در صورت پیروزی در کنگره، دموکرات ها واقعا چه کاری می توانند انجام دهند

رهبر اقلیت مجلس نمایندگان، حکیم جفریس (D-NY) با چاک شومر، رهبر اقلیت سنا (D-NY) در ماه مه 2026 در واشنگتن دی سی قدم می زند. | برنده مک نامی/گتی ایماژز

نتیجه انتخابات میان دوره ای شاید تنها مهم ترین عامل در تعیین چگونگی انجام دو سال پایانی ریاست جمهوری دونالد ترامپ باشد – و تاثیر آن بر زندگی مردم در ایالات متحده و سراسر جهان.

اگر جمهوری‌خواهان از نظرسنجی‌ها سرپیچی کنند و هر دو مجلس را حفظ کنند، ترامپ این شانس را خواهد داشت که قوانین گسترده‌تری را در مورد آرای حزبی تصویب کند، نامزدهای وفادار بیشتری را در پست‌های مهم تأیید کند، و به بازسازی قوه قضائیه ادامه دهد، همه اینها در حالی که نظارت را به حداقل می‌رساند. دموکرات ها ابزار محدودی برای اعتراض خواهند داشت، جمهوری خواهان برای اداره واشنگتن دستشان باز است و ترامپ می تواند برای حفظ وفاداری حزب به نتایج استناد کند. از نظر عملی و سیاسی، دو سال آینده بسیار شبیه به دو سال گذشته خواهد بود.

برعکس، هرچه دموکرات‌ها بهتر عمل کنند، قدرت بیشتری برای مسدود کردن دستور کار ترامپ، بررسی قدرت او، تحقیق در مورد دولت او و پیشبرد اولویت‌های خودشان در موضوعاتی مانند اقتصاد، مراقبت‌های بهداشتی، جنگ در ایران، اجرای قانون مهاجرت، فساد و غیره خواهند داشت. اما آنها همچنین با محدودیت‌های قابل‌توجهی در قدرت خود مواجه خواهند بود، از تصمیم مجلس سنا و قلم وتوی ترامپ گرفته تا تاکتیک‌های کاخ سفید که می‌تواند نظارت را به تاخیر بیاندازد یا از مسیر خارج کند.

خوراکی های کلیدی

حتی اگر دموکرات‌ها این هفته در میان‌دوره‌ای کنگره غوغا کنند، نمی‌توانند هر کاری که می‌خواهند انجام دهند. با این حال، اگر آنها از قدرت خود به طور خلاقانه استفاده کنند، می توانند به دستاوردهای واقعی و معناداری دست یابند.

دستاوردهای قانونگذاری احتمالا به یکی از این سه راه اتفاق می‌افتد: از طریق رویارویی در مورد لوایح "باید تصویب"، از طریق دو حزب، یا با ایجاد زمینه برای لوایحی که یک رئیس جمهور آینده دموکرات می تواند امضا کند.

اکثریت مجلس نمایندگان یا سنا به دموکرات ها اختیارات احضاریه می دهد، اما دولت ترامپ احتمالا از اجرای آن سرباز خواهد زد. دموکرات ها باید در مورد چگونگی موفقیت تحقیقات خود خارج از چارچوب فکر کنند.

اکثریت سنا، تایید نامزدها را برای ترامپ بسیار چالش برانگیزتر می کند و در این صورت تایید قضایی او را تا حدی کاهش می دهد.

بنابراین، سهام واقعی میان مدت چیست؟ کدام حرکت از یک کنگره دموکرات نمادین خواهد بود و کدام یک می تواند تأثیر فوری بر نتایج دنیای واقعی داشته باشد؟ و چه چیزی ممکن است آنها را از دستیابی به اهدافشان باز دارد؟

برای درک بهتر از آنچه که دموکرات‌ها در صورت کسب قدرت در کنگره واقعا می‌توانند انجام دهند، با دستیاران فعلی و سابق کنگره و همچنین کارشناسان خارجی صحبت کردم. آنها عموما تصویری از شلوغی وحشتناک شبیه جنگ خندق را ترسیم کردند. برخی بر این باور بودند که انتظارات پایگاه دموکرات بسیار بیشتر از آنچه می‌توان به‌طور واقع بینانه به دست آورد، و ناامیدی و ناامیدی اجتناب‌ناپذیر بود.

