در مورد دوربین های همه جا چه کنیم؟

در اینجا مشترک شوید: پادکست های اپل | Spotify | یوتیوب

متا میلیون‌ها عینک مجهز به دوربین خود را به فروش رسانده است و همه ما را به تولید محتوا تبدیل کرده است - وقتی در خیابان، فروشگاه و محل کار خود هستیم. چارلی وارزل مجری برنامه با میا ساتو، خبرنگار Verge در مورد اینکه چگونه افراد معمولی با افزایش استفاده از این عینک‌ها، واکنش شدید دوربین‌های Flock و آنچه در دنیایی که همیشه در آن ضبط می‌شویم اتفاق می‌افتد، تحت تاثیر قرار می‌گیرند صحبت می‌کند.

متن زیر متنی از این قسمت است:

میا ساتو: من فکر می‌کنم متا مثل همیشه در مسیر خودش قرار می‌گیرد. می دانید، به نظر نمی رسد که بفهمیم چگونه می توان مردم را با شرکت نرم کرد. و به همین دلیل است که می بینید این عرضه فقط مانند یک فاجعه کامل است.

چارلی وارزل: سلام، یک سوال سریع. آیا این بد است که مردم از رایانه صورت مجهز به هوش مصنوعی شما به عنوان "عینک منحرف" یاد کنند؟

من چارلی وارزل هستم، و این Galaxy Brain است، نمایشی که امروز در مورد عینک های هوشمند متا و فرسایش آهسته و پیوسته انتظارات عمومی ما از حریم خصوصی صحبت می کنیم و اینکه آیا آمریکایی ها واقعا واکنش شدیدی به دولت نظارت دارند یا نه.

شرکت‌های بزرگ فناوری مدت‌هاست که تلاش می‌کنند محاسبات فضایی و چهره‌ای را بشکنند.

مسلما قابل‌توجه‌ترین نمونه Google Glass بود، یک هدست با ظاهر ستاره‌ای که از نظر فناوری، بسیار چشمگیر بود، اما حدود 1500 دلار قیمت داشت و بیشتر مردم را دفع می‌کرد. برنامه نمونه اولیه برای Google Glass از بین رفت، اما نه قبل از اینکه 13 سال پیش یک جفت آن را امتحان کردم و یک روز از دفتر مرکزی گوگل بازدید کردم. ممکن است Google Glass شکست خورده باشد، اما نفرین‌شده‌ترین عکسی را که از من وجود دارد را تولید کرد.

بسیاری سعی کرده‌اند عینک‌های هوشمند را به یک چیز تبدیل کنند. اسنپ ​​چت اولین نسخه از عینک خود را در سال 2016 منتشر کرد، اما این محصول واقعا مورد توجه قرار نگرفت. و این تا حدی به این دلیل است که فناوری کاملا وجود نداشت، یا ضعیف یا دست و پا گیر بود، یا حافظه یا حافظه کافی وجود نداشت. و سپس، در سال 2021، متا عینک هوشمند خود را عرضه کرد. اولین همکاری آن با شرکت عینک آفتابی Ray-Ban بود. و پیشنهاد متا در اینجا این بود که عینک بیشتر شبیه عینک واقعی است.

در ابتدا، دوربین می‌توانست حدود 30 تا 60 ثانیه ویدیو ضبط کند و عینک به افراد اجازه می‌دهد به موسیقی گوش دهند یا تماس بگیرند، و ویدیوهای گرفته شده را می‌توان در پلتفرم‌های متا مانند اینستاگرام و فیس‌بوک با استفاده از یک برنامه داستانی ویژه به اشتراک گذاشت. و از زمان پرتاب دو اتفاق افتاد. اول، این عینک باعث ایجاد یک جنجال تا حدودی مورد انتظار در مورد حریم خصوصی شد، مانند همه این دستگاه ها. اما دوم اینکه عینک موفق بود. مردم آنها را خریدند.

