در لایو لاین، کیران کودیهی از خدایان رادیو هدیه ای دریافت می کند

مراسم مذهبی سال‌ها در ایرلند رو به کاهش بوده است، اما کلیسای کاتولیک همچنان می‌تواند به دعای آن ارواح که در جستجوی رادیو به یاد ماندنی هستند پاسخ دهد، همانطور که کیران کودیهی در Liveline (رادیو RTÉ 1، روزهای هفته) کشف می‌کند.

زمانی که یک بحث الهیات حاشیه ای با مداخله الهی، یا حداقل با فراخوانی از طرف مؤمنان پرشور جان می گیرد، چیزی که به عنوان یک غذای نویدبخش از مواد ناچیز آغاز می شود، به یک جشن پربار از شنیدن فراموش نشدنی تبدیل می شود.

در حقیقت، کودیهی می‌داند که دارد چه می‌کند، وقتی درباره ادعای رئیس‌جمهور سابق مری مک‌الیز مبنی بر اینکه غسل ​​تعمید نوزادان حقوق بشر آنها را نقض می‌کند، می‌داند: طرح بحث‌هایی با مضمون مذهبی، صفحه‌ای است که در کتاب بازی Liveline به خوبی بررسی شده است.

اولین تماس‌گیرنده، جان، از ایده مک‌آلیس حمایت می‌کند و توضیح می‌دهد که چگونه کلیسا را ​​با تکفیر کردن خود ترک کرد. (ظاهرا این یک چیز است.)

اما تماس‌گیرنده بعدی کودیهی، پاتریک، مکالمه را به سطحی کاملا بالاتر ارتقا می‌دهد. او با دفاعی بدیع از غسل تعمید کودکی شروع می‌کند: «عیسی خود توسط یحیی باپتیست در رودخانه اردن غسل تعمید داده شد.

سپس پاتریک به یاد می‌آورد که در جوانی از مذهب کاتولیک دور شد و چنان ترسید که به ایمان خود بازگشت. او می گوید: «من واقعا به شیطان اعتقاد نداشتم. "اما من یاد گرفته ام زیرا بزرگترین ابزار در کارگاه شیطان این است که فکر کنیم او وجود ندارد."

شکی در عمق باورهای پاتریک نیست، که به وضوح رستگاری شخصی را پس از مشکلات بیماری و الکل فراهم می‌کرد، اما رستگاری که او توصیف می‌کند، فریسون هیپنوتیزم‌کننده‌ای دارد، هرچند غیرعمدی.

او از جستجوی کشیشی برای جن گیری او در اواخر شب می گوید و قاطعانه می گوید که هر کسی فرشته نگهبان خود را دارد. او با بازگشت کوتاهی به موضوع مورد بحث، می‌گوید: «به همین دلیل است که والدین ما هر چه زودتر ما را غسل تعمید دادند، زیرا ما محافظت می‌شویم.

Cuddihy مراقب است که مهمان با شخصیت خود را مسخره نکند، اما به همان اندازه، به نظر می رسد مطمئن نیست که چگونه به او نزدیک شود، زیرا سؤالات او از منطق منحرف شده است - "آیا این یک روند حذف بود که شما را به کلیسای کاتولیک بازگرداند؟" - خطاب به غیردنیایی ها: "این ارواح شیطانی همه اطراف ما هستند؟"

اما Cuddihy همچنین از تعهدات خود به عنوان میزبان Liveline آگاه است، و پاتریک را تا زمانی که ممکن است روی آنتن نگه می دارد. هر روز هدیه ای از خدایان رادیو دریافت نمی کنید.

فضای غم انگیز تری در روز بعد حاکم می شود، زیرا کودیهی به موضوع مهم مرگ کمک می پردازد. او با مگان صحبت می کند که مادرش در یک مرکز کمک به مرگ سوئیس جان خود را از دست داد.

مگان که با شنیدن خبر از طریق واتس اپ از فرزند تازه متولد شده اش مراقبت می کرد، می گوید: «من نمی دانستم او چه برنامه ای دارد. ناراحتی مگان قابل درک است: اگرچه مادرش سابقه افسردگی داشت، اما او بیمار لاعلاج نبود.

این یک گفتگوی خیره کننده دشوار است. این بار، Cuddihy نگران است که مهمان خود را برای مدت طولانی روی امواج رادیو نگه دارد، و با تمام شدن آنها واقعا نگران به نظر می رسد: "شما تمام تلاش خود را می کنید تا با کسی صحبت کنید، اینطور نیست؟"

حال بعد از آن روشن‌تر نمی‌شود، زیرا تماس‌گیرندگان بحث می‌کنند که آیا مرگ با کمک باید در ایرلند قانونی شود. دامیان، که طرفدار چنین حرکتی است، همراهی یکی از بستگانش را به یاد می آورد که به دلیل بیماری طاقت فرسا تصمیم گرفت به زندگی خود در سوئیس پایان دهد: "اگر چیزی به نام مرگ زیبا وجود داشته باشد، همین بود."

الما والش که پسر فقیدش دونال علیه خودکشی نوجوانان مبارزاتی داشت، دیدگاه متفاوتی دارد، از ترس اینکه افراد مسن یا بیمار برای پیروی از چنین مسیری تحت فشار باشند.

خلق و خوی به جای بحث برانگیز، منعکس کننده است، به ویژه زمانی که کودیهی از مورین، که به سرطان گلو مرحله چهارم تشخیص داده شده است، می شنود. مورین با لحن های فریبنده ای آرام، "مرگ کاملا وحشتناک" را که با آن روبرو می شود، تشریح می کند و در عین حال ابراز تاسف می کند که اجازه ندارد قبل از آن به زندگی خود پایان دهد.