اما برخی نیز خوش‌بینی شگفت‌انگیزی داشتند که اگر دموکرات‌ها کارت‌های خود را درست بازی کنند، می‌توانند دستاوردهای واقعی و معنی‌داری کسب کنند - در ایجاد تغییر در سیاست‌ها، آشکار کردن تخلفات، و زمینه‌سازی برای اهداف بلندپروازانه‌تر در آینده نزدیک.

این که آیا آنها می توانند این کار را انجام دهند تا حدی به سیاست و پیام رسانی بستگی دارد، بلکه به نحوه استفاده از ابزارهای رسمی که به تازگی در اختیار آنها قرار می گیرد با تسلط کنگره: قانون گذاری، تحقیقات، و - در صورت پیروزی در سنا - فرآیند تأیید بستگی دارد.

قانون: چگونه اکثریت‌های جدید دموکرات می‌توانند به شیوه‌ای که واقعا اهمیت دارد، قانون وضع کنند

رهبران دموکرات مجلس نمایندگان با افتخار در مورد لوایحی صحبت می کنند که قصد دارند در صورت کسب اکثریت در موضوعاتی مانند مراقبت های بهداشتی، تعرفه ها و جنگ در ایران به سرعت تصویب کنند.

اما واقعیت این است که تا زمانی که الزام 60 رای سنا برای پیشبرد قوانین عادی پابرجا باشد، چنین لوایحی بدون جلب حمایت قابل توجه جمهوری خواهان به میز ترامپ نمی رسند. (و حتی اگر آنها به میز ترامپ برسند - مثلا از طریق فرآیند آشتی ویژه بودجه - او می تواند آنها را وتو کند.)

در عوض، برای اینکه اکثریت دموکرات کارهای معناداری را با قوانین تحت ترامپ انجام دهند، احتمالا باید یکی از سه رویکرد زیر را دنبال کنند.

1. تقابل در لوایح باید تصویب

بسیاری از لوایح در کنگره به جایی نمی رسند، اما برخی از آنها به عنوان "قابل تصویب" تلقی می شوند. برخی از آنها پیامدهای عملی برای شکست پس از یک مهلت مشخص دارند: اگر سقف بدهی افزایش نیابد، کشور بدهی خود را با عواقب بالقوه فاجعه‌بار نکول می‌کند. اگر لوایح بودجه دولت تصویب نشود، دولت مانند 43 روز سال گذشته تعطیل خواهد شد.

غالبا، اگر یک یا هر دو مجلس در میان دوره‌ای تلنگر بزنند، اکثریت جدید جسورانه سعی می‌کنند از یکی از این لوایح برای طرح خواسته‌های سیاسی از رئیس‌جمهور استفاده کنند، و معتقدند که وضعیت «باید تصویب» این لایحه به آنها اهرمی می‌دهد. سپس، در حالی که هر دو طرف قبل از مهلت قریب الوقوع، جوجه بازی می کنند، یک مسابقه نمایشی آشکار می شود.

بنابراین اگر دموکرات‌ها اکثریت را به دست آورند، باید تصمیم بگیرند: کدام یک از لوایح تصویب شده را می‌خواهند مطالبات خود را مطرح کنند، چه چیزی را می‌خواهند، و چقدر سخت می‌خواهند آن را مطالبه کنند؟

کارشناسانی که من با آنها صحبت کردم، شک داشتند که دموکرات ها به شدت بر سقف بدهی فشار بیاورند. بابی کوگان، مدیر ارشد سیاست بودجه فدرال در مرکز پیشرفت آمریکا، یک اندیشکده همسو با دموکرات ها، به من گفت: «موضع دموکرات ها در گذشته این بوده است: «ما ایمان و اعتبار کامل دولت ایالات متحده را تهدید نمی کنیم». عواقب نکول، به نظر آنها برای ریسک بسیار ویرانگر به نظر می رسد، و از نظر تاریخی تمایلی به مشروعیت بخشیدن به استفاده جمهوری خواهان از سقف بدهی به عنوان یک سلاح تحت روسای جمهور دموکرات ندارند.