و به خصوص برای سازندگان، این محصول چیزی بین یک حقه و یک ابزار دوربین واقعا جدید و مفید بود. و بنابراین متا تصمیم گرفت روی آنها سرمایه گذاری کند. در سال 2023، آنها این عینک را با نرم افزار هوش مصنوعی تزریق کردند که به عینک اجازه می داد تا آنچه را که کاربر در میدان دید خود به آن نگاه می کند، توصیف کند. خیلی فانتزی و در تمام این مدت، متا سعی کرده است از بحث و جدل دوری کند، در مورد اینکه آیا این عینک در نهایت فناوری تشخیص چهره را به کار خواهد گرفت و اینکه شرکت چه داده هایی را حفظ کرده یا برای آموزش مدل های زبان بزرگ خود استفاده می کند.

و برای مدتی عینک ها اکثرا همین بود. این یک کنجکاوی بود که توسط سازندگان مورد استفاده قرار می‌گرفت و طرفداران حریم خصوصی بیشتر آن را تحقیر می‌کردند. اما همه چیز در طول سال گذشته واقعا تغییر کرده است. در سال 2026، این عینک محبوب تر و رایج تر شد و نمونه های بیشتری از سوء استفاده افراد از آن مشاهده شد. مردمی که از زنان در خیابان برای ویدیوهای پیکاپ آرتیست فیلم می گیرند. بازارهای سیاه عجیبی برای هک دوربین ها ظاهر می شوند تا نور ضبط نشان داده نشود.

و همانطور که افراد بیشتری از عینک استفاده می کنند، افراد بیشتری نگران هستند که به طور مخفیانه در رویدادهای ورزشی، در مهمانی های شام، در فروشگاه ضبط شوند. حتی ممکن است هنگام رابطه جنسی ضبط شود. و این واکنش منفی که در شبکه های اجتماعی آغاز شد، به طور کامل در فرهنگ عامه گسترش یافته است. تابستان امسال، جیمی کیمل مجری شب گذشته از دستگاه متا به عنوان "عینک منحرف" یاد کرد. و با این حال عینک به فروش خود ادامه می دهد. سلبریتی ها نام ها و شباهت های خود را به آنها می چسبانند و سوء استفاده ها همچنان انباشته می شود.

و بنابراین به نظر می رسد که ما به سمت یک حساب واقعی برای هر دو متا حرکت می کنیم، اما واقعا همه ما.

واقعا اینجا چه خبر است؟ آیا این عینک برای ماندن اینجاست؟ آیا آنها بر زندگی افراد عادی تأثیر می گذارند؟ افرادی که فقط سعی می کنند روزهای خود را بگذرانند و کارهای خود را انجام دهند؟ چه اتفاقی برای همه ما می افتد در دنیایی که همیشه در حال ضبط هستیم؟ و مهمتر از همه، اگر کسی با یک جفت این عینک در خیابان به سمت شما بیاید، چه کاری می توانید انجام دهید؟

میا ساتو یک گزارشگر و نویسنده در The Verge است که به طور گسترده در مورد راه هایی که این عینک ها زندگی مردم را تغییر می دهند گزارش داده است. چیزی که من در مورد کار او دوست دارم این است که همیشه بر روی روش هایی قرار دارد که فناوری های نوظهور بر افراد عادی تأثیر می گذارند. و بنابراین او اکنون به من می پیوندد تا در مورد همه اینها صحبت کنیم.

میا، به Galaxy Brain خوش آمدید.

ساتو: از اینکه من را در اختیار دارید متشکرم.

وارزل: بنابراین قبل از اینکه به وضعیت فعلی عینک‌های متا، دوربین‌ها در همه جا، دنیای پانوپتیکون که در آن زندگی می‌کنیم وارد شویم، می‌خواستم کمی در تاریخچه این عینک با شما قدم بزنم. به نوعی واکنش خود را به برخی از آن دریافت کنید. و همه اینها از روز تولد من، 9 سپتامبر 2021 شروع می شود. فیس بوک عینک را عرضه می کند. آیا انتظار داشتید آنها بلند شوند؟ منظورم این است که - من فقط خودم را آنجا می گذارم. من، در هر لحظه با یک فناوری پوشیدنی صورت، مانند موقعیتی که دوربین روی چهره شما وجود دارد، همیشه انتظار شکست آن را دارم.

