در کنسرت های موسیقی انحصاری در کلوپ های اعضای خصوصی

در میان درخشش چراغ‌های قرمز و نارنجی، اتاق زیرزمینی شیک در منطقه مرسوم گوشت‌پاکینگ نیویورک با بدن‌ها زنده است. درست بعد از نیمه شب است، و زنان روی ضیافت های مخملی می رقصند، مردان دو پله روی زمین های لوکس و فرش شده به رنگ مرلوت، و همه با مارتینی های یخی در دست در حال پریدن روی میز هستند، در حالی که مربای خانه شیک «Talk to You» از سیستم صوتی سالن پخش می شود.

این یکی از جدیدترین آهنگ‌های ANOTR است، یکی از دو دی‌جی آمستردام که زمان انتشار سرود حس خوب را برای تابستان تعیین کرده است. و قبل از اینکه تولیدکنندگان پرتقاضا به کن و ایبیزا بروند تا پارتی اروپا را آغاز کنند، یک پیت استاپ تبلیغاتی در اینجا، در باشگاه مخصوص اعضا Chez Margaux انجام دادند.

در مورد تماشای برخی از پرطرفدارترین آثار موسیقی هاوس که برای 250 نفر اجرا می‌شوند، به جای هزاران نفر که معمولا در صحنه‌های جشنواره و کنسرت‌های بین‌المللی می‌کشند، چیزی سورئال وجود دارد. تصور کنید Foo Fighters قبل از یک تور جهانی، ایروینگ پلازا را بازی می کند، یا جاستین بیبر در حال اجرا در یک کنفرانس فناوری تازه از عنوان Coachella. ریکاردو آمبروسیو، مدیر رویدادها و مشارکت‌های باشگاه، به رولینگ استون می‌گوید: «هدف ما کسب یک درصد برتر از یک درصد برتر از نظر استعداد دی‌جی و استعداد موسیقی است».

مفهوم باشگاه های اعضا به سختی جدید است. تنها در شهر نیویورک، مؤسسات معتبر و مبتنی بر آکادمیک مانند هاروارد، کلوپ کاوشگران علمی، و محله پول قدیمی The Union Club، که پیش از عصر طلایی است، هنوز پابرجا هستند. اما از سال 2003، با ورود سوهو هاوس لندن به شهر نیویورک - استخر روی پشت بام آن که در سکس اند سیتی نقش آفرینی کرد - سرمایه گذاری های جوان تری که نام های جذابی مانند Maxine's، ZZs و Crane Club دارند، رشد کرده اند که همگی در مرفه ترین محله ها و محله های شلوغ شهر شکل گرفته اند.

(این زمینه بسیار اشباع شده است، ووگ با یک راهنمای مفید برای تعیین اینکه کدام باشگاه به بهترین وجه با شخصیت افراد سازگار است، ارائه کرد.)

به گفته زک بیتس، کارشناس صنعت و استراتژیست بازاریابی، تجارت پشت این باشگاه‌ها در حال رونق است و کارشناسان مهمان‌نوازی پیش‌بینی می‌کنند که روند باشگاه‌های خصوصی به سرعت ادامه می‌یابد و متقاضیان شهر نیویورک تنها در سال گذشته 42 درصد افزایش یافته‌اند.

بیتس که مدیرعامل و موسس Private Clubs Inc.، یک شرکت توسعه و مدیریت برای چنین سرمایه‌گذاری‌هایی است، توضیح می‌دهد: «این تغییر در جایی که باشگاه‌ها می‌توانند شما را با افراد همفکر مرتبط کنند، رخ خواهد داد. "آنها به دنبال تجربه بیش از دارایی هستند."

Zero Bond را در نظر بگیرید - محل مورد علاقه اریک آدامز، شهردار سابق نیویورک و میلیاردرهای جف بزوس، کیم کارداشیان و مایکل روبین - که فقط برای اعضا مورد علاقه بود - که Baby Disco را در پاسگاه جدید خود در لاس وگاس ایجاد کرد و جایگزینی کوچک برای کلوپ‌های چند سطحی شهر ارائه کرد. در شب افتتاحیه، گربه دوجا قبل از اینکه Chainsmokers یک مجموعه را برای چند صد نفر، در مقابل هزاران نفری که در جاهای دیگر در استریپ جذب می‌کردند، اجرا کنند، اجرا کرد. مالک اسکات سارتیانو که رزومه اش شامل موسسات نیویورک 1 Oak و Up & Down است، توضیح می دهد: «این کلوپ ها از 2000، 3000 به 6000 نفر رسیدند.

