در ناو یو اس اس جورج واشنگتن، ملوانان جوان خود را برای جنگ با ایران آماده می کنند

سوار بر USS George Washington، 3 اکتبر - یک هشدار اضطراری از بلندگو به صدا درآمد و دیمون دنارد و دیگر ملوانان روی عرشه ناو هواپیمابر USS George Washington در حال تقلا هستند. دنارد، 23 ساله، در حال آماده سازی بمب ها برای بارگیری در هواپیما در حالی که خدمه او به سمت مواضع خود می روند.

دنارد، شاگرد خلبان مهمات هوانوردی، می گوید: «این حادثه پر حادثه بوده است. هنگامی که هشدار تمام می شود، او نفس می کشد، روی یکی از بمب ها می نشیند و به شوخی می گوید که احتمالا انتظار استقرار آسان تری را داشته است.

"این دیوانه است، اما در پایان روز، کار است. همین."

دنارد یکی از ده‌ها ملوانی بود که رویترز در ماه سپتامبر در یک بازدید نادر از یک کشتی جنگی ایالات متحده که مرکز اصلی جنگ ایران است، با آنها صحبت کرد. این دیدار در یک لحظه به خصوص پرتنش آغاز شد، تنها سه روز پس از آن که ارتش آمریکا پنج نفتکش ایرانی را در انتقام حمله ایران به کشتی جنگی نیروی دریایی آمریکا منفجر کرد.

ماموریت جورج واشنگتن در نزدیکی تنگه هرمز - که تاریخ پایان مشخصی ندارد - برای خدمه که در پایان ماه اوت از ژاپن اعزام شدند تا یک ناو دیگر را نجات دهند، غافلگیرکننده بود.

این ناو هواپیمابر عملا یک شهر شناور با حدود 5000 پرسنل است که هر کدام مأموریت خاص خود را دارند، از Majesta Ochoa که یک صندوق پول را اداره می کند تا ستوان فرمانده برودی ساماها، یک "تیرانداز" که به نظارت بر پرتاب هواپیما از منجنیق های ناو کمک می کند.

خدمه می گویند، اما وقتی ملوانان به کار خود ادامه می دهند، حس هماهنگی وجود دارد.

سماها می‌گوید: «این یک رقص است، با افراد زیادی که یکدیگر را چک می‌کنند.

بریانا رویستون، افسر جابجایی هواپیما در شب، یا "NACHO"، دیدگاه منحصر به فردی نسبت به مانور خطرناک روی عرشه پرواز دارد. وظیفه او نظارت بر حرکت هواپیما است، از جمله آوردن جت های جنگنده به عرشه پرواز و بازگشت به خلیج آشیانه از طریق آسانسورهای عظیم. برای انجام این کار، او از چیزی که در اصطلاح نیروی دریایی به عنوان "تخته ouija" شناخته می شود استفاده می کند - یک مدل زمان واقعی از عرشه، با هواپیماهای مینیاتوری که همه در موقعیت های فعلی خود ردیف شده اند. به نظر کمی شبیه یک بازی استراتژیک است.

رویستون می‌گوید: «ما در هفته گذشته در حال مانور دادن و همه چیز بودیم.

دولت ایران بارها اقدامات نظامی آمریکا در تنگه هرمز را محکوم کرده است. وزیر امور خارجه ایران در 25 سپتامبر گفت ناامنی حاکم بر این تنگه "نتیجه مستقیم اقدامات تهاجمی ایالات متحده و رژیم اسرائیل" است.

جنگ در فوریه با حملات مشترک آمریکا و اسرائیل به اهداف ایرانی آغاز شد. دونالد ترامپ، رئیس جمهور ایالات متحده بارها گفته است که درگیری به زودی پایان خواهد یافت، اما از آنجایی که این درگیری بیش از آنچه در ابتدا انتظار می رفت ادامه یافت، نیروی دریایی به ناو جورج واشنگتن متوسل شد تا ناو دیگری به نام یو اس اس آبراهام لینکلن را نجات دهد.

در ماه آگوست، در پاسخ به گزارش‌هایی مبنی بر وخامت اوضاع، روحیه پایین و تلاش‌های خودکشی در لینکلن، در دریا از نوامبر 2025، پیت هگزت، وزیر دفاع ایالات متحده، گفت که این گزارش‌ها واقعیت را «نادرست» نشان می‌دهد و ملوانانی را که شرایط سخت را تحمل می‌کنند، تحسین می‌کند.

با این حال، استقرار طولانی مدت می تواند فشار زیادی بر سلامت روان خدمه، به ویژه در زمان جنگ وارد کند و برای هر نیروی دریایی یک چالش است. ملوانان باید حالت آماده باش و آماده باش را حفظ کنند که در مورد جورج واشنگتن به دلیل تهدید حمله پهپادی و موشکی از سوی ایران افزایش یافته است.

دریاسالار جفری هیمز، فرمانده گروه کریر Strike 5، گفت: "روحیه برای ما واقعا مهم است." هیمز در مورد اطمینان از توانایی خدمه برای تماس با خانه و دریافت نامه صحبت کرد.

هیمز گفت: «برخی از این چیزها بر نحوه مقاومت ملوانان در این نوع محیط تأثیر می گذارد. "آنها مناطق تمرکز بزرگی برای من هستند."

رویترز با سیمن دیندر کوک صحبت کرد که او با همسرش در بازگشت به خانه در یک تماس ویدیویی تماس گرفت. او یکی از دختران جوانشان را روی باسن خود نگه داشته بود. کوک گفت که دوری از خانواده سخت بود، اما افزود: "فاصله باعث می شود که رابطه قوی تر شود."

به رویترز اجازه دسترسی به یو اس اس جورج واشنگتن داده شد، به شرطی که هیچ جزئیات عملیاتی از جمله مکان دقیق ناو هواپیمابر فاش نشود.

در حالی که جت ها از بالای عرشه ناو هواپیمابر رعد و برق می زدند، صدها نفر از خدمه جورج واشنگتن برای برگزاری مراسمی به مناسبت بیست و پنجمین سالگرد حملات 11 سپتامبر 2001 گرد هم آمدند - رویدادی که بسیاری از آنها برای به خاطر سپردن آن خیلی جوان بودند.

حملات القاعده به نیویورک و واشنگتن آمریکا را وارد دو دهه جنگ کرد که نیروهای خود را به افغانستان، عراق، سوریه و جاهای دیگر فرستاد. بسیاری از حامیان ترامپ امیدوار بودند که جنگ های خاورمیانه به گذشته تبدیل شود.

پس از اینکه یک ملوان سرود ملی را خواند، کشیش کشتی، بن گرت، در حالی که خدمه جمع شده سر خود را خم کردند، دعایی را ایراد کرد.

گرت گفت: «به ما کمک کنید به کسانی که قبل از ما رفته اند احترام بگذاریم.

گرت بعدا به رویترز گفت که بسیاری از خدمه هنوز در حال یادگیری اصول اولیه رشد هستند، از جمله مهارت هایی مانند صبر، مدیریت روابط و انتظارات شغلی.

گرت، کشیش کاتولیک رومی، گفت: "درصد زیادی از این کشتی بین 19 تا 24 سال سن دارند." "بنابراین آنها سعی می کنند تا زمانی که اینجا هستند بفهمند که بالغ هستند."

گرت افزود: گاهی اوقات ملوانان برای فرار از یک شهر کوچک یا موقعیتی به خانه خود سرباز می زنند.

گرت گفت: "اما سپس آنها به اینجا می آیند و متوجه می شوند که برخی از چیزهایی که ممکن است سعی کرده اند از آنها دور شوند، آنها را با خود آورده اند."

ستوان فرمانده برایان لاسلی گفت تعداد افراد در جورج واشنگتن بیشتر از زادگاهش فردریک تاون، میسوری بود که جمعیت آن در سرشماری سال 2020 4429 نفر بود.

کامرن پولارد، 24 ساله، برق رده سوم ارتباطات داخلی، گفت که پس از دیدن همکاران مسن تر که از شغل قبلی خود ناراضی بودند، با تصمیمی فوری به نیروی دریایی پیوست. او گفت: "من می خواستم چیزهایی را در زندگی ام تغییر دهم."

"مامان من بیش از هر چیز هول شد. برادر کوچکم فکر می کرد که این خیلی باحال است." اما برای پولارد، "من زیاد به آن فکر نمی کنم. این برای من کار است." رویترز