منظورم این است که چند سال پیش همه درباره ویژن پرو اپل بسیار هیجان زده بودند، و من فکر نمی‌کنم هنوز برای آن آماده باشیم. اما مثل—آیا انتظار داشتید که این یک دسته محصول واقعی برای Meta باشد که قرار است کار کند، یا به نوعی احساس کردید که مقصد همان سطل زباله است؟

ساتو: من در آن زمان فکر می‌کنم، و چیزی که هنوز هم معتقدم، این است که این به روشی که متا می‌گوید و یا امیدوار است که انجام شود، اتخاذ نخواهد شد. و برای من، واضح ترین دلیل این است که همه نمی خواهند عینک بزنند. مثلا گاهی اوقات مردم نمی خواهند چیزی روی صورتشان باشد. و این چیزی بود که نمی‌توانستم با Vision Pro و سایر هدست‌ها و چیزهای دیگر از پس آن بر بیایم - این یک مانع بزرگ برای ورود است.

داشتن چیزی روی سرتان، داشتن چیزی روی صورتتان که می‌دانید، موهایتان، آرایشتان را بپوشاند. مانند، انواع چیزهای عجیب و غریب انسانی وجود دارد که به معنای واقعی کلمه مانند یک مانع هستند.

وارزل: بنابراین من چند مورد را در اینجا انتخاب کرده ام که فکر می کنم در تاریخچه این عینک ها مرتبط هستند. و اولین مورد در سال 2024 است، متا به TechCrunch تأیید کرد که تصاویر و ویدیوهای به اشتراک گذاشته شده با هوش مصنوعی متا - به عنوان مثال، ویژگی های ظاهر و درخواست - ممکن است برای بهبود مدل های هوش مصنوعی متا استفاده شوند. بنابراین، می دانید، خروجی های ورودی قرار است برای آموزش سیستم های هوش مصنوعی استفاده شوند.

دومی در آوریل 2025، در ایمیلی به صاحبان عینک، متا گفت که ویژگی‌های هوش مصنوعی، از جمله متای با دوربین، به‌طور پیش‌فرض روشن خواهند بود و صداهای ضبط‌شده به‌طور پیش‌فرض و بدون انصراف ذخیره می‌شوند.

امسال، متا به طور گیج کننده ای به گاردین می گوید، "مگر اینکه کاربران تصمیم بگیرند رسانه ای را که با متا یا دیگران ضبط کرده اند به اشتراک بگذارند، آن رسانه در دستگاه کاربر باقی می ماند. و هنگامی که افراد محتوا را با هوش مصنوعی متا به اشتراک می گذارند، ما گاهی از پیمانکاران برای بررسی این داده ها به منظور بهبود تجربه افراد استفاده می کنیم. اقداماتی را برای فیلتر کردن داده ها و محافظت از حریم خصوصی افراد انجام می دهیم."

اینها برای من مکاشفه های مهمی هستند، زیرا نگرانی زیادی در مورد این عینک ها این است که از آنها برای نظارت بر دیگران استفاده می شود. اما آیا این موضوع به همان اندازه مهم نیست که این عینک ها بر صاحبان خود نظارت دارند؟

ساتو: کاملا. شما فقط با استفاده از این عینک، حجم باورنکردنی از اطلاعات خود و کارهایی که هر روز انجام می دهید را از دست می دهید. و من فکر می‌کنم، می‌دانید، بدیهی است که این ترس وجود دارد که چگونه افراد دیگر - که به نوعی شرکت‌کنندگان ناخواسته در سفر عینک شما هستند - چگونه اطلاعات آنها ضبط و ذخیره می‌شود و بعدا مورد استفاده قرار می‌گیرد، وجود دارد. اما برای من باورنکردنی است که با این نوع دمپایی های رفت و برگشتی، کاربران بیشتری از عینک نمی پرسند، مثلا: من فقط تمام روز آن را می زدم.

از زندگی من چه می دانی؟ این دلیل بزرگی است که من شخصا از این عینک استفاده نمی کنم. از آنجایی که من دوست دارم—چند چیزهایی وجود دارد که ترجیح می دهم متا درباره من نداند. آنها قبلا خیلی چیزها را می دانند. اما چیزهایی هست که دوست دارم برای خودم نگه دارم.

