در مورد ریل چطور؟

دیوید هاین مایر هانسون، خوب یا بد، همچنان مسئول Ruby on Rails است. دوست دارم دیگر به او توجه نکنم، اما برنامه هایی را با Rails می سازم، بنابراین اقدامات او بر من و مشتریانم تأثیر می گذارد. دیروز، او سخنرانی افتتاحیه را در Rails World 2026 انجام داد و در آنجا چشم انداز خود را برای آینده Rails بیان کرد.

یا این همان چیزی است که صحبت او باید انجام می داد. سخنرانی اصلی او ارتباط چندانی با ریلز نداشت. در اینجا چیزی است که او در مورد آن صحبت کرد، و معنای آن برای Rails چیست.

من از برنامه نویسی حرفه ای بازنشسته شده ام.

بله، او این را گفت. نه، این بدان معنا نیست که او از توسعه نرم افزار فاصله می گیرد. او اکنون خود را «سازنده» می‌داند. او اکنون ادعا می کند که انگلیسی بهترین زبان برنامه نویسی است (به دلیل LLM) و ما حتی لزوما نیازی به خواندن کدهایی که LLM تولید می کنند نداریم.

نوشتن کد با دست دیگر برای اکثریت قریب به اتفاق برنامه نویسانی که در اکثریت قریب به اتفاق شرکت ها کار می کنند، یک کار اقتصادی مولد نیست.

او در زمینه تولید کد LLM کاملا فعال است، بنابراین موضع خود را هم در مورد برنامه های کاربردی بومی و هم در مورد زبان برنامه نویسی Rust تغییر داده است. از نظر او، محصولاتی مانند Hey هرگز واقعا برنامه های وب نبودند.

او سال ها استدلال می کرد که پشته Rails به تیم های کوچک اجازه می دهد تا محصولات جاه طلبانه بسازند. اکنون، همانطور که 37signals در حال ساختن نسخه بعدی Hey هستند، با یک پشته متفاوت پیش می روند. به گفته او، گلوگاه از بین رفته است، بنابراین آنها از LLM برای ساخت برنامه های بومی برای هر پلتفرمی که پشتیبانی می کنند استفاده می کنند.

در سمت سرور، آنها با Rust می روند. DHH معتقد است که این زبان زشت است و انسان ها نباید در معرض آن قرار گیرند، اما برای LLM ها عالی است. از آنجایی که او به هر حال کد را نمی خواند، اکنون می تواند از عملکرد و ثبات زبان قدردانی کند.

او ادعا می کند که در آگوست سال جاری 150 هزار خط کد نوشته است، در حالی که قبلا در دوره قبل از LLM به طور میانگین حدود 30 هزار خط در سال بود. (او اعتراف می‌کند که بسیاری از آن راست «پرحرف» است.) در حالی که روبی تقریبا نیمی از کارهای او را در دو دهه گذشته تشکیل می‌داد، اما تنها 3 درصد از آنچه را که امسال نوشت، دارد.

این استراتژی جدید ریشه در این ایده دارد که انسان‌ها در حال خواندن کد باید استثنا باشند، نه عادی، «مثل دیدن یک اشکال در Sentry».

همین امروز تا پایان سال، تقریبا همه دامنه ها، تقریبا همه برنامه نویسان، تقریبا همه شرکت ها خواهند بود. بنابراین بهتر است به آن عادت کنیم.

او همچنین می خواهد ببیند که هر سرویس یک CLI ارائه می دهد تا بتواند (بخوانید: «نمایندگانش») بدون استفاده از UI با آن تعامل داشته باشد.

اکنون می توانیم همه چیز را بخواهیم. اکنون می توانیم همه چیز را بدست آوریم.

انتهای سخنرانی او بر روی دیدگاه او از LLM متمرکز بود که همه را قادر می‌سازد هر آنچه را که دلشان می‌خواهد ایجاد کنند. او در مورد کار خود در مورد Omarchy صحبت کرد و با ترغیب مخاطبان به رد شک و تردید در هوش مصنوعی به پایان رسید:

قرص سیاه برای بازنده های لعنتی است. بازنده نباش

DHH از سخنرانی افتتاحیه کنفرانس برتر Rails در جهان استفاده کرد تا اعلام کند که یک برنامه پرچمدار Rails در حال ترک Rails است. محتوای Rails هنوز هم برای برنامه های وب (مانند Basecamp) مناسب است و برای ساخت با هوش مصنوعی عالی است.

