در صربستان و مجارستان، طغیان انرژی جوانان، دولت‌های مستقر را سرنگون می‌کند

برای بیش از یک سال، ساکنان پایتخت صربستان از ورود به یکی از برجسته‌ترین پارک‌های شهر که بین پارلمان و دفاتر رهبر قدرتمند جناح راست، الکساندر ووچیچ، قرار داشت، مسدود شدند. دلیل: پارک در بلگراد محاصره شده بود و توسط انبوهی از طرفداران سرسخت و خشن ووچیچ اشغال شده بود، یک جوخه مجری موثر برای رهبر اقتدارگرا که وظیفه ارعاب و گاهی حمله به اعضای جنبش دانشجویی ضد دولتی رو به رشد را داشت.

اما پس از اینکه ووچیچ شامگاه یکشنبه با قبول شکست در انتخابات در برابر نامزدهای مورد حمایت دانشجویان، کشور بالکان را مبهوت کرد، جوانان شادی آور خیابان های بلگراد را پر کردند و حلقه های اطراف اردوگاه معروف به کاسیلند را شکستند. طولی نکشید که سنگرها کنار گذاشته شدند و چادرهای داخل دود شد، همراه با قدرت ووچیچ. این تغییر لرزه‌ای پس از دو سال سازمان‌دهی بی‌وقفه و اعتراضات پایدار توسط جنبش دانشجویی رخ داد که ووچیچ مورد حمایت کرملین را به افزایش اقتدارگرایی، ارتباط با جنایات سازمان‌یافته و فساد فراری متهم کرد.

این همچنین بازتاب سایر جنبش‌های اعتراضی از پایین به بالا و به رهبری جوانان بود که اخیرا آنچه را که ساختارهای قدرت ریشه‌دار و بی‌پاسخ در اروپا و فراتر از آن می‌دانند به چالش کشیده‌اند. در نزدیکی خانه، در مجارستان همسایه، آنها موفق شدند یکی دیگر از رهبران تثبیت شده را برکنار کنند. انعکاس جنبش دانشجویی مردمی صربستان مجارستان از خشم نسبت به ووچیچ و دولت او از زمانی که 16 نفر در سال 2024 بر اثر ریزش یک سایبان بتنی در ایستگاه قطار در نووی ساد کشته شدند، افزایش یافت.

این امر موجی از اعتراضات جوانان را برانگیخت که علت فروپاشی آن را فساد در سطوح بالا و دوستی در حین کار بازسازی ایستگاه می دانستند. زمانی که ووچیچ شکست خود را در روز یکشنبه پذیرفت و ده‌ها هزار نفر برای جشن گرفتن به خیابان‌ها آمدند، این صحنه‌ها شباهت زیادی به برکناری ویکتور اوربان، نخست‌وزیر طرفدار روسیه در مجارستان داشت.

در جایی که سیطره 16 ساله اوربان راست افراطی بر قدرت زمانی تزلزل ناپذیر به نظر می رسید، خشم فزاینده نسبت به فساد و تسخیر نهادهای کشور حول یک تازه وارد سیاسی، پیتر ماگیار، که - مانند دانشجویان صربستان - دو سال بی امان را صرف گشت و گذار در حومه شهر کرد، گرد آمد. مجارستان به شدت علیه فساد و به نفع بازگرداندن مجارستان به دامان دموکراسی های اتحادیه اروپا مبارزه کرد.

هنگامی که حزب راست میانه او تیسا در انتخابات پیروز شد، عمدتا به لطف حضور گسترده جوانان بود که بیشترین مشارکت در انتخابات را در تاریخ پسا سوسیالیستی مجارستان به ارمغان آورد. مانند جنبش دانشجویی صربستان، فعالان و حامیان مجارستان چشم اندازی از احیای موسسات مجارستانی را ارائه کردند که توسط اوربان توخالی شده بودند، و ایجاد دولتی کارآمد که به نیازهای شهروندان پاسخ می داد و به حاکمیت قانون پایبند بود.

هم در صربستان و هم در مجارستان، بسیاری ابراز امیدواری کرده اند که سرنگونی رژیم های خودکامه فرصتی را برای نسل جدیدی از نمایندگی سیاسی و مشارکت واقعی دموکراتیک باز کند. در پست‌های رسانه‌های اجتماعی در روزهای یکشنبه و دوشنبه، ماگیار به دانشجویان صربستان تبریک گفت و گفت که "از شنیدن اینکه پیروزی ما در آوریل چقدر به آنها در طول این مبارزه دشوار قدرت بخشیده بود خوشحال است." "مطمئنا من تنها کسی نبودم که وقتی دیشب آن عکس‌ها را از صربستان دیدم، حس نوستالژی داشتم؟" او نوشت، با اشاره به جشن های شاد در بلگراد و بوداپست به فاصله شش ماه

. دانش‌آموزان صرب می‌توانند از تجربه مجارستان پس از اوربان بیاموزند از زمانی که به قدرت رسید، ماگیار از دو سوم اکثریت پارلمانی حزبش استفاده کرد تا به تدریج به وعده‌هایش برای آزادی رسانه‌ها، بازگرداندن مجارستان به حوزه اتحادیه اروپا و مجازات اعضای رژیم اوربان و متحدانشان که تحت حمایت او ثروت اندوخته بودند، عمل کند. جنبش جوانان صربستان اکنون با وظیفه دلهره آور خود برای بازگرداندن دموکراسی و نهادهای ویران شده مواجه است، اما بدون بهره مندی از اکثریت قانون اساسی که مجارستان از آن برخوردار است.