وارزل: درست است. و بنابراین، بسیار خوب، این ما را به اوایل امسال، فوریه 2026 می‌رساند. و نیویورک تایمز گزارشی منتشر می‌کند که فکر می‌کنم شرکت را به همان اندازه ضعیف نشان می‌دهد که من تا به حال یادداشتی داخلی برای یک شرکت فناوری دیده‌ام. داستان ادعا می‌کند که متا به صورت داخلی در مورد افزودن مجدد تشخیص چهره به عینک خود صحبت می‌کند. و تایمز سندی را از ماه می سال قبل در دست دارد که این برنامه‌ها را برای انتشار Name Tag، که نام رمز آن برای یک محصول تشخیص چهره است، توضیح می‌داد.

آنها قصد دارند آن را برای شرکت کنندگان در کنفرانسی برای نابینایان منتشر کنند، کاری که شرکت در واقع انجام نداد. اما این بخشی از کاری بود که قرار بود انجام دهند.

و خطی از یادداشت داخلی وجود دارد که خبرساز شد: «ما در یک محیط سیاسی پویا راه‌اندازی خواهیم کرد، جایی که بسیاری از گروه‌های جامعه مدنی که انتظار داریم به ما حمله کنند، منابع خود را بر نگرانی‌های دیگر متمرکز خواهند کرد.» این بر اساس سندی از Meta’s Reality Labs است که روی سخت افزار از جمله عینک هوشمند کار می کند.

من فقط می خواهم، اول، واکنش شما را نسبت به آن دریافت کنم. مثلا مردم از آن چه باید بکنند؟ این شرکت که این چیزها را می‌سازد امیدوار است که مردم به اندازه کافی مشغول رسیدگی به دیگر وحشت‌های دنیا باشند تا روی محصول واقعی که در حال عرضه هستند تمرکز نکنند. مثل - به من بگو از آن چه کنم.

ساتو: منظورم این است که ما گجت‌ها و فناوری‌های زیادی داریم که فراتر از آن چیزی است که مردم می‌توانستند تصور کنند، درست است؟ ما کامپیوترهایی در تلفن هایمان داریم و این شگفت انگیز است. و من فکر می‌کنم ما به نوعی از این واقعیت صرف نظر می‌کنیم که ایده عینکی که می‌تواند افراد اطراف شما را ضبط کند و شاید حتی تشخیص دهد که آنها چه کسانی هستند، به معنای واقعی کلمه شبیه عینک‌های جاسوسی فیلم‌های بچه‌ها است که من در دوران رشد تماشا کردم، درست است؟ مثل بچه‌های جاسوس - دوست دارید عینکی داشته باشید که بتواند کل روز شما را ضبط کند، و بعدا می‌توانید از آنها بپرسید که چه چیزی دیدید.

به‌عنوان متا، برخی از برنامه‌های فاش شده پیشنهاد کرده‌اند که متا روی افراد اطراف شما کار کند یا افراد اطراف شما را بشناسد. بنابراین، این قابلیت آنقدر علمی تخیلی و جاسوس‌افزاری آینده‌نگر است که من فقط می‌خواهم مطمئن شوم که یک لحظه به این شکل می‌پردازیم: این یک فناوری واقعا دیوانه‌کننده است که ما در مورد آن صحبت می‌کنیم.

و نکته در مورد دسترسی - نقش عینک در فضاهای معلولان، این چیزی است که متا کمی به آن اشاره کرده است. و این درست است، و همکاران من در The Verge کار بزرگی در مورد چگونگی استفاده از این ابزارها برای اهداف دسترسی انجام داده اند. اما الگویی از متا وجود دارد که آنها را در این فضاها قرار می دهد و تقریبا سعی می کند از نگرانی های بزرگتر مربوط به حفظ حریم خصوصی و نظارت که مردم دارند، از جمله افرادی که معلول هستند، منحرف شود. مانند، افراد ناتوان نیز مستحق حفظ حریم خصوصی هستند.

بنابراین یک فشار و کشش واقعی بین این دو وجود دارد، مثلا «این عینک برای چه کاری می‌تواند استفاده شود؟» و "از چه تنظیماتی می توانیم استفاده کنیم، آیا می توانیم آنها را در آن قرار دهیم؟" در مقابل، مانند "بدترین نسخه از این که چگونه کسی می تواند از این فناوری استفاده کند چیست؟" چیزی که مردم همیشه به آن فکر می کنند. مثلا این چه خطری برای من، فرزندانم و زندگی روزانه من دارد؟

و می دانید، در حال حاضر، بسیاری از داستان های خبری که می خوانیم، و داستانی که من نوشتم، درباره برخی از افرادی بود که بدترین نسخه آن را انجام می دهند. بنابراین به نوعی مانند سایه ای است که بر روی متا و این آیتم خط جدید انداخته می شود که امیدوارند به بخش عمده ای از نحوه تعامل مردم با شرکتشان تبدیل شود.

وارزل: و به نظر من، این ایده «ما می‌خواهیم در دوره‌ای راه‌اندازی کنیم که مردم - اما به‌ویژه مانند، می‌دانید، گروه‌های آزادی‌های مدنی - آنقدر به این موضوع توجه نخواهند کرد». از سوء استفاده از رویدادهای وحشتناک جهانی یا رویدادهای سیاسی چیزی نگوییم؟ این نشان می دهد که آنها می دانند که این امر تا حدودی مردم را بیرون می کشد. به نظر من، این احساس می‌کند که از این لحاظ پوشش گفتن، نه، نه، نه را از دست داده‌اند - ما فکر می‌کنیم که این یک چیز عالی برای جهان خواهد بود. مانند—همه باید اینها را بخواهند، و آنها مردم را برای انجام کارهای بزرگ توانمند می کنند.

ساتو: همچنین، می دانید، این یک واقعیت است که متا گرمای این عینک را احساس می کند. مثل اینکه آنها مترادف هستند و برخی افراد آنها را "عینک منحرف" یا "عینک خزنده" نامیده اند، درست است؟ مانند، عرضه بسیار درهم و برهم است. این چنین است - واقعا ظاهر خوبی نیست. و من فکر می‌کنم متا، حتی با کوچک‌نمایی از چیزهای سخت‌افزاری، متا اعتماد عمومی زیادی را در دهه گذشته و در پنج سال گذشته از دست داده است. و با تمام این نبردها روبروست. نه فقط به این دلیل که مردم فکر می کنند عینک ها ترسناک هستند، بلکه با تمام این پرونده های قضایی روبرو است.

و والدین و دولت‌ها به خاطر محصولاتش و اینکه چگونه به جوانان آسیب می‌رساند، شکایت می‌کنند.

وارزل: و باخت -

ساتو: - و باخت. و بنابراین این ایده که، حالا، بیایید به این شرکت عینکی بدهیم که می تواند چهره ها را تشخیص دهد، یا می تواند کل روز شما را ضبط کند و آن را به شما بازگرداند. هنگامی که از هوش مصنوعی سؤال می‌پرسید، برای بسیاری از مردم فقط یک چیز غیرمستقیم است. و من فکر می‌کنم متا به نوعی مثل همیشه در مسیر خودش است. می دانید، به نظر نمی رسد که بفهمیم چگونه می توان مردم را با شرکت نرم کرد. و به همین دلیل است که می بینید این عرضه فقط مانند یک فاجعه کامل است.

وارزل: پس فقط می‌خواهم در پاسخ به گزارش تایمز بگویم، متا بیانیه‌ای صادر کرد و گفت: "ما در حال ساخت محصولاتی هستیم که به میلیون‌ها نفر کمک می‌کند تا با هم ارتباط برقرار کنند و زندگی خود را غنی‌تر کنند. در حالی که اغلب در مورد علاقه به این نوع ویژگی‌ها می‌شنویم" - به معنای چیزهای تشخیص چهره - "و برخی از این محصولات از قبل در بازار وجود دارند، ما هنوز در حال فکر کردن به گزینه‌هایی هستیم و قبل از انجام هر کاری فکر می‌کنیم." این در پاسخ به مسائل فوریه بود.

