در مورد ایران، اپوزیسیون اسرائیل حتی از نتانیاهو هم جنگ طلب تر است

هنگامی که اسرائیل در ماه فوریه یک حمله نظامی گسترده به ایران را با ایالات متحده آغاز کرد، دولت اسرائیل از حمایت گسترده مردم یهودی اسرائیل برخوردار شد.

احزاب مخالف از ارتش حمایت کردند و از این اقدام جسورانه حمایت کردند. دشمنی با حکومت در ایران موضوعی است که احزاب اصلی صهیونیستی بر آن توافق دارند.

سپس در ژوئن، نقش اسرائیل در این رویارویی با اعلامیه دونالد ترامپ، رئیس جمهور ایالات متحده، که گفت ایران و اسرائیل توافق کرده اند که حمله به یکدیگر را متوقف کنند، ناگهان متوقف شد.

آن اعلامیه - و تصمیم نتانیاهو برای پایبندی به آن در آن زمان - در اسرائیل محبوبیت نداشت. بر اساس گزارش موسسه دموکراسی اسرائیل، 65 تا 70 درصد از یهودیان اسرائیلی معتقدند که توقف جنگ در خدمت منافع امنیت ملی اسرائیل نیست.

در حالی که اسرائیلی‌ها برای رای دادن در انتخابات ملی در 27 اکتبر آماده می‌شوند، ایران همچنان یک موضوع مهم انتخاباتی برای بسیاری است. احزاب اپوزیسیون ایران را به عنوان نمونه ای از آنچه به گفته آنها شکست های فراوان نتانیاهو است معرفی می کنند. آنها قول می دهند که در صورت انتخاب شدن، امنیت و سیاست خارجی را مجددا تنظیم کنند.

پیشتاز، گادی آیزنکوت، می گوید که درگیری ناتمام است. آیزنکوت در حالی که می‌گوید تغییر در دولت ایران یک هدف غیرواقعی است، نتانیاهو را متهم می‌کند که برای از بین بردن برنامه هسته‌ای ایران کم کاری انجام داده است. آیزنکوت در ماه سپتامبر، در مراسم تحلیف حزب جدیدش، یاشار، به هوادارانش گفت: «در نهایت، باید به نابودی یا از بین بردن برنامه هسته‌ای ایران خاتمه داد، هدفی که هنوز با ۴۴۰ کیلوگرم اورانیوم بسیار غنی‌شده در آنجا محقق نشده و می‌تواند به سرعت به چندین دستگاه هسته‌ای تبدیل شود».

یایر لاپید، نخست وزیر سابق، که اکنون رئیس اپوزیسیون کنست است، نتانیاهو را به یک شکست استراتژیک متهم می کند. او اخیرا به شورای آتلانتیک گفته است که سرنگونی دولت در تهران یک هدف واقع‌بینانه است که مستلزم تشدید تنش نظامی است: «آنچه اسرائیل باید انجام دهد یا ائتلاف باید انجام دهد، بمباران تمام تأسیسات انرژی به‌ویژه جزیره خارگ است، اما سایر نقاط را نیز بمباران می‌کند تا مطمئن شود اقتصاد ایران نابود می‌شود و دلیل آن این است که این تنها چیزی است که رژیم را سرنگون می‌کند.»

بمباران این زیرساخت غیرنظامی در واقع چیزی بود که نتانیاهو برای خودش لابی کرده بود. اعتراض بین‌المللی در مورد چنین بمب‌گذاری‌هایی که احتمالا جنایات جنگی محسوب می‌شوند و امتناع ترامپ از ارائه حمایت، این طرح را ترمز کرد.

نفتالی بنت، نخست‌وزیر سابق، می‌گوید اسرائیل باید تسلط نظامی خود را بر کل منطقه تضمین کند. برای بنت، سرنگونی دولت در ایران و درهم شکستن آن یک امر ضروری است. اما او می گوید این کافی نیست. این سیاستمدار دست راستی قطر را «دشمن» می‌خواند و می‌گوید ترکیه «ایران جدید» است و تا آنجا پیش می‌رود که رویارویی نظامی با عضو ناتو اجتناب‌ناپذیر است.

بنت اخیرا به حامیان خود گفت: "ما اتحادی از نیروهای میانه رو در منطقه علیه نیروهای اسلام گرا، علیه ایران، علیه قطر، ترکیه و همه نیروهای رادیکال ایجاد خواهیم کرد. ما اقدامات پیشگیرانه ای برای شکل دادن به منطقه انجام خواهیم داد."

آیزنکوت و دیگر رهبران اپوزیسیون تجدید رویارویی را رد نمی کنند. آنها بر اعتماد خود به نهادهای نظامی و امنیتی در ارزیابی خطرات و برخورد مناسب با آنها تمرکز می کنند.

اما رهبران اپوزیسیون ابراز نگرانی کرده اند که نتانیاهو ممکن است قبل از انتخابات به تشدید تنش نظامی متوسل شود تا تعادل را به نفع خود تغییر دهد یا حتی آنها را به کلی بر هم بزند - حتی اگر نخست وزیر هفته گذشته گفت که قصد ندارد قبل از رای گیری به ایران حمله کند.

این نگرانی ها پس از انتشار ویدئویی از پایگاه هوایی تل نوف توسط نتانیاهو افزایش یافت و هشدار داد که دشمنان اسرائیل ممکن است قبل از انتخابات حمله کنند. گزارش های خبری دیگر حاکی از آن است که نتانیاهو اطلاعاتی درباره تهدیدات جدید ایران با رئیس جمهور آمریکا در میان گذاشته است.

نتانیاهو به سرعت توسط رهبران اپوزیسیون مورد سرزنش قرار گرفت و او را به "ترس افزایی سیاسی" متهم کردند.

لاپید آشکارا انگیزه های نتانیاهو را زیر سوال برد. لاپید همچنین او را متهم کرد که از ارتش و پایگاه‌های اسرائیل به عنوان «پس‌زمینه» برای فیلم‌های تبلیغات انتخاباتی استفاده می‌کند.

در نهایت، اکثر احزاب و رهبران اپوزیسیون اسرائیل مخالف جنگ با ایران نیستند و بسیاری از آنها در واقع حتی از نتانیاهو در رویکرد خود نسبت به تهران تندروتر هستند. آنها فقط خواهان تشدید تنش نظامی جدید قبل از انتخابات نیستند.