به نظر می‌رسد نوعی دعوا بر سر بودجه دولت محتمل‌تر است – در نهایت، حتی زمانی که دموکرات‌ها در اقلیت سنا بودند، از فیلی‌باستر برای تعطیل کردن دولت در اواخر سال گذشته استفاده کردند و از جمهوری‌خواهان خواستار تمدید یارانه‌ها برای قانون مراقبت مقرون به صرفه شدند. آن‌ها می‌توانند دوباره آن کتاب بازی را اجرا کنند و بگویند که بودجه دولت را تامین نمی‌کنند مگر اینکه ترامپ با خواسته‌های آن‌ها در مورد مراقبت‌های بهداشتی (مانند عقب‌نشینی کاهش هزینه‌های درمانی ترامپ)، ICE (جایی که خواستار اقدامات و محدودیت‌های جدید پاسخگویی شده‌اند)، یا سایر مسائل موافقت کند.

بسیاری تردید دارند که دموکرات‌ها با موفقیت ترامپ را برای امتیاز دادن به این طریق تقویت کنند. هنگامی که تعطیلی سال گذشته بیش از یک ماه طول کشید و پیامدهای آن - برای کارکنان دولتی بدون حقوق و دریافت کنندگان مزایای دولتی - حادتر شد، به اندازه کافی دموکرات ها در نهایت تسلیم شدند، حتی در حالی که به نظر می رسید دست برتر را در نظرسنجی ها دارند. اما این احتمال وجود دارد که پایگاه حزب آنها را ترغیب کند تا دوباره تلاش کنند - و اگر این کار را انجام دهند، نظریه آنها مبنی بر اینکه این بار اهرم بیشتری بر ترامپ دارند، مورد آزمایش قرار خواهد گرفت.

2. دو حزبی

جایگزینی برای تلاش برای سرکوب کردن رئیس جمهور این است که واقعا تلاش کنید تا آرای جمهوری خواهان را به دست آورید - تصویب اقداماتی با حمایت دو حزب.

و مسخره نکنید - اگرچه نبردهای حزبی همه سرفصل ها را به خود اختصاص خواهند داد، اما هنوز مقدار شگفت انگیزی از اقدامات دو حزبی در مورد موضوعات اساسی در کنگره وجود دارد. در دو سال پایانی دوره اول ترامپ، لوایح دو حزبی در مورد کمک به کووید، انرژی و تجارت تصویب شد. در دوره ریاست جمهوری جو بایدن، لوایح مربوط به زیرساخت ها، نیمه هادی ها، ازدواج همجنس گرایان و اصلاحات انتخابات ریاست جمهوری مورد حمایت دو حزب قرار گرفت. و امسال، یک لایحه مسکن دوحزبی به قانون تبدیل شد و کنگره امیدوار است تا قبل از پایان سال نیز یک توافق اصلاحی مجوز برق را تصویب کند.

برخی از این لوایح مستقل بودند. برخی دیگر به این دلیل تبدیل به قانون شدند که به صورت‌حساب‌هایی که باید تصویب شوند، مانند بودجه دولتی، یا قانون مجوز دفاع ملی، پیوست شدند. این یک راه بالقوه برای تبدیل چیزی است که ترامپ دوست ندارد – جذب تعداد کافی از جمهوری‌خواهان، و امیدواریم که یا ترامپ به این نتیجه برسد که وتو کردن آن بسیار دردسرساز است، یا اینکه حمایت در کنگره آنقدر قوی است که وتوی او با شکست مواجه خواهد شد (دو سوم مجلس نمایندگان و سنا می‌توانند به لغو وتو رای دهند).

پیشینه ای از لایحه مسکن دو حزبی امسال وجود دارد که ترامپ اجازه داد بدون امضای خود به قانون تبدیل شود.

متیو فیدلر، یکی از اعضای ارشد موسسه بروکینگز، به من گفت که دموکرات‌ها می‌توانند تلاش کنند تا در صورت‌حساب‌های تخصیصی که برخی از اقدامات نظارتی بحث‌برانگیز دولت ترامپ را مسدود می‌کند، افرادی را اضافه کنند. او گفت: «این به طور بالقوه برای من قابل دستیابی است. اما، برای رساندن این لوایح به میز ترامپ، آنها باید رضایت مذاکره کنندگان جمهوری خواه در کنگره را جلب کنند.

دو حزبی شدن را می توان از طریق همکاری با طرف مقابل و سازش با آنها به دست آورد. اما راه دیگر فشار سیاسی است - مثلا اگر پیشنهادی آنقدر محبوب و از نظر سیاسی قدرتمند باشد که طرف مقابل احساس کند چاره‌ای جز ادامه دادن ندارد. چارلی الزورث، دستیار سابق چاک شومر، رهبر دموکرات‌ها در سنا که در حال حاضر به گروه حمایت از شهروندان عمومی مشاوره می‌دهد، به من گفت: «دو حزب‌گرایی همیشه سیگنال محیط کومبایا نیست».

این همان چیزی است که با لایحه نماینده رو خانا (D-CA) برای انتشار پرونده های اپشتاین در سال گذشته اتفاق افتاد. رهبران جمهوری خواه تلاش کردند تا آن را متوقف کنند، اما سد شکست و در نهایت با اکثریت قاطع در هر دو مجلس گذشت. اگر دموکرات‌ها اکثریت را به دست آورند، می‌توانند به طور مشابه با تحمیل رأی در مورد موضوعاتی که ممکن است حزب تقسیم شود - مانند تعرفه‌ها یا جنگ ایران، بر حزب جمهوری‌خواه فشار بیاورند.

3. زمینه سازی برای آینده

راه دیگر برای قانونگذاری که واقعا در جلسه بعدی اهمیت دارد، آینده نگرتر است - دموکرات ها می توانند لوایحی را تهیه کنند که واقعا قصد دارند در سال 2029 تصویب کنند، اگر رئیس جمهور جدید دموکرات سوگند یاد کند و حزب کنگره را برگزار کند.

ایده در اینجا این است که رئیس جمهور بعدی ممکن است فرصت محدودی برای تصویب قوانین اساسی داشته باشد، بنابراین او به دنبال ایده هایی برای برداشتن از قفسه خواهد بود. و هر چه کار قانونگذاری جدی تری در این کنگره انجام شود، و اجماع دموکرات ها زودتر از موعد ایجاد شود، لوایح مشخص می تواند برای این فرصت بهتر آماده شود.

به عنوان مثال، قانون یک لایحه بزرگ زیبای ترامپ در سال گذشته، شامل مفاد متعددی بود که جمهوری خواهان مجلس نمایندگان در طول دولت بایدن تدوین کرده بودند. به طور مشابه، قانون کاهش تورم بایدن شامل مقررات داروهای تجویزی بود که دموکرات‌های مجلس نمایندگان در دوره اول ریاست جمهوری ترامپ تدوین کرده بودند.

فیدلر می‌گوید: «تعداد کار مقدماتی زیادی وجود دارد که می‌تواند در این دوره‌های زمانی اتفاق بیفتد، حتی زمانی که چشم‌انداز واقعی قانونی شدن قانون در این دوره وجود ندارد».

طرف دیگر این است که اگر دموکرات‌ها به سمت ایده‌های غیرقابل اجرا در این کنگره روی بیاورند تا یک گروه ذینفع را راضی کنند یا در یک جنگ پیام‌رسانی پیروز شوند، ممکن است در کنگره بعدی تحت فشار قرار بگیرند - و ممکن است مشکلاتی ایجاد شود. اولین سال ریاست جمهوری ترامپ را در نظر بگیرید، زمانی که او و جمهوری خواهان احساس کردند که مجبور شدند به عهد دیرینه خود برای لغو اوباماکر عمل کنند - اما از آنجایی که آنها پیشنهاد خاصی برای انجام آن ارائه نکرده بودند که از نظر سیاسی قابل قبول باشد و به طور جدی با بسیاری از جنبه های منفی احتمالی برای بیماران دست و پنجه نرم نکرده بودند، این تلاش با شکست به پایان رسید.

السورث گفت: «دموکرات‌ها باید بدانند که اگر می‌خواهید آزمایشی انجام دهید و بین آنچه دموکرات‌ها برای آن هستند و آنچه رئیس‌جمهور مخالف آن هستند، تضاد ایجاد کنید، باید انتظار داشته باشید که مردم آمریکا از شما بخواهند زمانی که قدرت دارید، این کار را انجام دهید.»

تحقیقات: چگونه دموکرات‌ها می‌توانند خلاقانه فکر کنند تا مانع سنگ اندازی ترامپ شوند

دموکرات‌ها می‌گویند که بررسی انبوهی از رسوایی‌های دولت ترامپ ضروری است، از سرمایه‌گذاری‌های ارز دیجیتال خانواده ترامپ گرفته تا عفو ترامپ برای جمع‌آوری کمک مالی او برای ساخت سالن رقص کاخ سفید تا اقدامات تهاجمی توسط ICE، و موارد دیگر.

به دست آوردن کنترل مجلس یا سنا برای این تلاش‌ها بسیار مهم است، زیرا به آنها ابزار تحقیقاتی بسیار مهمی می‌دهد: قدرت احضاریه کنگره. اکثریت دموکرات به تازگی می توانند درخواست های الزام آور قانونی برای اسناد و شهادت صادر کنند. (در حال حاضر، در هر دو مجلس در اقلیت گیر کرده اند، تنها کاری که می توانند انجام دهند این است که خوب بپرسند.)

چرا تحقیقات اهمیت دارد؟ یک هدف می تواند به سادگی کشف حقایق جدید در مورد آنچه در داخل قوه مجریه می گذرد باشد، که می تواند به تعیین گام های بعدی آنها کمک کند. دومین مورد می تواند تحریک تحقیقات جنایی باشد، اگرچه با توجه به همکاری وی با وزارت دادگستری، این امر تا زمانی که ترامپ در قدرت است بعید به نظر می رسد.

سومین مورد می تواند هموار کردن راه برای استیضاح در صورت افشای تخلفات قابل توجه باشد. گفته می‌شود، برخلاف دوره اول ترامپ، دموکرات‌ها این بار تمایل کمتری برای استیضاح او دارند، اگرچه برخی به طور بالقوه استیضاح مقامات کابینه را مطرح کرده‌اند.

در نهایت، هدف چهارم می‌تواند استفاده از جلسات شنیداری و فعالیت‌های دیگر برای متمرکز کردن توجه مطبوعات و افکار عمومی بر موضوعات خاص و ایجاد حرکت بالقوه برای اقدام در پاسخ باشد. بسیاری از دموکرات‌ها احساس می‌کنند که کمیته 6 ژانویه مجلس نمایندگان 2021-2022، که شهادت‌های عمومی چشمگیر و ارائه‌های سمعی و بصری را ارائه می‌کرد، یک مبتکر در اینجا بود.

نکته این است که دولت ترامپ می‌تواند - و احتمالا - فقط از اجرای احضاریه‌هایی که هدفشان مقامات یا آژانس‌ها است، خودداری کند. در دوره اول ترامپ، او متعهد شد که با «همه احضاریه‌های» دموکرات‌های مجلس نمایندگان مبارزه کند و در بیشتر موارد، دولت از همکاری یا ادعای امتیاز اجرایی خودداری کرد.

در صورت مواجهه با این سنگ اندازی، گام بعدی معمول این است که دموکرات ها شکایت کنند و امیدوارند دادگاه ها دولت را وادار به تبعیت کنند. با این حال، مشکل همیشگی این است که حل چنین دعاویی اغلب به زمان زیادی نیاز دارد - و ممکن است تا دوره ریاست جمهوری بعدی ادامه یابد.

تیم هیفی، مشاور ارشد تحقیقاتی سابق کمیته 6 ژانویه مجلس نمایندگان، به من گفت: «متاسفانه ممکن است گیرندگان احضاریه های کنگره مقاومت کنند و این روند را به تاخیر بیندازند. و وکلا این را می‌دانستند، بنابراین می‌توانستند ساعت را تمام کنند.»

با پیش‌بینی این مقاومت، دموکرات‌ها اعلام کرده‌اند که ممکن است احضاریه‌های خود را روی افراد یا شرکت‌هایی خارج از دولت متمرکز کنند که فکر می‌کنند ممکن است اطلاعاتی درباره تخلفات قوه مجریه داشته باشند.