به نظر شما آن نمونه چقدر برای شهرت این گجت مضر بود؟ مثلا، آیا فکر می‌کنید که واقعا به مردم چسبیده است؟ مثلا، این نوع چیزها دلیلی است که شما افرادی مانند جیمی کیمل را دارید که به این عینک منحرف می گویند؟

ساتو: آره، فکر می‌کنم این بخش مهمی است. چون باز هم، عینک داشتن یک چیز است. داشتن تلفنی که می تواند فیلمبرداری کند یک چیز است. داشتن عینکی که می تواند فیلمبرداری کند یک چیز است، و داشتن عینکی که می تواند صورت شما را اسکن کند و به کاربر بگوید که شما کی هستید یک چیز دیگر است، درست است؟ مانند، این چنین تشدید فناوری است. و من می گویم که بسیاری از - برخی از بحث ها در مورد این فناوری، می دانید، ممکن است مملو از اطلاعات نادرست و سوء تفاهم باشد.

اما من فکر می‌کنم این ایده که «خب، می‌دانی، فقط یک سنگ دور است تا بتوان تشخیص چهره را در این عینک قرار داد» - به نظر می‌رسید که این ترسی که مردم دارند را تأیید می‌کند.

بدترین کاری که این عینک می تواند انجام دهد چیست؟ خوب، شاید تشخیص دهید - اگر شما یک خزنده هستید که از این عینک استفاده می کنید، می توانید زنان را در خیابان پیدا کنید و سعی کنید آنها را شناسایی کنید، درست است؟ مثلا، این به نوعی شبیه بدترین سناریو است، چیزی که مردم بیش از همه از آن می ترسند. و وقتی چیزهایی مانند این درز پیدا می کند، به نوعی ترس های اساسی یا فرضیات اساسی افراد را تأیید می کند که قبلا تأیید نشده بود. بنابراین من فکر می کنم که بخش عمده ای از آن بود.

Warzel: بنابراین متا نرم افزار تشخیص چهره را منتشر نکرده است. با این حال، در ژوئن سال جاری، Wired گزارش داد که متا به طور محتاطانه اقدام به القای فناوری تشخیص چهره در عینک هوشمند خود کرده است، همانطور که توسط یک قطعه کد کشف شده در برنامه Meta AI توسط خبرنگاران Wired مشهود است. این یک ویژگی منتشر نشده است. بنابراین، همانطور که ما ایستاده ایم، آنها هنوز تشخیص چهره ندارند.

اما آیا فکر می‌کنید بر اساس همه چیزهایی که گفتید - مانند گزارش‌ها، واکنش‌ها - این احساس که تشخیص چهره از روبیکون عبور می‌کند، درست است؟ اما این نیز مانند برنامه قاتل برای این است، درست است؟

همانطور که افرادی که مبشر این محصول هستند، آن را به عنوان یک بازی پایانی علمی تخیلی می دانند، درست است؟ از اینکه بتوانید همه این موارد را بررسی کنید، رایانه ای را روی صورت خود داشته باشید که واقعا می تواند همه این اطلاعات را پردازش و فهرست کند. مثلا، آیا فکر می کنید برای این عینک می آید؟ یا فکر می‌کنید که در حال حاضر مانند یک پل بسیار دور است، زیرا مانند چیز شماره 1 است که مردم را نیز بیرون می‌کشد؟

ساتو: آره. منظورم این است که گفتنش سخت است، زیرا می‌دانم که کام‌های متا و افراد روابط عمومی واقعا از طریق داستان Wired وارد آن می‌شوند. آنها واقعا از این موضوع ناراحت بودند. اما دلیلی وجود دارد که آنها روی آن کار می کنند. می دانید، و کنار گذاشتن آن سخت است. من فکر می‌کنم که این پل به وضوح برای بسیاری از مردم، برای بسیاری از مردم بسیار دور است. به نظر می رسد حتی خود عینک ها نیز پلی هستند. و ما می‌توانیم کمی در مورد اینکه چگونه پس از داستان من، واکنش آنقدر یکپارچه بود که من برای بسیاری از قطعاتی که نوشته‌ام ندیده‌ام صحبت کنیم. مردم از آن متنفرند.