"[آنها] بزرگتر و بزرگتر و بزرگتر شدند. این برای همه نیست. ما فکر کردیم: "چه کاری می توانیم انجام دهیم که برای Zero Bond و اعضای آن درست است که به آنها احساس آنچه می خواهند را بدهد؟"

اعضای Aman New York می‌توانند در Jazz Club آن، یک مکان مجلل زیرزمینی برای مهمانان این ملک پنج ستاره توقف کنند. در روز ولنتاین، دیپلو از اعضا پذیرایی کرد و جک هارلو برای یک مجموعه کوچک‌تر از آخرین آلبوم خود، مونیکا، از آن‌ها بازدید کرد. در صورت اجازه فضا، عموم مردم همچنین می‌توانند برای دیدن افرادی مانند مایک یونگ، خواننده مترو که تبدیل به ستاره پرمخاطب سریال America’s Got Talent شده، میز رزرو کنند. تری لین کارینگتون، درامر و آهنگساز مشهور جاز. و آوازخوان آوریل وارنر.

همچنین یک مجموعه اقامتی وجود دارد که توسط Black Thought of the Roots آغاز شده است، که در شب‌های نیمه منظم آن «یکی از آن شب‌ها در کلاب جاز» مهمانان غافلگیرکننده‌ای در حال چرخش هستند.

اریکا که خواست تنها با نام کوچکش شناسایی شود، می‌گوید که با کمال میل بیش از 1200 یورو برای دو بلیط برای تماشای پایین آمدن رمپا از دامنه‌های کورشول در کوه‌های آلپ فرانسه برای یک مجموعه آپر اسکی به میزبانی Chez Margaux در اوایل امسال پرداخت کرده است.

اریکا با یادآوری چگونگی غروب خورشید در پس زمینه ای از قله های پودری می گوید: «این نقطه برجسته سفر ما بود. "ما اکنون در سی سالگی خود هستیم و تجربه برگزاری آن نوع رویداد انحصاری و صمیمی واقعا برای ما جذاب بود. بدیهی است که قیمت بسیار بالاتری نسبت به یک جشنواره موسیقی یا محل برگزاری انبار دارد که در غیر این صورت ممکن است این نوع دی جی ها را مشاهده کنید. [اما] با بالا رفتن سن، ما به دنبال تجربه های بیشتری از این قبیل هستیم، در مقایسه با یک رویداد بسیار شلوغ."

البته، انحصاری بودن به قیمت‌های گزاف ترجمه می‌شود، اما هزینه‌ها در کل در حال افزایش است. بر اساس گزارش بیلبورد، بین سال‌های 2019 تا 2024، میانگین هزینه بلیط کنسرت سنتی در ایالات متحده بیش از 30 درصد افزایش یافته است. طرفداران مجبور شده‌اند برای صندلی‌ها با ربات‌های اسکالپر بجنگند، زیرا مکان‌های مستقل کوچک با سرعت هشدار دهنده‌ای بسته می‌شوند.

در حالی که ستاره‌های بزرگی مانند هری استایلز، اولیویا رودریگو، نوح کاهان و تیلور سویفت می‌توانند به راحتی نمایش‌هایی را به اندازه استادیوم بفروشند، «تب نقطه آبی» - جایی که دریایی از نقاط آبی در پلتفرم‌های فروش آنلاین صدها بلیط فروخته‌نشده را نشان می‌دهد - هنرمندانی مانند Kid Cudi، Pussycatur، Pussycatur و Black Doll را به نمایش گذاشته است. با اشاره به فروش ضعیف بلیت

از آنجایی که رویدادهای موسیقی زنده به طور فزاینده‌ای به نمایش‌هایی با فرمت بزرگ با حمایت‌های مالی بلوچیپ تبدیل می‌شوند، برخی از باشگاه‌های اعضا شاهد گشایش در جهت مخالف هستند: دکورهای خصوصی و اجراهای کوچک‌تر برای کسانی که می‌توانند آن را بپردازند.

آمبروزیو می‌گوید: «هیچ چیز قابل مقایسه با آن نیست. "این چیزی است که آنها را بسیار خاص می کند و مردم حاضرند بهای آن را بپردازند."