این اهداف احضاریه بالقوه شامل اهداکنندگان به تلاش‌های ساخت سالن رقص کاخ سفید، سرمایه‌گذارانی که با خانواده ترامپ تجارت می‌کنند، شرکت‌های خصوصی که قراردادهای فدرال بسته‌اند، لابی‌هایی که به تامین عفو ​​رئیس‌جمهور برای مشتریان خود کمک کرده‌اند، و شرکت‌های حقوقی که با دولت ترامپ معامله کرده‌اند، می‌شود.

دولت ممکن است حداقل تلاش کند تا برای لغو این احضاریه ها به امتیاز اجرایی استناد کند. هیفی گفت: «شنیده‌ام که قبلا بحث‌هایی در مورد اینکه آیا قوه مجریه می‌تواند به احضاریه‌ای که به یک پیمانکار دولتی داده می‌شود اعتراض کند، وجود دارد. دموکرات ها همچنین امیدوارند که از افشاگران و مقامات دولتی که واقعا می خواهند آنچه را که می دانند به اشتراک بگذارند، همکاری کنند.

اما برخی از دموکرات‌های کنگره خواسته‌اند تا تلاش بیشتری کنند و اطمینان حاصل کنند که سرپیچی از احضاریه‌ها عواقبی خواهد داشت. به عنوان مثال، کنگره از نظر تئوری می‌تواند قدرتی به نام «تحقیر ذاتی» را اعمال کند و دستور بازداشت (یا به طور بالقوه جریمه) مقامات غیرقانونی را بدهد. این قدرت از سال 1934 استفاده نشده است. اگر آنها سعی می کردند از این قدرت علیه مقامات دولتی استفاده کنند، یک نبرد اساسی در قانون اساسی رخ می داد. برخی دیگر رویکرد کمتر نمایشی را برای مشروط کردن بودجه دولت به همکاری آژانس‌ها یا مقامات با تحقیقات پیشنهاد کرده‌اند.

جاش چافتز، استاد حقوق جورج تاون و کارشناس قدرت کنگره، به من گفت که برای موفقیت در تحقیقات، دموکرات ها باید خلاقانه فکر کنند. او گفت که صرفا طرح دعوای اعتراضی دولت ترامپ «یک کار احمقانه» بود. او افزود: «اگر آن‌ها از این کتابنامه پیروی کنند، همان نتایج را خواهند گرفت - یعنی در دو سال آینده هیچ اتفاقی در این تحقیقات رخ نخواهد داد.»

تاییدیه ها: تصاحب سنا خطرات بزرگی برای نحوه عملکرد دولت ترامپ خواهد داشت

اگر دموکرات‌ها موفق به پیروزی در سنا شوند، پیامد مهم دیگری نیز به همراه خواهد داشت - ترامپ برای تایید قضات و بسیاری از مقامات دولت به تایید آنها نیاز دارد.

ترامپ چندین شخصیت افراطی یا جنجالی را به دولت خود معرفی کرده است. و از آنجایی که اکثریت مجلس سنا تمایل به تعویق به رئیس جمهور حزب خود داشتند، اکثریت قریب به اتفاق آنها تایید شدند. (با عرض پوزش، مت گاتز.) این نامزدی ها می تواند پیامدهای بسیار واقعی داشته باشد: اگر ترامپ فردی غیر از پیت هگزث را که تنها یک رای تا تایید نشدن فاصله داشت را به عنوان وزیر دفاع انتخاب می کرد، شاید هشدارهای بیشتری در مورد خطرات جنگ با ایران می شنید.

سنای دموکرات نسبت به تایید نامزدهای بحث برانگیز برای مناصب دولتی بسیار بدبین خواهد بود. اما به طور کلی تر از آن، همه نامزدهای ترامپ با بررسی دقیق تری مواجه خواهند شد. چافتز گفت: «تقریبا تأیید هر کسی برای دولت بسیار سخت خواهد بود.

خط رسمی رهبری دموکرات این است که آنها از تایید نامزدهای واجد شرایط ترامپ خوشحال خواهند شد - اما ترامپ به سادگی افراد فاقد صلاحیت را معرفی می کند. سناتور چاک شومر (D-NY) - رهبر احتمالی اکثریت، در صورت پیروزی دموکرات ها در سنا - ماه گذشته به سمافور گفت: «اگر نامزدها به اندازه نامزدهای کنونی او بی مزه باشند، تعداد بسیار کمی از آنها موفق خواهند شد.

