در فیلم‌های انیمیشن، شخصیت‌های غیرانسانی همچنان مرد هستند

توسط آن بریس، دانشگاه کالیفرنیا - برکلی

ویرایش شده توسط Swati Mestri، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

قهرمان‌های زن در فیلم‌های انیمیشن طی چند دهه گذشته راه طولانی را پیموده‌اند. فیلم «زیبای خفته» محصول 1959 را در نظر بگیرید: پرنسس آرورا با زبان نرم و آسیب پذیر، در کودکی توسط پری شیطان صفت Maleficent نفرین می شود و در نهایت نه با عقل خود، بلکه با بوسه یک شاهزاده نجات می یابد.

به «Moana» 2016، که قهرمان نوجوان جسورش در سفری جسورانه در سراسر اقیانوس، آهنگ‌هایش را پخش می‌کند. او خودش انتخاب می‌کند، ریسک می‌کند، زمین می‌خورد، سپس خودش را بالا می‌کشد.

با این حال، یک مطالعه جدید دانشگاه کالیفرنیا در برکلی نشان داده است که هنوز یک عدم تعادل جنسیتی فاحش وجود دارد - نه در جایی که ممکن است فکر کنید. در حالی که شخصیت‌های انسان زن نزدیک به نیمی از کل زمان نمایش فیلم‌های انیمیشن را دریافت می‌کنند، تنها حدود 25 درصد از زمان نمایش در میان غیرانسان‌ها -حیوانات، هیولاها، روبات‌ها، موجودات جادویی و سایر موجودات مشابه- به شخصیت‌های زن اختصاص دارد.

نکته قابل توجه، «موآنا» و دنباله‌اش به شخصیت‌های زن غیرانسانی اصلا زمان نمایش نمی‌دهد.

دیوید بامن، نویسنده ارشد گروه تحقیقاتی و استاد دانشگاه اطلاعات در دانشکده اطلاعات گفت: «ما از تحقیقات قبلی می‌دانستیم که در فیلم‌های لایو اکشن تفاوت جنسیتی وجود دارد - کاراکترهای مرد معمولا سه برابر بیشتر از شخصیت‌های زن زمان نمایش دارند - اما تعجب کردیم که وقتی به زمان نمایش شخصیت‌های غیرانسانی در فیلم‌های انیمیشن نگاه می‌کنیم، انحراف مردانه قوی‌تر وجود دارد. فیلم های انیمیشن."

برای این مطالعه، محققان 224 فیلم انیمیشنی را که هر ساله از سال 1937 تا 2025 در میان 50 فیلم برتر باکس آفیس قرار می گرفتند، با تمرکز ویژه بر فیلم های اکران شده در سال 1980 و پس از آن، زمانی که تعداد فیلم های انیمیشن شروع به افزایش کرد، تجزیه و تحلیل کردند.

برای شناسایی و اندازه‌گیری شخصیت‌های غیرانسانی، آن‌ها مدل‌های محاسباتی را برای تشخیص شخصیت‌های روی صفحه آموزش دادند، مانند اولاف در «یخ‌زده» یا جودی هاپس در «زوتوپیا»، و سپس اندازه‌گیری کردند که هر کدام چقدر از صفحه نمایش دریافت کرده‌اند. این تیم به صورت دستی کار مدل‌ها را در 100 فیلم از این فیلم‌ها بررسی کرد تا مطمئن شود که آنها دقیقا تشخیص می‌دهند که کدام شخصیت‌ها روی صفحه هستند.

بامن این مطالعه را با آلیسون کوپر، محقق مطالعات سینما در کالج Bowdoin، و دانشجویان برکلی Reina Kushihashi، Ruby Alvarez Rubio و Madison Mar که در ماه مه از برکلی فارغ التحصیل شدند، نوشت.

این تحقیق در سرور preprint arXiv منتشر شده است.

در تحلیل جنسیتی، شخصیت‌های غیرانسانی باید یک نقش صحبت کردن را توسط یک صداپیشه بازی می‌کردند. از آنجایی که شخصیت‌های انیمیشن خود را شناسایی نمی‌کنند، طبقه‌بندی‌های جنسیتی محققین لزوما تفسیری است: آنها بر جنسیت صداپیشگان و توصیفات جامعه طرفداران، از جمله استفاده از ضمیر، تکیه کردند و مواردی را که شواهد نامشخص بود یا منابع با آن موافق نبودند، به صورت دستی بررسی کردند.

