در کانکتیکات، من و شوهرم بیشتر در مورد تدارکات صحبت می کردیم. در اسپانیا دوباره با هم قرار گذاشتیم.

نویسنده و خانواده اش از ایالات متحده به اسپانیا نقل مکان کردند. با حسن نیت از نویسنده خانه خود را در کانکتیکات فروختیم و قبل از مهاجرت به خارج از کشور، از شر اکثر وسایلمان خلاص شدیم.

شروع دوباره در اسپانیا استرس و عدم اطمینان زیادی را به همراه داشت.

وابستگی به یکدیگر از طریق آن در نهایت باعث تقویت روابط ما شده است. یک سال پیش، شوهرم 18 سال سابقه تدریس را پشت سر گذاشت، خانه‌مان را فروختیم، 95 درصد از وسایلمان را خلاص کردیم و خانواده‌مان را از کانکتیکات به مادرید نقل مکان کردیم.

این روزها با پسرهای 7 و 10 ساله خود در یک آپارتمان کوچک زندگی می کنیم. ما ماشین نداریم ما یک روز در حال یادگیری اسپانیایی هستیم.

روی کاغذ، این همه آشوب می توانست ما را در هم بکوبد. در عوض، ما را بیشتر از همیشه به هم نزدیک کرده است.

ما با هم همزیستی داشتیم نه وصل شدن

در ایالات متحده، من و شوهرم جف بیشتر از اینکه با هم ارتباط برقرار کنیم، با هم زندگی می کردیم. بیشتر گفتگوها حول محور تدارکات بود: چه کسی کدام بچه را به کدام فعالیت می برد، در چه جلسه ای باید شرکت کنیم، و چه چیزی برای شام درست کنیم.

تا زمانی که پسرها در رختخواب بودند، ما آنقدر خرج شده بودیم که نمی‌توانستیم ارتباط معناداری برقرار کنیم. ما خسته کنار هم می‌نشستیم، پشت تلفن‌مان می‌نشینیم یا سعی می‌کردیم فیلمی را تماشا کنیم که هیچ‌وقت تمامش نکردیم، زیرا یکی از ما همیشه می‌خوابید. نویسنده می گوید در ایالات متحده، او و همسرش با هم ارتباط برقرار نمی کردند. با حسن نیت از نویسنده هرگز تصور نمی کردم که این ازدواج ما باشد. با این حال، ما آنجا بودیم.

مهاجرت به اسپانیا باعث شد همه چیز را دوباره ارزیابی کنیم

اینجا در اسپانیا، ما هنوز مشغول هستیم. مسلما شلوغ تر

ما حدود سه ساعت در روز را صرف رفت و آمد بچه ها به مدرسه از طریق قطار و اتوبوس می کنیم. اما ما همچنین زمان بیشتری را نسبت به قبل با هم می گذرانیم - و این به ما فرصت های بیشتری برای ارتباط فراتر از تدارکات را می دهد.

بخشی از چیزی که باعث این ارتباط شده است، تماشای مردم محلی است که روز خود را در اطراف ما می گذرانند.

"مشغول" در اینجا به معنای همان چیزی نیست که در ایالات متحده است. دلیلی برای تاخیر در اتصال نیست. مردم در اواسط کار، ظهر، بدون عذرخواهی برای یکدیگر توقف می کنند. وقت می گذارند.

ما هم همین کار را شروع کردیم.

توقف برای یک قهوه ناخواسته یا یک کانا. کاوش یک محله جدید دست در دست هم فقط به این دلیل. به جای عجله برای انجام دادن، چند دقیقه بیشتر برای ما اختصاص دهید. بیشتر از چیزی که انتظار داشتم تفاوت ایجاد کرده است.

البته برای این کار نیازی به مهاجرت به خارج از کشور نیست. فقط باید تصمیم بگیرید که لیست می تواند منتظر بماند.

با هم از ناشناخته ها عبور می کنیم

الان فقط ما چهار نفر هستیم. ما به روشی به هم نیاز داریم که قبلا نداشتیم (و این به طور خودکار چیز خوبی نیست). تنها پشتیبان یکدیگر بودن می تواند بهترین یا بدترین را در ازدواج به ارمغان بیاورد.