برای بیست سال ما Rails را به عنوان چارچوبی برای "تیم های کوچک، محصولات جاه طلبانه" فروخته ایم. من در تیم های زیادی حضور داشته ام که به خاطر ریل توانسته اند کارهای زیادی را با اندک انجام دهند. احتمالا شما هم دارید.

Hey یک برنامه وب بود و هست زیرا ساختن برنامه های وب برای تیم های کوچک روشی بود که می توانستید سازنده باشید. در قدیم یعنی 5 دقیقه پیش…

دید او برای Rails محدود شده است. ریل یک اولویت نبود. این یک راه حل بود. اکنون این پلتفرم انتخابی برای "برنامه های وب ضروری" است. کنوانسیون در مورد پیکربندی مجددا به عنوان "کارایی توکن" در نظر گرفته شده است. ارزیابی های مامور مریخی های شیطانی به سادگی یک اطمینان است. هوش مصنوعی در Rails خوب است، بنابراین نیازی به ترک آن نیست.

یک چارچوب خیریه بیشتر وجود دارد. Rails یک چارچوب بالغ و پایدار است. ثبات برای توسعه عاملی خوب است. اما او به ما گفت که امسال فقط 3 درصد از کارش روبی بوده است. هیچ چیز در این گفتار سعی نمی‌کند یک پلتفرم بالغ را از پلتفرمی که خالق آن دیگر توجهی نمی‌کند متمایز کند.

خواسته های CLI گیج کننده بود. 37signals محصولات خود را با UI/UX متمایز می کند، نه ویژگی های جدید. آنها در حال بازنویسی Hey به عنوان شش برنامه بومی هستند زیرا وفاداری وب به اندازه کافی خوب نیست. بنابراین رابط کاربری به اندازه کافی برای توجیه بازنویسی های کامل اهمیت دارد، اما همچنین همه فقط CLI می خواهند؟ اگر هر محصولی توسط نماینده ای که یک CLI را هدایت می کند استفاده شود، چه چیزی Basecamp یا Fizzy را از ارزان ترین جایگزین متمایز می کند؟ من فکر می کنم این استراتژی نیاز به یک دوباره کاری دارد.

من مانده ام که در حال حاضر چشم انداز Rails چیست و چه کسی آن را هدایت می کند. در حالی که Mosscap بر اساس دلایل سیاسی کار می کرد، بخشی از بحث اصلی آنها این است که Rails تمام شده است. پایدار است و فقط نیاز به نگهداری دارد. Hanami نقشه راه و چشم اندازی برای آینده ساخت برنامه های وب با روبی دارد. در حالی که بیشتر کارهای روزانه در Rails از Shopify و جاهای دیگر انجام می شود، DHH از نظر تاریخی این چشم انداز را پیش برد. حالا آیا او با خود بحث می کند یا اینکه قبلا رفته و اتاق را نگفته است؟

خالق Rails در حال حذف یکی از محصولات شاخص خود است. خروجی Ruby او به 3 درصد کاهش یافته است. او معتقد است که کدهای دست نویس تقریبا تا دسامبر برای همه به تاریخ تبدیل خواهد شد. در مقابل این، چاپلوسی می کند.

حالا شاید این کمی ترسناک باشد. مثل اینکه شاید رقابت کوچکی داشته باشیم. چه کسی از یک رقابت کوچک می ترسد؟ بهتر نیستی؟ بیشتر نمیدونی؟ البته شما انجام می دهید. تو یک برنامه نویس لعنتی ریلز هستی. شما بهترین از بهترین ها هستید این تاپ گان لعنتی است که من اینجا به آن نگاه می کنم. آن را در آغوش بگیر. با ذوق.

این اطمینان به جای برنامه است. شرط می بندم که در اتاق هم کار کرد. اعتماد به نفس همیشه انجام می دهد. اما کاملا توخالی است شما می توانید کلمه به کلمه به اتاقی از جنگو یا لاراول یا توسعه دهندگان لعنتی Spring Boot همین را بگویید. یک لحظه که مستقیما با توسعه دهندگان Rails صحبت کرد، ترجیح داد چیزی در مورد Rails نگوید.