به گفته بامن، استفاده از مدل‌های محاسباتی به محققان این امکان را داد که فیلم‌ها را در مقیاسی تجزیه و تحلیل کنند که انجام دستی غیرممکن است.

او گفت: «ما مدل‌های محاسباتی را با هدف بازتولید آنچه که یک انسان می‌بیند – برای مثال زمانی که در حال تماشای یک فیلم است – برای اندازه‌گیری برخی پدیده‌ها در مقیاسی وسیع‌تر از آنچه که یک خواننده یا بیننده فردی می‌تواند در طول عمرش بخواند یا ببیند، توسعه می‌دهیم.

برای انجام این تحقیقات محاسباتی در مقیاس بزرگ، بامن با کلینیک قانون، فناوری و سیاست عمومی برکلی ساموئلسون دانشگاه کالیفرنیا همکاری کرد تا از اداره حق نسخه‌برداری ایالات متحده مستثنی شود که به محققان این امکان را می‌دهد تا مدیریت حقوق دیجیتال روی DVD را برای اهداف تحقیقاتی دور بزنند.

بامن می گوید نشانه هایی از پیشرفت وجود دارد. این مطالعه نشان داد که کاراکترهای زن از دهه 1980 به بعد بیشتر در کنار هم نمایش داده می شوند تا در فیلم های انیمیشن قبلی. و فیلم‌های اخیری مانند «رایا و آخرین اژدها» و «Inside Out 2» به شخصیت‌های زن غیرانسانی سهم زیادی از زمان نمایش غیرانسانی را به نمایش گذاشتند - به ترتیب تقریبا 79 و 78 درصد.

با این حال، در سراسر مطالعه، شخصیت‌های غیرانسانی عمدتا مرد باقی می‌مانند و نویسندگان هشدار می‌دهند که دستاوردهای شخصیت‌های انسانی ممکن است با فقدان برابری بین حیوانات، هیولاها و روبات‌ها جبران شود.

در حالی که این تیم تأثیرات این کج بودن مردانه را بر روی کودکان - مخاطبان اصلی فیلم‌های انیمیشن - اندازه‌گیری نکردند، بامن می‌گوید دهه‌ها تحقیق نشان می‌دهد که رسانه‌ها نحوه دید کودکان و تعامل با دیگران را شکل می‌دهند. مرکز علمی برتر دانشگاه برکلی تحقیقاتی را برجسته می‌کند که نشان می‌دهد بازنمایی فراگیر می‌تواند همدلی و تعلق را تقویت کند، در حالی که تصویرهای کلیشه‌ای می‌توانند هنجارهای جنسیتی محدود را تقویت کنند.

او گفت: «فکر می‌کنم تحقیقات ما بسیار مهم است، زیرا نابرابری جنسیتی را که نه تنها در فیلم‌ها، بلکه حتی در انیمیشن‌ها وجود دارد، آشکار می‌کند.» این روش‌هایی را شکل می‌دهد که بچه‌ها با آنچه که هنجار در نظر گرفته می‌شود سازگار شوند.»

بامن و تیمش همچنین در حال بررسی چگونگی استفاده از کلوزآپ در فیلم‌های لایو اکشن در قرن گذشته هستند. او گفت که در فیلم‌های لایو اکشن، زنان بیشتر از مردان نماهای نزدیک دریافت می‌کنند – تفاوتی که محققان در انیمیشن‌ها پیدا نکردند.

او گفت: «تاسیس این پایه در مورد نوع نابرابری‌هایی که در این شکل از رسانه‌ها وجود دارد، من فکر می‌کنم که نیاز به تحقیقات بیشتر در مورد سؤالات علت و معلولی بیشتری دارد که وقتی این نوع بازنمایی را تغییر می‌دهید، چه اتفاقی می‌افتد و چه نوع تأثیراتی در ذهن کودکانی که در معرض آنها قرار می‌گیرند رخ می‌دهد.»

دیوید بامن و همکاران، اندازه گیری بازنمایی جنسیتی در فیلم های انیمیشن، arXiv (2026). DOI: 10.48550/arxiv.2608.21429

ارائه شده توسط دانشگاه کالیفرنیا - برکلی

سواتی مستری دارای مدرک لیسانس در مهندسی الکترونیک است و از سال 2019 به عنوان ویرایشگر محتوا کار کرده است. او ویرایش اسناد تحقیقاتی در زمینه فناوری، مراقبت های بهداشتی و علم مواد را تجربه کرده است و علاقه خاصی به فناوری و فضا دارد. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →