در میان چالش های اقتصادی، چین برای رفع مشکلات تامین اجتماعی خود به نیروی کار آسیب پذیر روی می آورد

استفاده از داده‌ها برای شناسایی افرادی که در برنامه تامین اجتماعی مشارکت نکرده‌اند بسیار مهم است. در حال حاضر، برخی از افراد در این برنامه شرکت نکرده‌اند، اما ما از ابزارهای مختلفی برای شناسایی و یافتن آنها استفاده خواهیم کرد تا آنها را تشویق به پیوستن کنیم. این ها نقل قول هایی از لی ژونگ، معاون وزیر وزارت منابع انسانی و تامین اجتماعی چین (MOHRSS) در مورد هدف دولت برای افزایش تعداد افراد در برنامه تامین اجتماعی چین است. اظهارات لی در کنفرانس خبری وزارتخانه در 10 اکتبر به سرعت توجه عموم را به خود جلب کرد.

استفاده از فناوری دیجیتال برای شناسایی افراد یکی از اقدامات متعدد اعلام شده توسط MOHRSS در راستای هدف خود برای "بهینه سازی و افزایش" پایداری، انصاف، امنیت، راحتی و استانداردسازی برنامه تامین اجتماعی چین است. دولت چین کارگران اقتصاد گیگ، کارگران مهاجر روستایی و افراد در اشکال جدید استخدام را تشویق می کند تا به برنامه های بازنشستگی تحت مدیریت دولتی بپیوندند. در بخش شرکتی، دولت بر کسب و کارهای کوچک و متوسط ​​و گروه های اجتماعی تمرکز خواهد کرد تا مجموعه صندوق های تامین اجتماعی خود را افزایش دهد.

با نرخ پایین زاد و ولد و تعداد بالای بازنشستگان در سال های آینده، برنامه تامین اجتماعی چین تحت فشار فزاینده ای قرار دارد. علائم هشداردهنده از اوایل سال 2014 ظاهر شد. طبق پیش‌بینی‌های آکادمی علوم اجتماعی چین (CASS) در آوریل 2019، طرح بازنشستگی چین ممکن است تا سال 2028 با کسری بودجه مواجه شود. شکاف مالی می‌تواند تا سال 2050 به 11.28 تریلیون یوان یا 16.73 تریلیون دلار بدون کمک مالی دولت افزایش یابد. با نرخ CASS که هفت سال پیش پیش بینی شده بود، برنامه بازنشستگی دولتی چین تا سال 2035 شاهد کاهش بودجه آن خواهد بود.

با توجه به اینکه اقتصاد چین در بهبود پس از کووید با چالش‌های مستمری مواجه است، طرح بازنشستگی دولتی چین احتمالا با سناریوی بدتری نسبت به پیش‌بینی محققان در سال 2019 مواجه است. دولت چین قبلا اقداماتی مانند افزایش کسر تأمین اجتماعی اولیه برای حفظ جریان ورودی انجام داده است. چین همچنین از ژانویه 2025 یک تاخیر تدریجی در سن بازنشستگی اعمال کرده است. از سپتامبر 2025، دولت چین برنامه‌هایی را برای وادار کردن مشاغل به مشارکت در صندوق‌های تامین اجتماعی اعلام کرد.

اکنون نظرات لی این گمانه زنی را ایجاد کرده است که MOHRSS از ابزارهای ردیابی داده ها برای وادار کردن افراد به پیوستن به طرح بازنشستگی نیز استفاده خواهد کرد. با این حال، در یک اقتصاد رو به وخامت، هم کارفرمایان و هم کارمندان به برنامه تامین اجتماعی که توسط دولت مدیریت می شود، اعتماد کمی نشان می دهند. کسب‌وکارها این را به‌عنوان هزینه قابل‌توجهی می‌بینند که می‌تواند منجر به تعطیلی شود، و کارمندان سهم اجباری را به عنوان کاهش قابل توجه درآمد قابل تصرف خود می‌دانند.

کارگران جوان چینی در مورد احتمال بازگرداندن کمک‌هایشان در قالب پرداخت‌ها پس از رسیدن به سن بازنشستگی تردید دارند. در سه ماهه اول سال 2026، تقریبا 58 میلیون نفر حق بیمه تامین اجتماعی خود را متوقف کردند. در برخی مناطق، بانک‌ها و دولت‌های محلی برای تشویق افراد به مشارکت در برنامه تامین اجتماعی در میان مشکلات مالی، محصولات وام‌های کم بهره را آغاز کرده‌اند. برای افراد کم درآمد، کسر طرح بازنشستگی به دلیل افزایش مستمر حداقل پایه مشارکت، بار اضافی می شود.

به عنوان مثال، در شانگهای، یک شغل با حقوق ماهانه 7546 یوان یا کمتر مستلزم آن است که کارفرما و کارمند حداقل 2712 یوان در هر ماه کمک کنند. اما حداقل حقوق ماهانه در شانگهای فقط 2740 یوان است. در نتیجه، نسبت سهم تامین اجتماعی می تواند به 98.9 درصد برای استخدام یک کارگر با حداقل حقوق برسد. دولت چین در مواجهه با فشار برای حفظ نرخ اشتغال و رسیدگی به بیکاری جوانان، تصمیم گرفت جمعیت «اشتغال انعطاف پذیر» خود را که برای بقا در رکود اقتصادی چین پس از کووید به اقتصاد گیگ متکی هستند، هدف قرار دهد.

کوزه تحقیقات آکادمی کار و تامین اجتماعی چین نشان می دهد که 34.9 درصد از 200 میلیون کارگر اقتصاد گیگ چین در برنامه تامین اجتماعی شرکت کرده اند که بسیار کمتر از نرخ مشارکت 95 درصدی تعیین شده توسط MOHRSS است. گزارش‌های رسانه‌ها همچنین پیش‌بینی می‌کنند که جمعیت اشتغال منعطف می‌تواند در سال ۲۰۲۶ به ۳۲۰ میلیون نفر برسد.

این نشان می دهد که شکاف امنیت اجتماعی حتی بیشتر خواهد شد زیرا اقتصاد چین مشاغل با درآمد بالا و پایدار کمتری ایجاد می کند. با یک اقتصاد در حال مبارزه و بازار کار چالش برانگیز، دولت چین به راه حل هایی برای حفظ کمک های مالی به برنامه تامین اجتماعی خود نیاز دارد. با این حال، هدف قرار دادن افرادی که در حال حاضر با چالش های قابل توجهی در اشتغال انعطاف پذیر روبرو هستند، بعید است که منجر به نتایج مثبت شود.