سال گذشته بیش از یک بار ما را آزمایش کرد. جف ماه ها را در یک دوره زبان 600 ساعته گذراند، در حالی که به طور همزمان سعی می کرد کار پیدا کند و ویزای دانشجویی خود را قبل از انقضا آن خاموش کند.

بین فرسودگی مطالعه زبان تمام وقت و فشار تیک تاک ساعت، این استرس به راحتی بین ما تبدیل به تنش می شد. و بعضی روزها اینطور شد. پیمایش قوانین جدید، زبان جدید و صدها ناشناخته کوچک در روز - سخت است. من وانمود نمی کنم که نیست.

اما ما به هر حال به همدیگر نشان دادیم و قوی تر بیرون آمدیم.

یک مراسم هفتگی که کمک می کند

یکی از چیزهایی که ما را در این فصل جدید لنگر انداخته، تمرینی است که سال ها پیش در ایالات متحده شروع کردیم.

پس از به دنیا آمدن پسر دوم ما، یک دفترچه یادداشت ازدواج ایجاد کردم. ما به 10 سوال با هم پاسخ می دهیم و پاسخ ها را مستند می کنیم.

سوالاتی مانند:

کاری که همسرتان در هفته گذشته انجام داد و زندگی شما را آسان‌تر کرد، چیست؟

این هفته به چه حمایتی نیاز دارید؟ آیا اهداف یا تعهداتی وجود دارد که بتوانید از کمک شریک خود استفاده کنید؟

آیا چیزی در رابطه یا خانه ما وجود دارد که نیاز به توجه داشته باشد؟

چگونه به عنوان یک زوج در این هفته ارتباط برقرار خواهیم کرد؟

این چیز جالبی نیست، اما ساعتی است که ما را در همان مسیر حرکت می‌کند - حالا که در خارج از کشور زندگی می‌کنیم، حتی مهم‌تر است.

ما هنوز هم این کار را بیشتر یکشنبه‌ها صبح انجام می‌دهیم. و در حالی که از نظر فنی ایده من بود، جف آن را به اندازه من دوست دارد. اگر بگذاریم سر بخورد، به آن اشاره می کند.

لازم نیست این کار را به صورت هفتگی انجام دهید یا به هر 10 مورد پاسخ دهید. می توانید از امشب با یک سوال شروع کنید.

پس از انتقال، ما نیز چیز جدیدی را شروع کردیم: قرارهای روز کوتاه.

بعد از آخرین کلاس هفته جف، برای یک نوشیدنی، ناهار، و قدم زدن در باغ گل رز دور هم جمع می شدیم. هیچ چیز بزرگی نیست، و گاهی اوقات، هزینه ای ندارد. این یک بلوک دیگر از زمان عمدی برای اتصال بود.

من نمی‌دانم امسال که او یک موقعیت تدریس را به دست آورده است، چه شکلی خواهد بود، اما می‌دانم که ما نسخه‌ای از آن را پیدا خواهیم کرد - زیرا مهم است.

قسمتی که ندیدیم آمد

اگر قبل از حرکت از من می‌پرسیدید که فکر می‌کردم چه چیزی تغییر می‌کند، می‌گفتم: زبان، فرهنگ، جامعه‌ای که می‌سازیم، مکان‌هایی که کاوش می‌کردیم. هرگز حدس نمی زدم که چقدر به هم نزدیکتر شده ایم.

و با ازدواج ما متوقف نشد.

عصر فقط با یک توپ یا گونی هک در میدان قدم می زند تا از میان ما چهار نفر عبور کند. پیاده روی صبحگاهی و صحبت های طولانی با مسن ترین من. جستجوی کلمات و خندیدن با کودک 7 ساله ام در مسیر بازگشت از مدرسه به خانه. ما برای هیچ یک از اینها برنامه ریزی نکردیم.

ممکن است بهترین بخش از کل حرکت باشد.

مقاله اصلی را در Business Insider بخوانید