در مورد ادعاهای هوش مصنوعی. برای زمینه، DHH شرکتی را اداره می کند که محصولات ساده و کاربرپسند تولید می کند. آنها به قدری ساده هستند که حتی قبل از ظهور LLM ها به طور دوره ای برنامه های خود را برای ایجاد نسخه های جدید بازنویسی می کردند.

37signals در محصول و بازاریابی موفق است، نه در حل مشکلات فنی سخت. من متنفر نیستم؛ بسیاری از مردم برنامه های خود را دوست دارند. من فقط می گویم که موفقیت برنامه جدید Kanban آنها به تصمیمات محصول و بازاریابی منجر می شود. برد کانبان یکی از مشکلات سخت علوم کامپیوتر نیست.

بنابراین آیا رویکرد او (هرگز به خروجی نگاه نمی کند، نتیجه را از بیرون ارزیابی نمی کند) کارساز است؟ این ابزارها راه طولانی را پیموده اند. آنها هنوز هم انواع اشتباهات را مرتکب می شوند، اما تا زمانی که یک انسان در حلقه برای تأیید نتایج و درخواست مجدد وجود داشته باشد، حداقل برای برنامه های کوچک و مشکلات آسان، خوب کار می کند.

جدی گرفتن اعداد در این سخنرانی سخت است، زیرا دیوید مدام آنها را تضعیف می کند. او در سرتاسر موضوعات را با وجود اینکه به طور منسجم از آنها پشتیبانی نمی کند، حل شده ارائه می کند.

او اذعان می‌کند که خطوط کد معیار ضعیفی است و ما نمی‌توانیم آن‌ها را بین زبان‌ها به طور منصفانه مقایسه کنیم، سپس 150000 خط خروجی LLM در ماه آگوست را با میانگین 30 هزار در سال خود مقایسه می‌کند، سپس بلافاصله قبول می‌کند که کد Rust از LLM‌ها را تحمل می‌کند که «هرگز از روی کد [خود] تحمل نمی‌کند». خطوط دست نوشته، مختصر یاقوت و شیب Rust تولید شده توسط LLM قابل مقایسه نیستند. به نظر می رسد او این را می داند، اما به هر حال آنها را با هم مقایسه می کند.

در 20 ماه گذشته، نصف 21 سال گذشته کد نوشته ام.

دوباره سیب به پرتقال، و او با تعریف "نوشتن" دست و پنجه نرم می کند. او حتی Rust ساخته شده از LLM خود را نخواند.

اعداد Hey Next نیز به همین ترتیب مشکل ساز هستند. شکی نیست که Rust زبانی کارآمدتر از روبی است، اما این مقایسه ناعادلانه دیگری است.

... در نهایت با یک Backend مواجه می شویم که به 99٪ CPU کمتر، 95٪ حافظه کمتر نیاز دارد و تنها دلیلی که به 10 هاست نیاز دارد، افزونگی است. در واقع، محاسبات پشت سر هم ما را به این باور رسانده است که اوج ترافیک Hey را احتمالا می‌توان روی یک Raspberry Pi ارائه کرد.

اجرای یک بک‌اند خالص روبی بدون ظاهر وب نیز بسیار ارزان‌تر از نسخه موجود Rails خواهد بود. اینکه چه دستاوردهایی از Rust به دست می‌آید و کدامیک از حذف برنامه وب ناشناخته است. و هیچ کدام دلیلی بر تز نماینده او نیست. تیمی که دوست دارد Rust بنویسد، می تواند همین سیستم را بسازد. اما او فکر نمی کند که انسان ها باید Rust را بنویسند.

ادعاهای او در مورد برنامه نویس 10x (و 100x و 1000x) به همان اندازه مشکوک است. مطالعه مورد بحث، تفاوت در ابزار توسعه‌دهنده (نه بهره‌وری توسعه‌دهنده) را اندازه‌گیری می‌کرد و از زوایای مختلفی به شدت مورد انتقاد قرار گرفته است. "میانگین 10x" فقط فولکلور است، حتی در مقاله اصلی وجود ندارد.

