داده شد که در آن زمان آب آشامیدنی مصرف نکنند. بریجر در نهایت با دادستانی کل مونتانا به دلیل نشت 2 میلیون دلار در سال 2021 به یک دعوی مدنی رسیدگی کرد. طبق داده های اداره ایمنی خطوط لوله و مواد خطرناک ایالات متحده، خطوط لوله بریجر از سال 2012 تاکنون 12 بار نشت کرده است.

در سال 2023، بریجر و شرکت خط لوله Belle Fourche با پرداخت 12.5 میلیون دلار جریمه مدنی تحت قانون فدرال آب تمیز و قوانین ایمنی خط لوله به دنبال نشت نفت در مونتانا و داکوتای شمالی موافقت کرد.

اسلاوین به Grist and Montana Free Press گفت که این شرکت پروتکل های ایمنی خود را از زمان نشت در سال 2015 بهبود بخشیده است.

او گفت: "ما امروز خطوط لوله را بهتر از گذشته می سازیم." آنها برای ایمنی و نظارت 24 ساعته و 7 ساعته با چندین سیستم تشخیص نشت طراحی شده اند، از جمله سیستمی که ما با استفاده از هوش مصنوعی اختراع کردیم.

در همان جلسه سپتامبر، رهبران قبایل از نمایندگان BLM پرسیدند که آیا تجزیه و تحلیل زیست محیطی آژانس، انتشار مادام العمر تولید شده از فرآوری و سوزاندن نفت ماسه قیر را در نظر می گیرد یا خیر.

پالایش و سوزاندن سوخت های فسیلی باعث انتشار گازهای گلخانه ای گرمایش سیاره می شود. علاوه بر ردپای بیشتر گازهای گلخانه ای در مقایسه با سایر انواع نفت خام، نفت ماسه ای به مقادیر زیادی آب و گاز برای گرمایش و استخراج برای استخراج قیر نیاز دارد.

مروا چپمن، عضو هیئت اجرایی قبیله ای فورت پک، در حالی که مقامات دفتر مدیریت زمین به سؤالات مربوط به خط لوله بریجر پیشنهادی در 24 سپتامبر 2026 در Poplar پاسخ می دهند گوش می دهد. لورن میلر / مطبوعات آزاد مونتانا / CatchLight محلی / گزارش برای آمریکا

فیلیپ بلوندل، سرپرست پروژه خط لوله برای BLM، به تصمیم اخیر دادگاه عالی اشاره کرد که سازمان های فدرال ملزم به تجزیه و تحلیل چنین اثرات زیست محیطی نیستند. او به رهبران قبایل گفت که تجزیه و تحلیل زیست محیطی BLM "فقط به انتشار گازهای گلخانه ای ناشی از ساخت و ساز نگاه می کند."

اعضای شورا همچنین پرسیدند که واکنش اضطراری در صورت نشت چگونه خواهد بود؟ آن‌ها می‌خواستند بدانند چگونه می‌توانند آسیب‌های احتمالی به منابع طبیعی قبایل را مستند کنند و پرسیدند آیا برنامه‌هایی برای کاهش خشونت احتمالی در اردوگاه‌های انسانی وجود دارد یا خیر.

نمایندگان BLM جزئیات کمی را در اختیار اعضای شورا قرار دادند و چندین بار تکرار کردند که تأخیر بریجر در ارائه اطلاعات لجستیکی در مورد خط لوله، پیشرفت آژانس در تجزیه و تحلیل زیست محیطی را متوقف کرده است.

دوپری گفت که جلسه شورا را با سوالات بیشتر از پاسخ ترک کرده است.

او گفت: «ما در یک سال و نیم گذشته دو بار با BLM و دو بار با خط لوله بریجر ملاقات کردیم، اما می‌دانید که همان سؤالات بدون پاسخ مطرح می‌شوند. "به نظر می رسد که این فقط یک سرو لب زیاد است."

سالوین، سخنگوی بریجر، در پاسخ به سوالی درباره برنامه‌های ملاقات با شورای قبیله‌ای، گفت که این شرکت در حال آماده‌سازی ارزیابی‌های فنی برای رسیدگی به سؤالات قبایل و برنامه‌هایی برای ملاقات در ماه دسامبر است.

دوپری به گریست و مونتانا فری پرس گفت که از اواسط اکتبر، از هیچ جلسه برنامه ریزی شده ای بی اطلاع بود.

این داستان در ابتدا توسط Grist با عنوان در شرق مونتانا، یک خط لوله نفت جدید با خطرات و یک روز پرداخت بالقوه در 29 اکتبر 2026 منتشر شد.