محاصره تأیید به یک بحران فوری منجر نمی شود، زیرا دولت ترامپ از قبل مملو از منصوبان تأیید شده است. اما با خروج مقامات مختلف - داوطلبانه یا غیرارادی - ترامپ خواهان جایگزینی خواهد بود. دموکرات ها باید در مورد آهسته راه رفتن یا به تعویق انداختن نامزدهای ترامپ بسنجید که چقدر می خواهند پیش بروند. برخی از دموکرات‌ها همچنین می‌خواهند از نامزدها به‌عنوان ابزار چانه‌زنی در تعاملات خود با دولت استفاده کنند، در حالی که برخی دیگر ممکن است فکر کنند مانع‌سازی نامزدهای غیرمناقشه‌آمیز با نحوه عملکرد دولت مخالف است.

ترامپ احتمالا مانند اولین دوره ریاست جمهوری خود با تکیه کردن بیشتر بر منصوبان «بازیگر» برای نقش‌های کلیدی پاسخ می‌دهد – اما محدودیت‌های قانونی در مورد اینکه چه کسی می‌تواند به عنوان بازیگر منصوب شود و چه مدت می‌تواند در آنجا خدمت کند، وجود دارد.

در همین حال، نامزدهای قضایی در صورت تایید، مادام العمر خدمت می کنند. بنابراین اکثریت دموکرات سنا در مورد تأیید انتخاب قاضی ترامپ، به ویژه در سطح دادگاه مداری و قطعا در دیوان عالی، در صورت وجود جای خالی، بسیار تردید دارند.

برای دیوان عالی، این مهم ترین است. محافظه کاران در حال حاضر اکثریت 6-3 را دارند. اما چهار قاضی دیوان عالی در دهه 70 زندگی خود هستند که مسن ترین آنها کلارنس توماس 78 ساله و ساموئل آلیتو 76 ساله است.

اگر جمهوری‌خواهان سنا را حفظ کنند، هر دو می‌توانند با اطمینان از انتخاب جانشین جناح راست بازنشسته شوند. اما اگر دموکرات‌ها زمام امور را در دست بگیرند، احتمالا از پیشینه‌ای پیروی می‌کنند که توسط جمهوری‌خواهان در زمانی که حتی از در نظر گرفتن نامزد باراک اوباما رئیس‌جمهور برای کرسی آنتونین اسکالیا فقید در سال 2016 امتناع می‌کردند - آن را برای رئیس‌جمهور بعدی باز نگه داشتند.

گفته می‌شود، اگر یک یا چند نفر تصمیم به کناره‌گیری داشته باشند، ممکن است یک پنجره کوتاه برای جمهوری‌خواهان وجود داشته باشد تا در جلسه نهایی قبل از سوگند اکثریت جدید سنا، عدالت را تایید کنند.

مخاطرات سیاسی: در دو سال اخیر ترامپ در قدرت، آیا او در محاصره قرار می گیرد - یا جسور می شود؟

در نهایت، این واقعیت سیاسی است که در بالا ظاهر می شود و بر همه این مسائل تأثیر می گذارد، این واقعیت سیاسی است که دوره های میان دوره ای آنچه را که تاکنون به عنوان حکم در مورد دور دوم ترامپ در نظر گرفته شده است، ارائه خواهد داد.

اگر پیروزی دموکرات‌ها بزرگ باشد، جمهوری‌خواهان درگیر جنجال انگشت‌نمایی و سرزنش خواهند شد، زیرا حزب با آنچه بعد از دوران ترامپ برای آنها پیش خواهد آمد، دست و پنجه نرم خواهد کرد، به ویژه با شروع رقابت ریاست‌جمهوری که در آن او در انتخابات شرکت نخواهد کرد. در عمل، ترامپ بیشتر محصور خواهد شد، و اگرچه او مطمئنا جنجال‌ها و بحران‌های بیشتری را دامن می‌زند، اما شخصیت ضعیفی خواهد بود که با چالش‌های دائمی کنگره مواجه است.