در میان تنش‌های مرزی هند و چین، پروژه مگا هایدل در آروناچال پرادش با گرمای محلی مواجه شد

در هفته آخر اکتبر، هند بیش از 2500 پرسنل امنیتی از جمله نیروهای مسلح مرکزی را در آروناچال پرادش، یک ایالت هم مرز با چین در شرق هیمالیا، جایی که پکن مدعی 90000 کیلومتر مربع قلمرو است، مستقر کرد. این اتفاق در حالی رخ داد که یکی از مقامات ارشد پلیس مرزی هند و تبت، که از مرز چین و هند محافظت می کند، گفت که رویارویی بین نیروهای هندی و چینی "در چندین مکان در آروناچال" اتفاق می افتد و هنوز هم ادامه دارد. با این حال، افزایش بسیج نیرو در آروناچال هیچ ارتباطی با تنش مرزی نداشت.

در حالی که حملات ادعایی چین به قلمروهای هند برای چندین ماه باعث ایجاد نگرانی در میان گروه‌های جامعه مدنی آروناچال شده است، بخش دیگری از این ایالت که با چین هم مرز است، به دلیل مخالفت مردم محلی با یک پروژه بزرگ نیروگاه آبی که هند آن را برای مقابله با کنترل چین بر یک رودخانه بزرگ فرامرزی حیاتی می‌داند، داغ شده است. مردم محلی متعلق به قبایل آدی و گالو در 23 اکتبر در اعتراض به تصمیم دولت مبنی بر ادامه ساخت سد بزرگ در رودخانه سیانگ با وجود مخالفت های محلی، خواستار تعطیلی مسالمت آمیز شده بودند.

با این حال، با استفاده پلیس از گاز اشک آور برای متفرق کردن معترضان، تظاهرات در چندین نقطه به خشونت کشیده شد. یک ایستگاه پلیس، برخی از دفاتر دولتی و محل سکونت چند تن از رهبران حزب بهاراتیا جاناتا (BJP) به رهبری نارندرا مودی، نخست وزیر نارندرا مودی - که BJP رهبران دولت های ائتلافی در مرکز و آروناچال پرادش هستند - تخریب شد. مقامات مجموعه‌ای از پرونده‌های پلیس را علیه سازمان‌دهندگان اصلی تظاهرات تنظیم کرده‌اند.

[caption id=attachment_317823 align=aligncenter width=1217] تصویری از یک ویدیوی آروناچال امروز که نشان می‌دهد مردم در اعتراض به پروژه سد سیانگ و خواهان آزادی همه افراد دستگیر شده، ایتاناگار، آروناچال پرادش، هند، 29 اکتبر 2026 هستند. پروژه ذخیره سازی چند منظوره Upper Siang، یک پروژه 11200 مگاواتی انرژی آبی و ذخیره آب که هند قصد دارد روی رودخانه سیانگ در منطقه سیانگ بالایی آروناچال بسازد. رودخانه سیانگ از منطقه تبت چین سرچشمه می گیرد، جایی که به یارلونگ تسانگپو معروف است.

پکن در حال ساخت یک پروژه عظیم انرژی آبی 60000 مگاواتی در همین رودخانه در مدوگ است، درست قبل از ورود به آروناچال پرادش، جایی که به سیانگ معروف است. سپس رودخانه به عنوان برهماپوترا از آسام می گذرد و قبل از تخلیه آب های خود به خلیج بنگال به بنگلادش می گذرد. مقاومت آروناچالی در برابر پروژه برق آبی سیانگ جدید نیست. بیش از چهار سال است که اعتراضات به این پروژه مطرح شده است.

در ماه‌های اخیر، دولت‌های فدرال و ایالتی و رهبران BJP مکررا این پروژه را به‌عنوان یکی از منافع ملی برجسته کرده‌اند، زیرا به تنظیم جریان آب در رودخانه سیانگ کمک می‌کند. با این حال، اعتراضات اکنون درست در زمانی شعله ور شده است که درگیری های مرزی با نیروهای چینی نگرانی های امنیتی مرزی را برانگیخته است. این امر آروناچال پرادش، شرقی ترین ایالت هند را با چالش های امنیتی چند بعدی مواجه کرده است.

مقامات هندی پروژه سیانگ را نه تنها از منظر امنیت آب و انرژی و تعدیل سیل، بلکه به عنوان پاسخی راهبردی به جاه‌طلبی‌های برق آبی بالادست چین معرفی کرده‌اند. دولت گفته است که تصمیمات تنها پس از ارزیابی امکان سنجی پروژه اتخاذ خواهد شد. با این حال، اعضای گروه بومی محلی آدی با این پروژه به دلیل زیر آب رفتن بالقوه زمین اجدادی، جابجایی و خطرات زیست محیطی مخالفت کرده اند.

