در مسابقه برای Dorkiest عینک AR، به نظر می رسد تنها یکی برای امروز ساخته شده است

یک واقعیت از زندگی وجود دارد که ما فقط باید آن را در مورد عینک های XR امروزی بپذیریم: هیچ کس در آنها جالب به نظر نمی رسد. بنابراین، اگر بخواهیم دستگاه‌هایی مانند مشخصات اسنپ و Xreal Aura را با هم مقایسه کنیم، آن‌ها را از نظر dorkiness رتبه‌بندی نمی‌کنیم. این یک مورد قابلیت استفاده خالص است، نه نوآوری خالص، که تعیین می کند کدام یک در مقابل چشمان شما قرار می گیرد.

در مجموع، تیم فناوری مصرف کننده Gizmodo زمان زیادی را صرف نشستن با صفحه نمایش های پوشیدنی اینچ اینچ از چشمان ما کرده است. عینک‌های VR متا، که چهارشنبه معرفی شدند، نویدبخش قلمرو دیگری از واقعیت افزوده قابل حمل‌تر هستند. ما قبلا به طور گسترده در مورد مشخصات Aura و Snap Xreal صحبت کرده ایم، بنابراین نیازی نیست اینجا بنشینیم و همه چیز را دوباره مرور کنیم. در Snapdragon Summit کوالکام، من از هر دو یکی پس از دیگری استفاده کردم، و تنها یکی وجود دارد که برای لحظه فعلی ساخته شده است.

اولین چیزی که می خواهید بدانید این است که Xreal در مورد عمر باتری Aura به من گفت. با استفاده از محاسبات متصل و باتری با شارژ کامل، این شرکت به من گفت که می‌توانند با تجربه‌های غیرفعال یا فعال معمولی، چه تماشای ویدیو یا اجرای برنامه‌های مختلف اندروید، حدود چهار ساعت استفاده کنند. آنها ممکن است با کار با بهره وری ساده تا پنج ساعت کار کنند، و اگر فقط یک صفحه نمایش را از لپ تاپ یا دستگاه بازی خود مانند Steam Deck انعکاس می دهید، به طور بالقوه بیشتر هم می شود.

اسنپ ​​قول داده است که عمر باتری مشابهی در مشخصات خود حدود چهار ساعت با استفاده متفاوت داشته باشد. من هم تا زمانی که نیاز دارم ظرفیت تست ندارم. Aura ایجاب می کند که یک کیسه محاسباتی به اندازه تلفن را در جیب خود قرار دهید، در حالی که مشخصات، آزادی کامل عینک های سنتی (هر چند بزرگ) را ارائه می دهد. در واقع ممکن است مزیتی برای این جک وجود داشته باشد، با قابلیت شارژ در حین استفاده به لطف دو درگاه USB-C. می توانید از همین پورت ها برای اتصال دستگاه دیگری و استفاده از آن به عنوان صفحه نمایش ثانویه استفاده کنید.

چندین برنامه را در مشخصات مرور کردم، از جمله کمکی برای قرار دادن گلف، دور شطرنج واقعیت افزوده، و چند تجربه خاص AR دیگر. نه، من چندان علاقه ای به استفاده از AR Snapchat ندارم. با وجود چند لحظه دشوار که ردیابی دست ورودی‌های من را تشخیص نمی‌داد، مطمئنا عالی بود. نوآوری در نهایت محو خواهد شد، اما در حال حاضر قابلیت‌های 6DoF (شش درجه آزادی) آن‌ها برای مشاهده دویدن کامل در یک جفت عینک بسیار زیاد است.

هاله ساده تر است. این سیستم عامل اندروید XR، سیستم عامل جدید مبتنی بر اندروید گوگل را اجرا می کند که به شما امکان می دهد به تمام برنامه های رسانه ای معمولی خود مانند YouTube دسترسی داشته باشید. بازی‌های واقعیت افزوده مانند Oh My Galaxy! بدون مشکل اجرا شد سپس Xreal من را از طریق یک برنامه سازمانی ساخته شده برای متخصصان پزشکی برد. این برنامه به شما امکان می دهد مدلی از سر شخصی را در فضای واقعیت افزوده بچسبانید، سپس به جمجمه نگاه کنید که گویی در حال تجزیه و تحلیل سی تی اسکن به صورت سه بعدی هستید. باز هم، این یک تجربه منحصر به فرد است، و ممکن است برای یک نوع بسیار منتخب از متخصصان پزشکی مفید باشد.

اما چیزی که Aura دارد و اسنپ ندارد، کل اکوسیستم اندروید پشت آن است، با وعده استفاده از همه برنامه های تلفن معمولی شما در واقعیت افزوده.

عینک‌های Xreal کمتر جمع‌وجور هستند و به اندازه مشخصات جدید نیستند، اگرچه احساس می‌کنند بیشتر در حال حاضر ساخته شده‌اند، نه آینده ایده‌آلی که در آن عینک جایگزین گوشی‌های ما شود. تمایز اصلی یک تمایز ساده است: FOV - یا میدان دید. مشخصات Snap یک FOV 51 درجه را در مقابل چشمان شما نشان می دهد، در حالی که Xreal می تواند 70 درجه را دریافت کند. اگر از هر دو عینک هوشمند پشت به پشت استفاده کنید، تفاوت فوری است. در Snap Specs، گاهی اوقات نمی‌توانستم کل پنجره‌ها را در کوچه باریک صفحه قرار دهم.

در مقایسه Aura به اندازه‌ای بزرگ بود که حداقل یک پنجره بزرگ باز داشته باشد و - شاید - برای دو پنجره کوچکتر کافی باشد تا بهترین ربات بهره‌وری شما باشد.

از نظر قدرت، اساسا راهی برای مقایسه هر یک وجود ندارد. اسنپ ​​گفت که مشخصات آن از دو تراشه Qualcomm Snapdragon XR استفاده می کند، اگرچه این شرکت با مشخصات کامل چندان آماده نیست. Aura از پردازنده Qualcomm Reality Elite پشتیبانی می‌کند و بر اساس تجربه من با تنها دستگاه Android XR موجود، Samsung Galaxy XR، تراشه جدید کل سیستم را بسیار روان‌تر می‌کند.

(افشای کامل: هزینه سفر و اقامت توسط کوالکام پرداخت شد و Gizmodo هیچ گونه پوششی را به عنوان شرط پذیرش سفر تضمین نکرد.)