در نپال، هوش مصنوعی بر دانش محلی برای کمک به جلوگیری از حملات ببرها استوار است

کاتماندو - بهادای تارو می‌گوید هنوز روزی را که ببری به او حمله کرد را به یاد دارد. حوالی ساعت 1 بعد از ظهر بود. در 6 ژانویه 2004. این برخورد او را از ناحیه چشم چپ نابینا کرد. بیش از دو دهه بعد، این مرد 59 ساله از حیوانی که به او حمله کرده بود بد نمی گوید. تارو، که اکنون رئیس جنگل جامعه گائوری در حاشیه پارک ملی بردیا، یک کانون جهانی برای گربه‌های بزرگ در حال انقراض است، می‌گوید: «وقتی حوادثی مانند حادثه‌ای که من در آن شرکت داشتم، رخ می‌دهد، مردم عصبانی می‌شوند. تارو می‌گوید: «ببرها نقش خود را در اکوسیستم دارند و هم مردم و هم ببرها باید در کنار هم زندگی کنند.

دیدگاه او در حالی است که جمعیت ببرهای نپال به رکورد 429 نفر می‌رسد که تنها بردیا میزبان 112 نفر است. برای جلوگیری از برخورد انسان و ببر مانند آنچه تارو تجربه کرد، محققان به مهارتی برای بقا روی آوردند که مدت‌ها توسط مردم محلی انجام می‌شد: گوش دادن به جنگل. و حداقل برای مدتی به نظر می رسید که کار کرده است.

این پروژه آزمایشی که در مطالعه‌ای که اخیرا منتشر شده مستند شده است، یک سیستم مجهز به هوش مصنوعی را آزمایش کرد که به زنگ‌های هشدار از گوزن چیتال (محور محور) گوش می‌دهد و مناطقی را که ممکن است ببرها (Panthera tigris) یا پلنگ‌ها (Panthera pardus) وجود داشته باشند و انسان‌ها باید از آن اجتناب کنند، نقشه‌برداری می‌کند. یک گوزن چیتال در پارک ملی بردیا. این پروژه آزمایشی یک سیستم مجهز به هوش مصنوعی را آزمایش کرد که به زنگ‌های هشدار از گوزن چیتال گوش می‌دهد. تصویر توسط Sunuwargr از طریق Wikimedia Commons (CC BY-SA 4.0).

جنگلی که صحبت می‌کند مدت‌ها قبل از ورود محققان با حسگرها و مدل‌های یادگیری ماشینی، جوامع بومی در بردیا قبلا وجود داشته‌اند… این مقاله در اصل در Mongabay منتشر شده است.