در پی انتخابات میان دوره ای 2026، آیا می توانیم ترانه میهنی را دوباره قالب بندی کنیم؟

زمانی که برندی کلارک برای فیلمبرداری متن ترانه آهنگ جدیدش "ریشه های آمریکایی" به صحنه فیلمبرداری رسید، آرایشگر او ایده ای داشت. او می‌خواست صورت و دست‌های او را قرمز، سفید و آبی کند تا ایده‌های ترانه را برای تجسم آمریکای دوست‌داشتنی و فراگیر که در آن همه، از جمله مهاجران، به آن تعلق دارند، بیان کند.

کلارک در ابتدا کمی عصبی بود، اما این مانع از حرکت او به جلو نشد. کلارک که آلبوم جدید و عالی اش The Bird در ژانویه منتشر می شود، به رولینگ استون می گوید: «من خیلی با پرچم رنگین کمان مرتبط هستم. "اما ما لیاقت این را داریم. طرفداران من لیاقت دیدن این را دارند. و بسیاری از افراد خانواده من که پدرم یکی از آنهاست، برای آن پرچم در ارتش خدمت کرده اند. این همه پرچم ماست. MAGA صاحب پرچم نیست."

این احساسی است که بسیاری از آمریکایی‌ها با آن دست و پنجه نرم می‌کردند، زیرا دولت ترامپ تلاش می‌کرد تا پرچم را به نمادی نه غرور، بلکه به طرد تبدیل کند - و برای طرفداران کانتری، چیزی که در منظره‌ای پس از 11 سپتامبر انتخاب شد که در آن آهنگ‌های جنجالیستی که به عنوان میهن‌پرستی عبور می‌کردند به طلای رادیو تبدیل شد. با این حال، در پی انتخابات میان‌دوره‌ای نوامبر، هنگامی که موج آبی شاهد دستاوردهای دموکرات در ایالت‌ها بود که زمانی به عنوان دلایل گم‌شده رد شده بودند، آیا هنرمندان می‌توانند رابطه خود را با آهنگ‌های میهنی تغییر دهند؟

مدت‌ها قبل از انتخابات سه‌شنبه، این چیزی است که کلارک با «ریشه‌های آمریکایی»، همراه با دیگرانی مانند میکی گایتون، جنگ و پیمان، و بسیاری دیگر از هنرمندان کشوری و ریشه‌ای که علاقه‌مند به بازنگری در مورد اینکه دقیقا چه کسی صاحب ایده میهن‌پرستی می‌شود، به آن فکر می‌کرد. در کلیپی از جشنواره فولکلور نیوپورت که این هفته در فضای مجازی پخش می‌شود، جوآن بائز، در کنار ماویس استیپلز، ناتانیل راتلیف، برندی کارلیل و دیگران، جشنواره را با برداشت خود از «آمریکا زیبا» که با کلماتی قوی معرفی شده‌اند، پایان می‌دهند. باز گفت: "این آهنگ چیزی است که ما آن را پس می گیریم."

بخشی از این روند، طبق گفته مایکل تروتر جونیور از جنگ و پیمان، جدا کردن میهن‌پرستی از سیاست‌های حزبی (و اغلب نفرت‌انگیز، طردکننده) است. زک براون تلاش کرد تا ادعا کند اجرای سرود ملی او در مسابقه UFC پرزیدنت ترامپ در تابستان گذشته در زمین چمن کاخ سفید فقط «وطن پرستی است، نه سیاست». با این حال، زمانی که خواننده کانتری روی همان صحنه ای ایستاد که جاش هوکیت، مبارز سنگین وزن بعدا با فریاد زدن «میشل اوباما یک مرد است» پیروزی خود را جشن گرفت، سخت بود. انتخاب سردبیر 250 آلبوم برتر قرن 21 تا کنون 100 بهترین قسمت تلویزیونی

s of all time 500 آلبوم برتر تمام دوران 100 بهترین فیلم قرن 21

تروتر، کهنه سرباز جنگ عراق، به رولینگ استون گفت: «من بسیار افتخار می کنم که می توانم بگویم که به این کشور خدمت کردم و به خوبی به آن خدمت کردم. "بنابراین، من شرمنده هستم که مردم پشت اصطلاح "وطن پرستی" پنهان شوند." شریل کرو، در بازدید از نشویل ناو، با این نظر موافق است.

کرو گفت: «کلماتی وجود دارد که ما علیه یکدیگر برای ایجاد طرف‌ها استفاده می‌کنیم: «جعلی» و «بیدار» و «وطن پرست». کلمه "وطن پرست" و "وطن پرست" واقعا برای من توهین آمیز است. زیرا من نسبت به کشورم بسیار احساس میهن پرستی می کنم، اما محافظه کار نیستم. من یک عملگرای میانه رو هستم. اما [وطن پرست] برای یک دسته از مردم استفاده می شود و علیه دیگران به کار می رود و از این بابت آزرده می شوم."

این رویکرد برای دهه‌ها اکنون بخشی از کتاب موسیقی کانتری بوده است، و زمانی که کلارک شروع به نوشتن «ریشه‌های آمریکایی» کرد، در ذهن او بود، آهنگی که در پیام‌هایش ملایم است: ما همه آمریکایی هستیم، با حقوق مساوی برای قدم زدن در سرزمین مقدس خود، از هر کجا که اصالتا آمده‌اید. این به یک غزل در پل بستگی دارد. او می‌خواند: «وقتی پا به آن ساحل می‌گذاری، مال تو نیست.»

کلارک می‌گوید: «از نظر من آن آهنگ مکالمه بین دو نفر و دو نفر است که ممکن است موافق نباشند. "مثلا، در مورد شجره نامه خود به من بگویید، وقتی شروع به حفاری می کنیم که قرار است به کجا منتهی شود؟ این در مورد یافتن اشتراکات در کل آهنگ است. و سپس وقتی به پل می رسید، مثل این است، خوب، اینجاست.

امیدوارم کسی که با این جمله موافق نیست به اندازه کافی خودش را در آهنگ پیدا کرده باشد که حداقل بتواند آن را بشنود.» مطالب مرتبط «این کار بهتری داشت»: چرا این گروه محلی کشور خانه خود را فروخت تا به تور بروند. چگونه عبدالالسید بر نفرت غلبه کرد و در میشیگان پیروز شد.