فهرست نامزدهای دانشجویان آنها شامل کارشناسان مختلف در رشته های خود است، اما با تجربه اندک یا بدون تجربه در سیاست یا مشاغل دولتی. نام نخست وزیر آینده همچنان در هاله ای از ابهام قرار دارد. رادومیر سائیچیچ، یکی از نامزدهای بلیت دانشجویان، گفت: «امروز جشن می گیریم... اما فردا، کار شروع می شود. چگونگی انجام اصلاحات تعیین کننده موفقیت جنبش خواهد بود.

وفاداران ووچیچ که طی سال‌ها در سرویس‌های امنیتی نصب شده‌اند، همراه با یک ماشین تبلیغاتی سازمان‌یافته، احتمالا تلاش خواهند کرد تا تلاش‌ها را تضعیف کنند، زیرا ووچیچ روز یکشنبه اعلام کرد که مخالفان علیه مقامات جدید مبارزه می‌کنند. اعتراضات جوانان به جنوب آلبانی و فراتر از آن گسترش یافته است اعتراضات جوانان اخیرا یکی دیگر از کشورهای بالکان، آلبانی را تکان داده است، جایی که اقدامات گروه های دانشجویی به دنبال اصلاحات آموزشی به احساسات ضد دولتی گسترده تر تبدیل شده است - که عمدتا بر خشم از یک پروژه توسعه بزرگ مرتبط با داماد پرزیدنت ترامپ، جرد کوشنر متمرکز است.

. تظاهرات مداوم علیه دولت قدیمی سوسیالیست به درگیری های خشونت آمیز در خیابان های تیرانا، پایتخت تبدیل شده است و معترضان خواهان استعفای نخست وزیر ادی راما - یکی دیگر از متحدان ووچیچ - به دلیل اتهامات فساد گسترده هستند. پلیس ضد شورش با گاز اشک آور و ماشین های آب پاش پاسخ داده است. این درگیری ها در حالی رخ داد که ناآرامی های اجتماعی خیابان های اروپا را از فرانسه و ایتالیا گرفته تا اسپانیا و پرتغال به آتش کشیده است که ناشی از ناامیدی جوانان از وضعیت آموزش عمومی، خدمات اجتماعی و هزینه بالای مسکن است.

ماریا سیلوستر، استاد جامعه‌شناسی در دانشگاه دوستو در اسپانیا، گفت که جوانان اروپایی «احساس شدید عدم اطمینان و عدم کنترل» را تجربه می‌کنند و زمانی که شرایط خاص پیش می‌آید، «جرقه‌ای ناگهان مشتعل می‌شود که می‌تواند نارضایتی را هدایت کند و مردم را به خیابان‌ها بکشاند». در تحلیلی پس از انتخابات، پروفسور صرب دژان پاولوویچ در روز دوشنبه در X نوشت که عدم تجربه سیاسی دانشجویان یا دخالت در هرگونه معامله تجاری مشکوک "بزرگترین مزیت استراتژیک آنها شده است." ووچیچ، در

پاولوویچ گفت، از سوی دیگر، زمانی که نسل جدید با ارزش‌ها و روش‌های خاص خود وارد صحنه شدند، «از نظر فرهنگی منسوخ شده بودند». چالش بعدی انتخابات ریاست جمهوری است که باید تا پایان سال برگزار شود. دانشجویان باید از اجازه دادن به اختلافات سیاسی که ممکن است جنبش آنها را منشعب کند اجتناب کنند. برخی از موضوعات بسیار حساس شامل روابط با اتحادیه اروپا و روسیه است، اما تمرکز اصلی روی مقابله با فساد خواهد بود. شاخک های اختاپوس ووچیچ در سراسر کشور پخش شده است.

ایوان میلنکوویچ، مفسر سیاسی، هشدار داد که بیرون بردن آنها، برخورد با آنها، کار جهنمی خواهد بود. با این وجود، پاولوویچ نوشت، موفقیت دانشجویان صرب "فرض های متعارف در مورد منابع لازم برای شکست دادن یک متصدی مستقر را به چالش می کشد" و موضوع تحقیقات علمی برای Gec و Spirited خواهد شد.