Cuddihy در ابتدا به نظر می رسد که از داستان تلخ تماس گیرنده خود پرتاب می شود، و در نهایت از او می پرسد که آیا او از مرگ می ترسد. مورین پاسخ می دهد: «من از درد و رنج قبل از آن می ترسم. در مورد اینکه بعد از آن چه اتفاقی می افتد، "من واقعا حوصله ندارم ... اما دوست دارم کنترل کنم که چگونه به آنجا برسم."

با گوش دادن به این، شک و تردید در مورد فضول بودن به طور طبیعی به وجود می آید. اما این یک اپیزود غیرقابل انکار قدرتمند است، داستان‌های هیجان‌انگیز به موضوعی گسترده‌تر می‌خورند - به عبارت دیگر، نسخه کتاب درسی Liveline.

با توجه به اینکه Cuddihy اولین سال میزبانی خود را جشن می گیرد، به موقع است و ظاهرا انتصاب او به عنوان جانشین جو دافی را تأیید می کند. اگرچه این ظن باقی است که از هدایای پخش عظیم Cuddihy برای حفظ یک فرنچایز قدیمی قدیمی استفاده نشده است، این یک نوید دلگرم کننده است، حتی اگر موضوع تلخ روحیه را بالا نبرد.

با نزدیک شدن به اولین سالگرد راه‌اندازی مجدد ایستگاه رادیو 1، یک حکم ترکیبی مشابه در مورد بقیه برنامه‌های هفته رادیو 1 اعمال می‌شود. اگرچه چندین اجراکننده قوی به خود می‌بالد، اما برنامه‌ریزی‌شده هنوز واقعا خوب نشده است، به حدی که آدم تعجب می‌کند که آیا چنین خواهد شد یا نه.

نکات برجسته آشکاری وجود دارد: در Today with David McCullagh، مجری یک عنصر درول لذت بخش را به فضای نیمه صبح خود می آورد، در حالی که کتی هانون و کولم مونگاین در Drivetime همکاری پر جنب و جوشی برقرار کرده اند، اگرچه تاثیر برنامه آنها به دلیل ساعت پایانی گیج کننده آن در ساعت 6 بعدازظهر کاهش می یابد.

سایر حرکت ها چندان خوب کار نکرده اند. انتخاب‌های موزیکال لوئیز دافی در اواسط بعد از ظهر تا حدودی سرگردان به نظر می‌رسد، البته در مقایسه با اسکله قبلی او در ظهر.

با این حال، بزرگترین ناامیدی، شکاف گسترده ای است که به الیور کالان داده شده است. قبل از تکان دادن، برنامه یک ساعته کالان در ساعت 9 صبح، پس از صبح ایرلند، یک پاک کننده کام را فراهم کرد. اکنون که به ساعت 11 صبح رسیده است و 60 دقیقه زمان پخش اضافی داده شده است، خروجی طنزپرداز که تبدیل به مجری شده است، ناهموارتر است، و آیتم های بسیار زیادی پرکننده هستند.

ترکیبی از جذابیت آسان و شوخ طبعی اسیدی او هنوز هم می تواند شگفت زده شود: او در گپ روز سه شنبه با آرایشگر عجیب و غریب روسکامون، پدی جو برک، لذتی غیرقابل حمایت به ارمغان می آورد. از سوی دیگر، مصاحبه‌ی پرمخاطب او با میریام اوکالاگان درباره مستند تلویزیونی جدیدش، کیفیتی بی‌رحمانه و خوش‌بینانه برای تمسخر آلتر-خود امپرسیونیست کالان دارد.

به دور از اختراع مجدد رادیو 1، به نظر می رسد واضح است که برنامه بازسازی شده هنوز با کرایه سنتی ایستگاه - چت، امور جاری، موسیقی - فقط در حال حاضر با بازه های زمانی گیج کننده و آهنگ های تم عمومی خشمگینانه معامله می شود. همه اینها زمانی که RTÉ برای به خدمت گرفتن Ger Gilroy از Newstalk برای یک پادکست ورزشی پرسود تحت بررسی است. از آنجایی که با جسارت بیشتر وارد حوزه دیجیتال می شود، می توان امیدوار بود که شبکه پول نقد به قدرت رادیو اعتماد خود را از دست ندهد.

بررسی پادکست: Ger Gilroy روحیه‌ی ماوریک را به Howler می‌آورد

لحظه هفته

با تأکید بر شیمی روی هوا بین کتی هانون و کولم مونگاین در Drivetime (رادیو RTÉ 1، روزهای هفته)، این دو به نوبه خود افشاگر و بی احترامی در روز دوشنبه هستند، وقتی با روث فریمن از پژوهشگران ایرلند بررسی می کنند که چرا مردم گریه می کنند.

این بحث برخی از افسانه‌ها را منفجر می‌کند - مانند مفهوم "فریاد خوب" - در حالی که برخی دیگر را تقویت می‌کند: مردان در واقع بسیار کمتر از زنان گریه می‌کنند. هانون فاش می‌کند که از زمانی که مادر شده است، بیشتر از قبل اشک می‌ریزد، اگرچه مونگاین زمانی که همکارش در مورد این موضوع از او سؤال می‌کند کمتر حاضر می‌شود.

هانون با ناراحتی می‌گوید: «ازت نمی‌پرسم زنده در رادیو چه زمانی بود که گریه کردی، کولم». مونگاین با خوشحالی با کلیشه‌های مردانه بازی می‌کند: «خب، اگر این کار را می‌کردی همین الان بود».