و بنابراین، اگر متا را نگاه می‌کنید، می‌دانید، واکنش نسبت به عینک و سپس نوعی غوغا با تشخیص چهره، باید کمی سرعت چرخش را کاهش دهید. بنابراین تعجب نمی‌کنم که آنها سعی کردند کمی راسو را از آن جدا کنند - مانند، این ارسال نشده است. می دانید، ما همیشه روی چیزهایی کار می کنیم. اما در عین حال، چیزی در حال توسعه است. و نشت های دیگری در مورد اینکه چه نوع قابلیت هایی ممکن است عینک را تصور کنند وجود دارد.

بنابراین مانند یکی، من معتقدم فایننشال تایمز در مورد عینک‌های هوشمند همیشه روشن گزارش کرده است که در آن عینک‌ها به طور فعال با نور حریم خصوصی که در حال حاضر دارند فیلم نمی‌گیرند – اما هر دو ثانیه یک عکس می‌گیرند و صدا می‌گیرند. و می‌توانید از هوش مصنوعی متا سؤال کنید و بگویید، مثلا می‌دانید، آن رستورانی که قبلا در آن قدم زدم چه بود؟

بنابراین اینها همه چیزهایی هستند که شرکت در مورد آنها فکر می کند و ممکن است در آینده منتشر شود. پس بله؛ من نمی دانم. فکر می‌کنم سوال بیشتر شبیه این است: متا کی اتاقی را که برای بسیاری از مردم زیاد است، بخواند؟

وارزل: آره. منظورم این است که ایده گرفتن عکس هر چند ثانیه یک بار، به نظر بزرگ‌ترین بدهی ممکن داده‌ای است که یک شرکت احتمالا می‌تواند خود را با آن معرفی کند. فقط مخصوصا با—فکر می‌کنم برخی از مردم این دو را مانند عینک آفتابی می‌دانند، درست است؟ و بدیهی است که آنها عینک آفتابی متا را از طریق ری بن، از طریق اوکلی و افراد دیگر می سازند. اما همچنین، برخی از اینها فقط عینک هایی با فریم شفاف هستند که مردم همیشه آنها را روی آنها می زنند، درست است؟

ساتو: آره. بله

وارزل: خب، باشه. این عینک مدتی است که در دنیا عرضه شده است. بسیاری از سازندگان، بسیاری از افراد عادی، از آنها به روش‌های کاملا مورد انتظار استفاده می‌کنند، درست است؟ و سپس چیزهای وحشتناک وجود دارد. و بسیاری از آن‌ها واقعا در سال گذشته ظاهر شده‌اند. پس چگونه، در گزارشات و مواردی که با آنها برخورد کرده اید، چگونه مردم از آنها سوء استفاده می کنند؟

ساتو: واقعا عجیب است. آنها عینک را خواهند زد. مثلا بعضی از بازیگران بد، مثلا در مغازه ای عینک می زنند و کارگرانی را که در آنجا کار می کنند آزار می دهند. آنها ممکن است بدون اینکه شخص متوجه شود آنها را ضبط می کنند و نوعی شوخی می کنند. من از کلمه شوخی واقعا بی اختصار استفاده می کنم. خنده دار نیست، که یک مشکل بزرگ است. اما می دانید، ممکن است بارها و بارها قیمت یک کالا را بپرسند. و شخص پاسخ خواهد داد؛ کارگر جواب خواهد داد

و آنها می گویند، خوب، نه، من می گویم: قیمت چند است؟ قیمت کالا چقدر است؟ و این برای دقایقی ادامه دارد. آن‌ها ممکن است وانمود کنند که مانند یک کارمند بی‌ادب هستند، در حالی که مثل این هستند که در مسیر مشتریان دیگر قرار بگیرند، فقط برای دریافت این واکنش. و بنابراین باعث می شود که کارگر به لطیفه تبدیل شود. پس آن ژانر وجود دارد، درست است؟ آزار و اذیت افراد در حالی که در محل کار خود هستند و نمی توانند نه بگویند.