مواردی از شکستن سدها به دلیل طغیان دریاچه های یخچالی، مانند سیل سیکیم در سال 2023 که تأثیر فاجعه باری داشت، نگرانی آنها را تشدید کرد. آخرین محرک آغاز بررسی گزارش پیش امکان سنجی (PFR) بود. در ماه سپتامبر، کابینه آروناچال پرادش کمیته ای در سطح بالا را برای هماهنگی فعالیت های مربوط به نظرسنجی و تسهیل تعامل با ساکنان تصویب کرد. این سازمان به ریاست وزیر توسعه روستایی اوجینگ تاسینگ شامل دو قانونگذار محلی BJP به نام‌های Alo Libang و Oni Panyang بود.

بررسی پیش امکان سنجی امکان سنجی فنی، هیدرولوژی، زمین شناسی و اثرات گسترده را ارزیابی می کند. اگر این گزارش پروژه را امکان‌پذیر بداند، دولت باید اقداماتی را برای تهیه گزارش تفصیلی پروژه (DPR)، پاکسازی محیط‌زیست و جنگل، ارزیابی اثرات اجتماعی و جلسات عمومی آغاز کند. انجمن کشاورزان بومی سیانگ و سایر سازمان‌های محلی به فعالیت‌های بررسی پیش امکان‌سنجی، که شامل حفاری می‌شود، اعتراض کرده‌اند. آنها خواستار رضایت قبلی و آگاهانه از مردم محلی حتی برای شروع فعالیت های پیش امکان سنجی هستند.

آنها تخمین می زنند که اگر سد ساخته شود، 27 روستا به طور کامل زیر آب می روند و بسیاری از آنها آواره می شوند. برای اعضای گروه قبیله ای آدی، زمین اجدادی، کشاورزی، معیشت وابسته به رودخانه و روابط سنتی با سیانگ جدایی ناپذیر است. به همین دلیل است که با جابجایی و رها کردن سرزمین اجدادی خود مخالفند. آنها می گویند که حتی کیهان شناسی و سیستم اعتقادی آنها با سرزمین، جنگل ها و رودخانه هایشان مرتبط است. یک سد بزرگ، چشم انداز، اقتصاد و تداوم فرهنگی آنها را به طور غیرقابل برگشتی تغییر می دهد. علاوه بر این، خود منطقه از نظر اکولوژیکی و زمین شناسی شکننده است.

ایبو میلی، وکیل آدی، که یکی از برجسته ترین چهره های اعتراضات است، گفت: «استقرار پرسنل امنیتی برای تسهیل بررسی ها به جای رفع این نگرانی ها، بی اعتمادی را عمیق تر کرده است. پلیس او را با اتهامات متعدد خشونت و توطئه مرتبط با اعتراضات سیلی زده است. در 13 اکتبر، معترضان یادداشتی را به دولت ارائه کردند که در آن نگرانی‌های خود را در مورد زیاده‌روی‌های اداری و پلیسی علیه روستاییان معترض به فعالیت‌های PFR ابراز کردند.

چندین گروه از جمله Adi Baane Kebang United (ABKU)، انجمن کشاورزان بومی سیانگ (SIFF)، شاخه جوانان منطقه تحت تاثیر پروژه چندمنظوره بالای سیانگ و انجمن رفاه Adi Galo، تعطیلی 12 ساعته خشونت در سیانگ و سیانگ شرق سیانگ را در 12 ساعت اعلام کردند. در بسیاری از نقاط فوران کرد. محل سکونت اونی پانیانگ، قانونگذار محلی، که هماهنگی فعالیت های PFR به او سپرده شده بود، تخریب شد، در حالی که برخی خودروهای پلیس و ادارات دولتی به آتش کشیده شدند.

پرونده‌های پلیس و دستگیری‌های بیشتری بر اساس قوانین ضد تروریسم دنبال شد. از 30 اکتبر، تنش در روستاهای اطراف محل احتمالی سد حاکم است. این که آیا این پروژه پاسخ مناسبی به سد چینی است یا خیر، احتمالا همچنان مورد بحث قرار خواهد گرفت. بسیاری از مردم محلی هیچ سدی نمی خواهند. آنها می خواهند سیانگ بدون مزاحمت رها شود. آنها می گویند که پروژه چینی مانع زیادی برای جریان آب سیانگ نمی شود، زیرا منبع اصلی آب رودخانه در پایین دست سد چینی پیشنهادی است.

با این حال، سوال دیگری نیز در حال تبدیل شدن به اهمیت است: آیا پروژه‌ای که تا حدی به دلایل امنیت ملی توجیه می‌شود، می‌تواند بدون اعتماد و مشارکت معنادار جوامعی که انتظار می‌رود هزینه‌های آن را متقبل شود، ادامه یابد؟