تفاوت های بزرگ بهره وری بین توسعه دهندگان واقعی است. من خودم آنها را دیده ام اما جایی بین مقاله و مرحله، از 28:1 به 1000:1 رفتیم، و تنها جایی که ثابت است، یک سخنرانی کلیدی است که در آن فقط یک نفر میکروفون دارد.

سپس Basecamp 5 وجود دارد. دیوید گزارش می دهد که منجر به معماری "مانند پنیر سوئیسی" شده است. او مدل ها را مقصر دانست. مشارکت‌های ناهماهنگ و بررسی‌نشده، معماری‌ها را چه از جانب عوامل و چه از سوی افراد، تنزل دهد. او بعدا در سخنرانی استدلال می کند که "قیمت تکرار نزدیک به صفر شده است". Basecamp 5 چیزی است که غیر صفر به نظر می رسد. ما قبلا این حالت شکست را در حلقه خود DHH دیده‌ایم. توبی لوتکه اخیرا ابراز تاسف کرد که "نارنجک های شیب دار" در هنگام انجام توسعه های سنگین عامل یک خطر جدی هستند.

دیوید از ما می خواهد که از تاریخ، از داستان خودپردازها درس بگیریم. مردم می ترسیدند که دستگاه های خودپرداز پایان عابر بانک را نشان دهد. در عوض، برعکس گرفتیم. با این حال، داستان او مشکلی دارد: همه جزئیات اشتباه است. دهه اشتباه است. او به اقتصاددان اشتباهی اشاره می کند. اعداد باجه یک مرتبه کم هستند. پایان در حال حاضر به عقب است. شاید یک انسان باید این صحبت را دوباره بررسی می کرد.

«هرگز به کد نگاه نکنید» و «امنیت، چیزی در راه است، آماده شوید» در این سخنرانی پانزده دقیقه فاصله دارند. این یک خلیج جهنمی است و هیچ پلی وجود ندارد. به من گفته می شود که باور کنم تلاش نوپای یک شرکت برای (دوباره) ساختن یک محصول ایمیل نسبتا ساده به «تقریبا همه برنامه نویسان، تقریبا همه شرکت ها، تا دسامبر» تعمیم می یابد.

در نهایت، جایی که یک استراتژی باید باشد، یک درخواست برای خوش بینی وجود دارد.

من همچنین فکر می کنم شاید برخی از [نگرانی ها] کمی اغراق شده باشد. منظورم این است که شاید، اما احتمالا نه. منظورم این است که برخی از آنها شاید کمی بیشتر باشد.

خوش بینی یک استراتژی نیست و بر واقعیت ها غلبه نمی کند. حقایق در این گفتگو این خوش بینی را توجیه نمی کند. کنجکاو شدم تا ببینم بعدی برای Rails چیست. من هنوز نمی‌دانم، و فکر نمی‌کنم DHH هم همین‌طور باشد. او حتی نشان نداد که به آن فکر می کند.

این چیزی است که من را بیشتر آزار می دهد. من نسبت به ادعاهای هوش مصنوعی او شک دارم، اما موضوع اصلی اینجا نیست. من همچنین از بازنویسی Hey عصبانی نیستم. او اجازه دارد برنامه های خود را با هر ابزاری که می خواهد بسازد. من حتی از Hey استفاده نمی کنم.

مشکل این است که او در Rails World ایستاد و به همه گفت که محصول خود را از Rails خارج می‌کند و بهترین چیزی که می‌توانست به مردمی که هنوز از Rails استفاده می‌کنند بگوید این بود که ما "بهترین از بهترین‌ها" هستیم. متشکرم، حدس می زنم.

شاید Rails طبق ادعای پروژه Mosscap انجام شود. شاید زمان آن رسیده است که روی ثبات و نگهداری تمرکز کنید. اگر این برنامه است، کسی باید آن را بگوید. اگر اینطور نیست، پس بیایید بشنویم که به کجا می رویم.

DHH هیچ کدام را انجام نداد. او فقط به ما گفت که آینده عالی خواهد بود و نسبت به نابودی هوش مصنوعی هشدار داد. من به یک یا دو اسلاید در مورد ریل راضی بودم.